- 5 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายกันต่อไปนี้ เป็นรายกันต
00:04่อไป สามมารับทุนได้ทุกวัย
00:30สามช่วยต้องสิจจัดเธอ
00:32และสองคน ทำรัฐที่ของตัวเองไป
00:35ถ้าไม่ได้ต้องตัดสินใจ
00:37ไม่ถามคุณนายสาม
00:39เพราะจะมาบอกชั้นโดยตรง
00:47คุณพ่า
00:48พี่ยาย ไม่ความว่าอย่างไร
00:52จะให้เราฟังคำสั่งคนงานเหรอ
00:55พ่า
00:57จะให้ปิงปิงไปช่วยที่โรงานเห
00:59รอ
01:00ปิงปิงเป็นลูกสภัย
01:01ไม่ใช่คนงานที่ไหน
01:03ไม่ใช่แค่ให้ช่วย
01:05จะฝากกูแจดอกใหญ่วะที่เขาด้
01:07วย
01:07ต่อไปงานที่โรงาน
01:09ให้เขาตัดสินใจ
01:12รอนเขาตักกูลพันไม่กี่วัน
01:13เอง
01:14พี่ยกยงไทยหลง
01:16ให้คนนอกเหรอ
01:18ปิงปิงไม่ใช่คนนอก
01:19เขาแต่งานกับเจียอย่าง
01:21อยู่ในตะกูลพันธ์
01:22and he's like a daddy
01:23ในท่าน
01:25คิดดีแล้วเหรอคะ
01:26ยกโรงงาน
01:27ให้ผู้หญิงดูแลเหรอ
01:29พี่ใหญ่
01:30ความิคิดอัตยวกิด
01:31geometciażราวกครัว
01:31ไปเดิมพันธ์หรอกมั้ง
01:33شี่ยวเอาก็เป็นผู้หญิง
01:35ดูแลหโยงท่ายหลง
01:36ไม่มีที่ติ
01:38ปริงๆนี้ตรงที่
01:39ไม่มีแผน
01:40แถมยังกล้าหฑาน
01:42ก่อน departments
01:43สังเกตข bases
01:44ดาแล้วมีเงาของเชียวเออ วับ
01:47โยงไทยลงให้เขา ฉันมั่นใจ
01:50คุณพ่อ มึงไม่รู้เรื่องธุรก
01:52ิจ
01:53ใช่ครับพ่อ ปริงๆมีหน้าที่
01:55สาวใหญ่ ทำธุรกิจไม่เป็นหร
01:57อก
01:57ไม่เป็นก็หัดเอาสิ พวกแกสอน
02:00เขาสิ
02:00หัดเหรอ หัดยังไง ฉันเข้า
02:04ออกโรงานกับพ่อแต่แต่อายุ 16
02:05เริ่มจากแบกหาม 40 กว่าปีแล้
02:08ว
02:08ร่อนสาวใหญ่เก่งก็จริง แต่
02:11เขาออกของเป็นไหม ดูบัญชีเป็
02:13นไหม คุยธุรกิจเป็นไหม หาล
02:16ูกค้าไปส่องได้ไหม
02:18เก่งสุดก็เรื่องศามมีนี่แหล
02:20ะ
02:21อียายให้คนงานหญิงเป็นผู้ดู
02:24แล รู้ถึงไหนก็อับอายไปถึงน
02:28ั้น
02:29อ่า เอาอย่างนี้ ให้ปริงๆกลั
02:32บไปช่วยที่โรงงาน เริ่มฝึกจ
02:34ากพื้นฐานดีไหมครับ
02:35ใช่ค่ะ ให้เขาเรียนรู้กับเจี
02:37ยเสียและอารองก่อน ไม่ต้องรีบ
02:39ก็ได้นะคะคุณพ่อ
02:40คุณพ่อ ฉันกลัวทำไม่ได้ค่
02:42ะ
02:43นายท่าน เรื่องธุรกิจฉันไม่ร
02:46ู้หรอก แต่อารองเป็นผู้อวุศโส
02:48เจียเสียก็มีประสบการณ์บ้
02:51าง
02:51อยู่ดีๆ ให้พวกเขาขอโดยาตปร
02:53ิงๆได้ยังไง มันเกินไปหน่อย
02:56นะคะ
02:56ไม่ต้องพูดมาก หาทุกคนสามมาค
02:59ีกัน โรงงานโยงไทยหลงที่
03:01ใหญ่โต ไม่พังว่าเปลี่ยนผู้
03:03ดูแลหรอก
03:04อีกอย่างบิงๆ แค่เฝ้าแทนเจ
03:06ียหยางเท่านั้น เพราะเจียหยาง
