- 2 years ago
Category
📺
TVTranscript
00:00มาเจอร์ งลักิน
00:00วันงนวMi นายของ partiallyอดสิ
00:04วันง่ายคิดภูกิน
00:22มิตัวเปล่า ตรงนี้
00:22จิ้มหาก ังภูกิน
00:27นายของความเต Pelป
00:27มาเจอร์นี้
00:28assistsadi้มหาก ในที่สี
00:28ตอนนี้
00:29มี arms بعวุกวลีสัน
00:35เตะน์ขายังกรียก์ เจท หวัง
00:39ของเบิญ โจฆ
00:42ทางจะ เจมาจะรอ ทท์มันเต็มต tag ข
00:50อ เป็นทท because ปล่อยังกลังกลั
00:51งกัน ยนเต็มดลงตริย ไม่นี
00:53สสินี สุดข้า ทุธนัน
00:55เจ้นต้องขอ แล้วสนิ สุดของเต
00:57็มตัน
00:58在宫城湖畔
01:00当勿然挥手
01:02一座神千帆
01:08我们把九万丈黄沙的悲欢
01:12却辜负了一流的圆满
01:16千里一世相守
01:17无力吃归还
01:20只能留给那世才了断
01:23我们把九万丈黄沙的悲欢
01:28却在岸岸中步履蹒跚
01:32任由八步行就适得的不凡
01:36却只顾多奇怪
01:40你老我才无憾
01:44十分钟
01:51十分钟
01:52十分钟
01:53十分钟
01:54十分钟
02:00你听到你去找我
02:02你会发现
02:04你会发现
02:04你会发现
02:04你会发现
02:09เมื่อครู่ท่านหญิงมา เพื่อจะเตือน
02:12พวกเรา
02:13เป็นไปได้ว่าฝาบาท จะลงมือก
02:16ับเจ้า
02:18ท่านหญิงบอกว่าฝาบาท ตัด
02:20สินใจจะกำจัดเจ้า
02:24ข้าคินเอาไว้อยู่แล้ว
02:29แม้ฝาบาทบอกว่าจะปล่อยเราไป
02:31ไม่ใช่ แต่สถานการณ์เช่นนี้ไม่ม
02:35ีทางที่จะปล่อยเราไปแน่
02:37เช่นั้น เราจะทำอย่างไรดี
02:40เจ้าคิดว่าธิค่าเตรียมข
02:42อง เพื่อจะไปสู่จงงั้นแหละ
02:47แล้วเช่นั้นเจ้า หรือว่าเจ้
02:51าวางแผนที่จะเปลี่ยนเส้นทาง ไป
02:53ในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรา
03:00ไม่ต้องกระวล ค่ะได้เตียมตั
03:02วสำหรับเรื่องนี้แล้ว
03:06ต้องหาคนบังคับมาที่ไว้ใจ
03:07ได้มารับเราระหว่างทาง
03:10แล้วก็เสื้อผ้า
03:13เขาต้องลำบากคู่หยิน
03:16แต่งตัวเป็นสามีพระยาทั่วไป
03:19มีเพียงวิธีนี้ถึงจะหลบฝ
03:21ามาติไปได้
03:23พวกเขาคงคิดไม่ถึง
03:25เป็นถึงฟูกัวโกงและหูหย
03:27ิน
03:28จะกลายเป็นชาวบ้านทั่วไป
03:32จะเปลี่ยนเป็นใครก็ไม่สำคัญ
03:34ขอเพียงได้อยู่ด้วยกัน
03:35ไม่ว่าจะไปที่ใด ข้าก็ยินดี
03:42วางใจเธอ ตั้งแต่นี้ไป
03:46จะไม่มีใครมารับกวนเราได้อีก
03:52ดีจังเลย จากนี้ไปเราสองคน
03:55ไม่ต้องสนใจสิ่งได้อีกแล้
03:57ว
03:57ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยกั
03:59นดีหรือไม่
04:02ค่าจะรักเจ้าเพียงคนเดียว
04:05จะออนโยนกับเจ้าเพียงคนเดีย
04:07ว
04:14จริงๆแล้ววันนี้
04:16พอได้พบกับท่านหญิง
04:20ค่ายังคงรู้สึกเกลียดนางอย
04:22ู่
04:23ไม่อยากพบนาง
04:25แต่ว่าพอมาคิดดูแล้ว
04:28ค่ายคิดว่าท่านหญิงต้องอย
04:30ู่คนเดียว
04:32น่าสงสารจริงๆ
04:33แต่ในใจของค่า
04:37มีเจ้าได้เพียงคนเดียว
04:44พอแล้ว
04:48เธอเรื่อยดูสอยได้จ้าค่า
04:54ขอแก บอมมีสอง
05:06ประแน่
05:07บอมมีขอรับ
05:17สวัสดี
05:40月下 ลิ還有 三千葉未要 千長夢 曾照照目
05:52連天風沙漿 折你的模樣 此取後 天涯露 亮茫茫
06:02.be.
