- 6 months ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00:06Transcription by CastingWords
00:00:30Transcription by CastingWords
00:01:00Transcription by CastingWords
00:01:13Transcription by CastingWords
00:01:19Transcription by CastingWords
00:01:22Transcription by CastingWords
00:01:28Transcription by CastingWords
00:02:03Transcription by CastingWords
00:02:11Transcription by CastingWords
00:02:21Transcription by CastingWords
00:02:23Transcription by CastingWords
00:02:59Transcription by CastingWords
00:03:06Transcription by CastingWords
00:03:08Transcription by CastingWords
00:03:11Transcription by CastingWords
00:03:20Transcription by CastingWords
00:03:24Transcription by CastingWords
00:03:32Transcription by CastingWords
00:03:34Transcription by CastingWords
00:03:41Transcription by CastingWords
00:04:16Transcription by CastingWords
00:04:55Transcription by CastingWords
00:04:59Transcription by CastingWords
00:05:02Transcription by CastingWords
00:05:12Transcription by CastingWords
00:05:16Transcription by CastingWords
00:05:26Transcription by CastingWords
00:05:31Transcription by CastingWords
00:05:59Transcription by CastingWords
00:06:09Transcription by CastingWords
00:06:14Transcription by CastingWords
00:06:28Transcription by CastingWords
00:06:51Transcription by CastingWords
00:06:54Transcription by CastingWords
00:07:23Transcription by CastingWords
00:07:52Transcription by CastingWords
00:08:28Transcription by CastingWords
00:08:52Transcription by CastingWords
00:08:54Transcription by CastingWords
00:09:25Transcription by CastingWords
00:09:28Transcription by CastingWords
00:09:45Transcription by CastingWords
00:10:15Transcription by CastingWords
00:10:16Transcription by CastingWords
00:10:21Transcription by CastingWords
00:10:30Transcription by CastingWords
00:10:32Transcription by CastingWords
00:10:33Transcription by CastingWords
00:11:03Transcription by CastingWords
00:11:05It was a failure that we had at the Pallio Fars, but come on, we'll get back, we'll get ok.
00:11:13It was a nightmare.
00:11:14It was a nightmare, yes.
00:11:16We tried to calm down because it was a nightmare.
00:11:21They had angered.
00:11:22Yes, for some reason, yes.
00:11:27稿.
00:11:28Σεσταθμό παλαιοφαρσάλων, επικρατεί πανικός από τα αλλεπάλληλα λάθη
00:11:32και μόλις έχει αποφευχθεί μία τραγωδία.
00:11:35Τα μηνύματα που στέλνουν οι επιβάτες στους δικούς τους
00:11:38είναι μάλλον προφητικά για το τι θα ακολουθήσει.
00:11:41Όπως αυτά που έστελνε ο Δημήτρης οίκου στην αδελφή του.
00:11:45Εκείνο το βράδυ είχατε μιλήσει,
00:11:47σου είχε πει κάτι που τον προβλημάτιζε, που τον φόβιζε…
00:11:51I was thinking about it in a very hard time, but I was thinking about it, but I also did
00:11:57not know that I was doing.
00:11:58We were talking about this paced from the day, where all this holly that was kept, I knew.
00:12:07I asked him about it and asked him about it, and he told me that I didn't know what I
00:12:20would do,
00:12:21It's so hard to hear if you hear it.
00:12:27It was a lot of fun. They cut something in the valley of Barcelona.
00:12:31They got 25.000 volts on the ramps when the world passed away.
00:12:36It was just a dream that the world was so sad.
00:12:38I mean, this is what I'm saying.
00:12:42So, we have to do the things we have to do.
00:12:46We have to do it.
00:12:47We have to do it.
00:13:19The
00:13:20to be able to exist,
00:13:21while the device is in front of him
00:13:23and his knowledge doesn't seem to exist
00:13:26to be able to understand
00:13:27that the train is wrong.
00:13:30With a totally wrong way
00:13:32the station station puts the train
00:13:34in front of him and sends him
00:13:36to the front of him.
00:13:37The contrasting has started.
00:13:40In the same way,
00:13:42the train is brought to Athens
00:13:43and the commercial machine
00:13:4563-501.
00:13:47The train is working on the train
00:13:50and the two mechanical machine
00:13:52and the mechanical machine
00:13:54cannot imagine
00:13:55that they will be in front of him
00:13:58to be able to deal with the train.
00:13:59For 18 km and 12 km
00:14:01the train is running
00:14:03in the same way.
00:14:04With the mechanical machine
00:14:06has reached 166 km
00:14:09and the mechanical machine
00:14:10is running at 120 km
00:14:12the mechanical machine
00:14:14they don't have to deal with it.
00:14:1811 km and 22 km
00:14:20the train is running
00:14:23the train is running
00:14:44and I think
00:14:46I supported my leg
00:14:47.
00:14:47In this case,
00:14:50There were already
00:14:51there were also
00:14:53there was a bad feeling
00:14:53and everything
00:14:56I stopped doing
00:14:57the train
00:14:57and it was
00:14:59like
00:15:03I was feeling
00:15:04that it was
00:15:04that all my body
00:15:05fell,
00:15:05that I felt
00:15:08To be around the corridor.
00:15:10The first direct route is coming to the air without anyone knowing the extent of the catastrophe.
00:15:17Even the staff, who has sent the train to death, doesn't understand what has happened.
00:15:24Come on, Patilie.
00:15:26What is happening? What is happening?
00:15:29It's a trap.
00:15:30What is happening?
00:15:31Yes, Patilie.
00:15:32From here it is the sign of the air.
00:15:34What is happening?
00:15:35What is happening with the plane?
00:15:36I don't know what's happening.
00:15:37What is happening with the 1597?
00:15:39What is happening here?
00:15:41I don't know.
00:15:43What is happening here?
00:15:44From here.
00:15:47From here.
00:15:47From here.
00:15:48From here.
00:15:51From here.
00:15:51From here.
00:15:53From here.
00:15:57From here.
00:15:59Here.
00:15:59From here.
00:16:02From here.
00:16:05From here.
00:16:07that I couldn't find him anywhere, and that I couldn't find him on the phone.
00:16:12I was like, every night in the store, and I'm going home,
00:16:17I'm going to go home, and I'm going to go home,
00:16:22and I'm going to open the door, and I can see the door.
00:16:29In my head, I'm going to go home,
00:16:33and I'm going home, and I'm going to go home.
00:16:35The first words and words were close.
00:16:40I'm coming to the cell phone,
00:16:411, 2, 3, and no one has any questions.
00:16:44I saw the car on the road on the road,
00:16:48taking care of the car,
00:16:49but notם, even though they say about the problems,
00:16:54they just say just about the pregnant woman.
00:16:56The dude goes into the operations conference,
00:17:00and I would like to go to the end of the day.
00:17:03I wanted to be more honest and say that it was an end of the day
00:17:08but it didn't have to be a lot of thoughts.
00:17:11But my daughter was more...
00:17:15...and she had to go back to the end of the day.
00:17:20She had to show that something was very serious.
00:17:23And then I came back to the street.
00:17:27I saw the ideas and started talking about the issues.
00:17:31And I started to talk more.
00:17:36I am here.
00:17:37I am at the place of the song.
00:17:40The excitement.
00:17:42My mind makes me pictures of the freak that night.
00:17:45It will be the opening.
00:17:47The first March.
00:17:49The March of March.
00:17:57The first thing I thought about was...
00:18:02...how did I do this?
00:18:05How did I do this?
00:18:07How did I do this?
00:18:07I was like, my mom, my aunt, my aunt, my aunt.
00:18:11And I was like, I was scared.
00:18:12I was scared.
00:18:12I was scared.
00:18:13It was a moment.
00:18:15I was scared.
00:18:16Ah, I was scared.
00:18:21I was scared.
00:18:22I didn't want to go. I just wanted to go.
00:18:27I wanted to go. I wanted to go with the air.
00:18:29And I said that I had to go from here.
00:18:33It's the instinct I believe.
00:18:35It's not that someone is better than someone else.
00:18:39It's just that someone else is better than someone else.
00:18:40It's just that someone else has given us the opportunity
00:18:42to be in a better situation
00:18:48and to be able to get rid of chemicals.
00:18:53The kids who got back to the first wagon
00:18:56gave me this opportunity.
00:18:58But this opportunity doesn't have to lose.
00:19:01Because you're here, you're in bed
00:19:04and you have to fight.
00:19:06At that point, I remember, I started sharing
00:19:08with the middle of the road
00:19:10and from a quarry, I came up on the road
00:19:14to get rid of the first because I got down.
00:19:21And so when I fell, I got down.
00:19:24So, I got down.
00:19:26I was like, what happened?
00:19:27Did it all.
00:19:28I felt like this was too happy.
00:19:29that was bad.
00:19:30Here's the pain right here.
00:19:32I got down.
00:19:35There was a pain.
00:19:37I got down.
00:19:37I got down.
00:19:39I was like,
00:19:41I was just like,
00:19:41I was like the pain.
00:19:43I came down.
00:19:44and I came close, roughly, where I found a light, where the fire had started.
00:19:51The ECAV, Pυροσβεστική and Autonomia are immediately organized.
00:19:55The survivors from all Greece get to the point.
00:19:59The Pυροσβεστική tries to fill the holes in the holes in the holes in the holes.
