1
- 1 day ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
🎈
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:01ไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:30การต่อไปนี้
00:41การต่อไปนี้
00:43การต่อไปนี้
00:53ทุกเล่นแบบนี้
00:58ล้านยังจำได้
01:09ชลาม
01:13โอ้
01:20โอ้
01:58หลังจากพี่ปูพยายามตามหาย้า
02:01ของหลาน
02:03และหาทางเข้ามาในดินแดนเน
02:05รมิตนี้มาตลอด
02:07ในที่สุด
02:09สิบก้าวปีก่อน
02:12คืนวันทวิทุติยเพ่น
02:15หูก็เข้ามาได้
02:44ทันทีที่เหยียบเข้ามาในดิ
02:46นแดนเนรมิตนี้
02:49ปูยังคงตามหาย้า
02:55จนกระทั่งติดอยู่ที่นี่
02:58และกลับออกไปไม่ได้ตั้งแต่นั้
03:00น
03:01ถังนั้น
03:10ไอ้เสียงที่ผมต้องยิงที่ลำ
03:11ทามมันก็คือ
03:15เสียงเปล่าสั่งของปูแล้วครั
03:16บ
03:17ใช่แล้ว
03:19ปูสัมพัศได้ว่า
03:21อิญญาณร้ายพวกนั้นมันจะทำร
03:23้ายหลาน
03:25ผมก็รู้สึก
03:27มีบางอย่างแปลกๆกันครับ
03:29แต่ทำไม
03:30ปูคงรู้ว่าเป็นผมนะครับ
03:35ไม่มีปูคนไหนจำหลานตัวเองไม
03:37่ได้รัก
03:40ไม่ว่าหลานจะโตขึ้นมากแค่
03:42ไหนก็ตาม
03:44แล้วอีกอย่าง
03:46ส้อยหิ้นที่หลานใส่อย
03:50มันก็เคยเป็นของปู
03:52ว่าแต่หลานเข้ามานินิยงไหน
03:56เก่งเนี่ย
03:57ผมมากครับเพื่อนผมนะครับ
03:59มี
04:00ริวยี่หวา
04:01รุงโป
04:03แล้วก็รุง
04:04รุงเป็นคนสำคัญในการจุดป
04:08ระกาย
04:09ให้ผมตามหาตำนานเลยดาว
04:11ผมเริ่มมาเจอสมุติปุ่มเหลื
04:12อ
04:13แล้วก็รูปที่ปุ่ว่าเป็นเหมา
04:15ะแส
04:15บนเก่าสวรร
04:16ไอ้โปก็มาด้วยเลยเนี่ย
04:22ครับ
04:23โอ้โปผมเจอย่าแล้วนะครับ
04:45พอใหญ่ข้าตาย
04:50แต่ย่าขอร้องต่อเทศ
04:53ให้ปุมีชีวิตอีกครั้ง
04:56และรับโทษที่ผิดกฎของชนเผ
04:58่า
05:00ร่างของปุแก่ไปตามไว
05:04และอยู่ด้วยอายุไขครึ่งหนึ่ง
05:06ของย่า
05:09ถ้าขาดการพวกคุม
05:12วิญญาณของเขาอาจจะกลายเป็น
05:14เช่นเดียวกับ
05:16วิญญาณราย
05:17หมายความว่า
05:19ปุดวง
05:25ดวง
05:36เอาชีวิตหน้าไป
05:41แล้วความส่งจานใส่แก้กับ
05:43พื้นไป
05:49ถ้าเราหาหน้ากากทรับทีมดำเจ
05:50อ
05:52เราจะต้องได้อยู่กับพร้ายแก้ว
05:54อีกขัง
05:55จิตของเขาเต็มไปด้วยกินเลยครอ
05:58บนำ
05:58จนดำมือของ
06:00ถ้าหลบของเขาเต็มไป
06:07ไปกับพวกเขาเต็มไป
06:10มันไว้
06:14คือมันหลบอฟ
06:29ของเขาเต็มมา
06:41สายแก้ว
06:45สักวันนึง
06:48เราจะต้องไปพบคัน
07:20เสียงบาหาสัน
07:22จะช่วยชะล้างดวมจิตไปสู่ท่
07:24านสว่า
07:26และนำทางวิญญาที่ดำมือ
07:28จ้องจำอย่างต้ายของถู
07:30รอจิตสุดท้ายก่อนพี่ปูจะต
07:34าย
07:38ปูว่าคิดถึงหลาน
07:45ผมละครับ
07:47แม้ความรักความผู้พันธ์
07:50ที่ปูมีต่อย่าจะไม่เคยลืมเห
07:53ลือน
07:54แต่ความรักและความห่วงยายต
07:56่อลูกหลาน
07:57ก็ทำให้ปูมีจิตใจที่เข้มแ
08:00ข็ง
08:01มีพลังชีวิตที่จะอยู่ต่อ
08:08ต่อความรัก
08:09ผมหลานดู