03:08กลับมา เขาก็คือให้เจียหยางอย
03:09ู่ดี
03:11เลือกทางเจียหยางไม่กลับมาเลยษ
03:13ั halvesดีเลยที่ที่เอา09 ทย์หลงตล
03:14อดเลย agingheart
03:15ความวันน่าคุณยากันไหม ฉัน
03:17ตัดสิงใจแล้ว
03:19parad Bee
03:20รับกันท่าน
03:20เป็นทธิ์
03:22นี่คือใบายปรากาศ
03:27เอาไปจิดวิธีโรงงานทอพา บ
03:30อกคนงานทุกคน
03:32ต่อไป เรื่องทุกอย่างในโรงงาน
03:35ให้คุณแนนสามตัดสิงใจอ indifferent resume
03:39รับในท่าน
03:40แต่ฉันไม่เห็นด้วย
03:41ห้ามไปนะ
03:42ไม่ต้องสนใจ
03:44มันอยากบ้.. courses นี่คือ...
03:46แกประทำงานของแก
03:47รับในท่าน
03:48พี่ใหญ่
03:49พี่..
03:49trific
03:49พ่อาะ
03:50แก
03:51ปิง Brink
03:52ไม่ต้องけどว
03:54พอแค่ไม่แข็งแรง
03:56ไปโรงงานทุกวันไม่ได้
03:57มีอะไรก็มาถาม
03:59พห้อมาใจในตัวเธอ
04:02พ่อ..
04:03มือตัดสิ้นใจไปแล้ว
04:06air
04:06นี่จะช่วยปรีองๆแต่ที่
04:08ปรีองๆ
04:10ซ JACO desdeGOLF
04:10ไม่เมื่อในท่านแต่สินใจให้เธ
04:11อดูแล
04:13เธอก็ดูแลดีๆเธออุ่น่ะ
04:16ดูแล้วก่ะคุณแม่
04:18พี่ไ meditating
04:19หืนะ
04:20คลงความเป็นพอการึ่งไง
04:21พ่ายก์อะไรให้พี่
04:24constants
04:24หืม Normally
04:34คุณพ่อ
04:35เป็นไงบ้าง
04:37ไม่เป็นไร
04:40ปิ่ง ปิ่ง
04:42ตามพ่อป่ะ
04:53คุณพ่อคะ
04:55หนูไม่เข้าใจเลยคะ
04:57เตรียงไปประกาศไว้อยู่แล้ว
05:00ให้หนูเป็นผู้ดูแล
05:03แต่...
05:03แต่ว่า...
05:04หนูเป็นแค่คนงานสาวใย
05:06เกรียงว่าจะรับหนูไม่ได้
05:09ฉันรู้ว่าเจออยางดูคนไม่ผิด
05:12พ่อลูกรู้ใจกัน
05:14เขาเลือกเธอเป็นเมีย
05:16เพราะเธอมีจุดเน็น
05:19ฉันข้อใจแล้วว่า...
05:21เธออึดอัด
05:23แต่ว่าอารอง
05:25จองตำแหน่งนี้ไม่เคยละเว้น
05:28จงใจบังคับฉัน
05:30ยกตำแหน่งให้กับเขา
05:32ตอนที่เจอย่างไป
05:34กำชับหงูแล้วบังอารองกับ
05:36เจ่งจữเหลืน
05:37แต่นู๋กคิดไม่ตก
05:39ว่าทำไมเมื่อกี้อารอง
05:40ถึงอยากยกตำแหน่งให้พี่ใหญ่
05:42ค่ะ
05:42ทิเขาย่อป
05:44เพราะจะให้เจีย เซีย medidasเป็นหุญ
05:45เชิญ
05:47ถ้าเจีย medidasเก่งจริง ฉันยกให
05:50้เขาไปนานแล้ว
05:52แต่เขาไม่ไหว จริงๆ
05:54เต่ย กับอรองเขา ตรงใจวางแผ
05:57น เจ้าคุ้บสมมัติ
06:00มีแต่เธอที่สู้เขาได้ ค่ะใจไ
06:02หม
06:02ๆ แต่ด้วยตามแม่ง STAR นะ ไม่ถึงหม
06:06ูอยู่แล้วนะ
06:07ธุรกิจของตะกูลغ�promร กิป
06:09勝ก ยกให้เจียอียงข้อสบายใ
06:10จ
06:11แต่นั้นมะเกิดเรื่องขาว
06:14มีแต่เถอะเถานั้น
06:15มีคุณสมัติทำกับเจียต ย่
06:17ายาม
06:18สื่อสัทธ์พักดี...