00:20:05There were people who were trapped in the holes.
00:20:09There were members of the people who had to collect them.
00:20:14They were talking to us. We were talking to them.
00:20:17We were talking to them and we were talking to them.
00:20:18There was no one here.
00:20:20Because some people could not hear us.
00:20:22They could not hear us.
00:20:26We could not hear them.
00:20:27Some of them were very far.
00:20:30They came out of the wagon and were thrown away.
00:20:32We had to talk to them.
00:20:34We had to find them where they were.
00:20:38We had to take care of them.
00:20:41We had to take care of them.
00:20:42We had to take care of them.
00:20:44From the place where they were.
00:20:46From the hospital.
00:20:48And from there to the hospital.
00:20:54We came here at 12.30.
00:20:57We were not sure of the images.
00:21:01We were not expecting them to see them.
00:21:03Very sharp images.
00:21:04Questions.
00:21:05From the life of a survivor.
00:21:06We had to go back to a hospital.
00:21:12We had a full support for the patients.
00:21:21We had to go back to a hospital.
00:21:24We had to go back to hell.
00:21:27We had to go back to a hospital.
00:21:31We had to go back to hospital.
00:21:31We are in the office.
00:21:33We were very Хорошо.
00:21:34We were in the office.
00:21:34We had to go back to hospital.
00:21:34who needed an immediate transfer to the hospital,
00:21:40to put them to the hospital, because there was the same phenomenon,
00:21:46that the patients, the patients who were overpassed,
00:21:52who could be able to jump and had smaller injuries,
00:21:57they went and went alone to the hospital,
00:22:00so they understood that they could not be able to get them.
00:22:02They were difficult, they were speaking,
00:22:04they said, help us, take us from here, from this hospital,
00:22:07and many of them, as we all understand,
00:22:10it is impossible, you cannot say to someone else,
00:22:12you can't say to someone else, you can't tell someone else,
00:22:15who is more serious.
00:22:16The word hospital was,
00:22:21it had the meaning of it,
00:22:23in which we met with my brother here,
00:22:28and we called it to do the things that we had written before.
00:22:36It was very difficult, for all of us very difficult,
00:22:39for the residents,
00:22:39while we have a very strong and heavy training,
00:22:43when we were in Samaritans,
00:22:45we reduced it.
00:22:49We reduced it.
00:22:50We reduced it.
00:22:50A little bit more,
00:22:51a little bit more,
00:22:52but it was a shocker.
00:22:55It was like a movie.
00:22:57It was like a movie.
00:22:57It was like to live in a movie.
00:22:59It was just a reality.
00:23:04It was like a movie.
00:23:05We started the research
00:23:07and the application,
00:23:09we are always the critical
00:23:10of those powers,
00:23:13in the police force,
00:23:14the Enag.
00:23:15Did you hit next to theеличium,
00:23:16did you get there?
00:23:17Did you hit theеличium?
00:23:18Yes, we started theеличium,
00:23:19we got on to theончium.
00:23:24I saw one spyrovers who was standing next to me, for the first 3-4 minutes,
00:23:29I had to see what was going on.
00:23:33And I came from the back side, in the wagon where I fell.
00:23:38And I asked him, excuse me, is this the first wagon?
00:23:43He said, this is the third wagon.
00:23:45And I said, I was going to see what happened.
00:23:49I said, this is the second wagon.
00:23:50I said, this is the second wagon.
00:23:53And I told you exactly what happened.
00:24:01All the thoughts were in the three first wagon,
00:24:05from which were the least few were born.
00:24:07I said, this is the second wagon.
00:24:15I said, this is the second wagon.
00:24:16After two hours of work,
00:24:18the energy of the engine and the engine was only for young people.
00:24:22As soon as the time came, the time came out.
00:24:24Yes, it was.
00:24:24Were there any other suspects involved?
00:24:26Was there anywhere between the two?
00:24:28Yes, exactly.
00:24:31We did not.
00:24:31I remember, that you could hear the wagon,
00:24:33that was a very late,
00:24:35that I could hear the noise.
00:24:36And at the same time,
00:24:37it was a few people who were on their own,
00:24:38they were just insulted.
00:24:39They was yelling.
00:24:40I was yelling.
00:24:41I do not remember exactly what they were yelling,
00:24:42but yelling at me.
00:24:44And it was, as soon as I started the time,
00:24:46and as soon as the morning,
00:24:46they were yelling.
00:24:48As soon as they got out.
00:24:53When did you start to keep the hope for your life?
00:24:58When the company broke the fire and started to transport people,
00:25:06in about two hours we had to transport all the diseases that existed.
00:25:14They were either in the cages that they could have been exposed to,
00:25:20or the people who were outside, who were outside the walls,
00:25:24that we had to send them and send them to the hospital.
00:25:27After the two hours, about 2-3 hours,
00:25:34we stopped to take people who were in life.
00:25:37The rest of the people were in the cages.
00:25:43We realized what we had experienced and what we had seen
00:25:48and what we had seen and what we had seen,
00:25:50that it was very difficult to have a person who lived through this train.
00:26:00At 2-2,5 hours,
00:26:02there was a person who was in the hospital and was there.
00:26:08There was a person who was in the hospital.
00:26:09He had arrived in the hospital,
00:26:10I remember that he was in the hospital.
00:26:24I remember that he was in the hospital.
00:26:27I was in the hospital,
00:26:28I was at the hospital.
00:26:30I was in the hospital.
00:26:30I was in the hospital.
00:26:33I was in the hospital in the hospital.
00:26:46It was the second part of my life,
00:26:51as I said.
00:26:51It was incredibly difficult.
00:26:54The work was more difficult than this.
00:26:57When they tell you to help you,
00:27:01these black sacks,
00:27:03these black sacks,
00:27:03these black sacks,
00:27:07they were broken in my head.
00:27:11At the hospital of Larissa,
00:27:14there is an absolute chaos.
00:27:15The investigators get the one after the other,
00:27:18taking not only injuries,
00:27:21but also injuries.
00:27:24We immediately went to the top of the hospital
00:27:29and went to the friend of mine,
00:27:33who died.
00:27:37Then we went to the hospital,
00:27:40where we were waiting for the hospital
00:27:42to come to the hospital
00:27:44with injuries or injuries.
00:27:49The doctors,
00:27:50hospitals in the hospital,
00:27:54the hospital,
00:27:55the hospital hospital,
00:27:56the hospital hospital,
00:27:57the doctor who came across the hospital.
00:28:00After the hospital,
00:28:01we were getting the hospital for the hospital.
00:28:04What was the hospital?
00:28:08There was a lot of time in the middle of the night, the days of the day, and then at
00:28:19some point we asked to go to the National Hospital where there was an exposure of the travesty and the
00:28:31people who were killed.
00:28:35And at some point they started asking questions with the victims.
00:28:41We were not in the room.
00:28:43And then we realized that they would not be alive.
00:28:47They were shouting the names of the victims.
00:28:50The list was big, big, big, big.
00:28:53And they did not hear anything.
00:28:55There were 200 people in the theater and they did not hear anything.
00:29:00There was no one.
00:29:01I was like, a girl.
00:29:03Why did not hear anyone's name?
00:29:08There, in the hospital, there were no signs.
00:29:10And you were forced to take the road to the rotation.
00:29:14The first thoughts, the first feelings, the first actions.
00:29:22Nothing, nothing.
00:29:24And we were living as a...
00:29:26We didn't understand that this was true.
00:29:28It was the same.
00:29:30When I came to the hospital,
00:29:32I was worried about the pain in my head.
00:29:35The hope was the last time.
00:29:37In the hospital,
00:29:38there was a lot of pain in my head.
00:29:42There was a lot of pain in my head.
00:29:44Because we didn't have to deal with the loss of our children.
00:29:48We didn't know what they would find from our children.
00:29:53It was really, really bad.
00:29:54And it was like,
00:29:55it was a sense of Mansour and God.
00:30:00Or the way,
00:30:05it was a sense of pain.
00:30:07And it was a sense of pain in the heart.
00:30:12Maybe,
00:30:17it was a sense of pain.
00:30:18It was a sense of pain.
00:30:22I was able to put new descriptions in the story of the dead.
00:30:26This is a tale that is lost in time.
00:30:30This is a tale that is lost in time.
00:30:31This is a tale that is lost in time.
00:30:33It was a tale that is lost in time.
00:30:36I always saw the sight of my daughter.
00:30:40I always saw the sight of my father,
00:30:41looking at a great god from those who taught me the school.
00:30:49I always saw the same.
00:30:50I always saw the source of my father.
00:30:52It was a real thought that I was used in the city of Hachen.
00:31:01Of course I was made to assume that I wasn't able to see
00:31:03anything about them.
00:31:04But I am a self-assistence.
00:31:09Finally, I am on the verb.
00:31:12It's the點 that the truth is that the reality of my son is lost.
00:31:17It's almost all I find.
00:31:19"'Tremble' στη σκέψη πως αυτή εδώ η κοιλάδα θρέφεται από την νιώτη''.
00:31:24Τρία συγκλονιστικά δυστυχήματα σε τούτα τα χώματα έντυσαν στα μαύρα τη χώρα μας,
00:31:30βάφοντας με αίμα τις σελίδες της νεότερης ιστορίας.