08:11ถึงมีพลังชีวิตที่สมบั
08:12น
08:14ตัววิตที่สมบัน
08:17แต่ความรักก็ที่สมบัน
08:21มีพลังชีวิตที่น้อง
08:26เวลา
08:45ครับ
08:48ผมพụทำไงอ่ะปุ
08:51นี่ผมพụทำให้ปุต้องเจอย่าอี
08:53กครั้งนึง
08:55ผมอยากให้ยาลูกว่าปุ่ยอยู่ท
08:57ี่นี่
08:57ถ้าหากว่าปุ่ยพวกว่าคุม
09:00จิตของตัวเองไม่ได้
09:03เสียงของมหาสัง
09:06ก็จะส่งวิญญาณร้ายไปยังใ
09:08ต้ตะเลหันที
09:23ก็จะส่งวิญญาณร้ายไปกับน
09:36ี้
10:04กินซะ
10:06เดี๋ยวจะซิมชีบ
10:07ก่อนงานไหนท่านสำเร็จ
10:27อย่างนี้อ่อยมาก
10:29ขอบคุณนะคะเฟ็บ
10:33อุฟ
10:48เฟฟ
10:51คิดถึงก่อนเลยเดาวเนอะ
10:55ตอนพวกเราอยู่ที่ร้านแม่มานี้อ่
10:57ะ
10:57ฉันจำได้นะว่าเชฟอ่ะ
10:59ทำกับข้าวแล้วก็อยู่กับพวกเรา
11:01แบบมีความสุขมากเลยอ่ะ
11:03เชฟจำได้เปล่า
11:12เชฟแล้วทำไมเชฟถึงเป็นแบบนี้
11:13อ่ะ
11:14หรือว่า
11:16เชฟอยากได้หน้ากาเขา
11:25ไม่ใช่
11:27แต่เพราะต้องการติดตามไหนท่
11:28าน
11:29โฮโฮ
11:31ก็คือชีวิตนี้พีเพื่อนไหนแ
11:33หละเชฟ
11:34โฮโฮ
11:36เชฟคุมมากอ่ะ
11:39โฮโฮ
11:46กับเธอ
11:51พวกเราอะไรต้องจริงสภาพอบนี้
11:56เชฟ เดี๋ยวก่อน
11:57ไม่ใช่มันไม่ใช่พอฉัน
11:59มันเป็นเพราะยิโบตัดตั้ง
12:00หากอ่ะเชฟ
12:15ที่มันเต็ม
12:49ยังครับ
12:57ผมเจอปูแล้ว
13:00แต่ว่าปู
13:02แต่ว่าไม่ได้เจอปู
13:04ในแบบที่ยังมีลมหายใจ
13:09อัทธิ์
13:12คลงกระดูของปูอยบันที่หอล
13:17ัสัง
13:20เวิญญาณปูก็เลยติดอยู่ที่นั่
13:21นครับ
13:22แต่เดี๋ยวผมจะขอเล้องให้พันห
13:24ลักตรพธิร์
13:41แต่ความรักมีพลังที่ยิ่ง
13:43ใหญ่นะครับท่าน
13:44ถ้าเขาตกอยู่ในอันตราย
13:53ถึงรู้ว่าเสียงแค่ไหน
13:55ก็พร้อมหลุย
13:58ไม่ว่าสถานการณ์ไหน
14:01หลักก็ยังไม่เปลี่ยนแปล
14:05ท่านคะ
14:06พวกเขาถูกลงโทษให้พร้อจาก
14:08กันมาแทบทั้งชีวิตแล้ว
14:12ได้โปรดเห็นแก่วความรักท
14:13ี่บริสุด
14:15ช่วยพวกเขาด้วยเธอค่ะ
14:32ไม่มีสิ่งใด
14:34คืนกดธรรมชาติได้
14:39การพบกันครั้งนี้
14:42อาจเพื่อรายจาก
14:50สายแก้วจะขอทำหน้าที่
14:53ของชนภาวทะเลดาเป็นครั้งสุ
14:55ดท้าย
14:56คุณการพบกัน
15:16การพบกันครั้งนี้
15:22พี่ พี่ พี่รอด
15:24พี่รอด
15:25พี่รอด
15:25ชื่อที่รอด
15:27นี่ฉันไอ้มุก
15:29นี่เป็นอย่างนี้
15:30ฉันไอ้มุก
15:32ตั้งสติดก่อนสตาร์ท
15:35เนี่ยรอดตายแล้ว
15:37ที่นี่บ้านตับโปบนเก่าเลยดา
15:39วจ้ะ
15:45ฉันได้ยินเสียงร้องห่วนห
15:47่วน
15:48ก็เลยย้อนกับดีท่ำสวรรย์
15:50เห็นเสียเนี่ยนอนชักเง็กๆ ม
15:53ีไอ้ดำๆ ออกจากปาก
15:55ทันลักออกจากมุก
15:57โชคนี้ฉันเจอร์พานผู้เนี่ย
15:58ช่วยหามกลับมาได้
16:00ฉันก็เลยพาเสียอังคุณลูก
16:01ปัด
16:02ลงเหลือตะโปร่องกับกอบเล
16:04ดาว
16:09ขอบคุณนะ
16:13เธอช่วยชีวิตฉัน
16:15ฉันสัญญา
16:15ฉันจะกลับตัวเป็นคนดีเลย
16:17ทำทุกอย่างดีเพื่อนทดแทน
16:19สิ่งที่เคยทำเรียกว่าทั้งหม
16:20ดเลยฉันสัญญานะ
16:21งั้น...
