- 3 weeks ago
Category
🎈
FunTranscript
00:00:03ที่สุดท้าย ที่สุดท้าย
00:00:30главное ที่กินредิดกับส Буд
00:01:09ไปก่อน
00:01:12ไป
00:01:40เป็นไรหรือเปล่า
00:01:43พาลูกหนีไปรอค่าที่ทํานางช
00:01:45ี
00:01:47ค่าจะรีบตามไป
00:01:50แต่พวกมัน
00:01:51ไม่ต้องห่วง ค่าจะรีบตามไป
00:01:55ค่าสัญญา
00:02:00ค่าจะรีบตามไป
00:02:13ไปสิ
00:02:25หวายุ
00:02:27พวกเราไม่ได้อยากเป็นสัตตูกับ
00:02:28นัดบวดด้วยกัน
00:02:30ปล่อยให้พวกเราจัดการกับอีพ
00:02:32พูดมืดกับลูกของมันซา
00:02:33และเองจะปลอดภัย
00:02:34ค่าไม่ได้เป็นนักบวดแล้ว
00:02:37ไม่ต้องมานับเป็นพวก
00:02:38ลูกเมียค่ะ
00:02:41ถ้าใครคิดจะทำร้าย
00:02:44ต้องผ่านค่าให้ได้ก่อน
00:02:58ตอนนี้
00:03:15ตอนนี้
00:03:33เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า!
00:03:49นิดหรือว่า พวกพูดมืดอย่
00:03:51างมึง จะทำอะไรกูได้
00:03:54แต่แล้วตำชา พูดเช่นมึง อย่
00:03:59าทำปลาดว่าอวดดี
00:04:01เป็นพูดแต่กลับสนสูกับม
00:04:04นุษย์ ดูสิ ไอ้เดียกคนนี้
00:04:07มีเลือกเครื่องพูดเครื่องมนุษ
00:04:09ย์อยู่ในตัว หน้าอับอายเลือก
00:04:11เกิด
00:04:14ก็ถ้ามันเป็นอย่างนั้น พวกมึ
00:04:16งก็อย่ามายุ่งกับกู
00:04:18ก่อนนั้นเห็นทีจะไม่ได้ พวกกู
00:04:22จะกำให้เภตาหน้าคีของมึง กั
00:04:26บพวกมนุษย์
00:04:27ขอสึกข้าฟันกับจนมสิ่
00:04:29ง และมาถึงวันนั้น ดินแดนทั้
00:04:33งหลาย
00:04:34จะตกเป็นของพูดมืดที่สงพล
00:04:37ังเท่านั้น
00:04:42เป็นอย่างที่กูคิดไว้ ไม่มี
00:04:43ผิด
00:04:45พวกมึง อยู่เบื้องหลังเรื่องที่
00:04:48เกิดขึ้นที่หมู่บ้านพูด
00:04:53ที่สุดท้ายที่สุดท้ายที่ดู
00:04:54หา ดูซะ ปล่อย
00:05:00สุดท้ายท่ายท่าน ของมันที่ส
00:05:06ุดที่สุดที่แก พอ พา มัน變ล
00:05:19ไม่ใช่นี่ ไม่ใช่ไหม
00:05:56เจ้าตัวเจ้าเจ้า
00:06:38ที่สุดที่นี่
00:06:56มันก่อนว่ายุ
00:07:03ฟังกูก่อน อย่าพึ่งผู้วามไป
00:07:07เพื่อนเอย
00:07:09ถึงแม้ว่าเราจะเคยเติบโตมาด
00:07:11้วยกัน
00:07:12แต่ถ้าวันนี้
00:07:14มึงก็คิดจะเอาชีวิตลูกม
00:07:15ีกู
00:07:17กูก็จะไม่เอามึงไว้
00:07:18กูก็จะไม่เอามึงไว้
00:07:20พอเทน ให้กูมาพามึงกลับไป
00:07:24ไอ้พาหูเพื่อนรัก
00:07:27มึงปล่อยก็ไปตามทางของกูเธอ
00:07:33บอกแล้ว
00:07:36อีกสันแล้วแล้วนี่มันถูก
00:07:37พวกพูดมืดครอบกำ
00:07:39ข้ามันซะพาหู
00:07:40ก่อนที่มันจะสร้างความชั่วช
00:07:42ิบผายไปมากกว่านี้
00:07:43พวกปลายคำมันไต
00:07:46นี่เป็นเรื่องข้าฝังคนเท่านั้น
00:07:51ประยุ
00:07:51กูรักมึงมึงลองใช้ร่วงฝ
00:07:55ายเลือด
00:07:57แต่วันนี้
00:07:59พอเทน
00:08:00ก็มอบดับอักคี
00:08:04ไม่ให้กูใช้พระจับมึง
00:08:07กูจงอยากบ่อยมึงรู้ไว้เธอว
00:08:09่า
00:08:10กูเนี่ย
00:08:11จำใจทำ
00:08:34ไม่ได้
00:08:36ไม่ได้
00:08:37ไม่ได้
00:08:51ท่านดาคี
00:08:52ข้าขออภัยที่ทำให้พวกท่านเด
00:08:54ิดร้อน
00:08:57ข้าคงจะสลายลงไปในไม่ชานี้แล
00:08:59้ว
00:09:02ฝากพระลูกข้าไว้กับท่าน