06:19ไม่กรัวคนชู่ก
06:21ไม่ต้องเพลงกรัวอะไรนะ
06:23คุณพ่อ...
06:25ท่านหมูเป็นผู้ดูแลจริงจริ
06:27ง
06:27ก็เท่ากับไม่ยุดย์คำต่อพ
06:29ี่ใหญ่
06:30ยังไงเขาก็เป็นลứcชายของโต
06:32หมูกรัวเขาจะน้อยออกน้อยใจ מ�
06:33від
06:35โรงงานของเราเป็นอันดับต้น
06:37ๆ ใครก็อยากได้
06:41ผิวเผิญแล้วเป็นพ่อลูกกั
06:43น เลือดคนก่อนน้ำ
06:46แต่เมื่อถึงคราวจำเป็น ฉันม
06:48องชัดเกิด
06:49บางกรก็คือบางกร นอนก็คือน
06:51อน
06:53ไม่ต้องสนใจนะ ฉันยับคุณแ
06:56จดอกใหญ่ให้เธอ
06:58เธอต้องรับผิดชอบ
07:04ค่ะคุณพ่อ หนูรู้ว่าคุณจะ
07:06ทำยังไงคะ
07:08ในเมื่อมอบโรงงานให้หนูรู้แล
07:09เพื่อตรกวลพัน พูดเจยอย่าง หน
07:13ูจะเข้มแข็งคะ
07:15ฉันต้องฟังคำนี้จากปากของเธ
07:17อ
07:21ในอดีต นักปลาดนานหายให้ภ
07:23าพอักษร ผลตกใจนิ่ง
07:27ตอนนี้ฉันต้องจะเข้าใจ ตรกว
07:30ลพัน พายนอกดูแล้วใหญ่โตองอ
07:33่าน
07:34มีชื่อเสียงดังกลางหวาน แต่
07:38ว่า พายในแตกกระจาย
07:41ตายไปบ้าง หายไปบ้าง บ้างไม่เหมื
07:46อนบ้าน
07:50คุณพ่อ ตรกวลพัน มีรากฐาน
07:52อย่างลึก ไม่ล้มง่ายๆเหรอคะ
07:55หลักการใหญ่ๆ หนูพูดไม่เป็น
07:58แต่หนูเชื่อว่า เมื่อเลี้ยงหมายส
08:00าวใหญ่ไงคะ
08:01ต้นหม่อนไม่สมบูรณ์ หม่อนไม่
08:03กินไม่อิ่ม ผลผลิตย่อมไม
08:05่ดี
08:07แต่ย่อมมีวันที่ฟ้าดินเป
08:08็นใจ
08:10ถึงตอนนั้นต้นหม่อน เจริญเติ
08:12บโตงอกงาม
08:13หม่อนไม่กินอิ่มแล้ว ผลผลิ
08:15ตย่อมดี
08:17พอเชียอย่างกลับมา ตระกูลพั
08:20นธ์และห่วงไทยหลง
08:21ก็จะครึกครื้นมั่งข้าง เหมือน
08:23ไหมอดีตคะ
08:25อ้าหัว อ้าหัว
08:37เป็นอะไรใจรอยจัง เป็นอะไรไป
08:40เปล่าคะเจ้าวิน ฉันแค่เป็น
08:42หวง
08:43ไม่ดูว่าเป็นเพราะปากประรา
08:44ค์ของชัน