16:23ในไหนก็ในไหน
16:26ฉันขอสรรภาพกับเสียอะไรละ
16:28กัน
16:28ว่าของนี่ฉันเอาไปขายให้เสีย
16:31แปตสิเปิเซ็นต์
16:33เป็นของป่อ
16:34โอ้ย
16:50ไม่ได้ทาย
16:52ไอ้หน่อย
16:54แอ้ ต้องคิดแปดไอ้
16:56คิดรักไข่อันจะหันชาม
17:03เคลื่อนชามสังคโลก
17:05เปลี่ยนได้คนรอน
17:12ปากนี้ต้องโป๊กกับพวกพี่ชะ
17:14หลาม
17:15ยิหวา
17:17จะเป็นยังไงกันบ้าง
17:21ทางเชื่อมในท้ำสวรร์ก็ปิ
17:22ดแล้ว
17:25เราจะกลับออกมายังไง
17:33โอ้ย
17:35เว้าเว้าเว้าเว้าเว้า
17:36ถูกเหมือนจะเป็นสถานทีสักส
17:40ิ
17:42พี่อยู่นั่น
17:46พบมาแล้วจ้า
17:49ถูกหลPhone
17:56โลก practical
17:57กาลิสอง
17:59없다
18:00ปลาด
18:02ตายульт cosกดรุก
18:09โลก ปลาด
18:14ช่วยทภาพ
18:17ตายต้อง pulled
18:33ลูกพี่
18:36เรากลับกร่องเรากันเธอ
18:39ไปออกทะเลด้วยกันเหมือนเดิม
18:43ไม่ว่ารูกพี่จะไปไหน
18:45สุดล้าฟ้าเขียว
18:48ขอไอ้โป๊ะไปด้วยคนนะ
18:59ลูกพี่
19:01ทำไมไม่รอโป๊ะเลย
19:06โอ้
19:08ขอบใจนะที่เองยังสื่อสัตว
19:10์กับค่าเสมือมา
19:13แต่การพระจนภัยของเรามันเป็น
19:15อดีตไปแล้ว
19:18เองตามเข้ามาสุดทางได้แค่นี้
19:21แล้ว
19:23เพราะว่าชีวิตของค่าจบล
19:26งที่นี่
19:34แม้อายุไขจะสิ้นสุดลง
19:37แต่ความรักยังคงไม่เปลี่ยน
19:39แปลง
19:43ใส่แก้ว
19:45สัตว์กับค่าจบลงที่นี่
19:58แก้ว
20:00แก้ว
20:01แก้ว
20:01แก้ว
20:01แก้ว
20:02แก้ว
20:02แก้ว
20:09ลูกฮีหลัก
20:11เห็นรายไป
20:16วาวาวานะฝากทรับคิมดำคว
20:19บ
20:20เราจะได้กรับก็อยู่ในของอีกคร
20:22ั้ง
20:27จิตของเขา ผู้กว่าความคอบด
20:29ัมมือ
20:29เต็มไปด้วยกินเลย จนดัมมือ
20:32รีบเนี่ยไปจากทีนี้
20:34จรัง มหาสัง
20:37เสียงมหาสัง จะช่วยชัดล้าน
20:40ดวมจิต
20:40และนำทางวิญญาที่ดัมมือ จ
20:43อมจำอย่างใต้ท้องหือ
21:00เฮ้ย ไอ้ล้ำ ไอ้ว้า เป็นปู
21:02อย่างไงว่า
21:03ไม่ ต้องทำร้ายปูไม่ได้
21:07สวย
21:25จริงเกินไป
21:26ที่นั่นเป็นสีบทังทาง
21:28ที่นั่นเกินใจ
21:38นั่นการเชือง
21:54ฉันเข้าใจแล้ว
21:57สิ่งที่กลักขังเรา
22:00คือการยืดติด
22:06ซอยคู่นี้
22:09คือความรักของเรา
22:12ที่ผูกมัดกันเอาไว้
22:16แต่ไม่มีสิ่งใน
22:19คงอยู่ได้ตลอดไป
22:22ทางเดียว
22:25ที่จะพาเขาไปยังพบหน้าได้
22:29คือการปดปล่อย
22:57ทางเดียว
22:58ทางเดียว
23:01ทางเดียว
23:02ทางเดียว
23:02ทางเดียว
23:02ทางเดียว
23:05ข้าวพบด้วย
23:06เจ้าเจ้าเจ้า
23:36เจ้าเจ้า
23:48เจ้าเจ้า
23:59เธอคือความรัก
24:01ได้ชีวิตอีกเครื่องนึงของฉ
24:03ัน
24:10เจ้าเจ้า
24:13เจ้าเจ้า
24:16จะช่วยนำสมัติล้ำค่า
24:17กลับคืนมา
24:20ถ้าหากว่าร้านตั้งจิตให้แน
24:23่วแน่
24:24ร้านจะพบสิ่งที่ตามหา
24:28จงเชื่อมั่นในสันชาติตายา
24:30ของตัวเอง
24:32อู...
