00:00การนี้
00:03พระท่านกู
00:04คุณใช้เวลาเพียง 5 ปี เริ่มต้นจักษูนย์
00:06จะทำให้กูกรุปนั้นมีบูลค่าสูงเกิน 1 อืนล้านหยวน
00:09ได้สายตามผู้คนคุณคือคำจำกัดความของความสำเร็จ
00:13เป็นอัดชะริยาทางธุรกิจที่หาได้ยาก
00:15แต่วันนี้ดีฉันอยากถามคุณว่าคุณมีอะไรที่เสียได้มั้ยคะ
00:20เสียได้
00:23มีน่าหน่อน
00:25ตั้งแต่เด็ก ผมเติบตัวในสถานรับเลี้ยง ไม่เคยมีแต่ได้สัมผัสความเอาผุ่นจากครอบครัว
00:34และว่าตอนนี้เงินมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่าผมก็ยังหอยหากันอยู่เคียงข้างจากครอบครัว
00:42ขอขอบคุณกระทานกูที่สละเวลาที่มีค่ามาเข้าร่วมกันสับภาษณ์ของเรา
00:55แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แก แ
01:25ลูกสามจะตุ่นพูดเลอะเรือนไปแล้ว
01:28กล้าไปย่างผู้หญิงกับลูกชายก็หาบอดีเจ้า
01:30นี่ไง โดนคนรอบทำได้แล้วนี่ไง
01:33เฮ้ย น่าสงสารสะพัยหลิวจริงๆ
01:36เพื่อจะเกินลูกชายคนนี้
01:37ต้องทนทุกธรมาณมามาก
01:39เอาสมบัติตกูลให้เขาร่ำเรียน
01:41แต่คนลับกลับเรียกมาเป็นคนไรคะ
01:43สำเร็จเทม่า ได้ความรู้ความสามารถ
01:46ในปีอดอย่าง อย่าไม่ยอมไปทำนา
01:49อยู่แต่ในเรือนกับพ่อแม่กิน
01:51ซึกตั้น หยุดขยาว
01:53พี่สามเจ้าตายแล้ว คราวนี้ก็ไม่มีใครดาดเจ้าแล้ว
01:55นี่เป็นเรื่องดี จะจะรองให้ถ้ามา
02:05พี่สามขยาบตัวแล้ว
02:09โอดหัวจัง
02:10นี่ นี่ นี่มันทิ้นหน่อยกัน
02:13โอ้ย ฝืนได้ยังไงเนี่ย
02:17พี่ พี่สามฝืนแล้ว
02:20ไปประตูสิ
02:23เออ ขอรับ
02:24ถ้ารู้ไม่ตีแล้ว เราตายเป็นเจ้าสามสักกลกู้เห็นหมู่บ้านต้าถน
02:32ก็เห็นหมู่บ้านต้าถน
02:46สิตัน เจ้ามานี่
02:48ล้อม พี่สามฝืน อย่าติ้กาย macht
02:59ขabordก็ไม่กินเจ้วกลับกล้าได้กินก่อน
03:02พี่ค่ะจะเตวGGมาน angular
03:04ไปRem Hook เขาจะ teng suas tim
03:10พาก็คือผิวมาก ข้าวหนักเนียงไม่กล้าทำอีกแล้ว
03:15ไปเฮ่ๆ
03:17ฮะ ทะลุมิติมาก็ช่างเถอะ
03:19ดันทะลุมิติอยู่ในร่างคนสำเร็จเทมเรา
03:22ที่พลาญสมบัติได้ความรู้ความสามารถ
03:24เราแค่ยกมือ เส้ยตั้นก็หวายปลัวธนาดนี้
03:26เย็นเธอชัดว่า จะของร่างนั้นป่าเถิน
03:29พ่อแม่จะของร่างหลายปีไม่มีลูก
03:32เพื่อที่จะได้ลูกชาย รับเลี้ยงเด็กชายหญิงอย่างละคน
03:35หลังจากนั้นจังมีเรากู้โจหยวนลูกทะแท้
03:38ฝนลับ เจ้าของร่างถวงตามใจจงเกินไป
03:41จนไปยั่วคุณชายตะกูเจ้าเข้า
03:43สุดท้ายก็ถึงแก่ชีวิตเลยโดนเราของร่าง
03:47ส ส ส สิตั้น
03:49ใหญ่เจ้าจังอยู่บ้านคนเดียวล่ะ
03:51ท่านแม่ไปไหนล่ะ พี่ยายกับพี่รอง
03:54ท่านแม่ไปที่เรือนท่านลุงเพราะยืมเงิน