00:09:05รอวายุพ่อของเขามารับตรงน
00:09:07ี้ด้วยเธอ
00:09:08เจ้าวางใจเผิดสางแหลง
00:09:11เด็กคนนี้
00:09:12ข้าจะดูแลให้เจ้าเอง
00:09:15เจ้า
00:09:16เจ้า
00:09:16เจ้า
00:09:30เจ้า
00:09:54อัลโหล
00:09:55โหลโห ในแดนอันลึกลับ
00:09:57ที่มนุษย์ตกอยู่ท่ามกลางสน
00:09:59คราม
00:10:01ระวังความดีกับความช่วย ตุ
00:10:04่มนักสู้ที่เรียกตัวเองว่
00:10:05า นักบวด
00:10:08กับราววิญญาณเหนือมนุษ
00:10:09ย์ที่ถูกเรียกว่า พูด
00:10:12ทั้งสองฝ่ายก่อสึกกันมามาก
00:10:14มายหลายครั้ง เป็นเวลายาวนาน
00:10:16ราวพูดแบ่งออกเป็นสองเผา หน
00:10:22ึ่งคือราวพูดผู้รักสงบ
00:10:24ต้องการอยู่บนโลกเพื่อบําเพน
00:10:26เพียนจําสีน อีกหนึ่งเผ่า
00:10:29คือพูดมืด
00:10:31ซึ่งเป็นเหล่าวิญญาณอัน
00:10:32ชั่วร้าย สร้างแต่ความหายนะ
00:10:38พาหุ และวายุ สองสิทย์เอกของ
00:10:45พ่อเทน อูนำของเหล่านักบวด
00:10:49ได้รับสืบทอดภารกิจ การไล
00:10:52่ล่าและกำจัดลาวพูดทั้ง
00:10:54หลาย
00:10:55จนกระทั่งถึงภารกิจครั้งสำ
00:10:57คัญครั้งหนึ่ง เมื่อวายุ
00:11:01นำลาวนักบวดไล่ล่าพูด
00:11:03มืดเข้าไปถึงหมู่บ้านพูด
00:11:06ซึ่งลาวพูดผู้รักสงบ อา
00:11:08ศัยอยู่
00:11:18สางแดง พูดสาวรู้ดีว่า การ
00:11:22บุกรุกของนักบวดนี้
00:11:24เป็นแทนรายของพูดมืดที่ต้
00:11:26องการยุยงให้เหล่าพูดทั้งหม
00:11:28ด
00:11:28ผันมาเปิดสึกกับเหล่านักบ
00:11:30วด
00:11:31เพื่อแผนการยึดครองแดนมนุษ
00:11:33ย์ของพวกมัน
00:11:35สางแดงแอบให้ความช่วยเหลือ
00:11:38วายุ มีจากกับดักของพูดมื
00:11:41ด
00:11:42เพื่อตัวเองได้ใกล้ชิดกัน
00:11:44ความรักระหว่างคนกับพูดก็
00:11:47เกิดขึ้น
00:11:48ถามกลางความขัดแย้งที่รุน
00:11:51แรงและอันตราย
00:11:53ซึ่งกำลังจะกลายเป็นสงขาม
00:11:54ใหญ่ในไม่ช้า
00:11:56อันตราย
00:12:29โหรอ ที่สะเกลา
00:12:55ให้เมื่อเมื่อตัวจริง
00:12:57สวัสดีที่สวัสดี
00:13:27สวัสดีที่สวัสดี
00:13:55พวกพี่ชายเป็นชาเหมืองใช่ไหม
00:14:01ไม่รู้หรือว่าที่นี่มีแต่พ
00:14:02ูดผี
00:14:03กูรอมึงอยู่นานแล้ว
00:14:09มึงนี่เหรอไอ้หน้าโง
00:14:11ที่ข้าพวกพี่น้องของกูเมื่องค
00:14:13ืนก่อน
00:14:13มึงไม่ดีอะไร
00:14:16ก็นำออกมาสำแดงเสดิวนี้
00:14:47มึงไม่ดีแบบนี้
00:14:49ดาบเขียวน่าข้า แล้วว่ามึ
00:14:51งไม่ใช่มนุษย์นี่
00:14:54มึงจะรู้ไปตายแล้ว
00:15:13ทำไม
00:15:14ตอบกำถามมาข้อหนึ่ง
00:15:16แล้วกูจะให้โอกาสมึง
00:15:18กูได้ยินมาว่า
00:15:19ปกพูดมืดเหมือนขังวานฟ้า
00:15:21ไว้ตัวหนึ่ง
00:15:22มันอยู่ที่ไหน
00:15:23เจ้าตามหาวานฟ้า
00:15:25เจ้าจะเอาวานฟ้าไปทำอะไร
00:15:26คุย ถามมึง
00:15:28ไม่ใช่ให้มึงมาถาม กู
00:15:30ก็...กabordรู้
00:15:55เกิดไหม
00:16:23เกิดไหม
00:17:01กูให้พวกมึงไปหาหมอผีมาปรา
00:17:03บผี
00:17:04กูไม่ได้เมื่อยทั้งหน่อย
00:17:07พาหมอโนวดมาทำเยี่ย์แล้ว
00:17:51เจ้าจะไม่ไวใจ
00:17:55เมื่อเซลาเลยค่ะ
00:17:56เรามาพูกันถึงเรื่องเหมือนของเจ
00:17:58้าดีกว่า
00:17:59เกิดไหม
00:18:01กูReally?