00:31:34Θα μπορούσε να πει κανείς πως πρόκειται για τραγικές συμπτώσεις
00:31:38ή για ένα μακάβριο παιχνίδι της μοίρας που οι κάτοικοι αυτού εδώ του τόπου
00:31:42φοβόντουσαν από τότε που οι θεοί τους κατοικούσαν στον Όλυμπο.
00:31:45Κατά τη μυθολογία, κάθε εννιά χρόνια, οι Θεσσαλοί κάνανε στην περιοχή τα Σεπτήρια,
00:31:52τελετές εξαγνισμών για να ξορκίσουν την αρνητικότητα του μέρους.
00:31:57Σύμφωνα με τον μύθο, ο Απόλλωνας, ο οποίος ήταν ο κατηξοχήν θεός της νεότητας,
00:32:02σκότωσε τον Πίθωνα, ένα φοβερό τέρας.
00:32:07Ο Απόλλωνας πάλεψε μαζί του, το καταδίωξε ανεβαίνοντας ως την κοιλάδα των τεμπών,
00:32:12και εκεί το σκότωσε.
00:32:15Τότε, πίστευαν πως ο Πίθωνας εκδικούνταν την νεότητα.
00:32:19Κάθε εποχή έχει τους δικούς της Πίθωνες.
00:32:22Στην τραγωδία του Σιδηροδρομικού Δηστοιχήματος των Τεμπών,
00:32:25που έστειλε στο σκοτάδι του Άδη, 57 ψυχές, στην πλειοψηφία τους νέες,
00:32:31οι συγγενείς των θυμάτων παλεύουν σαν άλλοι Απόλλωνες,
00:32:34να σκοτώσουν το τέρας που θρέφεται στην αγκαλιά να σκράτους,
00:32:37που το προστατεύει και το ταΐζει με αδιαφορία, διαφθορά, αναλυγησία, ατιμωρησία,
00:32:43για να μην παρασύρει και άλλους το χάος του.
00:33:00Πώς ξεκινάει όμως η έρευνα ενός τέτοιου δυστυχήματος?
00:33:06Ξεκινάμε μία διερεύνηση πάντα, πηγαίνοντας κάνοντας μία πρώτη αυτοψία για να δούμε τι έγινε,
00:33:11συλλέγουμε κάποιες πληροφορίες και το πρώτο πράγμα που διερευνούμε είναι,
00:33:18σε περίπτωση ατυχημάτων, τι συστήματα ασφαλείας υπήρχαν ή τι συστήματα αποτροπής πρόκλησης του ατυχήματος.
00:33:26Και κοιτάζουμε στην πορεία αν αυτά λειτουργήσαν.
00:33:30Δυστυχώς στη συγκμένη περίπτωση, με το που φτάσαμε σε αυτό το στάδιο, να δούμε,
00:33:35γνωριθήκαμε μπροστά σε μία έκπληξη που λέγεται ότι δεν υπήρχε κανένα αυτόματο σύστημα ασφάλειας,
00:33:42αποτροπής του ατυχήματος.
00:33:44Υπήρχε μόνο ο ανθρώπινος παράγοντας που είναι σημαντικός,
00:33:48αλλά δεν μπορεί σε τέτοια, σε αυτού του είδους, ας πούμε τις μεταφορές,
00:33:54να υπάρχει μόνο η δικλύδα ασφαλείας του ανθρώπου.
00:33:58Πάντα έχουμε και αυτόματα συστήματα ασφαλείας.
00:34:01Αυτά τα αυτόματα ασφαλείας δεν υπήρχαν και αν το θέλετε η δεύτερη διαπίστωση που κάναμε
00:34:08είναι ότι δεν ήταν άγνωστα και έπρεπε να τα ανακαλύψουμε,
00:34:13δεν θα φέρναμε κάτι καινούριο.
00:34:15Αυτά ήδη υπήρχαν και μάλιστα στην πορεία είδαμε ότι θα έπρεπε να έχουν εγκατασταθεί.
00:34:23Δεν είναι κάτι άγνωστο, υπήρχαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα έχει ζητήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση,
00:34:29κάνουν μια μικρή παρένθεση άσχετα και αν η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση
00:34:32στα υπόλοιπα δίκτυα και αυτή είχε εφαρμόσει ένα ποσοστό της τάξης του 12%
00:34:37τα αυτόματα συστήματα ασφαλείας.
00:34:40Και ο λόγος είναι προφανής γιατί υπήρχε κόστος για την εφαρμογή τους.
00:34:45Στην Ελλάδα σε τι ποσοστό είναι αυτά τα συστήματα?
00:34:49Το ETS και για τα αναστηματά ανάπτωμα δεν είναι σε μηδενικό ποσοστό, δυστυχώς.
00:34:57Δεν θα μιλούσαμε για κανένα δυστύχημα σήμερα
00:35:00αν είχε εφαρμοστεί η Σύμβαση 7-17 όπως αυτή προβλεπόταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
00:35:09Δεν μπορώ να καταλάβω, δεν μπορώ να καταλάβω.
00:35:14Δεν είναι ο δικηγόρος μου να διαβάζω για την 7-17 και τις συνεχώς που γινόντουσαν, τις αναβολές και όλα
00:35:26αυτά.
00:35:26Το E. Ποια αιτία μπορεί να βάλει κάτι τέτοιο, δηλαδή ποια αιτία μπορεί να συγκριθεί με την ασφάλεια ενός επιβάτη
00:35:34και να κερδίσει.
00:35:36Ποιος ο λόγος πραγματικά, ποιος ο λόγος είναι ποιος σημαντικός απέναντι στη ζωή.
00:35:42Μιας και αναφέρεις την 7-17, θεωρείς ότι η 7-17 έχει συνάφεια με το δυστύχημα.
00:35:48Σαφώς.
00:35:49Δεν ρωτάω τυχαία.
00:35:51Εάν ναι, εννοείται, θεωρώ ύβρι να ακούω αυτά τα πράγματα.
00:35:57Δεν θα πω προσβολή για τον ιητικό μου επίπεδο, γιατί αυτό καταλάβει τη συνάφεια που έχουν αυτά τα δύο, τη
00:36:02σύνδεση.
00:36:03Αλλά είναι πραγματικά ντροπή, γιατί αν δεν υπήρχε αυτό και είχαν ολοκληρωθεί όλα τα συστήματα ασφάλειας,
00:36:11δεν μην ενδιαφέρει εμένα η επάρκεια ενός υπαλλήλου.
00:36:15Μπορεί κακός να ήταν εκεί, μπορεί κακός, σαφώς κακός ήταν μόνος του και τα λοιπά.
00:36:19Αλλά τι σημαίνει αυτό.
00:36:21Τι σημαίνει αυτό.
00:36:23Αν εκείνη την ώρα πάθαινε κάτι, μια ανακοπή και δεν μπορούσε να κάνει τη δουλειά του.
00:36:29Δεν μπορείς πλέον το 2023, ζώντας στην Ευρώπη, που όλα είναι αυτοματοποιημένα και δεν αφήνουν περιθώρια για ανθρώπινο λάθος.
00:36:38Εγώ να λέω ότι φταίει ο Σταθμάρχης.
00:36:40Γιατί αυτό το ακούσαμε από πολιτικό, ότι φταίει ο Σταθμάκης γιατί δεν πάτησε το κουμπί.
00:36:47Ο πρώην Υπουργός Μεταφορών, Κώστας Καραμανλής, παρουσιάστηκε και κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, επιμένοντας το αφήγημα του ανθρώπινου λάθος.
00:36:56Και υποστήριξε πως ούτε αν υπήρχε τεχνολογία είναι σίγουρο πως θα απέτρεπε το τραγικό δυστύχιο.
00:37:02Η ασφάλεια των σιδηροδρόμων δεν έχει να κάνει μόνο με την 717.
00:37:08Όλα αυτά τα συστήματα τα χειρίζονται άνθρωποι.
00:37:12Δεν υπήρξε όμως ούτε ένας ειδικός που να αρνήθηκε ότι αν έστω και μία πλευρά είχε τηρήσει τις διαδικασίες του
00:37:21Γενικού Κανονισμού Κυκλοφορίας, το δυστύχημα θα έχει αποτραπεί.
00:37:28Όλες οι ελλείψεις δυστυχώς ήταν γνωστές.
00:37:34Το σωματείο μας, επειδή δεν δέχεται, δεν δε φόταν κανείς να μιλήσει μαζί μας, έστειλε τρία εξώδικα.
00:37:40Ξεκινήσαμε προς όλους τους αρμόδιους τους φορείς.
00:37:43Το πρώτο ήταν το Σεπτέμβριο του 2021.
00:37:47Λάβαμε με γενικόλογες απαντήσεις, χωρίς να μας συναντήσει κανείς ότι καλά τα έργα προχωράνε γενικόλογα.
00:37:54Επανήλθαμε το Μάρτιο του 2022 με το ίδιο περιεχόμενο στα εξώδικα μας, μόνο για τα ζητήματα ασφάλειας και επιδομής.
00:38:01Και το τελευταίο εξώδικο το στείλαμε τον Οκτώβριο του 2022, αναφέροντας στην περίπτωση αυτή ότι υπάρχει ο σοβαρός κίνδυνος να
00:38:10θρυνήσουμε θύματα,
00:38:11επειδή βλέπαμε ότι υπήρχαν συνεχώς μικρά συμβάντα στο σωροδρομικό δίκτυο.