03:57จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา
03:59พี่ยายกับพี่รองก็ไปที่หลังเขา
04:03ผุดผักป่าแล้ว
04:09สุดท่าน เข้าในเรือนเราอยู่ไหน
04:12ถูก ถูกท่านแม่เก็บไปในตู้แล้ว
04:17สัมมากертвúaเอาíamos
04:24พี่ส นั่นคืออาหารมือสุดท้ายของเราแล้ว
04:26ถ้าท่านเอาไปแรกสุดน่า เรา wohlกรวนเราท่านก่อนตาย Freeman
04:31พี่ส ข้าขอร้องท่านอย่างออก governing
04:36พี่ส ข้ามาไปร้องท่านหลัง
04:37แล้วนี้ก็ได้
04:40พี่สามซมองกระทบกะเทือน Little
04:42บ Yankee วeration
04:44ได้ แล้ว ข้าจะไปเดี๋ยวนี้
04:50พี่ใหญ่ พี่รอง
04:53พี่สามฝืนแล้ว
04:59พี่ใหญ่ ท่านกลับมาสักที ข้าเยอะจะตายอยู่แล้ว
05:03นี่คือเจ้าสามจริงเหรอ
05:06ใยน้ำเสียงนุ่มนวนเช่นนี้
05:10เสียวหยวน
05:15เสียวหยวน
05:17เจ้าเย็นจ้องอยู่ทำไม
05:19ต้องน้ำทำกับเข้า เร็วเข้า
05:22จะต้องให้ค่าสอนเหรอ
05:29ทำอะไรจะช้าไปหมดเลย
05:31ไฟประโยจริงๆ
05:40พี่ใหญ่ พี่ใหญ่
05:42ค่าหิวแล้ว
05:45เออ หยุดจ้องแต่แล้ว เรียกไปทำกับเข้า
05:47เจ้าเจ้าสามก็ม่อโหออีกหรอก
05:50ใช่ ใช่ ค่าจะไปทำเดี๋ยวนี้เลย
05:54มุลค่า 800 เหรียนดิจิเท่า
05:56มุลค่า 800 เหรียนดิจิเท่า
05:57มุลค่า 800 เหรียนดิจิเท่า
05:59ระบบมาแล้ว
06:03มุลค่า 800 เหรียนดิจิเท่า
06:05มุลค่า 800 เหรียนดิจิเท่า
06:06แต่ร้อยเหลี่ยนดีที่เธอ จะขายหรือไม่
06:08เราบบมาแล้ว
06:09เราเดี๋ยว
06:12พี่รอง
06:22นี่...นี่จะสามเขา เป็นอะไรมาอีกล่ะ?
06:25ถ้าอยากไปยุ่งเลย
06:27พวกเราดีไปทำกับข้าวเธอ เดี๋ยวจะสามอลวาดขึ้นมา
06:29พวกเราก็ทนไม่ไหว
06:31ใช่...ใช่พวกเราดีไปเธอ
06:36ไม่ม่อนจีมคุณภาพสูง มูลค่า 800 เหรียนดีที่เธอ จะขายหรือไม่?
06:45ขาย!
06:54ได้ถึงเฉมือนการทนมิติแบบจริงจังสักที
07:00เสียวย่วน เข้าเสร็จแล้ว
07:06ท้องร้องดังเจ้า
07:08พวกเจ้า...ทำไมไม่กินอ่ะ?
07:12พ...พวกเรา...คือ...
07:14อยากกินเหนอ่ะ?
07:16เอ้า...ไอ้เจ้า...
07:18เอ้า...ไอ้เจ้า...
07:20พวกเจ้า...ทำไมไม่กินอ่ะ?
07:24พ...พวกเรา...คือ...
07:26อยากกินเหนอ่ะ?
07:28เอ้า...ไอ้เจ้า...
07:30ปกให้กร่างเดิม...
07:32ช่างฝังเล็กในใจจริงๆ
07:34งั้นเราขอยยืมชัดสักหน่อยแล้วกัน
07:36โอ้ย...
07:38โจ๊กผักป่านี้ต้องออกมาเหมือนอาหารหมู
07:40แต่การบาทเจ็บเข้ายังไม่หายจะกินของชื่อนี้ได้ยังไง
07:44พี่แท้...พี่สามก็ยังเหมือนแต่ก่อน
08:00ที่จะกลดก็กลด
08:02แต่โจ๊กผักป่านี้หอมจะตายไป
08:14มีไข่นกด้วยเหรอ?ทำไมไม่รีบบอกอ่ะ?
08:20อ๋อ...อ๋อ...
08:22เสียวย่วน!
08:24ให้ข้าต้มเธอ...
08:26เจ้าหวางใจจะให้เจ้ากินทั้งห้าฟอง
08:32เจ้าเยินอยู่ตรงนั้นเหรอ!
