• 10 months ago
Transcript
00:00Ech przyjaźń...
00:12Minęła godzina dwudziścia pierwsza...
00:14...lecz się trzeba o nią troszczyć...
00:20...chcąc wciąż przyjaciół...
00:26Patrz siódmy nóż wciąż ostrzy...
00:32Był ten luksus, wciąż go było stać...
00:37...facet siódmy nóż wciąż ostrzy...
00:42Był ten luksus, wciąż go było stać...
00:47...facet siódmy nóż wciąż ostrzy...
00:56Smolak...
01:14...pamiętasz, były kiedyś skargi na niego o szantaż?
01:19Doigrał się...
01:31O, tu jest coś dla nas...
01:33W dniu dzisiejszym...
01:35...odbyła się rozprawa...
01:37...przeciw Weronice Gajewskiej...
01:39...pracownicy spółdzielni Zorza...
01:41...oskarżonej o przywłaszczenie sobie...
01:43...piętnasty tysięcy złotych...
01:49...szkarżona wyrokiem...
01:51...sądu...
01:53...Józef Gamro...
01:55...oskarżone o bigamie...
01:57...no tak, to jasne...
01:59...ten Smolak odgrzebywał w gazetach stare grzechy...
02:01...o których pamięć zaginęła...
02:03...i groził z kompromitowaniem...
02:05...ci ludzie w międzyczasie zaczęli nowe życie...
02:07...weszli w nowe środowisko...
02:09...zmienili mieszkania...
02:11...mieli nowych sąsiadów...
02:12...znajomych...
02:13...przyjaciół...
02:14...którzy nic o tym nie wiedzieli...
02:15...a tu zjawiał się Smolak...
02:17...i żądał pieniędzy za milczenie...
02:19...a więc płacili...
02:20...no przypuszczam, ale...
02:21...co to za pieniądze...
02:23...heh...
02:24...ciągnął z tego tyle, że nie musiał pracować...
02:26...stworzył sobie...
02:28...niewielkie, ale wygodne źródło utrzymania...
02:31...tylko ryzykowne...
02:33...któreś...
02:34...z tych uznało, że dosyć tego dobrego i...
02:37...Żadne z nich...
02:39...ten co go zabił, to...
02:40...zabrał ze sobą swój wycinek...
02:42...no chyba, że był...
02:44...a czy morderca nie bywa z reguły...
02:46...szt...
02:47...w pewnym sensie, tak...
02:49...ale przecież nie zostawił...
02:51...na miejscu przestępstwa wizytówki...
02:58...też...
03:00...co?
03:01Zobacz...
03:02...dzień dobry...
03:07...a, witam pana kapitana...
03:09...czym mogę służyć?
03:11Chciałbym się dowiedzieć, czy macie miesięcznik...
03:12...angielski country life...
03:14...mamy...
03:15...to jest...
03:17...zwykle mamy...
03:18...taki z kolorową okładką...
03:20...dostajemy tylko jeden egzemplarz...
03:22...ale niestety ostatni numer zginął z wieszaka...
03:24...to się zdarza, wie pan...
03:26...czy to czasem nie ten, bo tu jest wasza pieczątka...
03:28...ależ ten...
03:30...naturalnie...
03:31...nie przypuszczałam, że milicja tak się troszczy...
03:33...o nasze interesy...
03:34...nie, nie, nie, nie...
03:36...ja nie mogę go pani dać...
03:38...zresztą jest troszkę podniszczony...
03:40...czy nie pamięta pani kto ostatnio się interesował tym miesięcznikiem?
03:44...
03:48Pan Małecki szukał go przed chwilą na wieszaku...
03:52...no Krzysztof Małecki...
03:54...a, ten podróżnik...
03:55...ja myślałem, że nie żyje...
03:56...żyje, żyje...
03:58...było o tym w gazetach...
03:59...tydzień temu wrócił, zdrów i cały...
04:01...tak opowiadał mi...
04:02...statek zatonął koło Azorów...
04:04...pan Małecki pięć godzin płynął do brzegu...
04:07...o, to jeszcze większą reklamę mu to zrobi...
04:09...pan Małecki nie potrzebuje reklamy...