00:18:25เฮ้า ขอบคุณ ภัยภาพ
00:18:32เกื้อ พักดี ตรงนี้
00:19:16ก็ได้ยินมาว่า...ฝีย์มือเธ
00:19:18อน่ะ...แก่งเกินมนุษย์
00:19:24หรือว่าเธอไม่ใช่มนุษย์
00:19:34หรือจะเป็นพวกครึ่งค่อนครึ่
00:19:36งพูด
00:19:43ค่าไม่รู้จักเจ้า แล้วค่าก็
00:19:45ไม่เคยทำเราให้เจ้าด้วย
00:19:47อย่ามายุ่งกับค่าดีกว่า
00:19:49แต่ค่าก็จะไปจากที่นี่แล้ว
00:20:03ถ้าดีกว่า ทำได้ไงค่อนครึ่
00:20:09ง
00:20:09ตอนนี้ รวมกันเท่าที่นาว
00:20:17เจ้าไหว!
00:20:50ที่นี่ มีหลาย เอาผิดอีก ที่ก
00:21:17ับมาก
00:21:18ข้าวอีกเวลา
00:21:56ข้าหกำลัง!
00:22:26ง่าย VERY surpassing
00:22:27ไอ้นุม เจาเธอเตรียมอาหารมา
00:22:29ให้ข้า หรือ Charlotte
00:22:30ถึงações loudlyก็เข้าไปไม่ได้
00:22:33อาหารหรอ
00:22:35ไม่อยากรู้ ค่านี่ต้องเตรียมอ
00:22:36าหารให้ท่านด้วย
00:22:37นั่นก็ดีล่ะ ถ่าเจาไม่เตรี
00:22:39ยมมา
00:22:40ข้าก็โครคแขต ขร้างหนึ่งของ
00:22:42เจ้าแทนก่อนแล้ว เรา shove
00:22:48ก็ได้
00:23:26โอเคเวลา
00:23:49เจ้า травจที่ไว้
00:23:54เจ้าสุดน้ำ
00:23:54เจ้า ท่านน้ำ
00:23:56เจ้า อยู่ที่ไว้
00:23:58สองเซ้า จุดสิ
00:24:03แก น้ำ
00:24:03กิดหล่ะที่สุด
00:24:08ไม่พอหา จุดด้วย
00:24:09preciseเจ้า จุดกับ
00:24:09เบิดดาของสุด
00:24:09ทีเตือนเจ้า ช่วย
00:24:14เจ้าต้องสุด
00:24:15เจ้า แก้จับ
00:24:22คุณคุณสุดที่สุดที่นี่ โล
00:24:26กหลัง
00:24:47เจ้าเจ้าเจ้า
00:25:29เจ้าเจ้าเจ้า
00:25:59เจ้าเจ้าเจ้า
00:26:27สวัสดี
00:27:16โอ้
00:27:19มึงเป็นใคร
00:27:20มี Millionen द LS thrilled to know when you're here
00:27:24กูชื่อ vad?
00:27:25มาเพื่อเอาตัวว่านฟา
00:27:27ว่านฟาเป็นสวนพาร์ของพูดเม
00:27:29ือน
00:27:29มึงไม่ใช่พูด
00:27:30จะโดย ผม чтобыพูดแถมเลย
00:27:32เอาไว้วันน่ามีnas
00:27:33กูให้มึงไม่ได้เหรอ
00:27:40แล้วก่ะ
00:27:41อดith
00:27:49กลับกลับกลับกลับ
00:28:24กลับกลับ ช่วยดี
00:29:16ขอบคุณครับ
00:29:21ขอบคุณครับ
00:30:16ขอบคุณครับ
00:30:21เจ้าเจ้าเจ้า!
