- 5 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00- ช่วงเตาว่านละฝาก ช่วงเวล
00:24าที่เดียวได้
00:26ทำให้หัวใจสับสน
00:29แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
00:31หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก
00:34ภาพเธอตามติดตา
00:38เธอคือใครจากไหนไม่รู้
00:42เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
00:46ความผู้พันลึกๆ
00:48ความรู้สึกดีๆที่ใกล้เธอ
00:54ดังล้มนาวพักผ่านทุกเทม
00:58ัน
00:59ดังแต่วันร้อนไปก็แค่วัน
01:02ๆ
01:03ตื่นถึงมาเช้าวันใหม่
01:06ฉันดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
01:11จากคนรู้สึกแปลไม่เข้าใจ
01:16เป็นเป็นคนห่วงใจทุกครั้งท
01:19ี่เจอ
01:20ความผู้พันฉันและเธอ
01:23เหมือนทูกฟ้าตั้งหนดไว้
01:27ให้เรามาเจอกัน
01:32ดังล้มนาวพักผ่านทุกเทม
01:36ัน
01:37ดังแต่วันร้อนไปก็แค่วัน
01:40ๆ
01:41ความผู้พันฉันและเธอ
01:44เหมือนทูกฟ้าตั้งหนดไว้
01:48ให้เรามาเจอกัน
01:54ให้มันตัววันร้อน
02:03ทุกคน
02:03ทุกคน
02:03ทุกคน
02:04anything
02:32ทุกคน
02:33เพื่อจังส
02:35ฉันสั่งแค่ว่าอะไร
02:40สู่ซีขาวไม่ใช่เหรอ
03:01นอกจากแต่งตัวสวยไว้วันวั
03:02น
03:04มีประโยชน์อะไรมากกว่านี้ไหม
03:22ออกไป! ออกไป! ออกไป!
03:27ออกไป! ออกไป!
03:29ไอ้พวกนายทุนหนาเลือด
03:30หับราบุนหลังก่อน
03:32พวกมึงมาแยกดิดินของทุกเรา
03:34ไปใช่ไหม
03:35ไอ้! ไอ้!
03:36มันพังจริงหน้า
03:38พวกมันมาจริงหายก็ได้ถุดไป
03:39เรียกเกิน
03:40นี่ดูสิ
03:41วันเปิดห้างวันแรกของม่อ
03:42มเจ้ารวีการ
03:43ก็เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น
03:45ซะแล้ว
03:46หืม...
03:46ไม่แปลกหรอก
03:47ม่อมเจ้ารวีการวงนริงาด
03:49เป็นนาธุนหน้าเลือด มีแต่คนเก
03:52ลียดกันทั่งคณะktor
03:57หยุดแล้วทำไม
04:01ไปเอาหังJake
04:02ไปเอาหัง
04:04เอาcos
04:04เอาลายดีกะมม
04:06ไปเอาหัง
04:08ไปเอาหัง
04:09เฮ้ยพวกเรา
04:10ไอ denoteนาธุนหน้าเลือดมาล่ะไ
04:11ว้
04:12พวกมันblind assistants
04:13ไม่ kans
04:16คง이가ต้อนจะพวกมัน
04:17ไป
04:18ไป ไม่เอาหัก
04:22ไม้เอาหัก
04:23ไม่เอาหัก
04:24ไม่เอาหัก
04:26ไม่เอาหัก
04:28กลับไป
04:28แต่ถ้าขับไป จะชนพวก ยับบ้าน
04:31นักละมอง
04:32ก็ช 밝หัวมันสิ Whatever
04:35ไอ้พวกเหลือบริ้นแล้ว รายไป
04:36โหอบ
04:37ไม่เอาล��
04:38ไม่เอาหัก
04:40บอกให้ขับไปยัน أي
04:41Starting up
04:43เฮ้ยice Tan!
04:46เฮ้ย!
04:46ได้ไม่คุณแยกเฮ้ย!
04:54อย่าหมายفسเรultura!
04:56หยุดภาย
04:58ฉันบอกให้หยุดภายไง
05:00เงี้ย!
05:01ฮ่ย Armed sangre!
05:06ฉันบอกให้หยุดไง
05:10อย่าให้ผมเห็นรูปพวกนี้ลงในน
05:12ั้งสิกภิมณ์ของพวกขุด
05:15รู้ใช่ไหม
05:16ว่าฉันมีกำนาจมากพอที่จะ
05:17สั่งปิดนั้งสิกภิมณ์ข้า
05:18แก่ได้
05:20ข้าแก่ไปด้วย
05:32ให้ป่ามา
05:38ฉันถามว่าใครป่ามา
05:40ฉันเน็น
05:41ไอ้แค่ชวก
05:50แก่เอาบ้านยัดไป
05:51ฉันขอสาบฉันแก่
05:53ให้แก่ชิบหายวายวด
05:55ตายไปเร็วเร็วเลย
06:00เฮ้ย
06:01เฮ้ย
06:02น bitte
06:02ก็พิว่าใคร ไป
06:06ไปกัน!
06:12ไปกัน!