08:34อย่าเข้ามาเนี่ย!
08:36อย่าคิดว่าข้ามไม่รู้ว่าเจ้าจะแอบกิน
08:38ยังไงก็ใช้บุคลิกเดิมนี่ละดีที่สุด
08:42แร่งทำแบบนิดไปก่อนคอยเปลี่ยนฝาพลักถิดแบบนี้
08:44เยivities่อนเยอะจองอยู่ทำไมแล้ว อีกไปสิ!
08:46ไม่เป็นไร....พี่ใหญ่ มันพรุ่งฆ Kampfค่อยเป็นหลังเขา
08:56จะต้องหาไข่นกเจออีกแน่
08:58ไข่นี่เดิมทีให้เสียห่วนกินเพื่อบำรุงร่างกาย
09:02แต่ว่าเสียห่วนทำกับเข้าไม่เป็น
09:04เดี๋ยวพอทำเสียก็อรรวานอีก
09:07อีก งั้นพวกเราจะทำอย่างไรล่ะ
09:17ไขน้องแค่ห้าฟองเองเหรอ เร็งว่าจะไม่พอยาใส่โดยซ้ำ
09:22เฮ้ย เราแบบ
09:32เงินดิจิตาซื้อได้ทุกอย่างที่อยู่ในระบบ
09:35ถ้าเป็นแบบนี้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกองวันเรื่องอาหารแล้ว
09:46ทุกคนมองเราเป็นคนเสียเพล ตอนนี้จะแสดงฝีมือให้ดู
09:50อีกเดียว จะทำให้พวกเขาหอมจนงงเลย
10:05หอมจริงๆ ถ้าหอมกลิ่นใครเนอะ
10:11แย่แล้ว ปลิ่นน้ำมันที่หอมฟุ้งจมูก
10:14เจ้าสามคงไม่ได้เอาน้ำมันเครื่องขวดสุดท้ายไปใช้หมดใช่มะ
10:17นี่มันน้ำมันที่เราใช้ถึงสองเดือนนะ
10:20ใช้ไปตอนนี้ หลังจากนี้พวกเราจะทำอย่างไร
10:23พี่ใหญ่ ไม่ได้
10:46หอม หอมจังเลย
10:50มาดี
10:53พวกเจ้าสามคน ดังจกผักป่าไปกินสักเหรอ
11:07จะ จะแป่งเดียวนี้
11:16อร่อยสุดๆเลย
11:18ให้หมูกินหมูก็ไม่กินเหรอ
11:21ซื้อต้านเดนกินอร่อยขนาดนี้
11:23อืม
11:24ร่างเดิมนี่ทำบาปจริงจริง
11:27ได้กินจกผักป่าเยอะขนาดนี้ในครั้งเดียว
11:29วันนี้พี่สามเขาแบบจริงจริงอ่ะ
11:32นี่มันไข่เจียวอ่ะ
11:36พี่สาม คลีบไข่เจียวให้โดดชิ้นหนึ่งด้วย
11:47จะจ้องอะไรกันแล้ว กินซื้อ
11:49พี่สามนี่ นี่มันหมายความว่าเช่นใดอ่ะ
11:52คำไม่ชิดหมูซึ่งนอย
11:54ใครนกเจียวจานเนี้ยเขากินไม่หมดหรอก
11:56ไม่กินเก่าคืนมะ
11:58ได้
12:06อร่อย
12:10แต่ว่า
12:12พริกหยวบนี่
12:14ชิดๆ ผ่ายแล้ว
12:17มุตต่อสนใจความอร่อยเลยลืมเรื่องนี้ไปเลย
12:21อร่อยก็พอแล้ว
12:22จะสนใจแล้วเยอะๆ ล่ะ
12:25อร่อยมากๆ เลย
12:31พี่สาม
12:33ไข่นกนั่นแค่ไม่กี่ฟอง
12:35ยังจะทำไข่เจียออกมาด้วยเยอะเชื่อนนี้
12:37ช้ามเห็นเขาใส่ผักเยอะน่ะไง
12:39ทหาขนาenesบาล
12:50มาอีกอย่างการ
12:55ม unsuccessful
13:03ลิวธรมา Salesforce
13:05ต้องซาเง่ะ
13:07อ้อ ไอไม
13:14เฉยวหรว Hold นี่
13:27เส้นแม่กลับมาแล้วเหรอ
13:31seo ยวหรว Hold ชาดไม่็กไหม
13:35แม่ตกใจหมดเลย สวันแม่ตา จะฝืนขึ้นมาสักที
13:39ก็ไม่ได้
13:41นี่มันอาหาร มือสุดท้ายของเราแล้ว
13:44แม่ขอเจ้านะ
