00:00คุณทบิฟเชื้อทอง
00:14ขาวข้าวข้าวอยู่กับร้ามพราษาหมื่อคุณทบิฟเชื้อทองครับ
00:18ภาคุณผู้ชม ไปติดตามสถานการณ์ชายแดนไทย กัมพูชา
00:22วันนี้มีขาวเศร้าเกิดขึ้นกับทหารกล้าที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่บริเวณ
00:25ปราศาตตาเหมือนทรมนะคะ
00:27ใครจำเหตุการณ์นี้ได้ก็คือ ป้าคเหม่นะคะ
00:30โมนิกา จำได้ไหม
00:32ที่มายืน ตะโกน chef ごกลย์วyun จนสถานการณ์ป่านป่วด
00:36แล้วผลทาหารคนนี้ล่ะคะ ที่ยืน ประจัดหน้า แล้วก็บอกว่า
00:40อย่ามาที่น่ะ อย่ามาเสียงดัง ทำไมจะยืนอยู่ตรงนี้ไม่ได้
00:44อ๒ว impossible tempo
00:46นี่คือฮีโร่ของเรา
00:48แต่วันนี้ เข้าจากไปแล้วกุ่มผู้ชม
00:51นั่นก็คือ พนธหารพิทธยุต น้องเกิดอาการวูป
00:55ที่บริเวณห้องน้ำ ปราษาตตามือนทม
00:59แล้วก็เสียชีวิตค่ะ
01:01ผู้สกาวรายงานว่า พนธหารพิทธยุต โซดา หรือว่าน้อย อายุ 20 ปี
01:05สังกัดกองพันธหารราบที่ 4 กลมธหารราบที่ 23
01:09ค่ายสมเด็ดพระยา มหากศัทศึก จังหวัดบุรีรำ
01:13ปัจจุบันประจำกันอยู่ที่ ประสาตตามือนทม ตามบนตามียง อำเภอพนมดงรัก จังหวัดซุริน
01:19พนธหารหน่านี้เคยปรากฏเป็นขาวโต๊ะถียง กับหญิงชาว กับภูชาที่ชื่อว่า
01:24โมนิก้า ที่ บริเวณประสาตตามือนทม
01:27ก่อนเกิดเหตุการณ์ซู่รบไม่นานนะคะ
01:29ล่าสุด Vanessa พร้อหารพิศ yut เสียชีวิตลงเมื่อช่วงเย็น
01:33วันที่ 23 สิ่งหาคิมที่ผ่านมา
01:36ภายใน הח่องน้ำ บ lเยน ภาณ ปฤิบัติการ ประสาตตามเมืองถม
01:40ด้วยอาการ วูบจากโรคประจำตัว
01:42เพื่อน자พร้อหารระบุว่า
01:44พร้อหารพิศ yut มีโรคประจำตัว
01:46และเคยอาเจียรตออกมาเป็นเลือดก่อนหน้านี้
01:49ก่อนจะถูกนำตัวไปรักษาที่โรงพยาบาล
01:52แล้วก็รับยามากิน
01:53ซึ่งต้นสังกัดให้พักรักษาตัวก่อน
01:56แต่พนทหารพิทยุตย์ไม่ยอมนะคะ
01:58บอกว่าเป็นห่วงเพื่อนๆ
02:00เพราะตอนนี้สถานการณ์ยังตึงเกรียดอยู่
02:02ขอมาปฏิบัติหน้าที่เหมือนเดิมค่ะ
02:05ก่อนจะเกิดเหตุการณ์สลดดังกล่าวขึ้น
02:08สำหรับพนทหารพิทยุตย์นะคะ
02:10บ้านเกิดอยู่ในอำเภรนางรองจังหวัดบุรีรรม
02:13ถือเป็นพนทหารกล่าที่เช้าทายกย่อง
02:16ให้เป็นเวียรับรุตาเมื่อนทม
02:18น้องฝันอยากเป็นทหาร
02:20แล้วก็เตรียมสมัครในสิบ
02:22เพื่อจะให้พ่อกับแม่ภาคภูมิใจด้วยค่ะ
02:24คือชีวิตน้องนี้ลำบากมาตั้งแต่เด็กนะ
02:28ไม่ได้มีครอบครัวที่สมบุญแบบนะครับ
02:30เพราะว่าผู้สึกขาวลงพื้นที่ไปที่บ้านเกิดของน้อง
02:34ไปที่จัดงานสบอยู่ที่หมู่ที่ 7
02:38ตามบนหน้องกง อำเภรดังรอง จังหวัดบุรีรำ