04:13...po prostu...
04:15...polski Marco Polo...
04:17...jaki przystojny...
04:19...proszę...
04:21...dziękuję...
04:22...nie, nie, nie, nie...
04:23...my po połowie...
04:25...tak umówiliśmy się...
04:27...nasz mniejszą za to...
04:29...eksplodował kocioł...
04:33...wybuch zniszczył większość łodzi ratunkowych...
04:35...których zresztą nie było zbyt wiele...
04:37...bo i statek niewielki...
04:39...dostałem się wpław do brzegu...
04:41...tydzień przyleżałem w chacie rybaka...
04:43...na wsi nie było ani telefonu, ani poczty...
04:46...he, no tak...
04:47...a tu wszyscy myśleli, że pan utonął...
04:49...wiem, zrobiłem niespodziankę...
04:50...radosną...
04:51...może nie dla wszystkich...
04:53...pan nie ma pojęcia, ilu jest zawistnych...
04:55...o te parę książek, które napisałem...
04:57...o te parę wycieczek po zakazanych dziurach...
04:59...tyle że zamorskich...
05:01...tak jakby było w tym coś przyjemnego...
05:03...egzotyka...
05:05...z bliska wygląda całkiem inaczej...
05:07...może mi pan wierzy...
05:09Ostrożnie, proszę nie dotykać...
05:10...jest zatruta...
05:11...po zadraśnięciu następuje...
05:13...paralyz mięśni...
05:14...po piętnastu minutach...
05:15...dostałem to od jednego woda...
05:17...z nad Amazonki...
05:19...ale wracając do rzeczy...
05:21...oprzem, czytuję ten miesięcznik...
05:23...wiem gdzie go szukać...
05:25...albo w klubie międzynarodowej książki i prasy...
05:27...tyle że to już odpadło...
05:29...albo w towarzystwie geograficznym panu...
05:31...którego zresztą jestem honorowym członkiem...
05:34...o przypuszczam, że mają go także...
05:36...w katedrze geografii na uniwersytecie...
05:39...a dlaczego panowie szukają tego czasopisma?
05:42A chcemy stwierdzić...
05:44...co tu było...
05:46...to może stanowić poszlakę...
05:48...pewien szantażysta wyciął z tego numeru fragment...
05:52...o...
05:54...pewnie to było dla kogoś kompromitujące...
05:56...próbował go szantażować...
05:58...i został zamordowany...
06:01...dostał za swoje...
06:04...szantaż jest najohydniejszą rzeczą pod słońcem...
06:06...prosiłbym bardzo o dyskrecję...
06:08...śledztwo jest w toku...
06:10...o tutaj nikt nie słyszy...
06:12...z wyjątkiem tego mruczusia...
06:14Znowu?
06:18Jak się tu wkradłaś?
06:20Proszę o autograf...
06:22...dałem ci już piętnaście autografów...
06:24...dla całej klasy...
06:26...to dla pani nauczycielki...
06:32Wisia Kozłowska...
06:34...klasa szósta B...
06:36...Cierniesławy...
06:38...Cierniesławy...
06:44Pani obecne nazwisko Wernerowa?
06:46Tak, o mężu...
06:48Z domu Gajewska?
06:49Tak, a bo co?
06:50Pani miała kiedyś sprawę sądową...
06:52...Portadela raz!
06:54Przepraszam...
07:02...Miałam...
07:03...tak...
07:04...odsiedziałam...
07:05...ale to są stare dzieje...
07:06Czy pani zna Smolaka?
07:08Nie znam...
07:10Pani nieźle zarabia...
07:12...prawda?
07:14Ale dużo chyba z tego pani nie ma...
07:16...Ile pani płaci Smolakowi miesięcznie?
07:18Nic nikomu nie płacę...
07:22Co pani wczoraj wieczorem robiła...
07:24...między godziną dwudziestą...
07:26...a dwudziestą drugą?
07:28Co się stało?
07:30Smolak nie żyje?
07:32Tak?
07:33Dzięki Bogu...
07:36Ktoś go zastrzelił...
07:38Zginął od noża...
07:41Proszę pana, ale...