06:04PRESIDENTOR......
06:05จริงๆแล้ว ถ้าชื่อซüğสุญห
06:07รือว่าอยากซวี
06:07ك่ารู้สึกว่าซ่อซวีรเครา
06:09ะว่า
06:09ถ้าทิ้งจริงชอบชื่อซ่อ
06:11ซวีร
06:12ก็เรียกซ่อซวีรเคริงดี
06:16นี่ ไม่นะ
06:21ซ่อสุญ จะดีกับค่ามากเลย
06:28ค่าจะตอบแพนยังไงดี
06:30ถ้าให้ชีวิตค่าดีไหร่ไ
06:32หม
06:37มักกิมภันของท่านต้องฆ่า
06:38แบบนี้ แบบนี้ถึงจะไม่รุ่น
06:41หรือเปล่า ท่านยิง
06:44ท่านยิง
07:15ยังที่ค่าพูดไปเมื่อครู่ เราต้
07:18องชิงลงมือก่อน ภาบาทคิดจะ
07:21สังขารค่าแล้ว
07:23ถ้าอยู่ในจินหลิงต่อไป ก็
07:26มีอัตรรายเพิ่มขึ้น
07:27นายท่านจะออกเดินทางเมื่อไร
07:31พรุ่งนี้ หัวหญิน แล้วค่า
07:39เดินทางครั้งนี้อันตรายเกินไป
07:41ดังนั้นยิ่งมีคนน้อยเท่าไ
07:43หร่ก็ยิ่งดี
07:43แต่ค่า
07:45แต่ว่า ในท่านมีพรกิจให้เจ
07:48้าทำ หวังว่าเจ้าจะคอยอยู่กั
07:51บคุณชายซีมัน
07:54ซีวลิ้น ช่วยเราดูแลคุณชายซ
07:57ีมัน
07:58บางที เราอาจจะได้พบกันอีกคร
08:01ั้ง
08:02ข้ารับปากหูหญิน
08:06จะรอถึงวันที่เราได้กลับมาพ
08:08บกัน
08:11เสี่ยวลิ้น
08:12คำนับนายท่านและหูหญิน
08:20ดูแลตัวเองให้ดี
08:23ไหนท่านก็ด้วย
08:25ข้าไปก่อน
08:35จะออกเดียวทำอะไร ค่าจะเตรียมเก็
08:37บของ
08:38มานี่
08:41ทำไมเหรอ
08:45เจ้าไม่ได้ไปด้วย
08:47จะเกี่ยบของอะไร
08:48อะไรนะ
08:50ถ้าไม่พาได้เหรอ
08:52ถ้าจะทิ้งข้านวัยตำรวมพ
08:53ัง
08:54ท่านไม่สนใจ flipped QUESTION
08:58ข้าต้องอยู่คนเดียว
09:00เจ้าไปกับเราอันตรรายเกินไป
09:03เจ้าไปอยู่กับพี่ซีเหมือน
09:05ก็สอมวิชาให้เจ้าได้
09:07ไม่นางเพิงสอนวรยุษให้เจ้าได
09:09้
09:10ใช่ ๆ ๆ เรียนวรยุษ เรียนแพท
09:12ย์ เรียนโลกหมาย ถูกติกดิท
09:13ุกอย่างเลย
09:14แต่ข้าไม่ต้องการ
09:16ข้าไม่ใช่เด็ก ถ้ามาขอความแ
09:18ม่ตา
09:19เจ้าเจ้าต้องการอะไร
09:22ท่านยังไม่เข้าใจเหรอ
09:26เธอกาบเธอกองท่าน
09:26ถ้าท่านอยากร fant Hare ท่าต้องแต่ง
09:28กับข้า
09:33พิษธีสตรีมาพูดแล้วไหลด
09:35้วย อย่างไร
09:36ข้า
09:39พี่หญิงเป็นปรัยาเอง
09:40ข้าเป็นอนุกันได้
09:42ข้า...