06:20ไม่เจอไม่ได้
06:32เว้าทราะ!!
07:09ชาวบ้านกลับไปหมดแล้วกับหมอ
07:10บ แต่...
07:13แต่อะไร?
07:15แต่ท่านชายต้องจ่ายค่าชดใช้
07:16กับชาวบ้านเพิ่มกับหมอบ
07:22ทำไมฉันต้องจ่าย? ฉันก็จ่ายให
07:25้พวกมันไปหมดแล้วนี่
07:27มันก็จริงที่ท่านชายได้ให้
07:28งั้นกับชาวบ้านไปแล้ว
07:30แต่ท่านชายไม่ได้ให้เวลาในการ
07:31หาที่อยู่ใหม่
07:33ซัมยังสงคลไปไล่ที่
07:35บางคนทั้งสูญเสียทรับสิน
07:38สูญเสียคนในครอบกลัว
07:40พวกเขาก็ต้องย่อมกลวดเป็นธ
07:41รรมดากระมอม
07:45ได้คือบเจ้าเขาสอก
07:47ไม่รู้จักพอ
07:53ที่แกบอุดมานั้งหมด
07:54มันแค่อยากได้เหมือนฉันเพิ่
07:56ม
07:57แต่ถ้าท่านชายไม่ให้
07:59พวกเขาอาจจะกลับมาที่นี่อีก
08:00ก็ได้นะครับมม
08:01แล้วฉันจะจ้างพวกแกมายืนโง
08:03่ทำไมวะ
08:05ไปจัดการเรา
08:09แล้วถ้าเกิดว่าฉันได้จ่าย
08:10เงินเพิ่ม
08:12ฉันจะหัดจากเงินเดือนพวกแก
08:17เริ่มจากแกคนแรกเลย
08:28ใครเป็นหัวหน้าว่าทักษาค
08:29วามปลอดภัย
08:30กระมอมเองท่านชาย
08:40เฮ้ย
08:50เจ้า
09:23ไอ้ไฟ มึงรู้กฎในชุมโจน
09:27ของกูใช่ไหม
09:29จ้าพี่
09:40กูบอกแล้วว่าคนในห้ามออกคนน
09:43อกห้ามเข้า
09:47มึงจำได้ใช่ไหม
09:52ฉันจำได้ไม่เคยลืมจ้าพี่
09:54เจ้าบ้านพวกนี้มันคงพันหล
09:56งเข้ามา
09:59เดี๋ยวกูจะออกไปบนที่กูไม่อยู่
10:10อย่าให้มีเหตุการณ์แบบนี้อ
10:12ีก
10:15จักพี่ ฉันสัญญา
10:42จักพี่
10:42นี่คุณสิ
10:42นี่คุณสิ
11:05- เหล้า ออกไปซะ. มาทางไหนกลับไป
11:14ทางนั้น. ใครวะ?
11:15- เดี๋ยวที่! หมุ่งบ้านนี้ไม่เห
11:17มือนหมุ่งบ้านที่คุณชายก็อ
11:18ิ่งไปมา.
11:19- เขาไม่ต้อดเล้าคนแปลกหน้า.
11:20พี่! โย ๆ เขามากันก่อนกว่าจะส
11:22อยกับไปแล้วล้างหนูเถอะ.
11:23- โอ๊ย! โอ๊ย! โอ๊ย!
11:32พี่ พี่ พี่ พี่ พี่ พี่ เอาพาพิตา
11:37เอาพาพิตาเดี๋ยวนี้
11:40พิตาไว้
12:08พี่ พี่ พี่ พี่ พี่ พี่ พี่ ย่ะ
12:11จะไม่มีใครรอดไปได้ทั้งหนัก
12:13เขาแค่ลงทางมา เขายังไม่เห็นหน
12:15้าพี่เลย
12:19ขึ้น บ่อยพวกมันไป พวกมันไปป
12:21ากสว่างบอกตำรวจ
12:22พวกพี่ก็สวยสิจ้ะ แล้วรู้จั
12:24งจ้ะ
12:25กดเนี่ย มันก็ต้องเป็นกด
12:27ไม่ ไม่ พี่ พาย ฉันขอร้องปล่อย
12:30เข้าไปนะพี่
12:33ได้ ข้าจะเห็นแก่เองนะ นังลู
12:37กจัง
12:42เฮ้ย ไม่ได้ยินหรือวะ ไป
12:48ไปแล้ว
12:53เฮ้ย!
12:54เฮ้ย!
12:55เฮ้ย!
12:55เฮ้ย!
12:57เฮ้ย!
12:59เฮ้ย!
13:00เฮ้ย!
13:01เฮ้ย!
13:03เฮ้ย!
13:08เฮ้ย!