07:43...nie będzie rozwłosił...
07:45...myślę...
07:46...o tej...
07:47...mojej sprawie...
07:48...mąż nic nie wie, rozumie pan?
07:50Co pani wczoraj wieczorem robiła?
07:52Całe szczęście byłam tutaj...
07:54...tu w bufecie...
07:55...nie ruszałam się stąd do północy...
07:57...cały personel może poświadczyć...
07:59...nie może poświadczyć.
08:10Dzień dobry.
08:11Dzień dobry.
08:12Pani Gamro?
08:13Tak.
08:14Czy zastaliśmy męża?
08:16A w jakiej sprawie?
08:18Chcieliśmy rozmawiać z pani mężem.
08:20To pan nie wie, że mój mąż nie żyje?
08:22Będzie już sześć miesięcy.
08:24Samobójstwo!
08:25Coś pan!
08:26Czego to ludzie nie wymyślą?
08:28W szpitalu umarł...
08:30...na gruźlicy.
08:31Aha.
08:32Proszę pani, a czy pani...
08:33To już nie ma zobaczenia?
08:34Przepraszamy pani.
08:35Proszę.
08:36Do widzenia.
08:37Do widzenia.
08:38Do widzenia.
08:39Przychodzę z polecenia Krzysztofa Małeckiego.
08:44Powiedział mi, że w towarzystwie geograficznym mogę znaleźć to, czego szukam.
08:49Będzie nam bardzo miło.
08:50Słucham pana.
08:51Zaprosiłbym o ostatni numer miesięcznika country life.
08:53Dziękuję.
08:54Dziękuję.
08:59Dziękuję.
09:00Dziękuję.
09:01Dziękuję.
09:02Nie mam pojęcia, kto to zrobił.
09:12Czasem człowiek nie upilnuje.
09:14A co pana interesuje?
09:16Chyba...
09:18Żebym to ja wiedział.
09:21No i co, nic?
09:47Facet nas wyprzedza.
09:48Powiecinał wszystkie możliwe egzemplarze, jakie są w mieście.
09:50Wyobraź złą metodę.
09:52Ja mam lepszą.
09:53Jutro, najdalej pojutrze, będziesz miał egzemplarz w nienaruszonym stanie.
09:56A teraz z innej beczki.
09:57Udało nam się ustalić, co robił Smolak tego dnia.
10:00Wyszedł z domu koło jedenastej, jadł w barze mlecznym.
10:03Potem do szesnastej brak danych.
10:05Koło szesnastej widziano go znów w mieście, w barze, pod Sokołem.
10:08Wiesz, gdzie to jest?
10:09Kelner zauważył, że po wyjściu z baru Smolak wszedł do budki automatu telefonicznego.
10:13Widział, jak Smolak telefonował.
10:15Następnie...
10:20Proszę bardzo.
10:25Kapitan Sowa się spóźni. Kazał mi pana zabawiać.
10:31Chętnie się czegoś dowiem więcej o pańskiej ostatniej wyprawie.
10:34Co ty tu robisz?
10:40Jakaś tu weszła?
10:42Szłam za panem Małeckim. Milica na dole myślał, że jesteśmy razem.
10:47Z korytarza weszłam tutaj i schowałam się.
10:50Nic z tego. Nie daję więcej autografów.
10:52Nie o to. O fotografii do albumu. Mam tutaj paluankę.
10:56No dobrze, dobrze. To potem pokażesz.
10:58Do widzenia.
11:00Do widzenia już.
11:02Musimy niestety jeszcze trochę poczekać.
11:18Opowie mi pan o swojej ostatniej podróży?
11:21Fatalnie się skończyło, jak pan wie.
11:25Uratowałem filmy w worku plastikowym, który powiesiłem sobie na szyi.
11:29Reszta materiału zginęła.
11:31Statek poszedł pod wodę bardzo szybko.
11:33Panika była nieopisana.
11:35Proszę bardzo.
11:36Dziękuję.
11:37Nigdy nie brałem udziału w katastrofie morskiej.
11:41To musi być silne przeżycie.
11:43Proszę.
11:44Dziękuję.
11:46Poznaje się przy tej okazji naturę ludzką.
