Muhammed İkbâl'in Urdu lisânında yazılı şiirlerinin bulunduğu “Bâl-i Cibrîl” eserinde yer alan bir şiir. (http://files.qern.com/iqbal/bal-e-jibreel/b0043.html) Bâ takdîm-i ihtirâmât-ı fâika.
Tatar'ın Rüyâsı
Bir yerde seccâde ve sarık (sahipleri) eşkiyâdır!
Bir yerde çocukların korkusuz gözleri kuşku doludur!
Din ve milletin an'anesi pâre pâre bozuldu
Vatan ve devletin kaftanı paramparça oldu!
İmânımı hâlâ koruyorum, lakin
Korkuyorum zaman ateşi söndürmesin!
Şiddetli rüzgârın esintilerinde mahsur
Semerkand ve Buhârâ topraklarının avucu!
“Kendi çevreme nasıl bakabilirim
Belâ yüzük gibi ve ben elmas gibiyim” *
Semerkand toğrağı birdenbire sallandı
Timur'un türbesinden bir nûr yükseldi!
Bu nûrun aklığı şafak renginde idi
Ses geldi: Ben Timur'un ruhuyum
Tatar erleri esîr olsalar da
Allâh'ın iradesi esir değildir!
Hayatın şartı bu mudur
Ki Turanlı Turanlıdan ayrı olsun?
“Öze başka bir güç ve canlılık ver
Dünyâya yeni bir inkılâp ver”
* Bu beyt muhtemelen Nâsirüddîn Tûsî tarafından kaydedildi, kime ait olduğu bilinmiyor.