13:08ที่สุดที่สุดที่สุด
13:38ที่สุดที่สุดที่สุด
14:08ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:08ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:09ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:10ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:12ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:12ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:12ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:13ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:14ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:14ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:18ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
14:33ที่ส
14:38ยิ่งแล้วใหญ่เลยครับ ไม่มีใคร
14:40เคยเห็นหน้า เคยได้ยินจัดชื่
14:41อเท่านั้น
14:43เขาว่ากันว่าเสือตะวัน เป็
14:44นที่เรื่องชื่อของมูจโจเลยนะครั
14:46บ
14:54ตามสืบต่อไป
14:56ครับ
15:30ตอนดื่มมาล่ะ
15:34พี่คะ ออมฉันดื่ม
15:54พี่คะ พ่อองค์สงรู้สึกตัวส
15:56ักนิดไหมเพคะที่พ่อองค์ไม่ส
15:58นใจห่อมฉัน
16:01ดูจะทำอะไร
16:02ใช่
16:07ผมฉันก็จะทำในสิ่งที่เราสองค
16:09วรควรทำตั้งงานนี้เหรอพี่คะ
16:20ผมฉันจะทำให้ข้ามคืนนี้
16:23เป็นข้ามคืนที่สุดแสนพิเศ
16:25ษสำหรับท่านชายเลยนะ
16:29พอจะไปพริง
16:33เลิกทำตัวนผู้หญิงข้างด้าน
16:34น
16:39ฉันตายแทนเหรอ
16:46ทำไมหนึ่งฉันต้องอายพี่คะ
16:49ในเมื่อท่านชายกับหม่อมฉัน
16:51เป็นสามีพรยากัน
16:57มันเป็นเพราะฉันไม่ได้รัก
16:58เกินอย่างไรเบ็ดพิง
17:00เธอจำไม่ได้เหรอ
17:02ว่าเราสองคนถูกคุมถุงชนให้
17:04แต่งงานกัน
17:05การที่ฉันกับเกอได้แต่งงานก
17:08ัน
17:09มันเป็นแค่หน้าที่
17:11เงิน
17:11มันไม่ได้เกิดขึ้นว่าความ
17:13หลักวิตพิง
17:15แล้วฉันก็ไม่มีวันที่จะมี
17:17อะไรกับผู้หญิง
17:18คนที่ฉันไม่ได้รักเด็ดขาด
17:21จำใส่สมองไว้ซะ
17:22สุดท้าย
17:28การที่ฉันยอมตายงานกับเธอ
17:31มันก็เป็นเพราะคำสัญญาข
17:33องตะกูล
17:34ที่ท่านพ่อของฉันทำไว้กับ
17:35พ่อของเธอ
17:41ฉันแค่ไม่อยากให้ท่านพ่อม
17:42โดนตาหน้าวัตบัตรสัย
17:47อ๋อ อีกอย่างหนังนะพี่พิง
17:51คนอย่างฉันไม่เคยพิดสวาดคนแ
17:54บบเธอ
18:31โอ้ย นั่งพริง
18:33นี่แต่วันจะแยงตัวจริงแล้
18:34วยังไม่เตินอีกเหรอคะ
18:37เป็นอะไร
18:42แม่ไม่ต้องเป็นห่วงพริง
18:44แม่อยากได้อย่างนั้นเท่าไหร่
18:44แม่ก็ว่ามา
18:46อื้อ...แกนี้มาต 겁니다infect่งพิชาต
18:48ิตะบุตจริงๆเลยนะ
18:49รู้ใจแม่แบบสัตว์ทุกอย่
18:50างเลย
18:51น
19:15แม่ชัย มันประหยัดประหยั
19:17ดเหนื่อยได้ไหม
19:31แม่!
19:33แม่!
19:37แม่!
19:38แม่!
20:04แม่!
20:05ขนุกพริง ขนุกพริง ได้ยิ
20:08นแม่ไหมลูก
20:14แม่!
20:15แม่!
20:16นี่...หนูเป็นอะไรไปหรอคะ?
20:19ก็เป็นลมประยาศีอยู่ในห้อง
20:21อ่ะ
20:22นี่โชคดีนะ
20:23ว่ามีคนไปเห็นเข้าอ่ะ
20:28สวัสดีครับคุณลุกหมอ
20:30ลูกมาก็ดีแล้ว
20:32หนูพริงอ่ะ จุ ๆ ก็หมดสติไป
20:34กระทันหันอ่ะ
20:35แม่ก็เลยตามคุณลุกหมอมาดูอ
20:37าการ
20:38ตกลงว่าลูกสภายที่ฉันเป็
20:39นอะไรกันแน่คะ?
20:40มีอะไรล้ายแรงหรือเปล่า?