11:49Ten moment, kiedy pasażerowie atakują łodzie ratunkowe,
11:54jest bardzo pouczający.
11:56Traci się wszelkie złudzenia.
11:58Panu oczywiście trudno pojąć tę mentalność, bo pan z natury jest odważny.
12:02Uczynił pan z tego, że tak powiem, nawet swój fach.
12:07Pan ma o mnie wyobrażenie zbyt romantyczne.
12:10Kiedyś może.
12:12Obecnie podróże nie wymagają odwagi.
12:15Zaledwie nieco fizycznej wytrzymałości to wszystko.
12:18Nie uda się panu ostudzić mojego entuzjazmu.
12:21Dalekie podróże wydaje mi się czymś czarującym.
12:24A propos, czy rzeczywiście nie udało się panu uratować żadnych notatek?
12:27Nie będzie książki o wysokich andach.
12:29Wracam tam. Postaram się zrekonstruować reportaż.
12:32Wyjeżdżam jeszcze dziś.
12:34Chciałbym z panem pojechać.
12:36Wysokie andy, a my tutaj zajmujemy się sprawami niskimi.
12:39Co ty chcesz od nas, Wysiu?
12:41Ja czekam na pana Małeckiego. Chodzi o fotografie.
12:45No ale tu nie jest poczekalnia.
12:47Idź do domu. Do widzenia.
12:53Przepraszam bardzo panu za spóźnienie.
12:55Przepraszam, że fatygowałem.
12:57Panie Małecki, ciąży na panu brzydkie podejrzenie.
13:03Chodzi panu moim szlakiem.
13:05Tylko, że pan mnie wyprzedza i wycina pan z miesięcznika country life notatkę, której szukam.
13:11Ma pan dowody?
13:13Nie, nie mam. Proszę, niech pan siada.
13:15Ale rozum mi mówi, że to pan.
13:19Nieopatrznie pokazaliśmy panu ten miesięcznik, który znaleźliśmy u Smolaka.
13:25No i teraz pan nam robi kawały.
13:27W jakim celu miałbym to robić?
13:29W celu chronienia przestępcy.
13:31Sam pan przecież mówił, że zabicie szantażysty jest zbożnym uczynkiem.
13:35Nie chce pan, żebym wykrył sprawcę?
13:37A czy nie sądzi pan, że na ten egzemplarz poluje sam zabójca?
13:41Byłoby to logiczne.
13:43A skąd zabójca miałby wiedzieć tak dokładnie i gdzie szukać miesięcznika?
13:49Nie, nie.
13:53To robi ktoś doskonale oblatany w branży, że tak powiem, geograficznej.
13:57Ktoś, kto ma łatwy dostęp do tych wszystkich miejsc, gdzie miesięcznik można znaleźć.
14:02Jedno nie wyklucza drugiego.
14:04Pan Małecki spełnia te warunki i jednocześnie może być mordercą, czyż nie?
14:09Nie, nie.
14:10Niestety.
14:12Pan Małecki tego krytycznego dnia miał publiczny odczyt.
14:16Wiedziało go przeszło 200 osób.
14:19Dziękuję za alibi.
14:21Ktoś, kto interesuje się geografią.
14:24A choćby pański kolega.
14:26Nie, no to wszystko byłoby za piękne.
14:28Jak w kryminalnej powieści.
14:31No więc co, nie przyznaje się pan?
14:33Nie, no śmieszne.
14:35Chciałbym panu coś pokazać.
14:38Mimo wysiłków tajemczej osoby udało nam się zdobyć pełny egzemplarz miesięcznika Country Life.
14:45A wszystko dzięki albinowi.
14:46Aha, on uganiał się za tym egzemplarzem po całym mieście, a ja nie ruszając się z miejsca sprowadziłem go z Londynu. No i właśnie w tej chwili sprawa się wyjaśni.
14:55Może to wycinają już w Londynie, a my gonimy za cieniem?
15:07Ech, to nie interesowałoby Smolaka.
15:09Utknęliśmy. To nie Małecki wycinał. Do tego egzemplarza nie miał dostępu.
15:16Ale kto miał?
15:17O, ty na przykład.