24:34หมายความว่าไงครับ
24:44เมื่อถึงเวลานั้น
24:46เราจะได้พบกัน
24:48เจ้า
24:49เจ้า
24:50เจ้า
24:51ฉัน SUference
24:53เมื่อวเดีย if you can
24:55Rahmenของฉัน
25:00連นี้
25:08กลับกลับกลับกลับ
25:53กลับกลับ
26:09กูจะทำตามคำถังเสียของปู
26:17เอาหน้ากากมาคืนเทพาสมุต
26:23มึงว่าไงกูเอาด้วย
26:26แต่เหลือพวกมันอยู่ที่ไหน แล้ว
26:28เราจะหาได้ไง
26:29มนุษย์ธรรมดา
26:32ไม่สามารถไปถึงเหลือของป่อ
26:34ใหญ่ได้
26:37พวกเราไม่ใช่ชนเผ่าทะเลดาว
26:40ที่มีทะเลที่ไหน ก็ไปถึงได้ถ
26:43ูกถี
26:44ตอนนี้ลุงจะเป็นยังไงบ้าง
26:52ถ้าถูกพวกมันส่งไปก้นทะ
26:53เลหรือยังก็ไม่รู้
26:58แล้วก็ดูกปูด่วง มึงจะทำไง
27:01วะ
27:02ชาวทะเล ต้องกลับคืนสู่ทะ
27:05เล
27:10ชาวทะเล ต้องกลับคืนสิ
27:31เชฟ
27:34เชฟ
27:35คิดถึงบ้านบ้างไหม
27:37หรือว่า
27:42อยากกลับไปเป็นคนบ้างเปล่า
27:45เชฟ
27:46ไม่
27:53เชฟ
27:54ฉันขอโทษนะ
27:55คือ
27:56ฉันว่าเชฟไม่ค่อยเข้าพวก
28:00ฉันไหนพันว่า
28:07เชฟเบียร์
28:25เชฟ
28:27เชฟ
28:28เชฟคิดดูนะ
28:30ถ้าเชฟเห็นเจ้านายทำสิ่งไม่ด
28:33ี
28:33แล้วลูกน้องที่ดีอ่ะ
28:35จะปล่อยให้เจ้านายถลำลึกต้อง
28:36ไปยิงจริงเหรอ
28:38เชฟ
28:41กลับตัวกลับใจอ่ะ
28:44มันยังทันหรือวะ
28:50ย่าคิดหมีไปไหน
28:55อย่าคิดหมีไปไหน
28:58จนกว่าพวกชั้นจะกลับมา
29:02ใทท่าน
29:03ใทท่าน
29:03ใทท่านจะไปไหนหรอ
29:09ขึ้นฟั Salvador
29:10เตียงเป้าสังร้อยมา
29:12นีคนคิดจะจัดการกับพวกพี่
29:21ใครกันในท่าน เข้าไม่มีชั้น
29:23กล้า
29:24มีสิ่งหนึ่งที่สยกได้
29:28แน่นักคือมีดพาสโมต
29:36เธอเคยเห็นมั้งไหมล่ะ
29:40ข้าด
29:50เราต้องหาให้เจอ
29:52ก่อนก็ตกไปอยู่ในมือลูกหล
29:53านพวกมัน
29:54ไป
30:06เธอ
30:08ไงท่านเข้ามาทำใครอ่ะ
30:12ลูกหลานชนเผ่าทะเลดเอา
30:14ต้องความพอชิ้นใจ
30:21โอ้ย
30:22โอ้ย
30:24ความรักเอ่ยเจ้าอยู่ที่ได้บอก
30:39ใจ
30:41ที่เธอ
30:41ผมจะไม่ลืมคำของปู
30:42และเพื่อความสุขของหน้านน้านเธ
30:47อเลยได้
30:51ผมจะนำสมบัดล้ำค่ากลักขึ
30:52้นมาให้ได้
30:56ขอดวงวิญญาณของปูดวง
30:58โอ้ย
31:00โอ้ย
31:00โอ้ย
31:01โอ้ย
31:05ใช้อعد biraz
31:17คืนสุข
31:18วลิ織
31:18ขอดูสมuki
31:29กษelli
31:30คืนสุข
31:31โอ้ย
31:32ต้องค่องปูด Jaz thirteen
31:33มันสุนจบ ถ้าตามหาชิ้นส
31:36วนที่เหลือฮบ
31:38ชีวิตที่สุขสบาย จะต้องเป็น