20:43อาการที่คุณพริงเป็น
20:45ไม่ใช่เรื่องไม่ดี
20:47แต่มันเป็นเรื่องที่น่ายินด
20:48ีต่างหักครับ
20:49แต่มันเป็นเรื่องที่น่ายินด
20:51ีต่างหักครับ
20:51แต่มันเป็นเรื่องที่น่ายินด
20:54ีต่างหักครับ
20:54ผมฉันดีใจกับท่านชายด้วยนะ
20:55กระมม
20:57ดีใจครับผมเรื่องอะไรครับ
21:01คุณพริงค์ตั้งทันได้แต่ส
21:02ัปดาห์แล้วกระม่อม
21:25นูพริงค์นี่แม่จะมีหลานแล
21:28้วนะ
21:29นูพริงค์เป็นยังไงบ้างล
21:30ูกนี้
21:31ตายละขอบใจมากน่ะหนูพริง
21:34ค์นอนลง นอนลง
21:35เอ็นเอ็นลงไปหน่อยนี่ลูกนะ
21:37ตายละ
21:38ตอนนี้เป็นยังไงยังหวดหั
21:41วดูหรือเปล่า
21:42ไม่ค่ะ
21:43ไม่นะ
22:05ที่ท่านชายให้ผมชั้นตามสิ
22:07ผมชั้นได้เรื่องมาแล้วกระม่อม
22:08ตอนนี้
22:15ตอนนี้
22:37ตอนนี้
22:38ตอนนี้กันบอกแม่แล้วลูกว่
22:39าลูกตั้งทอง
22:40ขอบใจมากเลยนะพริงค์
22:42ทำให้ฝันของแม่เป็นจริงนะล
22:43ูก
22:43โอ้ย
22:46โอ้ย
22:48ลูกพริงรู้ไหมลูก
22:49การมีทาย่าตกปวงนารินาฆ
22:52มันเป็นเหมือนสมบัติร้ำค
22:54้า
22:56มันความว่า
22:57สมบัติ และเงินทอง มหาศาลท
22:59ั้งหมด ของตรกูลหวังเป็นรา
23:00ช
23:01ก็จะตกมาเป็นของเรานี่ลูก
23:06แล้ว แล้วที่เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบ
23:09บนั้น
23:09หะ
23:12มีทายาติกับท่านชาย โรควี
23:13การ
23:14มันเป็นสิ่งที่น่ายยนดี
23:16และอีกอย่าง
23:17ก็ช่วยสยบข่าวที่แกนอนขน
23:19ละห้องกับท่านด้วย
23:24แม่คะ แม่ตั้งใจฟังพิง่ะ
23:31ไอ้ข่าวลือ มันไม่ใช่ไงข
23:35่าวลือแม่
23:36แต่ว่ามันคือเรื่องจริง
23:38สองปีที่พิงแต่งานกับท่านช
23:39ายมา
23:40พิง่อยังไม่เคยร่วมหลับน
23:41อนบนเตียงกับท่านชาย
23:42ในฐานอาศามีกับพระยาด้วยส
23:44ักครั้ง
23:48แล้ว ถ้าไม่ได้นอนดีกันนิด
23:52แล้วมันมายังไง
23:59กิดอันนี้
24:02มา
24:02เดี๋ยวนี้ มา
24:06นี่
24:06รู้ว่าแกนอนอกใจท่านชาย
24:09บอกมานี่นี่มันเป็นใคร
24:11พอสมันเดี๋ยวนี้
24:16เรื่องเดี๋ยวนี้
24:16อยู่ที่นั่นหรืออinishedะricia
24:17แกนี่ มันไปต่ำ
24:20SM disturbing ต่างโปรด
24:21ท่านค้ายไม่เคยเร็วแลivatพิง época retour
24:26แม่ใช่
24:28แค่นี้เพียงก็อัивалไอคนจะไม่
24:30รู้จะทำยังไงหรอแหม
24:30- แม้ แม้ ผิ่งกลัว. แม้
24:33- จะไป fps Upper M stabil? ทำไมแก่ไม่อดทน?
24:36- ท่านทายไม่เคยเหลวแล พิม้เลย แ
24:39ม้ก็รู้ว่าผู้หญิงมันทุ
24:41ก Sept相信เทวาไงที่ผู้หียุให้ไม่
24:42สนใจ
24:42- ข้อร pac เอล ทำไมแก่ไม่ต้องกั
24:44นích
24:45- ไป ไม่ต้องกัน บอกกันใหม่ยั
24:46งไง
24:46- ทำยังไงก็ได้ . อย่าให้ท่าน
24:52ชายยากับแก
24:53แม่ สินที่แกจะต้องทำ
24:57คือให้ฉันได้อยู่ในตำแหน่ แ
24:59ม่ ยายของท่านชาย เราวีการ วงนาร
25:01ุนาศ
25:03เข้าใจไหม
25:23คือ แม่ ไม่เห็นว่ามันจะมีค
25:45วามจำเป็นที่ลูกจะต้องไปด้วย
25:46ตัวเองเลยนะ
25:47ให้คุณอื่นไปแทนก็ได้อ่ะ หน
25:50ูพริงเขาก็กำลังท้องกำลั
25:51งใส่
25:52น่าจะอยากอยู่กับสามนี้
25:55ผมไม่ไปไม่ได้หรอครับคุณแม่
25:57งานนี้เป็นงานเปิดธนาคารสาข
25:59าแรกของเราที่ภาคอีสาร
26:01ผมอยากไปดูแลหรือตัวเองนะครับ
26:12หม่อมฉัน ขอกอดลาท่านใช้ได้
26:15มั้ยคะ
26:25แล้วนี่เป็นครั้งสุดท้าย ให้เรา
26:28สองคนจะได้พบหน้ากัน
26:34เดินทางปลอดภัยนะลูกนะ แล้ว
26:37เดี๋ยวเงียนนี้กลับมาเจอกันนะ
26:38ลูก
26:39สวัสดีครับ
26:40อาร์ทหรอ ที่สุดท้าย พ wirดสั
26:44ตว์ 1
26:55ของเราตาย พวกเราสร้างที่สุดทัก
26:56ที่สุดที่สุดท้าย สุดที่สุ
26:56ดท้าย ็นเถอะjudฝ่า
27:00olvidจะว่าอยู่ใน環า ที่สุดท้าย ว
27:10ัยกันมาก
27:20เยี่ยม
27:20เยี่ยม
27:21เยี่ยม
27:21เยี่ยมจะมีรถจอดเสียอยู่ข้าง
27:23หน้า
27:24ท่านชายรอกับผมอยู่บนรถข้างหน
27:26้าก็หมอ
27:55เยี่ยม
27:56เยี่ยม
27:56เยี่ยม
28:08เยี่ยม
28:11เยี่ยม
28:11เยี่ยม
28:37สุดถูด
28:43เฮ้ย!
