00:00Olay şöyle oldu. Ben sabah saat dört buçukta evden kalktım. Üstümü giydim. Arabaya bindim. Direkt şantiyeye gidecektim. Şantiyeden döndüm. Önümden
00:12bir beyaz bir geçti. Ama suratı aşırıydı. Ben durdum orada. O geçti. Vardım şantiyeye. Şantiye'de zaten arkadaşlar beklemiş yolda. Önümüzde
00:24kazı olmuş.
00:26Tesavvüfen dedik. Böyle böyle onlara yardım edelim. İyi dedik. İntik arabadan. Ben sağa bir baktım. Sağda arkadaşlar kapılar açık. İstifra
00:37ediyorlar.
00:38Daha sonra dediler böyle böyle yanımda arkadaş Tolga. Bana dedi. Cevdat dayı gelsene dedi. Hayır mı dedim ben. Ya dedi
00:46bu senin dedi. Oğlan der mi dedi. Taner dedi.
00:50Onlar benim oğlan ne yaşıyor? Uç saatte dedim ben. Ne o arabanın içinde dedim ben. Sonra kalktım. Vardım yanına. Vardım
00:59şöyle bir bak dedim.
01:00Oğlanın oğlanca kendimi yaratmışım. O arada düşmüşüm. Sonra beni kaldırdılar. Kalktım. Ben oğlumu yanına götür dedim ben.
01:09Olmaz dediler. Yok götüreceksin dedim ben. Vardım yanına. Şöyle yanağından tuttum. Kendime doğru çevirdim.
01:17Sade gözünü kıptı. Ondan sonra boynunu büküydü. Evet aracın içinde. Ondan sonra kendim kendimi şok etmişim.
01:26Kendimi gaybetmişim. Ondan sonra hatırlamıyorum yani.
01:28Oğlan fark başçıya da çalışıyor. Ben de temizlik işlerinde görev yapıyorum.
01:33Ben çok hüzünlüyüm ama ne yapayım. Elimden gelen bir şey yok.
01:37Allah Allah. Bundan sonraki kalanında çoğu çocuğuna işte hayatını yeniden şey yapmam lazım.
01:43Ben şantiye sabahları işe gidiyorum. Dört buçukta ben sürekli buradan kalktım. Dörtte kalkarım. Dört buçukta şantiyede olurum.
01:52O da tesebben benim oğlanmış. Yani kimseye Allah böyle acıyı göstermesin ama zor.
01:59Yani gördüm. Gerçekten yani kendimden geçmişim yani.