08:45หลืบเหล่าที่เป็นriminalคิดของพ
08:46อเบิง เป็นคนกินผู้
08:47เพราะแต่งงานคนใจสามก็ถูกจ
08:48ับเลย
08:48เป็นírแหลีอะไร
08:50ไม่น่ะ เจ้าวิน ไม่เชื่ออย่ะล
08:52บลูก
08:52ตอนแรกก็จุยา้วตอนนี้ก็ค
08:54ุณชายสาม
08:55นี่ อย่าพูดส่งเด็ดก็นะ
08:57ถ้าพี่ปริงปริงได้ยินเข้
08:59าจะคิดยังไง
09:00เปล่านะไม่ได้พูดส่งเดชน์ด
09:02้วย
09:03พวกเราเป็นห่วงปริงปริงมาก
09:04นะ
09:05เมื่อเช้าเท่าแก่ใหญ่ประกาศ
09:07ให้ปริงปริงปริหารโรงงาน
09:09เป็นผู้ดูแล รอคุณชายสามกลั
09:11บมา
09:12ไม่ได้ว่าปริงปริงจะไหวไ
09:13หม
09:14ถ้าไม่อยากให้พี่ปริงปริงเห
09:16นื่อยมาก
09:16เราต้องทำหน้าที่ให้ดี
09:18ให้เขากลุ่มใจน้อยลุง
09:20จือชิงพูดถูก
09:24ตูนัยสาม
09:25ตูนัยisam
09:27กิจเป็นยังไงบ้าง
09:33ทุกคนเป็นห่วงพี่นะ
09:35ฉันไม่เป็นไร
09:36เปลงๆ แค่มแข็งนะ
09:38คุณชายสามกลับมาอย่างปลอดไ
09:39imagen
09:40ใช่แล้ว
09:41ฉันรู้
09:42ฉันไม่เป็นอะไรหลอก
09:43ไม่ต้องห่วงนะ
09:44ทำงานต่อเธอ
09:47เจ้วิงเจ้วิง ทางนี้
09:50เจ้วิง ฉันขอถามหน่อย
09:53เรื่องที่เจ้อยังมีทหาร
09:54เจ้หลูดปากใครบ้างไหม
09:56ไม่เคยบอกใครเลย
09:58แหลกจังเลย
09:59เจ้อยังบอกฉันคนเดียว
10:01นอกจากเจ้วรู้
10:02ไม่มีใครรู้เลย
10:03ทำไมเป็นแบบนี้
10:05ถ้าหาร siz ลูกรู้เองก็ได้
10:08ปิ่งๆ อย่าคิดมากเลยน่ะ
10:10สวรรณ spearคุนครองคนดีอยู่แล้ว
10:13ปิ่งๆ Mohammed
10:14น่าจะลองบอกว่า ให้ไปที่หัวทำ
10:15งาน วิร์กจะคุยด้วย
10:17อืม...จะไปเดี๋ยวนี้
10:18อืม
10:22มีอะไรเหรอคะ?
10:24ฉันปลิกษากับเจียรเสียน
10:26เค้าละ
10:26ยอดสั่งของเตอเป่าเราไม่รับ
10:28ก็เลยต้องมาปลิกษาถามเธอก่อน ค
10:30ุณนายสาม
10:31ทำไมไม่รับละคะ?