00:38:16Δεν λάβεμε καμία απάντηση, δεν δε φτήκαν ποτέ να μας συναντήσουν.
00:38:20Αντίθετα, το Νοέμβριο του 2022, η διοίκηση του ΟΣΕ μας έστειλε ένα εξώδικο,
00:38:27στο οποίο μας απειλούσε ότι θα μας απαγγείλει κατηγορίες για συγκοφαντική δυσφήμιση,
00:38:32θα μας βάλει στη φυλακή με ελικά λόγια,
00:38:35λέγοντας ότι η μηχανωδία αναφέραμε ανακρίβειες, ότι εξυπηρετούσαμε σκοπιμότητες και συγκοφαντούσαμε τον οργανισμό.
00:38:42Εκεί κάπου, πραγματικά και μετά από αυτές τις απειλές, δεν βρήκαμε κάτι άλλο να κάνουμε.
00:38:48Συνέχεια ήμασταν στη δράση, δυστυχώς, στις 28 Φεβραρίου, επιβεβήθηκε με το χειρόνιο τρόπο το σωματείο μας.
00:38:57Το Γραφείο των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων της Αθήνας
00:39:00εντόπισε ποινικές ευθύνες για σοβαρά κακουργήματα αναφορικά με την περίφημη σύμβαση.
00:39:06Μετά την ολοκλήρωση της ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης που ολοκληρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
00:39:12ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος 23 προσώπων για σειρά κακουργηματικών πράξεων.
00:39:20Αν οι σιδηρόδρομοι είχαν τηλεδιοίκηση δεν θα γινόταν κανένα ατύχημα.
00:39:27Θα σταματούσαν αμέσως τα τρένα, αυτόματα, όταν ξέραν ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα από την άλλη γραμμή
00:39:37ή δεν θα μπαίνανε στην ίδια γραμμή 23.
00:39:40Εδώ δεν υπήρχε τηλεδιοίκηση. Εδώ υπήρχε ένα Chicago 1950 στο Νοσέ.
00:39:46Δηλαδή κάνανε ό,τι θέλανε, ό,τι θέλανε.
00:39:48Άλλοι φεύγανε, άλλοι παίρνανε, άλλοι παίρνανε ρεπό, δεν ξέραν ποιοι είχαν ρεπό,
00:39:52δεν μπορούσες να συνοριθείς στα τηλέφωνα, τίποτα.
00:39:56Και στέλνα με τον κόσμο να κάνει ταξίδια με τους σιδηρόδρομους.
00:40:08Αυτό που είδαμε εμείς και ο πίνακας που είδαμε πάνω στον ταθμό της Λάρισας,
00:40:12ήταν απλά ένας πίνακας ενδεικτικός που είχε κάποιες ενδείξεις που έδειχνε
00:40:18που βρίσκεται ένα τρένο και μάλιστα σε μια συγκεκμένη περιοχή πέντε χιλιόμετρων.
00:40:23Ούτε είχε κάποια προειδοποίηση, κάποιο αλάρμ, ούτε πολύ περισσότερο,
00:40:30είχε ένα σύστημα ώστε να μην μπορείς να βάλεις δυο τρένα στην ίδια γραμμή.
00:40:36Κάντως ακόμη μια παράδοση να πω εδώ ότι δεν είναι τόσο φοβερό αυτό το σύστημα,
00:40:42να πούμε ότι στον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο που έχουμε, που βέβαια είναι μικρότερα σε έγκριση,
00:40:47υπάρχει αυτό το σύστημα. Δεν μπορείς αυτόματα, αν πας να βάλεις ένα τρένο στην ίδια γραμμή με ένα άλλο,
00:40:53δεν σου επιτρέπει πολύ απλά το σύστημα. Όχι απλά σου δείχνει που βρίσκεται, δεν σου επιτρέπει.
00:40:57Και εκεί είναι το σύστημα, δηλαδή το ETCS αυτό που λέγεται, η εφαρμογή του στην ΕΣΥ είναι απλή.
00:41:04Δηλαδή λέει το εξής, ότι έχω μία γραμμή που υπάρχει κάποιο τρένο, μου δίνει κάποιο σύμμα ότι είναι πάνω στη
00:41:08γραμμή,
00:41:09και δεν μπορώ εγώ να βάλω δεύτερο τρένο και ακόμα και αν το βάλω από λάθος, όπως έγινε εδώ πέρα,
00:41:16τότε και με την κατάλληλη σηματοδότηση, το τρένο σταματάει πριν γίνει η σύγκρουση.
00:41:22Με αυτόματος, με αυτόματο φρενάρισμα και όλο αυτό που υπάρχει.
00:41:25Σας είπα, είναι ένα ανάλογο σύστημα που υπάρχει στον ηλεκτρικό σύνδερό μου.
00:41:34Το ότι συνέβη αυτό, σε εκείνο το δρομολόγιο, δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, γιατί όλα δούλευαν καλά και έγινε κάτι
00:41:41τυχαίο.
00:41:42Ήτανε γιατί τα τρένα κυκλοφορούσαν χωρίς ασφάλεια χρόνια σε όλα τα δρομολόγια.
00:41:49Δηλαδή είναι ένα έγκλημα κατά των πολιτών, κατά της κοινωνίας.
00:41:52Δεν είναι μόνο τα δικά μας, παιδιά. Θα μπορούσαν να είναι οποιουσδήποτε.
00:41:55Και βλέπετε με πόση αλαζονία και πόση αδιαφορία αντιμετωπίστηκε το θέμα μετέπειτα,
00:42:02καθώς ένα μήνα μετά ξαναμπήκε ο Συρμός σε λειτουργία.
00:42:06Ο Συρμός αυτός, που δεν έχει καμία ασφάλεια, δεν μετέφερε προϊόντα.
00:42:10Μετέφερε ανθρώπους.
00:42:13Δηλαδή, εγώ δεν απορρομώνω με το πώς λειτουργεί το θέμα της εργοσέτου.
00:42:21Μου κάνει εντύπωση και η θέση του αρείου πάγου απέντι σε αυτό.
00:42:25Άρα, ποιος προσπίζεται τον πολίτη, τη ζωή του.
00:42:33Πέρα από το κομμάτι της τηλεδιοίκησης, διαπιστώνονται και προβλήματα στην επικοινωνία μεταξύ του προσωπικού.
00:42:43Έχουμε ένα τρένο που ξεκινάει από το σταθμό της Λάρισας και ένα άλλο τρένο που ξεκινάει από το σταθμό των
00:42:48Νέων Πόρων.
00:42:49Ενδιάμεσα στη διαδρομή παρεμβάλλεται ένας ορεινός όγκος που κόβει την απευθείας τηλεπικοινωνία με απλό ασύρματο.
00:42:57Επίσης, τα τρένα περνάνε και μέσα από ένα τούνελ των τεμπών.
00:43:01Μέσα στο τούνελ, λοιπόν, το σιδηροδρομικό, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα επικοινωνίας.
00:43:06Από τη στιγμή που μπαίνει το τρένο μέσα στο τούνελ, δεν πιάνει ασύρματος, δεν πιάνει κινητό τηλέφωνο,
00:43:10δεν πιάνει κανένα μέσα επικοινωνίας.
00:43:13Και αν ακόμα, λοιπόν, κάποιος καταλάβαινε ότι υπάρχει πρόβλημα,
00:43:17είναι απίστευτο το γεγονός ότι δεν είχαμε καν τη δυνατότητα να ειδοποιήσουμε το δεύτερο τρένο να σταματήσει.
00:43:24Εδώ, λοιπόν, το ζήτημα των τηλεπικοινωνιών είναι πάρα πολύ σοβαρό,
00:43:28γιατί αυτό είναι μια παράληψη που υπάρχει πάρα πολλά χρόνια σιδηρόδρομος.
00:43:31Ο σιδηρόδρομος χρησιμοποιεί ένα πολύ απλό σύστημα VHF, Simplex,
00:43:34που μιλάει από κερέα σε κερέα, ο σταθμός με το τρένο.
00:43:38Μόλις απομακρυνθεί το τρένο από την εμβέλεια της κερέας του σταθμού, χάνεται η επικοινωνία.
00:43:45Αυτοί όλοι μιλάνε με ίδια μηχανήματα στο ίδιο κανάλι
00:43:49και για λόγους ασφαλείας θα έπρεπε όλοι να ακούνε όλους, όπως γίνεται και στην αεροπορία.
00:43:56Οι επικοινωνίες σιδηρόδρομου είναι τελείως χαλαρές.
00:44:00Έλα Γιώργο, θα πάρω σουβλάκια.
00:44:02Ναι, άντε έχουμε ζαλιστεί, κουραστήκαμε.
00:44:05Μίλανε με έναν τελείως ανεπίσημο τρόπο.
00:44:09Αυτό δείχνει σαφώς την έλλειψη κουλτούρας ασφαλείας του σιδηρόδρομου.
00:44:12Αλλά πέρα από αυτό, δεν έχουν και τη δυνατότητα να ακούσουν όλοι όλους σε όλο το μήκος της διαδρομής.
00:44:19Και στο συγκεκριμένο ατύχημα αυτό έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο.