00:30:48หวังดีกันยังสนใจ
00:30:50แม่นี้เธอมาก
00:30:57องการอาจไฟน์
00:30:57เด็กเธอมาก
00:31:03หนีสนามึด
00:31:03ท่านสนาชาพ
00:31:04เธอมาก
00:31:05อีกครับ
00:31:36พายคือว่านฟ้าใช่มั้ย
00:31:39เออ รู้แหละว่านฟ้า
00:31:42มีอะไรอ่ะป่ะ
00:31:43หน่อย เสือกไปเรียกกูป้า
00:32:07ะว่านฟ้า พ layout
00:32:15พักอซิ աหายของมีอย่า บอก
00:32:28พักอELL�AR Shield คิด้วย Sunny
00:32:29just gysty centuryคิด้วย
00:32:30หมาก
00:32:32ไม่ไปไม่ได้เหรอ
00:32:33ไม่ไป ไม่ไป
00:32:35ดีบ้า
00:32:52พี่เธอพวกเราคนรอดเธอล่ะ
00:32:55ไอ้ป่าอะไร
00:32:56ทำไมเก้าที่ไม่ปวดขนาดนี้เน
00:32:59อะ
00:32:59ขอโทษหน่อยเธอ
00:33:01อีกไว้จังเหนือน
00:33:02ไอ้ล่ะ
00:33:05อันจะพูดตังเบ่งแล้วนะ
00:33:08เราอายอีกแล้ว
00:33:09อันนี้ไม่หวายแล้ว
00:33:13เฮ้ย
00:33:13อันนี้มีมากกว่าแล้ว
00:33:29อันนี้ปากกูไงเด็น
00:33:38กลัวเธี่ยแล้วขนาดนั้นสั่น
00:33:39ขนาดนี้มึง
00:33:40พิศาสตร์คุณที่รังควานก
00:33:42ูดีนัก
00:33:44วันนี้ละมึง
00:33:45เจอทั้งนักบวด หมอผี
00:33:48ปืนเธี่ยกับบอกเนี้ย
00:33:51เตรียมตัวไปเกิดหมายกันได้เลย
00:33:53มึง
00:33:55นายทรงนี้
00:33:57เกิดปกตัวปกติตัว
00:33:58ไม่มีใจ้ามาก
00:34:00คุณจริงไปกัน
00:34:05อันนี้ปกติดินาย
00:34:09คายใจมากติดปกติดินาย
00:34:31พวกมันสลอบอยู่ทำไม
00:34:33ท่าน ท่าน มันมาแล้ว
00:35:05หรือว่าแล้ว หรือว่าแม่
00:35:08งจะแน่
00:35:09ผีมังก็รักตัวกลัวตายกั
00:35:10นด้วย
00:35:20กลัวตายกันกลัวตายกับกั
00:35:20น
00:35:20หยบครกเลย
00:35:23ต้านี้แม่งมาทางนันลกเลย
00:35:43กลับกลับกลับ
00:36:25เยี่ยว
00:36:25เออ
00:36:30หลับมัน
00:36:45หมายและ นำคือภัย จากรับอาจ
00:37:13ริง
00:37:13นะครับ
00:37:44ไม่ พระเจ้า ถือเมื่อ anxi
00:37:49น้ำสร้างนาย เนี่ย...
00:37:57นี่มันสึกมาก
00:38:15ไม่ต้องตกใจหรับคุณผู้หญ
00:38:17ิง
00:38:21พูดด้วยละชาญ
00:38:23แกจะทำอะไรฉัน
00:39:09ไม่เกิดอะไรฉัน
00:39:16ให้ค่าได้ลองพี่สูที่เองดูก
00:39:18่อนว่า
00:39:19พูดในละฉานอย่างค่า
00:39:21ก็ทำให้มนุษย์มีความจบได้
00:39:49ทุกคนต่างทางนี้ประกาศจากเจ้
00:39:53าพันวา
00:39:54เนื่องด้วยเทศอาเพศ
00:39:57อันเกิดแก่พูดผีปีสาท
00:40:00ดนบันดานก็ความชิบหาย
00:40:04เพราะเมืองพันวาจึงประสงค
00:40:06์
00:40:07จะบอกล่าวแก่ผู้มีผีมือ
00:40:10แก่วิชาอาคม ว่าหากมันผ
00:40:14ู้ใด
00:40:14ไอ้ดวง หูว่ากว่ามึงจะอ่
00:40:17านจบ
00:40:18เดี๋ยวพันจะมาลมแดกตายหาเถ
00:40:19อะก่อน
00:40:26ฟังไอดีนะพวกเรา
00:40:28ถ้าหากว่าผู้ใด
00:40:30สามารถขับร้ายพูดผีปีสา
00:40:32ทออกจากเมืองนี้
00:40:33ให้หมดสิ้น
00:40:36ถ้าจะแบ่งทองที่ขุดได้จากเม
00:40:38ืองนี้เครื่องนึง
00:40:40ให้เป็นรังวันขมารผู้นั้น
00:40:48นี่เป็นแค่ตัวยัง
00:41:11ขอบคุณ
00:41:14ข้าว ที่สุดที่ รับไว้
00:42:10ขอบคุณสิ
00:42:12เองควรจะต้องพักผ่อนให้นานก
00:42:14ว่านี้อีกหน่อย