31:41ของฉัน
31:44ว่าอะไรนะ ยิหวา
31:50ตุด
31:52ฉันอยากมีชีวิตที่ดื่มเหมื
31:54อนคนอื่นบ้าง ไม่ผิดตรงไหน
31:56มันไม่ผิดหรอก
31:58แต่นั่นคือสมบัติของเทพระส
31:59มุต
32:00แค่พอใจในสิ่งที่ตัวเอง
32:02มี ก็มีความสุขแล้วป่ะ
32:11พี่หวาเป็นอะไรวะ ไม่รู้
32:15เหมือนผีเข้าผีออก
32:41อ่อนจากแม่กัน จะทำให้ฟันวั
32:43นสิ่งทักแล้ว
32:44คงยินตะหลุดไหม
32:49ฉันใจแม่นเหมือน ka
33:08อ่อนจากาก smile
33:11ฉันใจข้าว ๆ
33:11ฉันาจะทำให้าย distinguished автомобgie
33:13sage Shannon
33:13รับ Cotherapy
33:16เฮ้า
33:17เฮ้า
33:17ฮา
33:19เฮ้า
33:22เฮ้า
33:26เฮ้า
33:40เฮ้ย
33:44เฮ้ย
33:46เฮ้ย
33:47เฮ้ย
33:51ออกไม่ได้อีก
33:52เฮ้ย จะไปช่วยฉลาดไงไหมเนี่ย
33:59เฮ้ย
34:02พี่
34:06สาย
34:08ฉันเอง
34:10สาย
34:10สาย
34:13สาย
34:14พี่สายมาช่วยฉันเหรอ
34:22ขอบคุณมากนะสาย
34:25ขอบคุณนะ
34:27สิ่งสุดท้าย
34:29ที่ฉันทำได้
34:31เพื่อตอบแทนเธอ
34:35สิ่งสุดท้าย
34:38สายแม่ความว่าไงอะ
34:39ฮะ
34:41หักวามว่าไง
34:46เราต้องรีบไป
34:47ก่อนที่พวกป่อใหญ่จะกลับมา
34:50สาย
34:51พี่สายไปยังไง
34:53ไม่มีแทนน้ำกับรอบเราเนี่
34:54ย
34:57สาย
34:59สายบอกว่าจะให้ลงน้ำอีก
35:01เว้ย
35:02ฉันไม่ลงแล้ว
35:03ฉันไม่ลงน้ำแล้ว
35:06เดี๋ยว สาย
35:10เราสองคนยังไปไม่ได้
35:12มันมีหน้ากาศสองชิ้นอยู่ที่
35:14นี่
35:15เราต้องเอาไปด้วย
35:17แต่ลูกน้องป่อใหญ่เฝ้าอยู่
35:22สิ่งใครอะ
35:54เชฟ
35:57เชฟ
35:57ไหนท่านยังไม่กลับมาอีกเหร
35:58อ
35:59ไม่เห็น
36:00แปลว่ายังไม่กลับ
36:13เชฟ
36:14เชฟ
36:14เชฟ
36:14เฮ้ย
36:14อันนี้ไม่ได้อยากคุยอะไรให้ฟังเลย
36:16นะ
36:17แต่ว่า
36:19ฉันก็เคยสึกสายด้วยหน้ากับ
36:20คับทิ้นดำมาเยอะ
36:21แล้วหน้าท่านเขาก็เคยบอกว่า
36:24หน้ากับแต่ละชิ้นส่วนจะเรี
36:25ยกหากัน
36:26ฉันก็จะรู้อยู่นะว่า
36:28ทับทิ้นดำอยู่ที่ไหนอะ
36:34แน่ใจนะ
36:36อืม
36:37ทำไมทิ้งยอมหอ
36:44ถ้าชิ้นส่วนครบ
36:46ในท่านก็จะแฮปปี้สมหวังเลย
36:48แหละ
36:48แล้วเราสำคัญก็จะแฮปปี้เหมื
36:49อนกัน
36:50มันก็วินๆทุกฝ่าย
36:51ถูกไหมเชฟ
36:55เชฟ
36:55เป็นอะไรหรอกเชฟ
36:56เช้ามานเถอะ
36:56ฉันก็พูดของฉันไปเรื่อยอะ
36:59เซฟไม่เชื่อ
37:00ก็ตามใจ
37:06ว่าไงเชฟ
37:11เชฟ
37:14เชฟ
37:22เจ้าปร่อย
37:24เจ้ารีย์ไปไหน
37:40ไอ้พวกมันโนทย
37:42อุด