09:43ข้าจะขอรบนางเหมือนที่ขอรบ
09:44ท่าน
09:45ข้า...จะปรณีบัตนท่าน
09:47ถ้าท่านคิดว่าข้ายังเด็จ
09:48เกินไป
09:49ก็รอให้ข้าโตก่อน
09:50ข้าจะถับตอไปสตรีแบบที่ท
09:52่านชอบ
09:53แล้วเราท่านบันแต่กับข้า
09:54จากนั้นก็ดูแลท่านไปตลอดชี
09:56วิต
09:59แต่ข้าไม่ต้องการ
10:02ข้าไม่เคยชอบเจ้าเลย
10:08แล้วทำไมถึงรับข้าเอาไว้
10:09ข้าใช้เจ้าต่อกวันกับจี้ก
10:11ัน
10:20ตอนนี้ทุกอย่างสีสุดแล้ว
10:22จีกังก็ตายแล้ว
10:25พูดกันตามหลัก ข้าควรจะไ
10:26ล่เจ้าไป
10:27คิดว่าทุกคนต้องทําตามเจ้
10:29าอยังงั้นหรอ
10:33ทำไมถึงมีเด็กเช่นเจ้าอยู่ด้
10:35วยนะ
10:36ท่านเห็นข้าเป็นเช่นนี้ตลอด
10:39เลยเหรอ
10:39พินว่าอย่างไรเหล่า
10:50ถ้าให้ทางเลือกเจ้าสองทาง ทางแ
10:52รก ไปหาพี่ซีเหมือน
10:57จากนี้ไปใช้ชีวิตอยู่กับพวกเข
10:59า
11:00ทางที่สอง กลับไปใช้ชีวิตเก่
11:04าของเจ้า
11:09หวนทางข้างหน้าเป็นอย่างไร ก็
11:12ขึ้นอยู่กับเจ้า
11:25เซียนสุน ข้าเกลียดท่าน
11:32เจ้าตามนางไปเถอะ วิ่งออกไปเช่นน
11:35ี้ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
11:37ช่างเถอะ ข้าใช้คำพูดหลุนแ
11:40รง
11:43หากเราตามนางกลับมา นางก็ยิ่ง
11:46ไม่ยอม
11:48คำพูดที่ทำร้ายจิตใจ ทำเช่นน
11:51ี้จะดีจริง ๆ หรือ
11:52ทำให้นางล่อดไป อยู่กับเร่ว อั
11:56นตารายเงินไป
12:00ไม่เลย เราไม่พบนางเลย ใช่ไหม 12 0
12:11เจบห้องไป ถ้าหากนางมาเราต้องรั
12:14งนางเอาไว้แน่
12:15ถ้ะเช่นนั้น นางอาจนีไปอยู่ที่
12:18อื่นรึด لกดไป
12:20ส מ unit
12:21พูดเจ้ารูนรูแรงเกินไป
12:23เจ้าพูดอะไรกับนาง
12:25นางอยากไปกับเรา
12:27ข้าทำให้นางลมเลิกรัดความค
12:29ิด
12:29ถaurusรูนรูแรงออกไป
12:31พวกเจ้าไม่ต้องกังวน'
12:32มีข้าติน asks comprend
12:34La student-
12:35คิดดูแล้ว..ข
12:39อฝากพวกเจ้าโดยND
12:42Searเจ
12:44้าถูกล๊อดตำแหน่งจริงเห
12:45รอ
12:46ฟาบาษได้รายชื่อไปแล้ว
12:49ก็เป็นเพียงข้ออ้าง
12:50ในการขับล่อยค่า
12:52แต่ว่าตอนนี้
12:54เราไม่สามารถหลุดพลได้
12:55หมายความว่าอย่างไร
12:57หรือว่ามีคนไม่อยากให้พวกเจ้า
12:59ไป
12:59ถ้าคิดว่าเจ้าเราถูก
13:01คนผู้นี้
13:03ก็คือคนที่จะปล่อยเขาไป
13:05หรือว่า
13:07ก็เลยว่าการเดินทางครั้งนี้
13:10จะยากกว่าที่เราคิดเอาไว้
13:13ถ้าเราอยากออกไปจากที่นี่ เราต้องห
13:15าหนทางจนได้
13:16ฉะนั้น อยากจะให้เราช่วยอะไร
13:18ข้ามาที่นี่เพื่อจะหาเรียกับ
13:20พวกเจ้า
13:21เราต้องรีบออกเดินทาง ยิ่งเรวย
13:23ิ่งดี
13:23ถ้าหากไม่ไปได้แล้วก็ ออกเดินท
13:26างพวกนี้เช้า
13:27ได้ เราจะรวมมืออย่างเต็มที่
13:53เจ้ารู้หรือไม่ เซียร์สวินก
13:55ับเซียร์เซียร์เป็นห่วงเจ
13:56้ามาก
13:57เจ้าควรไปบอกเขาว่าเจ้าปลอ
13:58ดภัย
14:01เซียร์สวินเขาไม่เป็นห่วง
14:02ข้าหรอก เขาอยากให้ข้าหายไปด้
14:04วยซ้ำ
14:04ไม่นางเซียร์จริงใจกับเจ้
14:06ามาตลอด เจ้าจะให้นางเป็นห่ว
14:08งเจ้าอย่างนั้นเหรอ
14:10พวกท่านก็ช่วยไปบอกพี่หญิงเซ
14:13ียร์
14:14บอกว่าข้าสบายดีไม่ต้องห่
14:16วง
14:16บอกแค่พี่หญิงเสียเนา
14:18พวกท่านเป็นคนดี
14:32แต่ข้าไปกับพวกท่านไม่ได้
14:35ครูนี้าจะเอาเดินทางแต่เช้า
14:37จะไปที่ไหนเหรอ