02:41มรรยากาศก็เต็มไปด้วยความสกเศ้า
02:43ไปคุยกับน้องสาวของยายผลทางหารพิทธยุทธนะครับ
02:48ชื่อว่ายายจัดประสงศัพท์นะครับ อายุ 70 ปี
02:51บอกว่าหลาเนี่ยเป็นคนอาพับนะ พ่อแม่แยกทางกัน
02:55ไม่ได้เรียนหนังสือด้วย
02:57ตอนอายุ 18 เนี่ย ก็เลยเข้าไปสมัครเป็นทหาร
03:00ที่คายสมเดชเจ้าพระยามหาศัทศึกจังหวัดบุรีรำ
03:04หวังจะได้เรียนหนังสือต่อ
03:06พอมีความตึงเครียด เกิดขึ้นบริเวณชายแดน
03:09ถูกส่งไปแนวหน้านะครับ บริเวณด้านจังหวัดซูริน
03:13และนับตั้งแต่ด้านมาก็ยังไม่ได้กลับบ้าน
03:16จริง ๆ บางช่วงเนี่ย
03:17คือคุณยายบอกนะว่า หลานก็ได้พักแล้วนะ
03:20แต่หลานยังเลือกที่จะไม่กลับ
03:23เพราะว่าอยากจะอยู่เป็นเพื่อน
03:25ของเพื่อนทหารบริเวณแนวหน้าที่ชายแดน
03:28แล้วคุณยายจัดก็บอกด้วยนะครับว่า
03:30ตอนที่หลานดังมาก ๆ เลย คลิปที่ไปโต้เทียงกับโมดีก้า
03:35เป็นห่วงเหมือนกันนะ แต่ว่าก็ดีใจว่าหลานเรามันใจเด็ดเดียวจริง ๆ
04:00ทีนี้ไปคุยกับอีกคนหนึ่งจะเป็นประทานออสมองของโมโตโมโตโมโตโตโมโตโยก็อย่างนี้
04:30ที่ 7 ตำบนน้องกงอำเภอนังรองนี่แหละนะครับ
04:33คือคุณชวนพิมพ์ วัย 60 ปี
04:36บอกว่าตอนที่น้องเนี่ย ไปประทะขารมกับทหารขาเมน
04:40กับทางโมนิก้าด้วยเนี่ย
04:42ชาวบ้านที่ดูข่าวนี้เอาใจช่วยนะ
04:44บางทีปรบมือให้เลยนะ
04:45ดูคลิปไปปรบมือเลยนะ
04:47แล้วตั้งใจเอาไว้ว่าถ้าเกิดน้องพิทยุธเนี่ย
04:50กลับมา เขาบ้านจะแจก
05:16ไม่เคยกลับบ้านเลย
05:17ขนาดว่าว่าปวยเข้าหาย dissolว lev a chapter
05:20ยังไม่กลับไหนารกลับหักผล
05:23ไม่ใช่ถึงกลับหักผล concealer เคาพื้อไง
05:25ไม่หายข้าผลальноеบาาง เราก็ครับว่าจะว่าอยากเป็นอย่างที
05:27อย่าง研究เพื่อน국�มองศาหนการ woman
05:30คณะที่คุณเหมือน จันเจริญอายุ 60 ปี
05:33เป็นคุณยากของพลทหารพิทfiaยุ headphone którzy
05:36เล่าทางนำตาก่อนจะเดินทางไป
05:38รักร deteriorげ อันร้ายวินยาตการฐาน บอกว่าตอนเด็กๆ
05:42หลานศุกภาพไม่ค่อยแข็งแรง ล้ำไสยไม่ค่อยดี
05:45แต่ฝนอยากเป็นอาหารรับใช้ชาติ
05:47จึงสมั exch ч mig การ ช่วงที่เขาไปอยู่
05:51ประจำชายแดนก็คุยทรศัพท์ กัน
05:53ทรงช quero & แช paz lag 大ไหว Yeah! ให้กําลังใจเป็นประจำ
05:56เป็นห่วงสุขภาพและความปลอดภัยของหลาน
05:59เราผูกพันเรารักกันมากนะคะ
06:01เพราะเลี้ยงมาตั้งแต่เล็กๆ
06:03พอรู้ว่าเขาเสียก็เสียใจ
06:05แต่ก็ภูมิใจในตัวหลานชายค่ะ
06:26เมื่อว่านตอนนั้นคืนเนี่ยค่ะ
06:30แล้วก็สวนบรรกยฐโทร
06:32จะลายหาเขาไม่ตอนเย็นก็...