15:18Ja?
15:19No, poczta leżała na stole w korytarzu. Ty siedziałeś tutaj, więc mogłeś śmiało.
15:23Ej, nie bądź dzieckiem.
15:25Jaki to numer?
15:27Co?
15:28No...
15:29Pamiętam. Dwa.
15:31Zadzwoń.
15:32Halo? Szkoła numer dwa. Mówi Komenda Milicji Obywatelskiej. Chciałbym się skomunikować w pilnej sprawie z uczennicą Kozłowską. Kozłowska Wiesława. Słucham? Aha. W takim razie może mi pani podaje jej adres?
16:00Hmm. To przepraszam. Dziękuję.
16:07Wszystkie dzieci już wyszły. Rozmawiałem ze sprzątającą. Nic nie wie.
16:10Sprawdź w książce adresowej. Musimy ją koniecznie znaleźć.
16:15Hmm. Ale słuchaj. Kozłowskich jest tysiąc. Trochę pod...
16:20Dobra, dobra.
16:27Jest coś?
16:28To nie było łatwe.
16:31Podaliście tylko tyle, że ten osobnik Smolak był widziany w trakcie telefonowania z automatu ulicznego przy ulicy Wrocławskiej w środę 4 października około godziny 16. Tak czy nie?
16:45Tak, tak.
16:46I nie mniej, nie więcej, tylko zażądaliście, żebyśmy stwierdzili, do kogo telefonował.
16:52Zażądałem to za dużo powiedziane.
16:54Wyraziłem pobożne życzenie. Ja wiem, że to niemożliwe.
16:58Prawie niemożliwa. Zgadza się.
17:01Zażądaliście cofnięcia czasu o te kilkadziesiąt godzin i odtworzenia czynności z natury rzeczy nieodtwarzalnej.
17:08Tylko Smolak wiedział, jaki numer nakręca.
17:12Niestety, nie znaleźliśmy odcisków Smolaka w książce.
17:15Namęczyliście się, co? Ale trudno.
17:19Chwileczkę. A czy Smolak miał coś przy sobie?
17:23Eee, nic ciekawego. Nie było żadnych notatek. Smolak nikt nie zapisywał.
17:29Ale miał przy sobie ołówek.
17:31Prawda, miał.
17:33Widzicie te znaczki?
17:35Ludzie, kiedy szukają numeru, pomagają sobie ołówkiem albo długopisem i podkreślają.
17:40Na każdej stronie jest po kilkadziesiąt takich znaczków.
17:45Ale jeden z nich jest napisany ołówkiem Smolaka.
17:49O! Tym ołówkiem.
17:55Pokaż się.
17:57Nie mylicie się?
17:59Analiza nie kłamie.
18:03Co się stało?
18:05On ma uważne spotkanie.
18:07Nie chciałbym się spóźnić. Cześć.
18:10No jest.
18:15Kozłowska Wiesława, ulica Drewnowska.
18:20A gdzie kapitan?
18:21Poleciał na randkę.
18:23Gdzie?
18:25Myślałem, że znajdę jemu pana.
18:28Bo wiem, że często pana nachodzi.
18:30Panie, jestem szczęśliwy, że chwilowo znikła mi z oczu.
18:33Kiedy pomyślę, że za godzinę znajdę się w samolocie, ogarnia mnie dzika radość.
18:37Smarkula może świętego wyprowadzić z równowagi.
18:41Ziółko.
18:43Jeszcze większe ziółko niż się panu wydaje.
18:45W tej chwili szuka jej trzy plutony milicji.
18:47Tak?
18:49To jest jej album. Skąd on się tu wziął?
18:51A czekała na mnie przed komendą milicji, kiedy wychodziłem po rozmowie z panami.
18:56Wręczyła mi to już nie pamiętam w jakim celu.
18:59To jest jej słynny album. Wziąłem to dla świętego spokoju.
19:02Echa katastrofy statku Regina.
19:14Kobiety uratowane na łodzi ratunkowej, która wylądowała w porcie rybackim wyspy Samiguel.
19:20A jasna sprawa. Smarkula przyczaiła się na korytarzu pod pana biurem.