14:39เตรี่สวินคิดว่า beam เดี๋ยวเต
14:41็นพ่มเน indicate
14:44ไฮอบว่าเกลียดเ� strong
14:53เธอนเป็ labour to Tadley
14:54พวกเป็นเพราะว่ารักถึงได้เก
14:56ลียดนะ científic
14:58y
14:58คนอื่นไม่มีใครเข้าตา ค่าสั
15:00กคน
15:00กันมีเพียงแค่อ ส Sac시면เท่านั้
15:03นที่ถุกใจคะ
15:05ดังนั้น ความรักและความเกรี
15:06ยดจึกไปอยู่ที่เขา
15:07ข้ากว่าต้องแต่กับเขาหรือ
15:08ไม่
15:10อ้ํา เอาละไม่คุยกับพุทnica
15:12แล้ว
15:12หากเขาแต่กับเขาแล้ว
15:14พ่อท่านต้องมาดื่มสุราบโม
15:15งคลนะ
15:16ตามนี้นะ
15:17ฮิ ฮิ
15:28จอมหลอกลวงจะว่า
15:31เราสองคน
15:33ครั้งนี้
15:34จะไปได้สำเร็จหรือไม่
15:36ไม่ได้สิ
15:39จากนี้เราจะเดินทาง
15:41จนสุดราบฟ้าเขียว
15:44ถ้าหากไปไม่ได้
15:48ไปไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
15:49มีเจ้าอยู่ข้าก็ไม่กลัว
15:52แต่ข้ากลัว
15:59กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ
16:01้า
16:03ไม่ต้องกลัว
16:05เราจะต้องปลอดภัยแน่
16:08เพราะว่า
16:09ยังมีวันดีๆ รอเพราะเราอยู่
16:11อีกมากมาย
16:16เราจะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน
16:21ข้าจะไม่ให้อะไรเกิดขึ้น
16:43แต่ข้ามเหมือน
16:44ใส่รับบางกร พร้อมแล้วด้
16:46วย
16:46นี่เป็นพระกิดสุดท้าย
16:47พระกิดตั้งนี้คือ
17:33ฝ่าบาท ตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว
17:39เสียสวิน เขาจะออกจากจินหลิ
17:43งเมื่อไป
17:44ทูนฝ่าบาท ตามที่องคระรักร
17:46ายการ
17:47เสียสวินเขาจะออกจากจินหลิ
17:50งทางเรือพรุ่งนี้เช้า
18:00ไปเดินเล่นกับข้าหน่อย
18:02พระเยียค่ะ
18:09ฝ่าบาท เห็นแก่เสียสวินท
18:11ี่ติดตามฝ่าบาท
18:11ตั้งแต่สงคลามที่จริงนาน
18:13ทรงปล่อยให้เขามีชีวิตรอ
18:15ดเทิน
18:17มูล วันนี้เจ้าพูดมากเกินได้
18:22แล้ว
18:22พระเยียค่ะ
18:26เหตุใดข้า จะไม่อยากทำเช่นนั้นล
18:30่ะ
18:32ที่พระเยียค์
18:33คุณแก่นอน
18:34คุณแก่นอน
19:03ขอให้พรุ่งนี้เชียร์สวิน
19:05ปลอดภายร้ายอันตราย ไปจากจิ
19:07นหลิงได้อย่างราบรื่น
19:12สวรรย์ หากทำให้ความประธนาข
19:14องข้าเป็นจริง ข้าจะเชื่อคำ
19:19พูดของพี่ชายทุกอย่าง ข้าจะร
19:21ับผิดชอบตะกูลสวิ
19:25ถึงแม้ข้าจะไม่ได้พบกับเช
19:27ียร์สวินอีก
19:54คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอกันเร็
19:57วเช่นนี้ แต่เท้าฟูกระกง
19:59อ๋อ ไม่ๆ คนจะเรียกว่า นักทอ
20:04ดคนสำคัญ
20:05เจ้าพูดให้มันดี ๆ เซื่อสวิ
20:08นเพียงแค่ถูกฝ้าบ่าน แล้ว
20:09ตำแหน่งลงเท่านั้น
20:10เพียงแค่ชั่วข้ามคืน ทำไมถึ
20:11งได้กลายไปนักโทษคนสำคัญได
20:13้
20:13คำร้องล่ะ パานการร้องเรียนห
20:15รือไม่ หรือว่า ได้รับครัธ
20:17ร์สั่งจะสานได้หลีแล้วอย่างน
20:18ั้นหรือ
20:20หรือว่าจะอาศสย์แค่ประโ
20:22ยคเดียวก็จะลังทด lau อย่างนั้
20:24น привет
20:24อย่ากได้งานไ피โยมีเขตผล
20:27แต่เธาจ�ี่มา อย่างหนึ่งกระทึก
20:28เจ่นนี้
20:29คิดว่าคงเป็นความประสงของ
20:31ไหน ๆ
20:32แต่เธาลักแหลม จริง ๆ
20:35เมื่อมองได้ชัดเจนเช่นนี้
20:37คิดว่าน่าจะรู้ دικά
20:39ขัดขืนไปก็รายประโยค
20:40ให้กับถามเจ้าซักข้อหนึ่ง
20:44คนที่ส่องเจ้ามา
20:47เขาให้เจ้าป่าค่าที่ศาค่า