28:46เฮ้ย!
28:51เฮ้ย!
28:52เฮ้ย!
28:54เฮ้ย!
28:55เฮ้ย!
28:56เฮ้ย!
29:01ไหนสงบ้านแก้มา
29:05ฉันถามว่าใคร?
29:34เฮ้
29:36ไม่ได้เชื่อว่า ที่นี่เชื่อว่า
29:43ไม่ใช่ไหม
30:06สวัสดี
30:36หวัง!
30:51โอ้!
30:53หวัง!
30:57หวัง!
30:58หวัง!
30:59หวัง!
31:00หวัง!
31:04หวัง!
31:06หวัง!
31:08หวัง!
31:11หวัง!
31:19เห็นคิดยอด!
31:23สนักข้า!
31:25ตรงนี้ไม่ได้
31:26ก็มีชีวิตได้
31:29ก็เถอะ
31:36ไม่รู้สิ
31:36กลับสักษาล
31:36เร็ว vientก
31:43สวัสดี
32:24เฮ้
32:31เธอที่สุดที่สุดท้าย
32:55ที่ที่สุดที่สุดิ้งที่สุด
32:58ที่นี่
33:27สุดท้ายที่สั่นเที่ยม
33:55กลับกลับกลับกลับ
34:38พูด
34:42พูด
34:43กลับ
34:50อ่ะ
34:52อะไรกันปะนี่
34:52ไม่อยากเพิ่งสามเลยพ่อช่วยฉัน
34:54ก่อน
34:55โอ้
34:56อ่ะ ลูกจารย์ นี่เลือดเองหร
35:00ือบ่ะเนี่ย
35:01ไม่ใช่จ๊ะ เลือดผู้ชายคนนี้ล่
35:03ะพอ
35:34ไม่มีใครล่ะ
35:44ไม่มีใครละ
35:53กันสวน Simmons
35:54ถ่ายไม้เจ็นรี villfu
35:55ห้ажд you
35:55ขอจ๊ะ
35:56อย่าง เฎยน Resources
35:59ครับคุณสาว!
36:03คุณ!คุณ!
36:04คุณ!
36:04คุณ!
36:15คุณ!
36:20ผมเป็นใคร?
36:43๊อค. แค่นี่ มันไม่รู้ยังแน
36:44่มันรับคลิก
36:44ไอ้ผู้ชายตัวเองช่วยมาเนี่ย
36:45นะ มันจำอะไรไม่ได้เลย
36:47ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่ร
36:49ู้ว่ามาจากไหน
36:52ตายแน่เหรอทีนี้
36:53อย่างไม่ตายจ้ะ เขาแค่ความตำ
36:56เสื่อม
36:57ข้า turb หมายถึงคนที่ตายก็คือเอ
36:59้ง กับКลา wired
37:00Gewier รู้กศของที่นี่ดี ไม่ใจ เหล
37:02อะว่ามันเป็นยังไง
37:04คนไหนห้ามอก คนนอกห้ามเข้า
37:07และถ้ามีชาบาลไม่เห็นว่าผ
37:08ู้ชายคนนี้อยู่ที่นี่
37:10ไม่มัน ก็เอ้ง กับ คลานี่และท
37:12ี่จะต้องตาย
37:17ทีที่รักษามันละหาย
37:19เอuzzy ต้องรีบภาคมัน題 pie
37:21และว่าที่สำคัญ dressed
37:24ห้ามคนอื่นเห็นดึงค่ะ
37:26เราต้องช่วยฝืนความทรงจำของ
37:27เขาให้กลับมาให้ได้ก่อน
37:29แล้วเองจะทำยังไง
37:31ถึงจะปลบปิดเรื่องบุญชายคนน
37:33ี้ไม่ให้คนอีกหมู่บ้านเห็นเนี่
37:34ย
37:35เองก็รู้อยู่แล้วว่าชบ้านที่
37:37เนี่ย
37:37หูตามันอย่างกับสับปะรถ
37:41เรื่องนั้นปล่อยไปหน้าที่ของฉั
37:42นเธอจ้ะ
37:44หน้าที่ของพ่อ
37:45แค่ช่วยรีบรักษาให้ความส
37:47งจำของเขากลับมาได้โดยเร็ว
37:48ที่สุดก็พอ
37:50อ้าว! ใส่แล้วก็ดูดีนี่