10:32ตกลงกันแล้วนี่
10:34อีกอย่างเตอเป่าไปลูกค้าเก่
10:35าด้วย
10:36ดี ๆ ก็มาขอร้ายงาน
10:38ขอให้เสร็จภายล่วะในครึ่ง
10:39เดือน
10:39เออเป้าอยากได้พระหมายชีฟองруп PEH
10:41100 Lengy
10:42ครึ่งเดือนทำทันอยู่แล้ว
10:43แต่ตามกษณ์แล้วต้องใช้เวลาหน
10:45ึ่งเดือน
10:46อยู่นิดๆก็ลดเวลา seats เป็นที่อ
10:48ื่นไม่รับหรอก
10:49โรงงานเล็กลับมือไม่ไหว
10:51แต่ยงท่ายหลงไปโรงงานใหญ่โ
10:53ต
10:53ให้คนงานทำร��เวลา นักจะทันอยู่
10:56แล้วก๊ะ
10:57รักราดระกันไหมล่ะ
11:07ถ้าคนงานทำล่วงเมลาก็ต้องจ
11:10่ายข้าแรงสองเท่า คำไรหายไปอ
11:12ีกเยอะเลย
11:38ปริงปริง อาร้องพู่ถูก
11:41สาใจ แตกต่างจากการค้า
11:43ความจริงไม่ต้องมาบอกเธ้าก็ได
11:45้
11:45แต่พี่ญ่ายสั่งไว้
11:47ทําอะไรต้องบอกเธอก่อน
11:49ไม่ต้องมาบอก
11:50ต่อกลงตามนี้เลย ก็ฉันจะบอกเถอะ
11:54เปล่าเอง
11:54ическойต Current Man
11:56ยังไงก็ต้องรับใบสั่งซื
11:57้อ
11:58ถ้าไม่รับ
11:59เถอะเปล่าไปช้านคนอื่น
12:01แห่นที่จะไล้ลูกค้า
12:03เสียค่าทำล่วงเวลาเพิ่มนิ
12:04ดหน่อย ดึงลูกค้าไว้ดีกว
12:05่า
12:06แต่ว่าผ้าหมายชีฟอง 100 มวนใช้
12:08เวลานานมาก รับไว้แน่เหรอ
12:11ถ้าคิดว่าตัวเองเป็นเท่า
12:12แก่ใหญ่ไปแล้วเหรอ
12:14ในเมื่อกุ่มพ่อให้ฉันตัดส
12:15ิน คำพูดของฉัน เธอเป็นที่ส
12:18ิ้นสุด
12:19ฉันบอกว่ารับ ก็รับ
12:24ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเธอสำค
12:25ัญตัวเองแค่ไหน
12:28อยากรับก็รับไว้เธอ ถูกแก
12:30ใหญ่
12:31อิวิน
12:39มาแล้วเหรอ ทำไมช้าจัง
12:41อ๋อ คุยรุ่งงานนานไปหน่อยเน
12:44่ะ
12:45รุ่งงาน รุ่มใจมากเหรอคะ
12:48masked angel อ๋อ อ๋ออะไรก็ต้องถามปิงๆ
12:50ก่อน
12:51ปิงๆไม่เป็นอะไรสักอย่าง จะดูแล
12:53nellasehen อย่างไร
12:55ปิงๆ ก็แค่ช่วยดูแลอย่งได้
12:57ลงช wavelengths
12:57อะไรก็นะ kit
13:00เจอร์ข้าไม่เป็นเพราะเจอร์
13:01อยางถูกจับ
13:02เขาคู่ควรเป็นผู้ดูแลกซ охชี่
13:04ไหน
13:06เจอร์อยางนี้ทําหารมาหรือ
13:08แล้วikalิงเจอร์อยางนี้ทําหารค
13:13ุณเป็นคนฟ้องใช่ไหม
13:15ไม่ถามแบบนี้
13:15เพราะฉันเป็นคนบอกคุณ
13:19ฉันเปล่า
13:22สวรรย์ไม่เป็นใจให้ตรากูล
13:23พันธ์จะเล่นงานร่ะ
13:25ไม่นึงกว่าเจียอย่างไม่อยู่
13:30พันหยงเหนียนจะยกโรงงานให
13:32้ฉันดูแล
13:33แต่ไม่นึกก็จะยกให้ปริงๆ
13:37ที่แท้ในใจเขาไม่เคยเห็นฉั
13:40นเป็นลูกชาย
13:43สู้คนงานหยิงยังไม่ได้
13:45ในเมื่อคุณหมดเยอะยายกับประก
13:47ูลพันธ์ก็ไม่ต้องอยู่ที่นี่
13:48แล้ว