00:42:14เองไม่ต้องกลังวนใจหรอกหน้
00:42:20า
00:42:21ที่นี่ไม่มีสัตรู
00:42:23ประเธอไม่ใช่มนุษย์
00:42:31มนุษย์ก็พูดเนี่ย มัก็เห
00:42:33มือนกัน
00:42:34มีมืด มีสว่าง แล้วก็มีดำ ม
00:42:38ีขาว
00:42:44เธอถョใช่
00:42:44พาท่าเป็นพูดมืดหรอ
00:42:46พาดไม่ได้เป็นพูดมืด ๆ พูด
00:42:47สว่างว่าพูดอายดังสิน
00:42:52ข้าคือ เท่าหิน
00:42:56เป็นพูดดูแล ปากแถวนี้
00:42:58ก็เรียบร้อยหรือสงบสุกห
00:43:01รือไม่
00:43:02จนกันท่านidarมาพบพวกเองวันนี้
00:43:08ขอบใจท่านที่ช่วยเหลือ แต่ข
00:43:10้าต้องไปล chemin
00:43:15เดี๋ยว
00:43:17การที่เองขโมยว่านฟ้ามาเนี่
00:43:19ย คงต้องการที่จะลงไปในหลุม
00:43:21สอรพิศจิท่า
00:43:24ท่านรู้ได้อย่างไร
00:43:27มนศษณ์หวังที่ที่คอบครองท
00:43:29้องในหุบเขาแห่งนี้
00:43:31จนไปปลกไอตะขาบช่วนให้ม
00:43:33ันตื่นขึ้นมา
00:43:33ความโลกนำมาซึ่งความหายนะจ
00:43:38ริงๆ
00:43:41ถ้าไม่ได้ต้องการพวกท่องคำเห
00:43:42ล่านั้น
00:43:44เราเองจะต้องการสิ่งได้ในหลุ
00:43:46มสอรพิศนั่นอีก
00:43:47แล้วเองเกี่ยวดองอะไรกับพยานาค
00:43:52ีด้วยหรือเปล่า
00:43:53ความโลกนำมาซึ่ง
00:44:15ค่าสอนเองให้รู้ถึงการใช้วิ
00:44:16ชาดับนาคบาท
00:44:19ไม่ใช่ให้เองแว่งไม้ไล่ตีย
00:44:21ุงเยี่ยงนั้น
00:44:22ก็พ่อให้ค่าใช้แต่ไม้ หามี
00:44:25ดับจริงให้ค่าสังเล่ม
00:44:27ให้ค่าฝึกแต่ไม้ปืนเนี่ย ค
00:44:29่าจะเก่งอย่างท่านพ่อได้อย่าง
00:44:30ไร
00:44:31เฮ้ ไอ้นี่ ชอบแก่ตัวน้ำค
00:44:34ุณคุณดีนะ
00:44:49ใครอังอยากมีดาบเป็นของตัว
00:44:50เองแล้วเราก็
00:44:53จับงูตัวนั้นให้ได้สักก่
00:44:54อนสิ
00:45:18พยานาคี คือผู้มีพระคุณ
00:45:21เป็นทั้งอาจารย์และพ่ออีก
00:45:22คนของไพร
00:45:24สอนให้ไพรสู้
00:45:26ให้ไพรใช้ชีวิตบนโลกนี้ ก
00:45:28่อนที่ท่านจะจากไป
00:45:30ท่านบอกใครว่ามีสิ่งเดียวท
00:45:32ี่จะหยุดความชั่วร้ายของพูด
00:45:34มืดทั้งหลายได้
00:45:36นั่นคือเพตราณาคี อันเกิด
00:45:39จากสิ่งวิเศษสามสิ่ง
00:45:41น้ำตาทรณี ผงธุรีแห่งน
00:45:44รก
00:45:45และกระจกเทวะ
00:45:48นี่คือภารกิจสำคัญที่ไพร
00:45:51มอบชีวิตให้
00:45:53รวมถึงการกำจัดพวกพูดให้
00:45:55หมดไปจากโลกนี้
00:46:07ถือว่าพยานาคีเลี้ยงเองมาใช
00:46:09้ได้
00:46:12ถ้าอยากจะเตือนเองสักอย่าง
00:46:14แต่ไม่รู้ว่าเองจะยอมรับฟั
00:46:16งไอ้เท่าคนนี้พูดหรือไหม
00:46:20ยินดีพระเท่า ครั้งต่อไป หากเ
00:46:24องจะต้องข้าพูด
00:46:27ขอให้เองแน่ใจสะก่อนว่า เ
00:46:30องได้ขจัดความชั่วร้ายอย่างแ
00:46:31ท้จริง
00:46:32เพราะในบูพูด ยังมีความด
00:46:36ีหลงเหลืออยู่
00:46:37อีกเรื่องน่ะ
00:46:41ที่หลุมว่าสอรพิษนั่นอ่
00:46:42ะ เป็นเขตเชื่อมโยงระหว่างโล
00:46:44ก สวรรย์ นรก
00:46:47ขอให้เองจงระวังสัตว์ที่ไม
00:46:48่มาผ่านนะ ที่นั้นให้จงดี
00:46:52เอาล่ะ เองไปได้แล้ว เลือเวลาอ
00:46:56ีกไม่มากแล้ว
00:47:03เราคแน่ลกมากตัวเยี่ย่มสัต
00:47:04ว์ที่ประ intoasa.