19:26Na stoliku leżała poczta.
19:28On z ciekawości otworzyła ten miesięcznik.
19:30Znalazła to i wycięła.
19:32On z pewnością miała przy sobie nożyczki albo żyletkę.
19:36Dzieci noszą takie rzeczy do szkoły.
19:39A wycięła, bo to ma ze mną związek.
19:41Regina to jest właśnie statek, na którym przeżyłem katastrofę.
19:45Musimy ją koniecznie znaleźć.
19:46Smarkule?
19:48O co pan ją podejrzewał?
19:59Nikt mi pomoże.
20:00Tu się schowała na odmianę.
20:11Zamknęła się w skrzyni i pewnie udusiła.
20:18Panie Małecki, my wiemy już do kogo telefonował Smolak.
20:41Działamny
20:58Zdjęłam
21:01Zdjęłam
21:06Zdjęłam
21:07I tak przegrałeś parę minut, trucizna działa.
21:37Milicja, powstań. Ręce do góry.
21:46Znaczyłeś, nikogo nie zawiadomił.
22:06A skąd się dowiedziałeś?
22:11A telefonowała jakaś.
22:14A gdzie jest smarkula?
22:16Jaka smarkula?
22:18No ta mała.
22:21Przecież to była.
22:22No popatrz, popatrz, dobrze. Na ostrze.
22:40Made in Japan.
22:44Produkowany w Japonii.
22:46Nabrali go ci poczciwi, tubylcy.
22:48Ja już to zauważyłem, jak byliśmy u niego pierwszy raz, jak nam pokazywał.
22:52A Małecki wierzył, że strzała jest zatruta.
22:54Ale nie mógł jej użyć do zabójstwa Smolaka.
22:57Dlaczego?
22:57No bo wyskierował na siebie podejrzenia.
23:00No tak.
23:01Wiemy, że Smolak usiłował szantażować Małeckiego przy pomocy tego zdjęcia.
23:08No ale ja nie widzę powodu.
23:10No popatrz na tą kobietę z lewej strony.
23:12Małecki?
23:15W tej sukni w kwiatki?
23:17Polski Marco Polo.
23:19Nieustraszony podróżnik.
23:20Prawie bohater narodowy.
23:24Na hasło
23:25dzieci i kobiety naprzód
23:26szybko przebrał się w suknię jakiejś pasażerki
23:29i skoczył do pierwszej łodzi spuszczonej na wodę.
23:31A łodzi było mało.
23:32Jak pamiętasz, dużo zostało zniszczonych.
23:34Smarkula rozpoznała go na tym zdjęciu.
23:36A, godna podziwuje spostrzegawczość zwariowanych podlotków.
23:39Przekracza często spostrzegawczość niektórych oficerów milicji.
23:44O, o.
23:47Poznała go.
23:48Wycięła z miesięcznika zdjęcie,
23:50który był na stole w korytarzu.
23:52Pamiętasz jak wtedy była?
23:53Mhm.
23:54Pobiegła do niego nic nie przeczuwając.
23:56No przyszedłem w ostatniej chwili.
23:58Ale Małecki miał alibi.
24:00Wygłaszał tego wieczoru odczyt.
24:03Tak, to jeszcze jest niejasne.
24:05Ja wiem, mogę mu powiedzieć.
24:09Byłam na tym odczycie.
24:10On wyszedł, widziałam, a potem wrócił.
24:12Wyszedł jak było ciemno, bo wyświetlali film.
24:15Nikt nie zauważył.
24:16Wtedy poszedł zabić tego smolaka.
24:17Co ty tu robisz?
24:18Przecież dawno powinnaś leżeć w łóżku.
24:20Przyszedł całkiem świetnie.
24:22I wie pan,
24:24przerzuciłam się.
24:25Małecki nie był na poziomie.
24:28Przerzuciłam się na pana.
24:29Na mnie?
24:33Pan jest wspaniałym facetem.
24:36Na początek niech mi pan da autograf.
24:39Pan tak dużo pali.
24:40Może być nawet na tym pudełeczku.
24:42Pan jest wspaniały.
25:03Muzyka
25:33Muzyka

Recommended