00:00O gün ne oldu? Sabah oğluma ben çok mutlu bir şekilde maça götürdüm.
00:09Kendimde sonra maçı seyretmek için tribüne oturdum.
00:11Tribünde otururken maçın devralası oldu.
00:16Sonra ben velilerle, benim oğlumun arkadaşlarım velilerle oturup su ve çekirdek yerken maçı seyrediyoruz.
00:23Sonra ben bir gözümü açtım, ambulanstayım.
00:27Hiçbir şey hatırlamıyorum. Hiçbir şey. Olayla ilgili başıma ne gelmiş.
00:33Sonra elimi tuttum, ağzımda dişlerim. Bakın geliyor musunuz?
00:37Yani şu anda ben hastaneden geliyorum. İki tane burada kırık, bir tane burada kırık dişlerimin haline bakın.
00:45Yani bunu tabipler ve doktorların söylediği şu.
00:49Bunu bir insan bir insana yapmaz. Vahşet bu.
00:53Ki tribünde biz otururken sağda çocuklarımız var.
00:58O oğlum koşarak yanıma gelmiş. Ben bunu hatırlamıyorum. Daha 13 yaşında.
01:01Ayağıyla vurmuş bana söylenen bu.
01:04Zaten ben kendimi hatırlamadığım için hep bayıldığım için şeyi soruyormuşum.
01:10Ben neredeyim? Bana ne oldu? Böyle.
01:12Kendisinin, ben bunu algılayamıyorum.
01:18Yani neden böyle bir şey olabilir? Durup dururken neden ben, neden bir başkasına böyle şeyler yapılmamış?
01:24Ben buna şaşırdım. Nasıl milli futbolcu olabilir? Bu nasıl bir yetişme tarzı?
01:29Orada hep bizim çocuklarımız var. Hepsi Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları.
01:31Yani bunu gören çocukların kaçta spor yapma olasılığı kaldı mı?
01:36Ama öbür takımda hiçbir belgesi var yok.
01:40Ama tribünde olduğuna göre, sağda olmadığına göre yok.
01:43Ve ben şu anda şikayetçiyim.
01:45Çünkü benim şu anda yaşamaklarım elinden alındı.
01:50Bir kere o 15 dakika sonra 15 dakika ince ben hayata dönmeyebilirdim.
01:54Öyle de bilirdim.
01:55Başımda çocuğum var. 13 yaşında erkek çocuğum var.
01:57İzlediğiniz için teşekkür ederim.