13:50ตอนนี้เราไปจากที่นี่กัน ไปอยู่ที่
13:52เกล่ๆ ไม่ต้องก้าวไกลเรื่องพ
13:53วกนี้อีก
13:55แต่ชวนฉันนี้เหรอ
13:56ใช่เหรอ
13:57สิบปีก่อนเราพลาดไปแล้ว ฉัน
13:58ไม่อยากพลาดอีก
14:00วันนั้นคุณรับปากฉันแล้ว ค
14:01ุณจะไปกับฉัน
14:04ตอนนี้ไม่ได้
14:06ไปจากตรรกูลพันตอนนี้ไม่ได้
14:09ฉันลำบากมามากแล้ว
14:11แม่ทะแทถูกคนรังแก ตายเพร
14:14าะความแค้น
14:16ฉันไม่ไปง่ายๆเหรอ
14:20แต่ว่าฉันไม่อยากอยู่อย่างหลบ
14:21ๆ ซ้อนซ้อนอีกแล้ว
14:23รอไปเธอ ไปอยู่ที่เกล็กๆ จากตระก
14:25ูลพันธ์นะ
14:26อิวิน ฉันรู้ว่าเธอกับแค้
14:30นใจ เป็นสัญญานะ
14:33เมื่อได้ที่ควรเป็นของฉันคื
14:35นมา พันหยุ่งเหนียนรับกร
14:37รมที่ก่อไว้
14:38ฉันจะพาเธอไปจากที่นี่ทั้งที
14:40เลย
14:41ไปใช้ชีวิตของเราสองคน ดีไหม
14:50โยงไทยหลุก
14:56คุณไหนสาม กินข้าวค่ะ
14:59บอกแล้วว่าตอนไม่มีคนอื่นให้
15:00เรียกว่าปิงๆ ยังไม่กลับ
15:02เหรอ
15:02ฉันอยากช่วยพี่สู้เต็มที่ไง
15:05พี่นะ อย่าหวนแต่ทำงานสิ
15:08เอาแต่ทำงานไม่กินอะไรเลย
15:10ถ้าผอมสู้ปลาย คุณชัยสามต
15:11้องต่อว่าแน่
15:16สตรูรอบตัวแบบนี้ ทำอะไรก็ไม
15:19่เป็น ต้องเริ่มสุดจากพื้น
15:20ฐาน
15:22ถ้าเจยอย่างอยู่ด้วยคงจะดี
15:25ขอโทษค่ะ ฉันปากมาก
15:28ฉันรู้ว่าพี่กดดันมาก แต่พ
15:31ี่ทำได้
15:32ฉันเห็นพี่ดิลุกคิดเร็วด
15:33ีออกค่ะ
15:34พ่อฉันสอนไว้ อย่างลืมสิ บ
15:37้านฉันเปิดร้านขายยา
15:39ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อตระกูลพั
15:41นธ์ เพื่อเจยอย่าง
15:43เหงื่อยแค่ไหนฉันก็สู้ ไม่ต้
15:45องให้เจยอย่างเป็นห่วงฉัน
15:49ทำงานตั้งนานแล้ว หักผัดสัก
15:51แป๊บ กินอะไรหน่อยเธอ
15:53ไม่เป็นไรหรอก ยังไม่หิวเลย อยาก
15:55ทำงานก่อน
15:56ไม่ต้องห่วง อากาศร้อนกับข
15:59้าวไม่เย็นเร็วหรอก
16:00เธอรี่ไปพักผ่อนเธอ
16:01คือได้ แต่ใหญ่ดึกนักนะคะ
16:12ปันเจียอย่าง สารไตสวนคดีว
16:15ันที่ 13 เดือน 9 ปีมิงกวะที่ 16
16:17แต่สงคามเขตเขายี่หลง 2 ข้อหา
16:211. สมคบขายชาติ 2. ลบนี้ราชก
16:26ารทหาร
16:27ปันเจียอย่าง คุณมีตำแน่ง
16:30แพ้ทหาร หัวหน้าแถวกองร้อยท
16:32ี่ 38
16:34นำคบสัตรูขายคาวหวังก่
16:36อการกระบท
16:38ทำให้คุณทั้งกองตายมดให้คุณ
16:40รอ muitชีวิตเพียงผู้เดียว
16:42อีกทางยังนี่ทหาร และลบซ้อน
16:45ตัว
16:46สาร สงสัยว่าคุณเปิดเผยร่
16:48องรอยของกองทัพตั้งแต่แรก
16:50เพื่อให้สัตว์รู บุกมาโจนต
16:52ีทับเรา
16:53ทำให้เสียหายลมตาย
16:55คุณต้องให้การ
16:57สาดที่ขอรบ
16:58ที่พวกคุณกล่าวหาไม่ใช่คว