38:10ไปนั่ง
38:12ผมว่ามันดูแปกแปกเลย
38:13ไม่เห็นแปกตรงไหนเลย เทศดีออก
38:17ดูเปิดสักการดีนะพ่อเนอะ
38:19นั่ง ๆ ๆ
38:20ไอ้
38:24ฉันลืมแนะนำเลย นี่พ่อฉันเ
38:26องเป็นหมอ
38:27เดี๋ยวพ่อจะเป็นคนรักษาให้
38:28คุณ
38:33ถอดเสื้อออก
38:35ถอดทำไม
38:35อ่ะ
38:37ถ้าเองไม่ถอดเนี่ย
38:39ค่าจะรู้ว่าเองบาทเจ็บตรง
38:40ไหนบ้าง
38:41ถอดเสื้อว่า
38:44นี่ ไม่ต้องอายหรอก
38:46ฉันเนี่ย
38:47เห็นมาเยอะแล้วนะ
38:49ไม่เป็นไร ฉันช่วย
38:50เฮ้ย คุณ ไม่เอา อย่าทอด
38:53ฉันช่วยเนี่ย
38:55ทำให้มันดี ๆ หน่อยสิ
38:56เหมือนกันกำลังป้ำผู้ชาอย
38:58ู่เลยว่า
38:59พ่อก็
39:11พ่อ พ่อเลยนะรู้จัน
39:12ไป ๆ ๆ พ่อ ๆ
39:14เอ็งออกไปรอข้างนอกหนึ่น
39:17เฮ้ย
39:25พ่อ
39:27ข้างนาย
39:28ข้างนต pile
39:28แบบนั้น
39:42นานมาหรอ
39:45- ทำอะไรอยู่เหรอ ทำอะไรมานั่งคนเดียวอ
39:59่ะ
40:00- ฉันไม่ของจะให้คืน ไม่ของจะให
40:04้
40:05- รับไปสิ
40:09- เห็นข้างใดแหวนไหม? ขึ้นไม
40:24่แหวน
40:31- เฮ้ย แหวนอะไรอ่ะ? เอาขึ้นไหม?
40:34เอาขึ้นไหม? ไม่หาย
40:35- เอาขึ้นไหม? แก้ห่วงอะไรขนา
40:37ดนี้ มันสำคัญก็แกไงคะ?
40:38- เอาขึ้นมา รักเพียงจัน
40:48- แหวนวงนี้
40:52- ที่แกให้ทีวใช่ไหม? ใช่
40:57- แล้วมันมาอยู่กับแกได้ไงอะ?
41:01หรือว่าทีวกลับมาแล้วหร
41:04อ?
41:04- แฟบนหัวนี่ดีขึ้น ตามเน
41:26ื้อตัวมันก็มีแค่แผลภ
41:27ายนอกนะ ส่วนเรื่องกระดูเนี่ยก
41:29็ไม่ได้มีอะไรแตกหรือว่าหัก
41:31แล้ว
41:33- แน่ใจเหรอ? ตัวดดีแล้ว แน
41:40่ใจสิเว้ย
41:41- ทำไมว่า? เอ็นเห็นสารรูปของพ
41:48วกค่าเนี่ย คิดว่าเป็นไอบ
41:50ันนอกเนี่ย มาโกหกเองไว้เป็น
41:51หมอใช่ไหม?
41:52- ใช่? ถ้าจะรู้ว่าปากเองเหมือน
42:09ส่วมเนี่ย ค่าไม่ช่วยเองให้
42:11เสียงตายหรอก
42:12- ทำไมต้องเสียงตายด้วย? ค่าก็พ
42:16ูดไปอย่างนั้น เอาไว้สมองเองได
42:19้รับความกระทบกระเทือน ความจ
42:21ำมันก็เลยขาดหายไป
42:25- จำมันก็อีกไม่นานนะ ความจ
42:27ำมันก็ฟื้นขึ้นมาเอง
42:29- ไม่ไหร่? บางคนมันก็ใช้เวลา
42:33ไม่กี่วันนะ แต่บางคนอาจจะเป็น
42:37เดือน หรือเป็นปี
42:39- หมายความว่าแกจะฟื้นความท
42:52รงจำ ของผู้ชายที่แกช่วยเอาไ
42:53ว้ เพื่อจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้
42:55นกับทิว
42:56- แล้วทำไมแหวนที่แกให้ทิวถ
42:59ึงมาอยู่กับผู้ชายคนนี้?