00:44:22Γιατί εάν τα δύο τρένα είχαν ακούσει ο ένας τον άλλον, όπως θα έπρεπε σε ένα σωστό σύστημα επικοινωνίας,
00:44:29τότε οι δύο μηχανοοδηγοί θα είχαν καταλάβει ότι τώρα που ανεβαίνω εγώ έρχεται και κάποιος άλλος από την άλλη.
00:44:37Γιατί ότι ήταν στην αντίθετη κατεύθυνση προφανώς το γνώριζαν οι μηχανοοδηγοί του Intercity.
00:44:43Απλώς θεώρησαν ότι εκείνη την ώρα είναι μόνοι τους στη γραμμή, ότι δεν υπάρχει κάποιος άλλος από πέναντι.
00:44:49Αν είχαν υποψιαστεί κάτι θα είχαν σταματήσει.
00:44:52Εδώ λοιπόν είναι το πολύ σοβαρό κενό ασφαλείας.
00:44:55Εάν έπιανε ο ασύρματος, για να το πούμε πολύ απλά, σε όλο το μήκος της διαδρομής,
00:45:00αυτό θα ήταν αρκετό από μόνο του να αποσοβήσει τη σύγκρουση.
00:45:08Ο πατέρας σας ήταν μηχανοοδηγός.
00:45:11Βλέποντας και ακούγοντας όλα αυτά.
00:45:15Τι λέει.
00:45:18Κοίταξε αφή, εμένα ο μπαμπάς μου, δούλευε μηχανοοδηγός,
00:45:23σε υποτίθεται με συνθήκες πολύ χειρότερες.
00:45:26Δηλαδή θέλω να πω ότι με τα χρόνια εξελίζονται τα συστήματα, όλα αυτά.
00:45:29Βέβαια, γενικώς, ο ΣΕ ήταν πολύ καλύτερα στελεχομένος
00:45:36σε σχέση με το πώς κατάντησε.
00:45:37Θέλω να πω ότι υπήρχαν πάρα πολλοί άνθρωποι στους σταθμούς ενδιάμεσους,
00:45:42καταρτισμένοι, έμπειροι.
00:45:44Και δεν είχε ποτέ στο μυαλό του ότι δεν θα γυρίσει στο σπίτι.
00:45:48Και ο αδερφός μου από την άλλη δεν πιστεύω ότι ήξερε
00:45:52ότι μπαίνει στο τρένο του θανάτου.
00:45:57Η έκρηξη που ακολούθησε τη σύγκρουση και αποτέλεσε αιτία καθυστέρησης
00:46:02της επιχείρησης απεγκλωβισμού, αλλά και άλλων προβλημάτων,
00:46:06διεγείρει πολλά ερωτήματα.
00:46:09Από τι προκλήθηκε η φωτιά, τι κουβαλούσε η εμπορική απαξοστοιχεία,
00:46:14υπήρχαν όλοι οι κανόνες πειρασφάλειας στα βαγόνια,
00:46:17από τι προκλήθηκε το τεράστιο μανιτάρι καπνού μετά τη σύγκρουση των τρένων.
00:46:23Υπάρχει ένα σοβαρό θέμα για τη φωτιά και κυρίως για το πρώτο διάστημα των πέντε δευτερολέπτων,
00:46:31όπου είχαμε μία έκρηξη και ένα μανιτάρι με μεγάλη έκταση στη φωτιά, περίπου 80 εκατό μέτρα.
00:46:40Αναπτύχθηκε πολύ μεγάλη θερμοκρασία, η οποία από ό,τι γνωρίζουμε τώρα πλέον,
00:46:48ακόμη και στα βαγόνια, τα οποία δεν πήραν φωτιά,
00:46:53ανέπτυξε πολύ μεγάλη θερμοκρασία στο δάπεδο.
00:46:56Αυτό ήταν κάτι ξεχωριστό και αυτό πρέπει να ψαχτεί ιδιαίτερα.
00:47:03Η ερμηνεία που δίνεται από κάποιες πραγματογνωμοσύνες,
00:47:10ότι οφείλεται στα έλεας υλικώνης, είναι ανεπαρκής.
00:47:15Οι μηχανές του τρένου δεν είναι κάποιες μηχανές οι οποίες έχουν καύσιμα.
00:47:21Το καύσιμό τους είναι το ηλεκτρικό ρεύμα που παίρνει.
00:47:24Δηλαδή δεν έχουμε ούτε δεξαμενές με μπενζίνη, ούτε με πετρέλο.
00:47:28Λογικά δεν φέρουν έφλεκτα υλικά.
00:47:31Ακόμα και τα λάδια των μετασχηματιστών που υπόθηκε,
00:47:34είναι ακριβώς για αυτόν τον λόγο δύσφλεκτα και με πολύ ψηλές προδιαγραφές.
00:47:39Δεν αναφλέγονται και αν αναφλεγούν έχουν πολύ μικρή φλόγα και σβήνουν
00:47:44και αφήνουν και ένα λευκό υπόλοιμα.
00:47:46Είναι η σιλικονούχα λάδια.
00:47:47Το ίδιο ανάλογο με τα λάδια φρένων, σας θέλω αυτά γιατί ακούστηκαν.
00:47:52Όλα αυτά λοιπόν δεν μπορεί να απαιτέλεσαν
00:47:55και να δημιούργησαν αυτή τη μορφή της φλόγας που είδαμε.
00:48:01Το γεγονός ότι βρέθηκε σε αρκετά δείγματα ξυλόλιο, σε 7 ή 9 από τα 25,
00:48:09και αυτό μας χάει να σκεφτούμε ότι πραγματικά μπορεί να έπαιξε ρόλο και κάτι άλλο.
00:48:14Δηλαδή να υπήρχε ενδεχόμενα κάποιο άλλο υλικό, πτητικό,
00:48:20όπως ένας διαλύτης, όπως διαλύτες, γιατί οι διαλύτες έχουν αυτό το χαρακτηριστικό,
00:48:27είναι εξαιρετικά πτητικοί, διαλύτες χρωμάτων,
00:48:29που μπορεί να δημιουργήσαν μια τέτοια έκρηξη.
00:48:33Αυτό δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε με τα μέχρι τώρα στοιχεία.
00:48:37Μέχρι και σήμερα δεν έχει απαντηθεί με σαφήνεια το ότι προκάλεσε τη φωτιά
00:48:42και ίσως να μην απαντηθεί ποτέ, αφού λείπουν αρκετά στοιχεία που ίσως θα μπορούσαν να λύσουν το μυστήριο.
00:48:50Έχει περάσει ένας χρόνος από εκείνο το βράδυ που σημάδεψε την νεότερη ιστορία της Ελλάδας,
00:48:55αλλά και του σιδηροδρόμου.
00:48:57Ο χρόνος χωρίστηκε στα δυο, στην εποχή πριν το δυστύχημα και στην εποχή μετά.
00:49:04Πώς είναι άραγη να ζει κανείς με την απώλεια.
00:49:10Στην αρχή ζούσαμε σε άλλον πλανήτη.
00:49:15Και εγώ και η σύζυγος και τα παιδιά.
00:49:21Στοχεύαμε όμως προς κάποια κατεύθυνση ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί με αυτό.
00:49:27Μαζί με την απώλεια.
00:49:30Δεν γίνεται να ξεχάσεις το παιδί σου.
00:49:36Για τους συγγενείς των θυμάτων, αλλά και τους τραυματίες που παλεύουν ακόμη να μαζέψουν τα κομμάτια τους,
00:49:41ο χρόνος σταμάτησε εκεί.
00:49:43Τα συναισθήματα διαδέχονται το ένα το άλλο.
00:49:46Πόνος, θλίψη, θυμός, τύψης, οργή, φόβος.
00:49:53Δεν είναι τίποτα το ίδιο.
00:49:56Δεν μπορεί να είναι τίποτα το ίδιο.
00:50:00Δεν γίνεται τίποτα να είναι το ίδιο.
00:50:04Δεν μας αφήνει να χαρούμε με τις χαρές των παιδιών μας.
00:50:12Δεν μας αφήνει να σκεφτούμε παραπέρα.
00:50:17Κουμπώνεσαι. Ποιο μέλλον. Τι μέλλον. Για ποιον μέλλον.
00:50:27Μας...
00:50:29Μας αποδεκάτησαν.
00:50:40Άραγε μπορούν όσοι έμειναν πίσω να συνεχίσουν να ζουν.
00:50:43Να μην κινούνται σαν ζωντανοί νεκροί.
00:50:46Να παίρνουν δύναμη από τα όνειρα των ανδικοχαμένων παιδιών τους.
00:50:53Αυτή τη στιγμή, σε αυτή την τραγωδία,
00:50:55ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ότι κάποιοι άνθρωποι
00:50:59δεν μπόρεσαν να έχουν ακόμα και αυτή την τραγική εικόνα
00:51:03από το σώμα του δικού τους ανθρώπου για να μπορέσουν να το φροντίσουν,
00:51:07να κάνουν όλη τη διαδικασία που χρειάζεται για να μπορέσουν να το αποχαιρετήσουν.
00:51:11Και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένα παθολογικό πένθος.
00:51:15Τι σημαίνει παθολογικό πένθος.
00:51:17Σημαίνει ότι μπορεί να μην υπάρξει η σωστή μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο.