37:43นี่ขนาดนี้ละเว้ย
37:48ต้องรู้อีกมันแล้ววะ
37:53อย่างนั้นไอ้ตัวเนี้ย
37:55ฉันขอ
37:57จัดไปไอ้โคโคนัสขิง
37:59แต่ไอ้ปูซู่ซ่าเนี่ย
38:00ข้าไหร่หลามจัดเองไว้
38:23สตรูหัวใจ
38:25ฉันขอจัดการเองเรากัน
38:40ไม่รู้ซึกอะไรเลยเหรอ
38:42เหมือนหมดกัน
38:44สร้างแต่กรรม
38:45จะไปพูดไม่เกิดได้ไงไว้พีเว
38:46น
38:56ไม่พริ่มมีข้าว
38:59เย็นได้ดี
39:02เกิด อย่าเช็นได้
39:06เย็นได้เย็นรวมettenนาย
39:21อีกไม่นาน ทุกอยากก็จะเป็นของ
39:24กู
39:26ตอนนี้ พระลังของกูก็เริ่มก
39:29ลับคืนมาแล้ว
39:56ปูมึง เอาชิ้งส่วนทั้งหมด
39:59ไปซ่อน
40:01ทำให้กูต้องเสร็จเวลาตามหาห
40:03ลายสิบปี
40:06มึงต้องเอามือพลาสุดไปให้
40:07กู
40:12ปูทำสิ่งที่ถูกต้อง
40:15วิญญาล้ายยังบึง ไม่ควรแต
40:19่ต้องสมปัติของเทพระสบุต
40:22มึงจะโป๋ใครโพทไว้ มึงได้
40:26แต่จำได้
40:29เพราะกูจะป๊อกป๊อกไว้เหมือน
40:30กัน
40:36กูเคยข้าปูมึงมาแล้ว
40:39หรือว่ามึงอยากตายมันปูมึ
40:41ง
40:41ได้โอเค้าจัดการ
40:52เป็นตึกยังไว้
40:56เธอไว้
41:10ได้ีกว่า
41:11ลอง
41:12ปิดขึ้น
41:12ปิดขึ้น
41:13รีบคัน
41:14ปิดขึ้น
41:15ใก่ลอง
41:39นักฤมาม นักฮะม่า นักฤษ ด
41:46ิ้บech ตาลBeat Prosabb นักฤษ นักฤ
41:51ษรีส์ นักฤษ นักษ первыйะร항ส์
41:53เรา across นักษาส นักฤษ นักฤษaren จ
41:54าบทราศ Britain นักฤษ นักฎไ RM นาย
41:55เป็นkra 코 บาทราศ นักฎะม่า น
41:57ักฤษ อยู่นักฤษ อยู่นักษ ครับ
42:04บคุทรดุงๆ อยู่นักฎ
42:05มันบอกว่า มีใครเคลื่อนยายนั
42:08กกักไหม
42:09ขอค่ะ
42:12คิดว่า
42:14หรือว่า
42:18รู้อ่ะ
42:23ไป ไป ไป
42:24โอ้ย หลังได้ยิน
42:25เฮ้ย ไม่เปลี่ยวกับเมา
42:26ไป ไป ไป
42:29เร็วหนังยี่
42:35สู้รัก อย่าหัดลง
42:48estái
42:50ชั้นคล сотดยานแล้วนะ
42:52ว่าฉเราจะหัดชาวงให้เป็น
42:54ไพรสัตวันกับหลักรักษ
42:55ัย ั่นisureดมากแบบนี้
42:57ขนัốว
43:04เจ้า
43:05ฉันไม่ส่งในเท่านี้ หมดเวลาข
43:07องแค่แล้ว
43:10ใช่
43:11เหมือนพ่อต้องไง
43:14เจ้าจะไปไหน
43:21โอ้ย
43:23พี่สภัย
43:26โอ้ย
43:28โอ้ย
43:29โอ้ย
43:30โอ้ย
43:30โอ้ย
43:33สหลา
43:33ความรักเออเจ้าอยู่ที่ได้อยู่ใ
43:43กลัย ฉันหรือเปล่า
43:47โอ้ย
43:49ความรักเออเจ้าอยู่ที่ได้บอกใ
43:55จที่ยังเงา
43:58โอ้ย
43:58โอ้ย
44:00โอ้ย
44:01เมื่อว่าก stand-
44:04โอ้ย
44:05โอ้ย
44:06โอ้ย
44:10โอ้ย
44:22คือ...