43:01- ใช่ ผู้ชายคนนี้เป็นคนเดียวที่
43:06จะตอบคำถามของฉันได้ และตอนน
43:09ี้ฉันก็มีหน้าที่ที่จะต้องป
43:10กป้องและดูแลเขาให้ดีที่สุด
43:12- แกก็รู้ นี่มันไม่ใช่งานง่
43:16ายๆสำหรับแกเลยนะทุกจัน
43:17- ฉันรู้ ฉันอยากให้แกช่วยเก็
43:23บความรับเรื่องนี้เอาไว้ อย่า
43:26ให้ใครที่เก่าใครรู้ว่าฉันม
43:28ีผู้ชายแบบหน้าคนนี้อยู่ที่บ้
43:30านเด็ดขาด
43:42- คนของเราเจอสบมันเมื่อเช้าหร
43:45อพี่ ผมรองคนตัวไปดูแล้ว เจอกูแ
43:49จมือกับปืน ข้าวมันน่าจะเป
43:52็นนำรวจเหรอพี่ ผมว่าทิ้งส
43:53บแม่งไว้นี่แหละ เดี๋ยวจะ
43:55สวยกันหมด
43:56- พอแถมไม่เข้าท่าน่ะ กลัว
43:58ทำไมแค่สบ ไอ้สิ่งที่เราต้อง
44:01กลัวก็คือ มีคนอื่นนอกจากมั
44:04นหรือเปล่าที่เข้ามาที่นี่
44:12- ดูจากร่องรอยละ แม่งดีค่
44:22าคิดไม่มีปิด นอกจากตำรวจ
44:25คนนี้ มีคนอื่นเข้ามาที่นี่ด้วย
44:28- มันคงเข้าไปในหมู่บ้านของเรา
44:32แล้วเหรอ แกงรีบไปแจ้งขาว
44:36นี้กับพี่หมาย ให้รีบกลับมาโ
44:37ดยเร็วที่สุด
44:40- เราจะบุคค้นทุกบ้าน หาตัว
44:42มานี่เจอ ครับ เฮ้ย ไป
45:05- เฮ้ย ไปนี่ เฮ้ย ไปนี่ เฮ้ย
45:09- กูเจอสบตำรวจที่ท้ายป่า
45:14แต่กูบั่นใจว่ามันไม่ได้มาคน
45:16เดียวน่ะ
45:16- กูจะให้โอกาสรัพราบ ใครให้
45:23ที่ซ่อนมัน พาตัวมันออกมา ก
45:26ูจะไม่เอาออกความ
45:37- เฮ้ย ในเมื่อไม่มีใครสารภาพ
45:40กูจะขนทุกบ้าน ถ้าเจอตัวม
45:43ัน กูจะข้าทั้งมัน ไล่คนให้
45:45ที่ซ่อนมาด้วย
45:46- ไป ขน ไป ขึ้นมาดูแล้ว อยู่ไหน ไป
45:51- ไป ให้ ไม่ อยากมา asking น่าย หน่อย
46:09- แหวนุงนี้ ไหนได้มาจากไหนเหร
46:16อ
46:18กูไม่รู้ว่ะคุณ
46:20พยายามนึกให้ออกหน่อยได้มั้ย
46:21ฉันอยากรู้จริงๆ
46:40ไม่รู้ว่ะคุณ
46:42จะไม่ได้
46:47แล้วทำไมถึงอยากรู้เรื่องแว่นน่
46:48ักกักคุณ
46:50มันมีอะไรล่ะ
46:52เวลาหรอก
46:53จุη
46:54ฉันเห็นนายกรรมแหวนวงนี
46:56ไว้แน่น
46:57ตอนที่เจplateนายหมดสติ อยู่กลางป่
46:58า
46:59มันก็แปแปลว่าน่าจะเป็นข
47:00องสำคัญ
47:03บางที ถ้านายนึกออก
47:05นายอาจจะรู้ก็ได้ว่าOSTにเป็น
47:06ใคร
47:08เพราะฉะนั้น
47:09พยายามนึกให้ออกด้วยนะ
47:11ลูกจัน
47:13ลูกจัน
47:14พวกเสียไฟกำลังมา
47:18รีบไปซ้อนเร็ว
47:21ซ้อนทำไม
47:22ต้นให้ทั่ว
47:39ไม่ทำอะไรกันนะ
47:49ท่านรู้ว่าเองซ้อนมันไว้
47:51บอกฉันมานังลูกจัน
47:52ว่ามันซ้อนอยู่ไหน
47:55ใคร
47:57ไอ้คนนอกเนี่ย
47:59เพราะมันได้กอบใครดิไง
48:01พี่ไฟ
48:03ฉันเจยนี่
48:05พี่อะไร
48:12จะปลักกรัมฉันด้วยหลักฐ
48:13านแค่นี้นะหรอ
48:14ที่นี่มันโรงหมอนะ
48:16มีคนใครเข้าออกอยู่ทุกวัน
48:18จะไปมีคนนอกได้อย่างไรกัน
48:23ฉันว่าไม่น่ามีใครอยู่ที่นี่
48:24นะพี่
48:27กันคนทั่วแล้วหรืออย่าง
48:29หลังบ้างก็ยังมี
48:30ฉันคนจนทั่วแล้วพี่ไฟ
48:32แล้วให้ยดล่ะ
48:37โอ๊ย
48:41ได้ไง
48:42ไอ้เด็น ไปกู
48:45ไม่
48:46กูคิดดูแล้วมันต้องโก้โ
48:48หกกู
48:50โอ๊ย
49:01เก็นก็รู้กดที่นี่ดีอยู่แล้ว
49:02ไม่ใช่เหรอ
49:03คนในห้ามออก
49:05คนนอกห้ามเข้า
49:06ถ้าเจอมันต้องตาย
49:09แต่คนนี้ฉันขอ
49:10ไม่มีข้อโยกเว้นเว้ย
49:12โด้หนูพี่
49:16โด้หนูพี่
49:18ฉันขอลอง
49:19อย่าค่ะเขาเลย
49:21เขาบ่าเจ็บ
49:22ฉันก็เลยพาเขามารักษา Search
49:23ถ้าเขาหายเมื่อ ไหน
49:25เขาจะไปจากที่นี่ทันที
49:27เฟ่งไม่ต้องออนวอนค่ะ
49:28ภูปปากเลย
49:31ไม่...