20:48กลับไป
20:48หรือกรำจัดให้สิ้นสร้าง
20:52คําสั่งก็คือ
20:54จับต้อย
20:56อย่า exercising น Testing
20:59ค portfolio
21:00มีคนเติมเชื่อเพลิงลงในกลอง
21:02ไฟ
21:03ยุก ยัง จะแข่ง Grönaud
21:04เขาได้อยากให้ข้าตาย
21:05มีเยอะ
21:06ว่าจากคนหนึ่ง มีเอง
21:07ก็มีอีกคนหนึ่ง
21:09มีเพียงพวกเราหายไป
21:13พวกเขาจึงจะสบายใจ
21:16ขอลาได้เท้าฟูกระกง ได้เท้า
21:19จี้กัง
21:20กำลังรอท่านอยู่ในบรโลก
21:23รอไรอยู่ ลงมือสิ
21:43สว่าตอน ลำบากเจ้าแล้ว
21:53เจ้าไม่คนคงไพย
21:55ทีดาบมาทั้งค้าทำไม
21:59เจ้ารู้แค่ว่า จีกลังรับ
22:02ผิดชอบองคารักเสื้อแพร
22:05แต่เจ้าไม่รู้ว่า ค่าได้จัด
22:08ตั้งหน่วยสายรับมังกรเวหาข
22:10ึ้นมา
22:12ตามได้ที่พวกเขายังอยู่ ถึงแม้
22:14ค่าจะตายไป
22:17เขาก็เกิดมาใหม่ได้เสมอ
22:19เสียสวิน เจ้าออกรวงเบิ่งส
22:22ูง
22:24มีทหารส่วนตัว ท่านสำควร
22:27ตาย
22:28คำพูดของเจ้า
22:31เกิดไว้ไปพูดที่บรโลก
22:36แล้วร้องหายฟ้องจีกลัง
22:37เห็นไปไม่ได้
22:40มีทางนี้ข้าจะลังมีทางมัน
22:42เจ้าเจ้ามือเจ้า
22:44คิดแกอฟ
22:51เจ้าแยก
22:55แก้แน่ของเจ้า
23:03เจ้าเจ้า
23:07มันวิที่สิน LISA!
23:22เสียเชื่อ!
23:23ข้าต้องเอาตัวเจ้าไปให้ได้
23:25ไม่เช่นนั้น ข้าจะข้าดัง
23:27สวโตน
23:38ดูกล้าหลุด!
24:16แต่เท้า ท่านไปจากจีนหลิงได้
24:18อย่างสบายใจแล้ว
24:19อุปสัตว์ถูกกำจัดแล้ว
24:22เจ้ากับเชียร์ ๆ จะมีชีวิตอย
24:23่างมีความสุข
24:30พี่นองทุกท่าน
24:33ขอขอบคุณทุกท่าน
24:36รักษาตัวด้วย
24:36อุปสิ
24:39เกอร์ฟ
24:48อุปสิ
25:11กราบคุณฝ่าบาท รองผู้บัญ
25:13ชาการกลองพันธ์มารายงาน
25:17อนุญาต
25:18อนุญาต
25:24กราบคุณฝ่าบาท เท้าวันนี้
25:26กระม่อม และใต้เท้า จิโยนาน
25:29ประบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:30บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:31บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:31บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:31บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:31บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:31บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:31บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:32บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:32บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:33บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
25:37บบบ
25:39หรือว่ายังมีชีวิตอยู่
25:40กระบทเสียสวิน ถูกได้เท้าจ
25:42ี้แทงที่หัวใจ
25:43เสียชีวิตทันที
25:45ส่วนได้เท้าจี้มาเจ็บสาหัต
25:46ิ
25:47แต่เขายังเข้าไปจับเสียอื่อเฟ
25:48ย
25:49ทำให้ทั้งคู่ตกลงไปในน้ำ
25:51และเสียชีวิต
25:59พระโชงการ
26:01องขรักษี่โยนาน
26:03แต่งตั้งเป็น คุณนางคัดห่า
26:05ไขยะค่ะ
26:16คนได้ยินเรื่องนี้มาบ้างแล้ว
26:22ฟูกัวโกงเสียสวิน
26:25ระหวางทางไปสู่จง
26:28เจอโจนปล่นที่แม็ดน้ำ
26:32เสียชีวิตทั้งสามมีพระยะ
26:36เสาหลักของการฝื้นฝูบ้านห
26:38รือ
26:38เป็นไม่ได้ยังไง
26:40วิรับรุษพวกประปรามกับ
26:45ชีวิตปลิดปลิว
26:47ข้า
26:49เสียใจยิ่นนัก
26:52โอ้...