00:51:22Συνήθως, για να μπορέσουμε να μιλήσουμε για μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο,
00:51:26το βασικό στοιχείο που χρειαζόμαστε είναι ο χρόνος.
00:51:30Ο χρόνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι φίλος.
00:51:32Είναι φίλος αν όντως προχωράμε, εξελισσόμαστε.
00:51:40Βγαίνω πάρα πολύ σπάνια, νιώθω φόβο να είμαι δίπλα στο κόσμο, νιώθω φόβο και μόνο να είμαι μες στα μάξη.
00:51:49Μου έρχονται συνέχεια στιγμές, δεν κοιμάμαι, παίρνω φάρμακα και για τον ύπνο.
00:51:53Το κοιμό μου για καιρό και τώρα παίρνω φάρμακα και για τους εφιάλες που ακόμα υπάρχουν.
00:51:59Βλέπω συνέχεια κάποια πρόσωπα που είχα δει λίγο πριν το ατύχημα.
00:52:06Πρόσωπα γύρω μου, σώματα γύρω μου.
00:52:10Και βλέπω επίσης την πτώση μου, την πτώση από το τρένο.
00:52:15Αλλά ακόμα, μου έχει μείνει αυτό η πτώση, το πως έπεσα, το πως ήρθεκα.
00:52:21Συνέχεια αυτό βλέπω και ότι καίγω μου.
00:52:23Βλέπω κάτι όνειρα, στα οποία δεν έχει αίσιο τέλος η κατάστασή μου.
00:52:27Και μέχρι να ορθοπαιδήσει το ολοκόμιο ένα χρόνο περίπου, οπότε εντάξει με συναχωρεί.
00:52:33Με συναχωρεί να παλεύω εγώ να περπατήσω.
00:52:42Που θα μου πείτε, μπροστά σε άλλα άτομα που είδαν να χάνονται μπροστά μου, αυτό δεν είναι τίποτα.
00:52:52Ειλικρινά τίποτα και πια είμαι εγώ να παραπονεθώ, αλλά είναι πολύ δύσκολο και να το ζεις και να το βιώνεις
00:52:59όλο αυτό.
00:53:00Δηλαδή πολλές φορές έλεγα ότι είναι πολύ σκληρό να συνεχίσω να ζω και να κάθε μέρα να είμαι με έναν
00:53:07πόνο,
00:53:11με το να με πληγώνει η κατάσταση, να πληγώνω τους δικούς μου που με βλέπουν να ορλιάζω, να ορίομαι, να
00:53:16παθαινώ κρίσεις κτλ.
00:53:19Αλλά σκεφτόμουν ότι υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα εκεί έξω και όχι μόνο από το ατύχημα.
00:53:23Και γενικότερα άνθρωποι που από άλλους λόγους έχουν περάσει και περνάνε δύσκολα,
00:53:28δεν είναι ότι μου δίνει κάποιο κουράγιο, αλλά λέω εντάξει εσύ Δίνα, πρέπει να είσαι δυνατή, να με παραπονιέσεις γιατί
00:53:35εσύ και σώθηκες.
00:53:37Και ok, έχεις κάποιες ελπίδες στη ζωή σου.
00:53:42Άλλοι οι ελπίδες τους πέθανε εκείνη τη μέρα.
00:53:47Βλέπουμε ενοχή και στους επιζήσατες γιατί, γιατί πάντοτε σε ένα ατύχημα, πάντοτε σε μια απώλεια,
00:53:55το συναντάω και στους θεραπευόμενους, σκεφτείτε που μπορεί να μην ήταν εκεί.
00:53:58Ένας αδελφός που έχει επιζήσει από ένα τροχαίο ή ότι έχω χάσει εγώ κάποιον δικό μου άνθρωπο,
00:54:05γιατί να είμαι εγώ ζωντανός και εκείνος να έχει φύγει.
00:54:12Όπως έλεγα στον Γιώργο, η χώρα μας βρίσκεται σε μια περίοδο παρακμής.
00:54:17Αυτή η παρακμή έχει αντίκτυπο σε όλες τις διαστάσεις της ζωής μας.
00:54:23Στις μεταφορές, στις συγκοινωνίες, στην υγεία, στην παιδεία, στην καθημερινότητά μας.
00:54:33Δεν ξέρουμε τελικά αν θα επιβιώσουμε σε αυτή τη χώρα, όπου τελικά φαίνεται ότι όλα είναι στον αέρα.
00:54:42Όλα παρουσιάζουν μια φανταστική βιτρίνα τελειότητας, ανάπτυξης, το πιο καλό, το πιο γρήγορο,
00:54:51εφάμιλο με οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης και τελικά είναι μια βιτρίνα.
00:54:56Ελπίζεις ότι θα αλλάξει κάτι, ελπίζεις ότι θα μπορείς να βάλεις τα παιδιά σου στο τρένο αύριο.
00:55:03Δεν υπάρχει περίπτωση.
00:55:05Κάθε φορά που πάω από το άλλο το παιδί μου στη σκουλή του, κάθε φορά που γυρίζω λέω γιατί δεν
00:55:11πήγα τα παιδιά μου.
00:55:12Γιατί δεν πήγα και τα άλλα, τα δύο τα παιδιά, και τα τρία τα παιδιά.
00:55:16Γιατί πάω αυτό στη συνέχεια, δεν υπάρχει περίπτωση.
00:55:19Πάρα πολύ συχνά, ο πιο βαθύς πόνος είναι εις εκείνον που έχει μείνει πίσω
00:55:24και μπαίνει στη διαδικασία συνεχώς επειδή το μυαλό δεν μπορεί να χωρέσει,
00:55:28φεύγει από τα όρια της λογικής.
00:55:30Κάπως για να μπορέσει να το επεξεργαστεί, πάμε να πάρουμε μέσα ένα κομμάτι ευθύνης.
00:55:36Και εκεί πραγματικά μπαίνουμε σε πράγματα τα οποία είναι έξω από το χέρι μας.
00:55:41Νιώθουμε λίγο αυτό που λέμε εμείς, την παιδική παντοδυναμία,
00:55:43ότι εγώ θα μπορούσα να είχα κάνει κάτι να το προλάβω.
00:55:45Κάτι που καταλαβαίνουμε γι' αυτό και το βλέπουμε πάρα πολύ στη θεραπεία.
00:55:48Δουλεύουμε πολύ καιρό στη θεραπεία κάτι τέτοιο, να μαλακώσουμε το κομμάτι της ενοχής.
00:55:55Μιλώντας με τους γονείς των παιδιών που χάθηκαν,
00:55:57συνειδητοποιώ πως δεν έχουν ακόμα προλάβει να πενθύσουν.
00:56:01Προς το παρόν θυμώνουν, οργίζονται, ζητάνε εξηγήσεις και δικαίωση.
00:56:08Όσους σκληρώνω και να ακουστεί, δεν πού να πεθύσουμε ακόμα.
00:56:13Άλλος θα πει τώρα, Δημήτρη, τι λες.
00:56:15Όταν μέσα σου έχεις την απώλεια και το θυμό, πιστέψτε να κερδίζει ο θυμός.
00:56:23Η ελπίδα να συγχωρέσει το Θεό.
00:56:26Και επειδή έρχονται και μου λένε μπουρμπούτσαλα και σαχλαμάρες και μπουρδες,
00:56:32ότι του κατέβει του καθενός, σας πληροφορώ Κυρία μου,
00:56:36ότι ο Χριστιανός Θεός, ο Φιλεύς πλαχνός, ο Πανάγαθος, είναι παραμύθι.
00:56:44Είναι κακούργος και αιμοσταγής.
00:56:47Και την ημέρα που σκοτώθηκε το παιδί μου, είχε ρεπό.
00:56:55Ο θυμός είναι ένα συνέστημα το οποίο εδώ είναι πάρα πολύ κατανοητό.
00:57:00Γιατί ειδικά σε μία πρόρια απώλεια, η οποία είναι μάλιστα και ευνίδια,
00:57:05δεν έχω προλάβει να προετοιμαστώ.
00:57:07Και επίσης εδώ δεν έχουμε να κάνουμε και με μία φυσική καταστροφή.
00:57:11Οπότε να γίνει μία διάχυση ευθύνης πιο γενική.
00:57:15Εδώ είναι εγκληματικά λάθη.
00:57:18Οπότε είναι πάρα πολύ κατανοητό πως η πρώτη αντίδραση θυμός
00:57:23θα είναι ο θυμός.
00:57:23Και αν μετά από πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα
00:57:26αυτός ο θυμός παραμείνει στην ίδια ένταση,
00:57:29είναι πολύ επικίνδυνο από πίσω πραγματικά να κρύβει πολύ βαθιά τραύματα ψυχής
00:57:33που θα εμποδίσουν τελικά την τακτοποίηση.
00:57:36Γιατί πίσω από το θυμό θα υπάρχει και φόβος,
00:57:39μπορεί να υπάρχει και το πολύ ύπουλο αίσθημα της ενοχής.
00:57:45Σε όλες τις αρχαίες τραγωδίες στο τέλος έρχεται η δικαίωση, η κάθαρση.
00:57:50Μέχρι σήμερα στην τραγωδία των τεμπών δεν έχει έρθει.
00:57:54Κάποιοι παλεύουν μόνοι τους και άλλοι έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους.