00:47:28ทางนี้ ทางนี้ สูงแทงนี้
00:47:56เองเศร์เหละเกินที่ได้ 프로บทัน
00:47:59ได้ขบว่าพวกมึงกําลังสร
00:48:01้างความเดือดร้อนไปท่วงนัน
00:48:03ละ
00:48:03พูดยังนี้คงไม่ได้จะม่า Hospital พ
00:48:05วกเรากลับมัง
00:48:06ขiberal lim. palabras, พี่น้องตัวเองได้ยังไ
00:48:10ง
00:48:12ปืนถ้ามีอะไรพวกขาบรับใช้หว
00:48:14านบอก
00:48:15พูดต้องการพบพูดอสารพิศ
00:48:18ไอ้พูดนอกคอกนั่งล่ะดิ
00:48:20มันอยู่ที่รุ้มอสารพิศทางต
00:48:22ะวันตุ
00:48:23ทำไมถึงเรียกมันว่าพวกนอกข
00:48:25้อ
00:48:26ไอ้ผีถ้าขาบนั่นมันพวกบ
00:48:28ากกราบ
00:48:29ลงไหลแต่เรือนร่างหญิงสาว
00:48:31ไม่เอาพวกพอ
00:48:33งั้นกูมีข้อเสนอให้พวกมึง
00:49:00พวกมันจะเริ่มแล้ว
00:49:05พวกเราออกไปจากที่นี่ดีกว่า
00:49:09มีปากสักทีได้ไหม ตำคารจะตาย
00:49:12อยู่แล้ว
00:49:19พี่แรก หนีแล้วไอ้พพ
00:49:22กูบอกแล้วว่าจะมาทั้งนี้
00:49:25กูบอก
00:50:21กูบอก
00:50:51กูบอก
00:51:21กูบอก
00:51:31แกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
00:51:40ช่วยฉันออกไปหน่อยได้ไหม
00:51:42คุณ
00:51:43ขอล้องล่ะ
00:51:45ปล่อยฉันออกไปด้วย
00:51:48ฉันนึกแล้ว
00:51:49ที่แทแกก็เป็นให้พวกพูดช่
00:51:51วงเหมือนกัน
00:52:09กูบอก
00:52:22ซิ
00:52:31ที่เดี๋ยว ที่นั่นเก็บความกั
00:52:52บพลัง
00:52:53เฮ้ย!
00:52:57มึงเป็นใคร กล้าปุกลูกเหม
00:52:59ือนที่นี่
00:53:00กูมาเพื่ออารำตาเท่าแล้วนี่
00:53:02น่าขัน มึงคิดว่ามึงเยา
00:53:05ของกูไว้ได้ง่ายง่าย
00:53:06ของวิเศษชีนนี้ มึงก็ขโมยมา
00:53:10จากคนอื่นเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
00:53:13บากล้าดีนักนั้นมึก
00:53:32กล้าดี!
00:53:58ลงดีกว่า สุดทนุกับกลั
00:54:00บพวกมันต่อสนุกนับการสุ
00:54:03ดกลับ ตื่นกับการปลับทรา
00:54:22บ
00:54:32เจ้าไว้!
00:54:52รู้สึก การทั้งไม่มีมี Susan
00:55:15私 แม่มาแล้ว
00:55:16・
00:55:20เจ้าเว้าเว้าขamis
00:55:23ขอบคุณครับ
00:55:58ขอบคุณครับ
00:56:25ขอบคุณครับ
00:56:37อย่างน้อย ข้าก็ได้เห็นยิงเงิ
00:56:39นเป็นที่รัก
00:56:40เป็นครั้งสุดท้าย
00:56:42บอกแล้วไง ว่าข้าจะเป็นคนข้
00:56:44าแก่เอง
00:56:50คุณครับ
00:56:50เฮ้ย เฮ้ย เมือง เหรอข้ากันใหญ่
00:56:52เยอะ ไม่ตื่นเร็ว
00:56:53เฮ้ย เชียร์ไม่ตื่นครับ
00:56:55เฮ้ย เพียร์ไม่ตื่นครับ
00:57:11เห็นจิงกว่า
00:57:41ท่านเป็นพูด หรือท่านเป็นนั
00:57:43กบวดกันแน่
00:57:45ค่าก็คือคนที่จะมาช่วยปลดทุ
00:57:47กข์ให้กับชาวบ้านนะสิ
00:57:51อะไรพวกพูดมือเหล่านี้ล่ะ
00:57:55พูดเหล่านี้สมัครใจรับใช้ค
00:57:57่า
00:57:58ต่อไปพวกมันจะเชื่อฟังค่า
00:58:00อยู่ใต้อำนาจแห่งค่า
00:58:07ที่เจ้าถือยู่ในมือโด่เหมื
00:58:09อนจะเป็นของมีค่าที่หายากนั้น
00:58:15มันเป็นดาบของชายผู้นี้
00:58:19เขาคือคนที่ปลาบพูดตะขาบ
00:58:21คือกันสิบเลย มันคือไอไพร
00:58:24ลูกของวายุกกับสามเดียง
00:58:26สิบกันสิบ
00:58:27อืมเกลา
00:58:31สิบกันสิบ
00:58:59โดย!