26:54สูจิ
27:06พี่เคยบอกเขาสิวว่าไม่ใช่เรื่
27:08องจริง
27:08เสียสวินไม่ได้ตายเขาจะตายไม่
27:10ได้
27:10สวัสดี
27:12สวัสดี
27:13สวัสดี
27:15สวัสดี
27:17สวัสดี
27:17สวัสดี
27:18สวัสดี
27:18甚ิ
27:37สึ่งสวัสดี
27:38ค komplain
27:39ขอสุด
27:40ลช ย?
27:46พี่เคย ท่านบอกเขาสิ ว่าไม่ใช่
27:48เรื่องจริง
27:49เสียสวินไม่ได้ตายใช่หรือไม
27:50่ ใช่หรือไม่พี่เคย
27:53เขาเป็นจำหลอกลวง เขาหลอกเราท
27:55ุกคน
27:56ข้า ได้สบคนไป
28:03ที่แม่น้ำแห่งนั้นเพื่อตาม
28:04หาแล้ว
28:08ก็พบกับเสียสวินที่เป็น ร
28:12่างไร้วิญญาณ
28:17คำไม่เชื่อ
28:20เสียสวิน ลูกสอนปักอยู่กลาง
28:26ออก
28:29เขาตายไปแล้วจริง ๆ
28:33เป็นไปไม่ได้ พี่เคย ท่านอย่าหล
28:36่อข้าสิ
28:37เป็นไปไม่ได้
28:39เขาไม่ได้หลอกเจ้า
28:42โจรไถ่ไง ๆ
29:14เธอเธอเธอเธอ
29:46สวิน์
29:46พระพูดเธอ
29:49เธอสวิน์ตายแล้ว
29:56เธอสวิน์เขาตายแล้ว
30:01นี่คิดการลองทอดข้าใช่หรื
30:06อไม่
30:09แต่หากเป็นการลงทอดจริงๆ เพ
30:12ราะอะไร
30:15เหตุได้จึงไม่มาลงทอดที่ตั
30:17วค่า
30:21ให้เจ้าสวินกลับมาได้หรือ
30:23ไม่
30:27ขอให้คนที่ตายเป็นค่าจะยังจะ
30:31ดีกว่า
30:54อมิตะพุทธ
30:57แม่นาง ข้าเห็นเจ้าคุกเขาท
31:01ี่นี่มานานแล้ว
31:02ควรกลับไปได้แล้ว
31:06ข้าไม่ไป ข้าจะอยู่ที่นี่
31:12ข้าฝันถึงพระพุทธองค์
31:16บอกว่านี่เป็นกรรมตามสนอง
31:23เสียสวินกับเสียอื่อไฟได้
31:25ไปที่ดานสุขาวว่าดีแล้ว
31:28ตอนนี้พวกเขาไม่ต้องเป็นทุกข
31:30์อีกแล้ว
31:31อยู่ห่างจากการสู้รับ อยู่ด้วยก
31:33ันตลอดบัน
31:35ส่วนข้าจะมีชีวิตอยู่ด้วย
31:38ความรู้สึกผิดไปตลอดชีวิ
31:41ต
31:43นี่ก็คือกรรมตามสนองที่แท้
31:46จริง
31:46ถ้าอยากจะละทิ้งความทุกเหล
31:53่านี้
31:55ข้าจะอุธิตน แต่มใจขอบวด
31:59เป็นแม่ชี
32:02ขอติดตามพระพุทธองค์จนนี้ร
32:05ัน
32:06อ่างนี้แต่พูด สาธุ สาธุ
32:11อ่างนี้
32:13อ่างนี้
32:42สองปีต่อมา
32:45ฝ้าบาท
32:46เรืองของต้างหลิงเดินทางกลั
32:48บมาจากตะวันตก
32:49ได้สือสินค้ามาเกือบสองร้
32:51อยชนิด
32:52เครื่องเทศ ยี่สิบก้าวชนิด
32:54สมบัดยี่สิบสามชนิด
32:55สมุนไพลย ยี่สิบสองชนิด
32:58แค่ไม้ฝางอย่างเดียว ก็ทำกำไร
33:00ได้นับสิบล้านพระเยาค่ะ
33:05ฝาบาท นี่เป็นนิ้มิดหมายที่
33:07ดี เรียกได้ว่า สวันร์ประธ
33:09านพรไปช่วนเนี่ยรัน
33:11ใช่ๆๆ
33:13ใช่พระเยาค่าฝาบาท ข้ามหาส
33:16มุต วันพระราชาสมพบทุกแ
33:18วนต่างก็มายินดี
33:24ข้อเสีย เกินจากการส่งเครื่อง
33:27มนาการ
33:30ขอให้ฝาบาท ยกเลิกมนาการ เริ
33:33่มต้นการค้าในต่างแดน
33:34ท้องถิ่นต่างก็ ได้รับประโ