00:57:58Ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία της Μαρίας Καριστιανού,
00:58:03είχε σκοπό να ανέβουν το γολγοθά τους όλοι μαζί
00:58:06και να παλέψουν ενωμένοι για τη μνήμη των ψυχών που χάθηκαν τόσο άδικα.
00:58:17Μαρία, είσαι η γυναίκα που βγήκε μπροστά για να δημιουργήσετε αυτό το σύλλογο.
00:58:23Το σύλλογο των συγγενών των θυμάτων.
00:58:28Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα, ρωτάω πώς, γιατί μέσα από τον πόνο
00:58:35δεν ξέρω αν θα μπορούσε ο καθένας μας να βρει αυτή τη δύναμη.
00:58:41Η ιδέα για τη δημιουργία ενός συλλόγου
00:58:44μου ήρθε σχεδόν αντανακλαστικά μέσα στο Μάρτιο κιόλας.
00:58:49Θεώρησα ότι πρέπει καταχήν να γνωρίσω ποιοι είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έπαθαν το ίδιο με εμένα.
00:58:55Και μετά να δούμε πώς θα το οργανώσουμε γιατί καταλάβαινα ότι ο αγώνας μας θα είναι πολύ δύσκολος
00:59:02και πολυετής και ιδιαίτερα επίπονος.
00:59:07Και θα πρέπει κάπως να στηρίζουμε ένας τον άλλον, σε όλη αυτή την πορεία την χρονική.
00:59:15Αλλά και πίστευα ότι ενωμένοι θα μπορούσαμε να πετύχουμε περισσότερα.
00:59:19Γιατί απ' την αρχή αντιλήφθηκα με τι έχουμε να τα βάλουμε ουσιαστικά.
00:59:24Ο κύριος ανακριτής βρήκε δύο άτομα τα φυλάκιση.
00:59:28Δεν θα πάει ψυχά στους πολιτικούς.
00:59:30Οι δικαστικοί στην Ελλάδα δεν τολμούν να αγγίξουν πολιτικά πρόσφατα.
00:59:34Αφήνουν στη Βουλή αυτά η οποία ξέρουμε τι κάνει.
00:59:38Συνήθως, λοιπόν, έχει δείξει σπουδή καθυστέρησης σε πολλά θέματα.
00:59:48Λες και δεν ήθελε να τα προχωρήσει.
00:59:50Βλέπουμε ότι προχωράει με πολλές καθυστερήσεις και εύολογα αναρωτιέται ο κόσμος
00:59:55αν όλα αυτά γίνονται από κάποια λάθη ή από κάποιο δισταγμό
01:00:03όσο οι ευθύνες πάνε ψηλά.
01:00:05Και αναρωτιέται εύολογα κανείς, μήπως δεν υπάρχει τόλμη εδώ.
01:00:10Θεωρήσουν ότι θα δικαιωθείτε κάποια στιγμή.
01:00:12Όχι.
01:00:14Όχι.
01:00:15Όχι.
01:00:15Δηλαδή με την πρόθεση, όπως βλέπω, πώς κινείται η υπόθεση,
01:00:18θα το παλέψουμε μέχρι εκεί που μπορούμε.
01:00:22Αλλά θεωρώ ότι συντελείται συγκάλυψη.
01:00:27Το θεωρώ, είμαστε σίγουροι.
01:00:28Δηλαδή είμαι σίγουροι για το όνομά μου και για τη συγκάλυψη.
01:00:31Θα κυνηγήσουμε τους υπεύθυνους μέχρι να πατήσουν κόκκινο χιόνι.
01:00:37Το λέω και το υπογράφω.
01:00:39Έχουν γίνει σκόπιμα πάρα πολλές παραλήψεις.
01:00:42Δεν νοείται να αντικατασταθεί το χώμα και μετά στις τέσσερις βδομάδες να πάρεις δείγμα από εκεί, να ψάχνεις να βρεις
01:00:52τα αίτια.
01:00:53Και τι φορτίο είχε η εμπολική έμοξο στοιχεία που δεν το έχουμε μάθει ακόμα μέχρι σήμερα.
01:01:04Το μπάζομα άρχισε τέτοιες με τέσσερις μέρες αμέσως μετά το δυστύχημα.
01:01:10Και δεν υπήρχε κάποια παρέμβαση από τις αγγελικές αρχές για αυτό που εξελισσόταν.
01:01:17Εξ' όσων γνωρίζουμε αργότερα δεν δόθηκε και εντολή από τις αγγελικές αρχές για να ξεκινήσει κάτι τέτοιο.
01:01:26Πρέπει να γνωρίζουμε για ποιο λόγο έγινε αυτό που έγινε γιατί προφανώς θα είχαμε ακόμη περισσότερα δεδομένα από τον τόπο
01:01:35του δυστυχήματος.
01:01:36Περίπου ένα στρέμα δηλαδή έχει αλλοιωθεί σημαντικά και δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν από εκεί κάποια δεδομένα για τη σύσταση του
01:01:45εδάφους ή οτιδήποτε άλλο.
01:01:49Για τον μπάζομα του τόπου του δυστυχήματος ασκήθηκε από την Εισαγγελέα Πρωτοδικών ποινική δίωξη για παράβαση καθήκοντος σε βάρος του
01:01:58πρώην περιφερειάρχη Κώστα Αγοραστού.
01:02:00Ο πρώην περιφερειάρχης αν και κλήθηκε από την Εξεταστική Επιτροπή να καταθέσει δεν κατέθεσε επικαλούμενος το δικαίωμα της σιωπής αφού
01:02:09η υπόθεση εκνεμεί στη δικαιοσύνη.
01:02:12Ωστόσο έριξε τον μπαλάκι στην κυβέρνηση.
01:02:14Κύριε Πρόεδρε, σας δηλώνω ότι ασχώ κατάρθρον 104 κώδικα ποινικής δικονομίας το δικαίωμα σιωπής επιφυλασσόμενος να παράσχω τις απαιτούμενες εξηγήσεις
01:02:27μου ενώπιτων δικαστικών αρχών όπου εκκρεμεί η παρούσα υπόθεση.
01:02:33Σας ευχαριστώ.
01:03:02Υπότιτλοι AUTHORWAVE
01:03:04Η ασφάλεια δεν υπάρχει. Είναι όλο ο γνωστός του γνωστού και μια ωραία φασπίδα γύρω γύρω που έχουν χτίσει εκείνη
01:03:14οι 300 που είναι μέσα.
01:03:18Πόσο εύκολο είναι για σας να συνεχίσετε τη ζωή σας και να έρχεστε εδώ που εδώ ήταν και η αγάπη
01:03:23στον ίδιο χώρο τέλος πάντως, στο ίδιο πανεπιστήμιο.
01:03:27Σας το λέω αυτό γιατί έμαθα ότι ήσασταν στην εισαγγελία και σας είπανε συνεχίστε τη ζωή σας, προσπαθήστε να συνεχίσετε
01:03:35τη ζωή σας.
01:03:56Δεν έχει έννοια μία προτροπή συνεχίστε. Θα συνεχίσουμε με ένα πόδι.
01:04:01Όμως εκείνο που ζητάμε από τη δικαίωσύνη είναι να μας εξηγήσει γιατί χάθηκε το άλλο.
01:04:09Όχι να μας προτρέψει να συνεχίσουμε με το ένα.
01:04:14Δικαίωση.
01:04:16Όσοι περισσότεροι μπουν μέσα τόσο το καλύτερο.
01:04:20Αλλά δικαίωση για μένα είναι να γίνει ακριβώς σε αυτούς που φταίνει, αυτή που φταίνει πραγματικά,
01:04:27να δουν το μέγεθος καταστροφής στο δικό μας και από μέσα.
01:04:31Στη ζωή αυτή είναι όπως μητράς θα μητρεθείς και θα το λέω συνέχεια.
01:04:36Σε αυτήν εδώ τη ζωή ή αν υπάρχει κάποια άλλη εκεί.
01:04:40Στη Θεία Δίκη ευελπιστώ.
01:04:43Αν η εξεταστική αυτή η Επιτροπή βρει σημεία ευθύνης των πολιτικών, έτσι,
01:04:53θα πρέπει να άρει την ασύλειά τους και να τους στείλει στο δικαστήριο.
01:04:59Οι άρθιες ασύλειες ήταν μια ωραία εφεύρεση των πολιτικών να ξεφεύγουν από τις ευθύνες.
01:05:05Αλλά δεν γίνεται έτσι όμως. Δεν γίνεται έτσι.
01:05:07Ο κύριος Υπουργός Συγκοινωνιών της περίοδου εκείνης,
01:05:12οχτώ μέρες πριν το δυστύχημα, είχε βγει στην Βουλή και έλεγε
01:05:16ότι οι Ιδερόδρομοι Ελληνικοί είναι το πιο ασφαλές μέσο στην Ελλάδα
01:05:20για να ταξιδέψει κανείς.
01:05:22Και φυσικά εγώ αυτό που λέω τώρα είναι ότι όποιος θέλει να αυτοκτονίζει
01:05:25να πάει με τους ελληνικούς Ιδερόδρομους.
01:05:27Δεν θα μου φύγει ποτέ αυτή η κουβέντα,
01:05:31εκτός αν δω μετά από χρόνια ότι γίνουμε πια Ευρώπιποι,
01:05:35που τώρα δεν είμαστε.
