00:00İzlediğiniz için teşekkür ederim.
00:303-4 günde 2 milyonun üzerine çıktı.
00:32Ben de çok şaşırdım.
00:33Gelen mesajları, yorumları görseniz inanılmaz gerçekten.
00:37Hem bunu destekleyen insanlar oldu,
00:39hem de tam tersi bu tarz illa lenfanjom olan diye olanlar da yazdı ayrıca.
00:45Kendi sonuçta çocukluğunda zorbalığa uğramış insanlar var,
00:50başka sıkıntıları olan insanlar var.
00:52Yani kime dokunabiliyorsa beni mutlu edecek bir şey.
00:55Ben de önemli değilim burada aslında, olay da önemli değil.
00:58Benim bu etkileşim yani insanlara bir şeyler geçiyor,
01:01kalplerine dokunabiliyor olması açıkçası.
01:03Şu an 38 yaşındayım, ilkokul dönemlerinde bir tane ameliyat olmuştum ilk.
01:07Yani tabii yüzümdeki şişlik çok büyük ve dilde de benzer bir versiyonu var.
01:14O yüzden bir de o zamanlar çok küçük olduğum için sürekli üzülüyorum bu durumla alakalı.
01:20Rahatsızlık hissediyorum.
01:22Biraz haydaz diyelim.
01:24Orta ikide biraz başarılıydım.
01:27Ama genel olarak ben zaten ilkokuldan beri bütün okul hayatım boyunca
01:31biraz böyle düzene, belli bir yerde tutulmaya karşı hep bir tepkiseldim tabii.
01:37Biliyorsunuz çocukların filtresi olmuyor çok küçük yaşlarda.
01:41Bir de yani nasıl bir ortamda yaşıyorlar, yetişiyorlar aileleri,
01:45nasıl insanlar orada toksik davranışlara maruz kalıyorlar
01:49ve hep bunlar belirleyici oluyor çocukların davranışlarında.
01:52Ama tabii ben de o zaman çocuk olduğum için bunları şu anki gibi
01:55görme ve düşünme ihtimalim olmadığından dolayı çok üzülüyordum tabii ki.
01:59Hatta yani böyle geceleri ağlayıp böyle kendi annemle birlikte falan
02:04öyle anlarımız çok olmuştur yani.
02:07Yani böyle şeyler olabiliyor.
02:09Eskiden çok kızıyordum, insanlara karşı öfkeleniyordum
02:12ama şu an tamamen herkesin kendiyle alakalı olduğunu görüyorum.
02:16Çok başka bir boyut var şu an benim için açıkçası.
02:19Çok üzüldüm, insanlara kızdım ve kendimi mağdur hissettim aslında.
02:23Ve hep bir anlayış bekler halde oldum insanlardan.
02:26İşte neden beni anlamıyorlar, niye anlayış göstermiyorlar gibi.
02:29Ama belli bir yerden sonra sanırım artık o kaçamadığım da bir acı ya
02:33hep yüzümde ve her gün yüzleşmek zorundayım.
02:35Bir noktada artık o acının eşiği değişti ve
02:38hani o beni anlasınlar çabası ben anlamalıyım noktasına dönüştü.
02:44O müthiş bir dönüşümde zaten.
02:46Ve ben şöyle bir şey gördüm açıkçası.
02:48Mesela benim yüzümü görüp yüzümdeki açıkta olan yara diyelim buna şimdi
02:52tematik olarak.
02:53O yarayı görüp etkileşime geçen insanların aslında kendi içlerinde
02:58birer yaraları olduğunu ve bunun da farkında olmadan benim yaram
03:01aracılığıyla bir iletişim kurmaya çalıştıklarını gördüm ben kendimce.
03:04Bu bende müthiş bir alan açtı ve dolayısıyla kendimi de,
03:09insanları da ne kadar az tanıdığımı fark ettim aslında.
03:11Böylelikle kendimi tanıma konusu benim gündemime geldi.
03:14Sonrasında bu konu benim için çok önemli bir noktaya geldi
03:18ve ikisini birleştirmeye başladım.
03:20Ve tamamen şu an kendini tanıma üzerine besteler yapıyorum.
03:23Bunun için de müziğe, müziğin gücüne ve kendini tanımanın rehberliğine inanmış bir şekilde
03:28bir müzisyenlik macerası içerisindeyim diyebilirim aslında.
03:32E tabii mesela şeyde ben İstanbul'da oturuyordum birinci dönemde.
03:36Yeni metro açılmıştı.