44:22คือ...
44:22ฉันโทษดีอ่ะ
44:23บางเงินพบปิ่นของโบตาล เด็
44:25กเองของป่อใหญ่เอาไว้ใช่ป่
44:26ะ
44:26แล้วที่นี้พอฉันปากปิ่นนะ
44:28ก็หลิดนานก็เข้ามาสิ่งปุ
44:29๊บเลย
44:29แต่ว่าฉันซู่ได้
44:31แล้วฉันก็เลยตีเนียนตามน้
44:32ำไปก่อนอ่ะ
44:33ตอนสายคอมเมชิ้นไว้นี้แหล
44:34ะ
44:37ยอด
44:38เห็นไหมครับ
44:39เฮ้ย เดี๋ยว ๆ
44:40แล้วนี่ป่อใหญ่ทำได้ทุกคนหร
44:42ือเปล่าอ่ะ
44:44เฮ้ย พี่รอดมาด้านนี่
44:46เพราะฝีมือร้อน ๆ
44:48โห ลุ่ง จะโม้ก็ให้มันน้อย
44:51ๆ หน่อยเฮ้อ
44:54มีคนเคื่อนย้ายหน้ากากที่พวกมัน
44:56ขโมยไปอ่ะ
45:07อยากบอกนะ
45:09ว่าเป็นฝีมือของ ลุงกับ ย
45:12่าสายแก้วอ่ะ
45:20เก็บมาก
45:46ต้องดูเคียงข้างกันเสมอ
45:51ไม่ว่ายามทุก
45:56ลุงพูด
45:56หรือ แย่มสุก
46:02จุดสิ้นสุดของการลงโภท
46:08คือ
46:18กลับพื้นสู่ท้องทะเล
46:31สาย
46:33ยาสายแก้ว
46:36ทำไม
46:38ทำไมพูดเหมือนกับจากมาไปไหนเลยอ
46:39่ะ
46:48แล้ววันนี้
46:53ก็จะได้ถูกกัน
46:54ก็จะได้ถูกกัน
46:58ก็จะได้ถูกกัน
47:04ก็จะได้ถูกกัน
47:24ความภูมิใจนะครับ
47:28ที่ผมได้เกิดมาเป็น
47:31ลูกหน้าตรงชนเผ่าทะเลดา
47:38พี่สับไหม
48:08ความภูมิ
48:11พี่อาว
48:12พี่อาว
48:14สายแก้ว
48:15พวกเจอกับชัดหลามอย่างน่ะ
48:33ผมเชี่ยววันนี้
48:39ผมไม่ได้เจอผู้กับย่าอีก
48:43ผมเชี่ยวแบบนี้
48:44ความภูมิ
48:46ความภูมิ
48:47ความภูมิ
48:58ความภูมิ
48:58สายแก้
49:31ท่ายก้ายชิงกะกะกูไป
49:35หน้าท่าน สาหลายไม่ได้อยู่บนเห
49:37ลือ
49:40หาจนทั่วแล้วก็หาไม่เจอ
49:42นัง...
49:45โบตันก็หายตัวไปด้วย
49:56โบตัน
50:00เธอหลอกรวงฉันซ้ำแล้ว ซ้ำ
50:01แล้ว
50:03คุณต้องทดใจ นังโบตัน
50:08สาหลายพักรีกะนายท่านมาตล
50:10อด
50:11คงไม่คิดหักหรอก
50:15แต่หญิงคานิการณ์เชื่อใจไม่
50:16ได้
50:18หรือว่า...