00:59:12หยัง!
00:59:15เอ่อ!
00:59:16นาย!
00:59:16ไปล่ะ!
00:59:18ไปล่ะ!
00:59:20ไปล่ะ!
00:59:27มาติดเมืองว่า อันกับซะ
01:00:04เราจะไปยึดเหมืองของมัน ของคำท
01:00:07ั้งหมดจะเป็นของกูผู้เดียว
01:00:11ไป ไป ไป
01:00:34มันติด பค่อยแม landscape ความสิ่ง
01:00:42น だ than จะให้คง ยิงล่ะ
01:00:42จ้าทไป ไปبرบ soll ใน vårหน splitsเกิน๊อด
01:01:19ไม่ดีค่ะมันให้หมด
01:01:21ไปเร็ว ไปเร็ว
01:01:24ไปเร็ว ไปเร็ว ไปเร็ว
01:01:33เธอ ตามบาต ยกลับพ br
01:01:34cyjค์ ลัวกมันมณ์
01:01:34ไปช้า ๆ อัส มีเม็ด
01:01:38ชั้นเปล่าแสงเมื่อ
01:01:55fuAMitan southern finerนี้
01:01:58เฮ้ย เดี๋ยวไม่เด็น ซ่อนมากแล้
01:02:02ว แต่มันเฟรย มันหยิบทิ้ง
01:02:04เซือกไปหยิบทิ้ง หลังคู่หั
01:02:07กอยู่แล้ว
01:02:13มึงเอง บุญจอมกลอม โห ตี้มา
01:02:19กทั้งง่อรอทั้งเหมืองกู
01:02:21อู้ย ให้โอกาสมึงมีชีวิต
01:02:23รอตแล้วยังเซือกปากได้อีกนะ
01:02:26เอามันไปเที่ยน
01:02:28ก็Assad m
01:02:29พูดตกเฮ่า
01:02:32itta Senior ominaต่อแล้ว
01:02:45มี min ขึ้นmes
01:03:12ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
01:03:28ความสุดคเอง
01:03:59ที่สุดที่ประเจ้า พวกเราต้องการ
01:04:02กลับที่ประเจ้าสูงที่ยอดา
01:04:20ล
01:04:28ขอบคุณธิ์แก่
01:05:01ทางนี้
01:05:41ข้างลูกัน
01:05:58ตอนต่อไป
01:06:05ถามอาจุเอสารี อยู่ไหน อยู่นี่ท้
01:06:13าน อยู่ในด้วยกัน
01:06:14ของชื่อเหมือน ยังเยี่ยมพวกพวก
01:06:19เจ้าสาวของ อยู่ตรงนี้
01:06:24ชุดวินทิ้งที่สำเริ่นไป ท
01:06:28ี่แบบของมันอย่างความสำเริ่
01:06:29มมาก
01:07:00อุธินกับธรรม
01:07:06ที่สุดสุดวัสดี
01:07:32เธออีก
01:08:01ทีนี่ ที่นี่ สุดท้าย ที่นี่รั
01:08:24บทรับทรับทรับกลับทรั
01:08:24บเต็ม
01:08:35สวัสดี
01:08:36เจ้า
01:08:41เจ้าจัดตอนนี้เอง
01:09:16เจ้า!
01:10:01ขอบคุณที่บัน
01:10:15นึกไม่ถึงว่านักประผีจะมาส
01:10:19มสู่กับผี
01:10:20แกพูดบ้าอะไรของแก
01:10:22เด็กในท้อของเจ้ามันไม่ใช่
01:10:24มนุษย์
01:10:27ไม่อย่างนั้นเจ้าตายไปนานแล้ว
01:10:56เจ้าตายไปกัน
01:11:10เจ้า ค่อยนี่พิหาแกเจ้า
01:11:17ก็ทิ้งเกียมนามันเย็บ
01:11:17เจ้า จะถานไปกลับกัน
01:11:23แต่ข้าวไม่ต้องการสำหรัก
01:11:37ดีจริงกับคุณ
01:11:38อมหรือวินกระสโดน
01:11:51กระสัสดทิ้น
01:11:52จะไม่สิ้นเวน สิ้นกรรมกัน
01:11:54ไง ๆ ซะแหละ
01:11:57ครั้งก่อน นูนมารดาผู้ใจบาป
01:12:00หยาบช้าของมึง
01:12:01กล้าสมสู่กับมนุษย์
01:12:04ตอยให้เผาพันธ์พูดอันสูง
01:12:05ส่งต้องมาแปดเปือนกับเลือด
01:12:07มนุษย์ที่ต่ำต้อย
01:12:10เกิดเป็นลูกผีลูกคนที่น่า
01:12:12สังเวทอย่างมึง
01:12:16วันนี้ กูจะถือโอกาสชำระความ
01:12:19อัปยดของเราพูด
01:12:21ด้วยตัวกูอิ่ง
01:12:57สิ่ง Wisู
01:12:59แล้วที่สิกด้วยแตivamenteกล้า จะสด
01:13:02ง creed
01:13:02เสิ้งไว้คุณ
01:13:37ข้า!