13:45เจ้าเอามาต่อไปแล้วสุราไม่ได้แล้ว
13:48เธอแม่
13:49เกินทำมากลายขนาดนี้ คงอยู่แย่เลย
13:51รีบเข้ามาเธอ เขาจะไปทำกับเข้าให้คัน
13:55เด็กคนนี้ทำกับเข้าเป็นตอนไหนกัน
13:57คงจะทำเพื่อเข้าสารนี้
13:59โฮ
14:00ทั้งเธอ ทั้งเธอ เอาให้เขาไปเธอ
14:02วันทรุงค่อยขึ้นขาวไป หาผลไม้ปากก็ได้
14:09พวกเจ้าไม่ต้องตามนะ
14:14นั่นคือเข้าฟ้างที่เรา
14:17ไปก้มหัวขอจักยาติปั่งแม่เลยนะ
14:20ตอนนี้
14:22จะถูกเสียหยวนทำเสียอีกแล้วสินะ
14:25ท่านแม่ เสียวหยวนฟื้นขึ้นมาก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว
14:30ส่วนเรื่องข้าวนั่น พวกเราค่อยคิดหาวิธีเธอ
14:34ก็ทำได้เพียงเท่านี้แหละ
14:36แต่หวังว่า เธอจะเหลือข้าวให้พวกเราไวบ้า
14:40อย่าเอาไปใช้หมดแล้ว
14:51แม่ ลงทิมโจ๊กเข้าฟ้างที่ข้าต้มสิ
14:54เสียหยวนเขา ต้มโจ๊กให้เราด้วย
14:58เด็กคนนี้ หรือว่าเพียงแค่ข้ามคืนกลับโตขึ้นมา
15:02ท่านแม่ ท่านหวังร้อนมั้ย
15:05ไม่เป็นไร แม่ไม่ร้อน
15:11พี่สาม โจ๊กที่ท่านต้มหอมจังเลย
15:14พี่สาม เจ้าเข้าฟ้างสีเหลือง
15:20ไข่นัวก็สีเหลือง
15:22ทำไมท่านถึง ต้มเจ้าเข้าฟ้าง
15:24ออกมาเป็นสีเท่า
15:26เจ้าเด็กโมโรคนี้
15:28ใส่น้ำตาลแดงเข้าไป นี่มันค่าสีน้ำตาลแดงชัก ชัก
15:32โอ้ ข้าเข้าใจแล้ว พ่อตกต้มไม่แน่เลย
15:36ใส่หัวไปเลย
15:38พ่อแม่ ท่านรีบลองเธอ
15:46ท่านแม่ อร่อยไหมขอรับ
15:50อร่อย อร่อยจริงๆ แม่ไม่เคยกินจกที่หวานขนาดนี้เลย
15:58ชาติที่แล้ว เราเป็นเด็กกำพร้าะ
16:02ไม่เคยสัมผัดความรักจากครับครัวแบบนี้
16:05แต่ร่างเดิมดันอยู่ในความสุขโดยที่ไม่รู้คุณค่า
16:08ครัวนี้ เราจะรักษาครับโพรทแทนเข้าเอง
16:12ทำให้พวกเขาได้มีชีวิตที่ดี
16:14โอ้ย โอ้ย
16:33แต่ยังนี้มันแข็งนอนลำบากจริงๆเลย
16:37เราจะปูที่นอนไฟ้ แล้วก็สร้างเรือนใหม่
16:43ท่านแม้ แย่ท่านจากตื่นเช้าขนาดนี้
16:55เช้าตรงไหนกัน ที่ใหญ่กับพี่รองเจ้าไปเก็บผักป่าตั้งแต่เช้าแล้ว
17:00ไม่รู้สวรรย์จะโดยฝนลงมาเมื่อไร
17:04ถ้าแรงแบบนี้ต่อไป ข้าวสารีปีนี้คงไม่มีผลผลิตแน่
17:09ถ้าก็จะไปดูที่หลังขาวสั้นหน่อย
17:11เด็กของนี้จะต้องไปหาสะหายเกียเร่เหล่านั้นเมื่อสูงกันอีกนะ
17:18อีกนี้
17:28เจ้าสามสกุลกู้ ร่างเล็กแต่ทนทานใช้ได้เลยนะ
17:32เมื่อคราวก่อนเพิ่งถูกตีด้วยไม้เจ้าน้ำรายปูกปากวันนี้กับมาเดินได้แล้ว
17:36เจ้าพูดกับว่าที่นักปลาดหวีเหล็นเช่นนี้ได้ไง
17:40ระวังเข้าตัดหัวเจ้านะ
17:42พี่ต่อจิน เจ้าว่าความเป็นไปในโลกนี้
17:45ความเป็นไปในโลกนี้
