00:00Sumru Hanımlar nerede?
00:02Saat çok geç oldu, gelmeyecekler mi?
00:06Çiçeği annesi ne zamandır merak ediyordu.
00:08Fırat planlamış.
00:10Sumru Hanım da son zamanlarda yaşadıklarından sonra kafası biraz daha asın diye...
00:14...onu da alıp hep beraber memlekete gittiler.
00:17Bizi de gitti biliyorlardı.
00:19Ben de bir şey demedim.
00:21Nasılsa gideceğiz.
00:27Özür dilerim.
00:30O mektubu yazmak benim için kolay olmadı.
00:35Her satırında içim acıdı.
00:39Kalbim o kadar çok acıdı ki ben öldüm sandım.
00:44Senden ayrı kalmak benim için ölememiş Yusuf.
00:48Benim için kolay mı sanıyorsun Ada?
00:52Senin yazarken hissettiklerini ben okurken yaşadım.
00:56Kaç kere öldüm.
00:57Sayamadım.
00:58Ama bak...
01:01...atık buradayız.
01:06Her şey bitti.
01:14Çekip gidelim buralardan.
01:18Olur mu?
01:24Gidelim.
01:27Ama...
01:29...bu...
01:30...hani senin hayalindeki bir kasaba vardı ya.
01:34Bu bana geçen anlattığın.
01:36Oraya gidelim.
01:39Ama sadece ikimiz tamam mı?
01:45Ben sen anlattığımdan beri hiç çıkmadım oradan.
01:50Birlikte ektiğimiz çiçekleri suladım.
01:52Evimizin önündeki kedileri besledim.
01:55Geceleri ben üşüdüğümde sen ısıttın beni.
02:01Ben ilk defa bir yeri evim gibi hissettim Yusuf.
02:04Sen benim evim oldun.
02:10Hiçbir şeyden korkmadım.
02:13Hiçbir şeyden.
02:15Hiç kimseden.
02:17Biz hep ayrılığı yaşadık.
02:20Ben özgürce sevemedim.
02:23Sarılamadım.
02:24Ama bak...
02:26...artık öyle değil.
02:29Başımı yaslıyorum sana.
02:33Sonra elini tutuyorum.
02:37Ben seninim.
02:40Sen de benimsin.
02:43Biz artık hiçbir şey ayırmayacak değil mi Yusuf?
02:47Bunların hiçbir hayal değildi.
02:48Değil mi?
02:50Değil.
02:52Artık hiçbir şeye giremez biz değil mi?
02:53Biliyor musun?
02:57Sadece ikimiz varız.
03:01Sen ve ben.