33:37ยชน์
33:48เซียดสุดนะ เซียดสุด
33:53ตอนนี้ ไม่มีใครเป็นเหมือนกับ
33:55เจ้า
33:57ที่มาพูดกับข้าเช่นนี้อีกแล
33:59้ว
34:09สะเด็ดปู สะเด็ดปู สะเด็ดป
34:12ู
34:13เอ้า ให้ปูอุ้มนอยมา
34:16สะเด็ดปู คิดอะไรอยู่แล้วแพ้คะ
34:19ปูแก่แล้ว ก็เลยกำลังคิดถ
34:23ึงเรื่องในอดีต
34:28มีคนผู้หนึ่ง
34:32เมื่อก่อนตอนปูไม่มีอะไรเลย
34:35ได้วางแผนทุกอย่างให้กับปู
34:39ยอมเสียงชีวิต
34:40ตอนนี้คนผู้นี้ยังอยู่หรือไม่
34:42แพ้คะ
34:43ปูก็ไม่รู้เหมือนกัน
34:47อาจจะตายไปแล้ว
34:50หรืออาจจะยังมีชีวิตอยู่
34:53เขาฉลาดมาก
34:55และมีไวพริบดี
34:58ปูคิดว่า
34:59เขาคงจะมีวิธีเอาตัวรอดไป
35:01ได้
35:08จะว่าจริงหรือไม่
35:12เสียสวยนี้
35:18เซรกปูไม่ลงนะเพคะ
35:24ปูเชื่อบบางเจ้าปูจะไม่ร้องป
35:27ูมีความสุขดีหรือไม่
35:29ดีเพคะ
35:30ดี
35:32ดี
35:34โอ้...
35:36โอ้...
35:37โอ้...
35:53วันนี้เราจะมาพูดถึงเมืองจี่นาน
35:56เหตุการณ์จิ่งนาน
35:58เที่ยส่วนล่อห้องเต้เข้ามาใ
36:00นเมือง
36:00และรอโอกาส
36:01ไม่ข้าดกิดเขากับถูกฟูกวก
36:03งพอพิรุษก่อน
36:04เขาช่วยชีวิตผู้คนที่อยู่ห่าง
36:06ใครออกไปหลายพันลิ
36:07ไม่เพียงแต่แจ้งห้องเต้
36:09แต่ยังปกป้องตัวเองได้
36:11ครุ่งนี้ข้าจะมาเล่าเรื่องราว
36:13ของเศี่ยสวินใหให้ทุกท่านได้
36:15ฟัง
36:16ว่าก่าตั้งสายลับมังก่อนได
36:18้อย่างไร
36:19นี่ ถ้ีด tutoring ตอนนี้กัวกงทำรายพั
36:22คหลิ่งเฉียวา
36:23сеหลาย
36:23นี่...ราอมมาฟังเรื่อง เศี่ยสวิ
36:25นกับท่านยิงน้อยกันดีกว
36:27่า
36:27แล้วจี้กังล่ะ ถ้าไม่มีเรื่
36:29องภายใน
36:29ยังจะฟังอะไรได้อีก
36:30โอ放
36:31ทุกท่าน ทุกท่าน ถ้าค่าเราท
36:33ีเดียว จนหมดทุกเรื่อง
36:35แล้วค่าจะเอาอะไรมาหากิน หาทุก
36:37คนยังต้องการฟังต่อแล้วก็
36:39ทุกคนมารออยู่ที่นี่ ในเวลานี้ มา
36:42ฟังค่าเรา
36:43ชีวิตฟูกัวกง ผู้สึ่งเป็
36:44นตำนาน
37:03เรื่องที่เขาเล่าดูจะเกินจริง
37:04ไปหน่อย
37:05พูดถึงอะไรนะ ปีดบนกำแพงบอก
37:07ทง หลวงความลับไปให้อีกฝาย
37:09ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เราคงตาย
37:11ไปนับเหมือนครั้ง
37:12คนที่ฟังเรื่องพวกนี้ ชื่ออย่างน
37:14ั้นจริงๆ
37:16ถ้าไม่พูดให้ดูเหลือเชื่อ ท
37:19ุกคนจะชอบได้อย่างไรกัน
37:22ราษดอน วังว่าจะมีวีละบุ
37:24รุธรายล้อมอยู่รอบตัว
37:28ส่วนจะใช่ข้าหรือไม่ เรื่องร
37:30าเป็นจริงหรือไม่ รวนไม่ส
37:32ำคัญ
37:33ที่สำคัญก็คือ...
37:38ที่สำคัญก็คือ พวกเขาเชื่อว
37:40่าเป็นเสื้อสูญจริงๆ
37:42รอจะตกราจนเบื่อ ก็ไม่สายเกิ
37:44นไป ที่จะกลับมาเป็นจอมยุทย
37:45์
37:45พอเธอ...