49:32ฉันไม่ยอม
49:33ชั้นจะไม่ยอมให้ใครมาตายที่นี่
49:35อีก
49:36พอกันธี
49:37อีกนี้มันล่นหา...
49:38เฮ้ย!
49:39เฮ้ย!
49:44อีกก็ตายไปพร้อมกับมาเลยนะก
49:46ัน
50:01ตอนแกเกิดนี้แม่แกของออกกระ
50:03โปรงใส่ให้สินะ
50:06แกถึงได้ทำลายผู้หญิง อย่างหน
50:07้าไม่อายแบบนี้
50:08ไอ้หน้าตัวเมีย!
50:11ความแบบนี้...
50:13หน้าแดกลุกหมื่นหรือ?
50:14เก้ย!
50:18นอกจากแกจะเป็นไอ้หน้าตัวเม
50:19ีย
50:19แกจะเป็นไอ้หน้าโง่อย่างนี้
50:26ลูกฉัน!
50:36ใช่ไง?!
50:53แล้วมายัน!
50:54แกจะเป็นแบบนี้umi!
50:57อ่ะ อ่ะ อ่ะ
51:00อ่ะ
51:57ผ้า
51:57พูดอีกเขาเอง
52:01ก็ได้
52:04ฉันยังไม่ทำอะไรมันก็ได้
52:06แต่ฉันก็ไม่ไว้ใจให้มันอย
52:08ู่ที่บ้านพูดใหญ่แบบนี้
52:09งั้นเองก็จะบนวิผูไว้กลาง
52:11ลานหมู่บ้าน
52:12รอคำพี่ภาคสาจากเสือหมาย
52:15แต่ในระหวังเนี่ย
52:18เองห้ามข้ามันน่ะ
52:24เย็น
52:26อีกสัน
53:19ขอบคุณส่วนความหายัง
53:28ความจำเสือมก็ได้
53:33ลูกก็รู้ว่าเขาไม่ใช่ช่วบ
53:34้านเหมือนพวกเรา
53:35และยังเสื้อผ้าที่ตัวตัว
53:36มาอีกก็เป็นของพังด้วยนั้น
53:38หล้างไงมันก็ไม่สะอาดหร
53:41อก
53:42ซื้อใหม่เลย
53:44ป้าดรวยนักหลังไงฮะ
53:46ได้บ่อแสชะใช้แล้ววีบ้างห
53:48รือยังประเทศ
53:50ถ้าแม่ไม่อยากสุนเซียร์ทร
53:52ับประเทศของวังหลังหน้า
53:53แม่แค่ปิดป่าเงียบ
53:55เฮียดอิน
53:56เฮ้ย...เฮ้ยคุณ
53:58ตอบทำไมว่าหน่อยเป็นครับ
54:10ช่วงเต่าวันลับฝ้า
54:12ช่วงเวลาที่เดียวได้
54:15ทำให้หัวใจสับสน
54:19แต่สิ่งเดียวยังวียนวน
54:21หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก
54:24ภาพเธอตามติดตา
54:27เธอคือใครจากไหนไม่รู้
54:31เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
54:36ความผูกพันลึกๆ
54:38ความรู้สึกดีๆที่ก็ให้เธอ
54:43ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
54:47ัน
54:48ดังเท่าวันล่อนปันก็แค่
54:51วันว่า
54:52ตึงขึ้นมาเช้าวันใหม่
54:55ฉันดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
55:00จากคนรู้สึกแปลกไม่เข้าใจ
55:04เป็นเป็นคนห่วงใจทุกครั้งท
55:08ี่เจอ
55:09ความผูกพันฉันและเธอ
55:12เหมือนทูกฟ้าทั้งหนดไว
55:16ให้เรามาเจอกัน
55:21ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
55:25ัน
55:26ดังเท่าวันนอนปันก็แค่วั
55:29นว่า
55:30ความผูกพันฉันและเธอ
55:33เหมือนทูกฟ้าทั้งหนดไว
55:36ให้เรามาเจอกัน
55:43เหมือนตัววันร้อย