01:05:39Μουσική
01:05:41Αν έρθει η δικαίωση, πιστεύεις ότι θα μπορέσεις να συγχωρέσεις.
01:05:49Ας έρθει η δικαίωση, και μετά τα δω.
01:05:53Αλλά όχι, δεν θα τα συγχωρέσω.
01:05:55Όχι έχει σχέση με τα παιδιά μας, δεν μπορώ να συγχωρέσω κάτι.
01:05:58Δεν μπορώ να συγχωρέσω αυτούς που ξέρανε, όχι.
01:06:02Κάποιοι που δεν ξέρανε και ίσως μπουν στο κάδρο αυτό,
01:06:05αυτό βεβαίως θα τους συγχωρέσει.
01:06:09Αλλά αυτοί που ξέρανε και αυτήν δεν το έχω ποτέ,
01:06:12δεν μπορώ να το κάνω.
01:06:15Σε έναν οτοπικό κόσμο θα ήθελα πάρα πολύ δικαίωση.
01:06:18Πάρα πολύ, όπως όλοι.
01:06:19Όλοι για όσα τους συμβαίνουν θέλουν δικαίωση, την αποζητούν.
01:06:24Αλλά με αυτά που είδα, με τις ψήφους, με όλα αυτά,
01:06:29ποιος πιστεύει ότι θα έχω δικαίωση.
01:06:31Θα δω ποτέ κάποιον πολιτικό στη φυλακή, όχι.
01:06:36Ας μην γελιόμαστε, ζούμε στην Ελλάδα.
01:06:41Όλοι μπορούν και να καλυφθούν, έχουν και την ασυλία,
01:06:47βουλευτική ασυλία.
01:06:49Από κανέναν δεν θα νιώσει τη δικαίωση την πραγματική.
01:06:56Αντιπροσωπία των συγγενών των θυμάτων έφτασε μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο
01:06:59για να ακουστεί πως ζητούν δικαιοσύνη.
01:07:02Είμαι μια μητέρα από την Ελλάδα.
01:07:04Και απευθύνομαι σε όλες τις μητέρες και τους γονείς του κόσμου.
01:07:09Πιθανότατα αρκετοί γνωρίζετε για τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες.
01:07:13Αυτό που συνέβη όμως σε εμάς είναι μια αληθινή τραγωδία,
01:07:16όπου δυστυχώς δεν είμαστε θεατές μιας παράστασης,
01:07:19αλλά τη ζούμε πραγματικά.
01:07:25Αυτούς που σβήσανε, σβήσανε και τα όνειρά τους.
01:07:28Όσα προγραμμάτιζαν να κάνουν και όσα είχαν μοιραστεί με τους δικούς τους.
01:07:32Ο Γιώργος Παπάζουγλου ονειρευόταν να συνεχίσει τις σπουδές του
01:07:36και να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα, μα δεν πρόλαβε.
01:07:43Στην μνήμη του, οι γονείς του δόρισαν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
01:07:46μια συσκευή έρευνας που τοποθετήθηκε στην αίθουσα
01:07:49που πήρε το όνομα του γιού τους.
01:07:51Θεωρήσαμε ότι ήταν πιο σημαντικό αυτό από το να δοθούν τα χρήματα
01:07:56σε πράγματα τα οποία θα εξαφανίζονταν μέσα σε λίγες ώρες.
01:08:00Αυτά θα μείνουν για τους φοιτητές, για το Πανεπιστήμιο
01:08:02και μια και είμαστε και οι Πανεπιστήμιακοι
01:08:04δεν θέλαμε να βοηθήσουμε και το Δημήμα Φυσικής εδώ, στο Απιθήτα.
01:08:10Η ζωή είναι ένας καμβάς. Στο χέρι σου είναι πως θα τις ζωγραφίσεις, έλεγε στον πατέρα της η Ελπίδα Χούπα
01:08:17και ακουγόταν παντού το γέλιο της σαν γάργαρο νερό.
01:08:23Έλεγε ότι η ζωή μας είναι ένας καμβάς.
01:08:26Είναι στο χέρι το δικό σου το τι θα ζωγραφίσεις σε επάγω.
01:08:30Πώς θα φτιάξεις τη ζωή σου.
01:08:35Αναμνήσεις από τα κορίτσια, φορνές, πασαρία, παρές.
01:08:42Πολύ ζωντανό πλάσμα, πολύ δημιουργικό με ιδέες.
01:08:48Είχε πολύ δύναμη, πολύ ζωντάνια μέσα της.
01:08:52Ήθελε να κάνει πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
01:09:00Ήταν τρία παιδιά γεμάτα χαρά.
01:09:03Χαρά για τη ζωή, για όνειρα.
01:09:09Χιλιάδες όνειρα, χιλιάδες σχέδια.
01:09:11Να μπορούσα να τα κάνει όλα μαζί.
01:09:13Ως προς τα σημερινά δοδομένα, το κορίτσι μας το βλέπουμε στον ύμνό μας κάθε βράδυ.
01:09:18Και μας λέει να έχουμε το κεφάλι ψηλά.
01:09:23Και να προχωράμε, όπως προχωρούσαμε και πριν, πάντα με υπερηφάνεια.
01:09:34Οι 57 άνθρωποι που έφυγαν, από τον μικρότερο που ήταν 15 ετών, έως τον μεγαλύτερο 67 ετών, είχαν σχέδια που
01:09:43έμειναν στη μέση.
01:09:45Είχαν γονείς, παιδιά, φίλους, συντρόφους που δεν πρόλαβαν να αποχαιρετήσουν.
01:09:50Και οι 57 έγιναν αερικά πάνω από τη ματωμένη κοιλάδα των τεμπών.
01:10:01Δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ. Δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε.
01:10:26Λάτα Κλαούντια, ετών 20.
01:10:29Μπέζα Φρανσέσκα, ετών 20.
01:10:32Ψαροπούλου Μαρία Θωμαή, ετών 20.
01:10:34Κουτσόπουλος Αναστάσιος, ετών 21.
01:10:38Τσίντζα Ελένη, ετών 21.
01:10:41Αδαμάκης Ιορδάνης, ετών 22.
01:10:44Μίτσκα Ιφηγένια, ετών 22.
01:10:47Παπάζογλου Γεώργιος, ετών 22.
01:10:51Ρούτσι Ντένις, ετών 22.
01:10:54Τσιωμά Αφροδίτη, ετών 22.
01:10:57Καραθεοδόρου Νικήτας, ετών 23.
01:11:00Μόλχο Εριέτα, ετών 23.
01:11:02Παπά Ιωάννου Κυπριανός, ετών 23.
01:11:07Πορφυρίδου Καλιόπη, ετών 23.
01:11:10Τσακλίδου Αγάπη, ετών 23.
01:11:13Κλικερίδης Άγγελος, ετών 23.
01:11:16Καπετάνιου Δήμητρα Ευαγγελία, ετών 24.
01:11:20Αδαμίδη Αναστασία, ετών 24.
01:11:24Ασλανίδης Δημήτριος, ετών 26.
01:11:27Χατζιβασιλείου Ελισάβετ, ετών 26.
01:11:30Καραγεωργίου Σωτήριος, ετών 27.
01:11:34Καρασάβας Ιωάννης, ετών 27.
01:11:38Οίκου Δημήτριος, ετών 28.
01:11:41Χούπα Ελπίδα, ετών 28.
01:11:44Ναλμπάντης Νικόλαος, ετών 29.
01:11:47Χατζιχαραλάμπους Παναγιώτης, ετών 29.
01:11:50Μασαλής Δημήτριος, ετών 30.
01:11:54Ταχματζίδου Σοφία Ειρήνη, ετών 31.
01:11:58Βλάχος Βάιος, ετών 34.
01:12:01Βούλγαρη Σπυρίδων, ετών 34.
01:12:04Κατσάρα Αθηνά, ετών 34.
01:12:07Μία Μοχάματ Έντρης, ετών 34.
01:12:10Κουλέα Ιονέλ, ετών 35.
01:12:13Δουρμήκα Έλενα, ετών 36.
01:12:16Μασρί Εμπραχήμ, ετών 42.
01:12:20Μπλε Καβάια, ετών 42.
01:12:22Μπουτσινάς Ιωάννης, ετών 49.
01:12:25Παυλίδης Ανδρέας, ετών 49.
01:12:28Κότας Βασίλειος Κυριάκος, ετών 50.
01:12:32Μουρτζάκη Μαρία, ετών 51.
01:12:35Μπουρνάζης Ευάγγελος, ετών 54.
01:12:39Κουκαριό του Χρυσή, ετών 55.
01:12:41Χλωρού Βασιλική, ετών 55.
01:12:45Τζοβάρας Ιωάννης, ετών 55.
01:12:48Εγούτ Μαρία, ετών 56.
01:12:51Μιάρη Μαρία, ετών 57.
01:12:54Φωτόπουλος Γεώργιος, ετών 57.
01:12:57Κουτσούμπας Γεώργιος, ετών 58.
01:13:01Μπόζο Παυλίνη, ετών 61.
01:13:04Καριώτης Ιωάννης, ετών 63.
01:13:06Ντοσάντο Σίλβα Ευαγγελία, ετών 63.
01:13:09Κυριακίδης Γεώργιος, ετών 63.
01:13:39Υπότιτλοι AUTHORWAVE