37:48มีหัวหยินเช่นเจ้าอยู่เยีย
37:50นข้างข้า ให้เป็นห้องเต็คเขาก
37:52็ไม่เอา
37:54จริงๆ จัดหมายของจือชีบอกว
37:57่า พวกเขาพยายามช่วยหมอเทวดา ช
37:59่วยให้เขามองเห็นได้อีกครั้ง
38:01สองวันนี้พี่สีเหมือนรักษาต
38:03า แกล่จะหายแล้ว
38:07หวางใจเผิด คนเรายอ่ะมีชะตา
38:11ชีวิต
38:20เผิดแล้วได้เลย มันโทษร้อนร้
38:24อน
38:28เผิดเลือกได้เลย
38:39ท่านพี่...
38:46ท่านพี่มองเห็นหรือไหม
38:55ท่านพี่ไหร่
39:11天歌
39:13เจpp
39:21เจ้าสวงมากกว่าเพิ่มอีก
39:26เจ้ามองเห็นแล้ว
39:31ในที่สุดเจ้าก็มองเห็นค่าได
39:33้แล้ว
39:52ทองเจ้าใหญ่มากแล้ว
39:55ขอบคุณเธ็นหมอ ขอบคุณเธ็น
39:57หมอ
40:00ตอนนี้เจ้าใกล้จะคลอดแล้ว จะ
40:03ตื่นเต้นมากไม่ได้
40:05ถ้าคิดว่าสามีค่า จะไม่ได้
40:08มองเห็นลูกของตัวเองสะแล้ว
40:11ท่านพี่
40:12ไปไหนแล้ว
40:14อยู่ไหน
40:15ท่านพี่
40:18ท่านพี่
40:31โอ้โห หญิงสาวเดี๋ยวนี้แต
40:33่งตัวเก่งแบบนี้กันทุกคน
40:34เลยแล้วนี่
40:35ทรงผมเช่นนี้
40:38ค่าต้องศึกษาให้ละเอียดส
40:39ินหน่อย
40:40นี่ดีไหม พี่เจ้าตัวนี้
40:45แม่นาง
40:47วัดดี
40:48เช่นกันคุณชาย
40:49ค่าคิดว่า ปีนปรับผมสีเข
40:51ียวอันนี้นะมองกับเจ้ามากเลย
40:52ให้ค่ช่วยเจ้าลองดูหน่อย
40:53อ..ได้ซี่
41:00ดีดังนะน่ะซีเมื่อจริง
41:02อย่างหน้าที่ทำคือไปหาปุดหญ
41:04ิงคะ
41:05едูเจ้ามาเกินไปใช่ไหม
41:07เจ้าจะกลับบ๊ดใช่ไหม
41:09하.. dun
41:09ข้า היאืริตว่าเจ้าต้องลำบ
41:10าก
41:11จนไม่มีเวลามาซื้อปิ่น
41:12ค่าก็เลยจะมาซื้อให้เจ้าไหร่
41:13ยิด iedereen THEY SAID ละ
41:15คوยニ quantitative ฆ่าจะจัดการยังไงก
41:17ับเจ้าไป
41:18furรท fueron
41:19โอ้ โห โห โห โห โห โห โห โห โ
41:20ห โห โห โห โห โห โห โห โห โห โ
41:24ห โห โห โห โห โห โห โห โห โห โ
41:29ห โห โห โห โห โห โห โห โห โห โ
41:29ห โห โห โห โห โห โห โห โห โห โ
41:33ห โห โห โห โห โห โห โห โห โห โ
41:34ห โห โห โห โห โห โห โห โห โห โ
41:36ห โห โห โห โห
41:49ถ้าเป็นเด็กผู้ชาย ข้าจะให้เร
41:50ียนยิงทนู
41:51ถ้าเป็นเด็กผู้หญิง ข้าจะส
41:52อนนางให้
41:54เจ้าจะสอนอะไรนาง
41:57สอนให้เหมือนกับเจ้า
41:59สอนวิธีพระหวัดใจของบุรุ
42:01ษ
42:01ที่ไหนกันแล้ว
42:05작้ายหน่อย ว่าอายุส์เท่าน accommod
42:19เรียกเขาว่าพี่ชاي
42:20เรียกductionพี่ชายพี่ส apprentices แล้วจะเป็น
42:24อะไรไป
42:25çonอีกเจ้ากับข้าพบเจออุปษ
42:27ักรальноมากมาย
42:28ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีอิสรา และ
42:30แช่ชีวิตสงบสุขเช่นนี้
42:32เขาก็อยากจะดูสวยบ้าง
42:36ดูถ้าว่าซี่ๆ จะอยู่ที่ดีนาน
42:38เกินไป
42:39เริ่มจะรังเกียดค่าแล้ว
42:45ในเมื่อหูยินชอบเด็กมากขน
42:47าดนี้
42:49ทำไมไม่มีเองสักคน
42:52เป็นวันนี้เลยจะดีกว่า
42:56ไม่สักดาดน
43:00พวกท่านเล่นสนุกกันอยู่เหรอ
43:03ให้ท่านเล่นดูสิ
43:25เป็นสักดาดนเรา
43:28แคกเป็นสักดาดน่าแค่
43:42เชื่อ