06:35ตอนนั้นคืนอะไรอย่างนี้
06:37เราอยากเจอชูเขาชื่นชมเพราะมั้ย
06:39เขาเป็นวิ่ลวิลาบุฒฤา Μันคม
06:41เห็นเขามีออกสื่อทั้งนึง
06:42ก็ว่าเขาส่อธุษ์ตอกรกับคนคเมน
06:47ก็ภูมิใจครับ
06:51ที่เขาทำตามที่ก็ปันไป
06:54ขนาดที่คุณพたวาสโสดา เป็นคุณพ่อของพลตาหารพิทษัยุทธิชanc�フ่า
07:01บอกว่าลูกชายจะสนิทกับย่ามากกว่าพ่อ สำหรับเหrenchושการเกิดขึ้นรู้สึกศึกใจมาก
07:06ไม่คิดว่าลูกชายจะจากไปเร็วขนาดนี้
07:08คุณพ่อบอกว่าลูกชายเมมีโรคปะจำตัว เป็นหอบเหือดที่ไปหาหมอรักษาตลอด
07:15ที่พันมาเคยบอกว่าอยากจะเป็นทหาร
07:17จึงตัดสินใจไปสมัคร
07:18จนได้เป็นทหารเมื่อปี 2567
07:21อีกไม่กี่เดือนจะปรดประจำการแล้ว
07:24แต่เขาบอกว่าเขาจะเรียนต่อ
07:26และสอบเป็น 90 แต่มาเสียชีวิตก่อน
07:29ถึงอย่างนั้นก็ภูมิใจในตัวลูกชาย
07:31ที่ได้รับชัยชาติตามที่เขาฝันเอาไว้ค่ะ
07:45ขนาดที่พนโทบุญสินภาทกลาง
08:07แม่ทัพพักที่สองบอกนะคะ
08:09ว่าขอแสดงความเสียใจกับครอบครัว
08:11น้องพนทหาร พิศไทยุศโสดา
08:14ซึ่งได้รับรายงานจากผู้บังคับบัญชา
08:16โดยตรงจากพื้นที่แล้ว
08:17การเสียชีวิตของพนทหารพิศไทยุศ
08:20เกิดจากอาการเจ็บป่วยที่สาสมมาจาก การทำหน้าที่
08:23ปกป้องอธิปรตายชายแดนไทยกรรมพูชา
08:26ที่ประสาทตามเมือนทม
08:27แต่ยังไม่มีการประทะกัน
08:29จนกระทั่ikumถึงปัจจุบัน
08:31น้องพนธหารพิศยุทย์ก็ยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดี
08:34ทางนี้สิทธ์กำลังพลต่าง ๆ จะดำเนินการให้อย่างเต็มที่
08:38เพราะถือว่าอยู่ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ที่ชายแดน ค่ะ
08:42ต้องขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของผนธหารพิศยุทย์ด้วยนะครับ
08:46ชุดนี้เดี๋ยวเราพักกันสักรูกรับกลับมา
08:49ไปดูฝั่งกำภูชากันบ้างประโคตรว่า
08:51ตอนนี้นี่ถหารกำภูชาหลาย ๆ เลยนะ
08:54บริเวณแนวหน่า
08:55บาทเจ็บ
08:56อ้าว
08:57แล้วก็อาการปวยก็มี
08:59ค่ะ
08:59เป็นไข้สูง
09:01เห็นว่าบางคนเป็นมาลาเรีย
09:02บางคนดูหน้าแดงเลยเนี่ย
09:04แต่เข้าปกันรักษาพยาบาล
09:06มันไม่ค่อยมี แล้วก็ไม่ค่อยดีด้วย
09:09ทหารต้องรักษากันตามยัดถากรรม
09:11เอาเส้นเลือด เอาน้ำเกิมมาฉีดกันเองแบบนี้เลย
09:14แล้วเขาโทษอะไรรู้ไหมคุณปีนะผู้ชม
09:17โทษมาเฮ้ย เมืองไทยใช้วุธเคมีหรือบ
09:19อีกแล้วหรอ
09:19ไปทางนั้นอีกแล้ว
09:21เดี๋ยวกลับมาทันข่าวค่ำกับ
09:22ค่ะ
