00:00Uzun zamandır o kadar çok acıya maruz kaldık ki, uyuştuk gibi hissediyorum.
00:06Ama dün, 37 yaşında Soma'da hayatını kaybeden madenci Kerim Ören'in oğlu Yaşar'ı görünce bittim.
00:15Benim nenem, dedem kömür işçisi.
00:18Çocukluğum kömür ocaklarında geçti.
00:20Dedem bakır madenlerinde çalıştı.
00:23Her madenci öldüğünde gözümün önünde kendi dedem, kendi nenem geliyor.
00:27İnsanca yaşayabilmek için çocuklarını okutabilmek için verdikleri emek geliyor.
00:33Madenci çocuklarını ağlarken gördüğümde ben yaşamaktan, aldığım nefesten utanıyorum.
00:38Bunu vicdanımı rahatlatmak ya da bir şeyin sözcüsü olmak niyetiyle de yapmıyorum şu an.
00:44Sadece bu adaletsizlikler bana fazla geliyor ve ne yaparsam yapayım bu üzüntüyü içimden atamıyorum.
00:51Biz adaletsizlikle mi yaşayacağız?
00:54Biz böyle nasıl devam edeceğiz?
00:56Hep beraber, beraberce, insanca yaşayamayacaksak nasıl bir toplum olacağız?
01:01Yaşar'ın çektiği acı biraz da bizim sorumluluğumuz değil mi?
01:05O yüzden bunları söylerken Yaşar'dan özür diliyorum.
01:10Sadece burada onu anmaktan başka bir şey yapamadığım için.
01:14Yine de elimizde bir tek umudumuz kaldı.
01:17Onu da vermeyeceğiz demek istiyorum.
01:20Hepinize çok teşekkür ediyorum.