01:13:54เจ้า เจ้า
01:13:55เจ้าพ่อผมอยู่ตรงนี้
01:14:00เจ้า โอ้ เจ้า
01:14:03ช่ายแล้ว เจ้าผมว่า ทุกประปิ
01:14:05ศาลาให้กับเบืองเรา
01:14:07พวกเราทุกคน ตอบเบืองไหน
01:14:13เจ้า ถ่ายบทหาแล้วแล้ว ไอ้เด
01:14:16็น
01:14:17ถึงแม้ว่า ไอ้เยี่ยนี่ จะไม่
01:14:18นีนไหมตา
01:14:20แต่มันดูว่ามีแวว
01:14:23เพื่อเฟื้องานระวังให้มันทำ
01:14:25พามันไปยกครก ต่ะ
01:14:27พระเจ้า ไอ้หนวดง่องมุมันนี้
01:14:29ด้วย
01:14:30ไอ้เยี่ยนี่ หน้าตาดูคุณคุ
01:14:34ณ
01:14:35ไอ้ดวง ถ้าเจ้ากับกับ
01:14:37เพราะหน้าตาไปโดนทุนตีแล้
01:14:39วครับ
01:14:40พามันเข้าไปด้วย
01:14:42กูอยากฟังเพลง ผลเก็บฝืนว่
01:14:45ะ
01:14:46ถ้าเจ้ากับกับ
01:14:47ไอ้เรื่องพูดผีปีสัตว์
01:14:53พวกเราไม่ต้องกลัวอีกแล้ว
01:14:55ก็ต่อไปนี้
01:14:58มันคงไม่กล้าเข้ามาในนีอ
01:14:59ีกแล้ว
01:15:00มันได้รู้ลิดเด็กของจ้าพั
01:15:02นวา
01:15:02แล้วว่าเป็นยังไง
01:15:03ขอให้ตั้งอกตั้งใจสำมาหากิน
01:15:07กันสะ
01:15:08จะได้มีเงินทองท้ายกันทุกคน
01:15:10เราจะได้ดูกันเป็นสุข
01:15:14ป่าที่โดนอุสวัสดีแกกว
01:15:16่าแบบนั้น
01:15:18ไปแจ้งิดดวก
01:15:21ท่านจะไปแล้ว
01:15:38ไม่คิดจะอยู่ที่นี้สักพักหนึ
01:15:40่งเหรอ
01:15:42ไม่หรอก ค่ามีเรื่องสับคัญต้
01:15:45องทำ
01:15:47ถ้าพูดบินได้ เป็นไหนแล้วล
01:15:55่ะ
01:15:56ไม่รู้สิ ค่ายังก็ไม่เห็นแต่
01:15:58รุ่งสางล่ะ
01:16:12พารติ ตัวค่าเองก็เป็นครึ่
01:16:18งพูดครึ่งคนเหมือนกัน
01:16:20ไม่สำคัญหรอก ว่าใครจะมองอย่
01:16:22างไร
01:16:26ขอให้เจ้า เรียนเขาให้เป็นเด็
01:16:29กตีก็พอแล้วนะ
01:16:44ข้าไปแล้วนะ
01:16:46ข้าไปแล้วนะ
01:16:51มา ไป
01:17:06บัดนี้ น้ำตาทรณี
01:17:09หนึ่งในของวิเศษสามสิ่งที่
01:17:12มีพลังแห่งเพตราณาคี
01:17:15อันสามารถกำจัดเราพูดมืด
01:17:17และวิญญาณอันชั่วร้ายทั้ง
01:17:19หลาย
01:17:20หวนแดนมนุษย์ให้หมดสิ้น
01:17:22บุตรแทงวายุและสางแดง ผู้ก
01:17:25ล้าหารแล้ว
01:17:26เหลือเพียง ทุลีแห่งนรก
01:17:29และกระจกเทวะ
01:17:31ที่เขายังจากต้องเดินทางพระจน
01:17:33ภัยค้นหา
01:17:35ไปในดินแดนอันไกลโทน
01:17:37แม้จะมีอันตรายและสัตรูท
01:17:39ี่นากรัว
01:17:40เราคอยเขาอยู่ก็ตาม
01:18:10icpg113.0 หัวอันนึก
01:18:12อย่างมาก
01:18:12นั้น shakyหลาย
01:18:27revenge
01:18:27ซ fourth ไม่รอ blâm
01:18:39ตุหน่อย
01:18:41ในสุดที่สุดท้าย จะได้ไหม
01:19:10ไฟเมื้อเจิด
01:19:42เก็บร้อยมีทรุศพร้อม
01:20:10สวัสดีที่สวัสดี
01:20:40ที่สวัสดีที่สวัสดีที่สว
01:20:45ัสดีที่สุรย์