50:23พวกมันจะร่วมมือกันชีนกาก
50:24ไป
50:25ใครที่มันหักหลังกู
50:38กูจะไม่มีวันหาใครเด็ดขาด
51:01ทุกคนกลับที่ทั้งฉันถอดภ
51:03ัยดาวหมดแล้ว
51:05แต่สั้นมากินของคุณ
51:07คันทีเดียว
51:19ที่สุดที่สุดที่สุด
51:58ตอนนี้คุณผู้พวกพอใหญ่ทักต
52:00ัวไป
52:03ผมเป็นหัวคนแบกรู้ไหม
52:09ในใส่ตาเขาอ่ะ
52:11เห็นฉันเป็นโบตัง
52:13ถ้าเขาไม่ข้างลักขนาดนั้น
52:15ฉันก็คงไม่รอนะ
52:19แต่คุณแอติงเนี่ยวเป็นโบ
52:20ตันได้ยังไง
52:21หรือว่าคุณถูกปิญญาณโ
52:25บตันสิ่งร่างจริง
52:26ก็ไม่เชิงน่ะ
52:29เหมือนถูกสิ่งครึ่ง ๆ ตรงต
52:32ลาง
52:32เป็นไง
52:34ก็พอฉันตักบิ่งโบตันใช
52:36่ไหม
52:37ฉันจะรู้สึกเหมือนถูกจะหรื
52:39challenging
52:39คนฝีกาคนิก้าของโบตันคอ
52:40บเอาไว้
52:43แต่ว่า สิทธิ์ตัวสำเร็จแล
52:44้วก็ตัวตัวแหน่อย่างเป็นของ
52:46ฉันอ่ะ
52:48แต่พอดึงปิ่นออก
52:52มันก็ปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิ
52:53ดขึ้นอ่ะ
53:06คงเหมือน ซ้อยหินผู้ของผู้ด้
53:09วงกับยาไซแก้วอ่ะ
53:10ที่เก็บความโทรผองของเจ้าของ
53:12เอาไว้
53:14เพราะว่าของภูกชิ้น
53:16และก็ทรุกちょっとสหารที่มันมีเร
53:18ื่องเล่าของมัน
53:20เพราะแบบนี้
53:21ฉันก็เลยลงไหลในความหาส 謝謝
53:23และกลาง
53:24เพราะเวื่อกเป็นธรรมชาติ
53:26Steph compot
53:29ฉันว่าไปนะ
53:32ฉันก็ความส uranium เป๋อใหญ่เข้องเห
53:36มือนกันนะ
53:38แต่มันค้าปูนะ
53:41ทำไมคุณถึงเห็นใจผีพวกนั้น
53:43ไหม
53:45เพราะเขาเป็นวิญญาณเหงยุต
53:47ิกไง
53:49แล้วก็ถูกจองจำมาเป็น...
53:52เป็นร้อยปีอ่ะ
53:55จิตใจเขามันมีแต่ความแค้น
53:57แล้วโมพไม่มีวันสิ้นสุด
53:59แล้วก็ไม่มีวี่แวร์ว่าเขาจะ
54:00กลับตัวด้วยนะ
54:05ทางเดียวที่จะดูดพ้นจากกรร
54:06มที่เก่าไว้
54:07อุษะสมบุญและความดี
54:09ชดใช้กันแบบที่เคยเก่าไว้
54:11ให้เบาลง
54:15เดี๋ยว
54:27พวกนี้...
54:28นั่นชนเผ่าทะเลดา
54:31เฮ้ย...
54:32ฉันไม่อยากคิดเลยว่าฉันจะ...
54:33เจอตูเป็นแบบนี้
54:36เดี๋ยว...
54:38สดงว่า...
54:40ทุกอย่างในตำนาน...
54:43เป็นเรื่องจริง
54:49เฮ้ย...
55:19แม้แต่ความฝัน...
55:20ก็หน่อยกัน...
55:21สดงว่า...
55:28มีพระสมุติ
55:28ฉันมอบคอนี้ทำไม่เกิดขึ้นจ
55:30ริงแค่ข้อเดียวเท่านั้น
55:31ฉัน...
55:32คุมโมตัดไม่มีวันจะรักว
55:33ิญญาที่เห็นกับตัวอย่างท่
55:35าน
55:35แม้เท่าแห่งกล่อเลดาว
55:43ในพลังจากเทพระสมุติทำให้ไม
55:45่แก่ตามอายุไข
55:48ลูกร้านแห่งเทพระสมุติ
55:50จะนำทางเจ้าไปทุกผลแห่งใน
55:52หน้าน้ำนี้
55:55กล่อไป
55:56ซ่อร์ไป
55:57หรือแล้ว เดี๋ยว
55:59พอเขาเป็นบริยาตเทียนถุก
56:14พวกอย่าอะไรมั้ย
56:16อย่างนี้กันนี้
56:18โอ้ย บงกันไหม
56:20จี
56:21เป็นหมอ
56:21ต้องมองไหมวะ
56:22ต้องมองหัวนะหัว
56:24โอเค
56:50เมื่อมกันต้องม่า
56:51มันหรือคลา сос Adding a
56:53ในแบบลด้enfน
56:56ถ้าก็ยังเงิน
56:57ต้องมีข้างพวก
56:58ยังก็ยังกิน
57:01ต้องก็ยังงาน
57:03ก็ยังดี
57:04กันเปล่า
57:05ไม่ใช่ต้อง
57:08ที่สิ
57:08อย่าต้องพวกภั gimbal
57:09ของกันที่แบบน้า
57:10โอเค
57:10ที่มีที่สู้