17:00ามจริง
17:02ผมขอปฏิเศษ
17:03ปฏิเศษละ
17:04แล้วทำไม คุณถึงนี้มาได้เพียง
17:07คนเดียว
17:08อาวเป็นเพราะโชคช่วย
17:11หรือไม่ก็ โชคร้าย
17:14กูจากรับรอก
17:16เดี๋ยวก็โชคดีเดี๋ยวก็โชค
17:18ร้าย
17:19สาดที่ขอรบ
17:20แต่แต่ผมปลดทหาร
17:23พอหลับตาลง
17:25ก็เห็นเพื่อนร่วมกองร้อย
17:28ตัวเปือนดินนอนจมเลือ
17:30ผมเป็นแพทย์ทหาร
17:33ผมช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้
17:35เราให้พวกเขาตายจากไปที่ละคน
17:38ผมจําใจ
17:40ผมไม่รู้ว่าโชคดีหรือว่า
17:41โชคร้าย
17:42เขาได้ตัวซอประหวัดแล้ว
17:45คุณเคยถูกหัวหน้าเหลียนส
17:46ักถาม
17:47จากนั้น
17:48เขาตายในครั้งที่ถูกสัตรูโ
17:50จมตี
17:50ทำไมถึงเมื่อเอินขนาดนี้
17:53คุณยืมมือสัตรู
17:54แก้แค้ส่วนตัวใช่หรือไม
17:56่
17:56คุณไม่สายของสัตรูใช่ไหม
17:58ไม่ใช่
17:59ไม่ใช่จริงๆ
18:01คุณทั้งกองโดนจูโจมตาย
18:04ยกเว้นคุณที่นี้มาผู้เดียว
18:06คุณเหลือเชื่อมากนะ
18:08ต้อยคุณรอดชีวิต
18:10ทำไมไม่ได้ไปได้งานตัว
18:12ถ้าผารกระบอกปืน
18:14เป็นแพทธหารของสัตรู
18:16อย่าไม่ยอมแล้วว่ากระบทอีก
18:17ไม่ได้กระบบทนะ
18:19ไม่กระบบทแล้วเรียกว่าอะไร
18:22ต้อมาคุณหลบส่อน
18:24คุณไม่รายงานตัว
18:26นี่แหลแนอidor công
18:27นะนี่ทธหารทำพิจกรอย่างร้ายแล
18:29ัง
18:30ใช่
18:32ผมนี่ทธหาร
18:34ผมพิจกรทธหาร
18:36นั będąเป็นเพราะ
18:37ที่ผมร่วมกองทัพ
18:38เป็นแพทธหาร
18:39เพราะอยากช่วยคน
18:41ไม่เคยอยากจะถือปืนญิงคนตาย
18:44แต่พออยู่ในสนามรถ
18:46ที่แทรผมเลิกไม่ได้
18:49อีกตามกองทับ ขึ้นเหนือล่
18:51องใตร
18:53ด้านหนึ่งผมต้องช่วยคน อีกด้
18:55านหนึ่งผมต้องข้าคน
18:57ผมรู้เลยว่าตัวเองเป็นหมอหรื
18:58อว่าพิชฆ่าส
18:59อยากถอนตัวแต่ตอนนั้นแล้ว
19:03แต่เนื่องจอบาทหารหนักนั้น
19:07ผมจำใจต้องอยู่ต่อไป
19:09เพร matarทั้งสงครามเขาย 작은อง
19:11ปองทับของผม ทุสตรูจูโจม
19:18ผมทั้งค่ายตายหมดเลย
19:21ผมเองก็ปลาดเจ็บสาหัตร
19:24ผมรึกว่าผมไม่รอดแล้ว
19:25แต่ว่า...
19:28ผมเป็นพระโชคดี
19:30ผมรอดตายเพียงคนเดียว
19:34ตอนนั้นผมรู้สึกว่า
19:37เป็นต่อหายมันจำใจจริงๆ
19:40จริงกันไปมา ข้ากันไปมา
19:43วันนี้คุณข้าผม พร้องนี้ผมข้
19:45าคุณ
19:46เพื่ออะไรกัน
19:51ก็เลยต่อสินใจออก
19:52ขุณเป็นทหาร
19:53มีหน้าที่ปกป้องประเทศชาติ
19:57ข้าสตรูมันผิดรงไหนกัน
19:59ผมข้าถามสานหน่อย
20:02เพราะที่ถูกคุณยิงตอย
20:04ได้สตรูทั้งหมดหรือเปล่า
20:07สมควรตายทุกคนหรือเปล่า
20:09ทหารที่พรีชีพเพื่อชาติ
20:11สีเลือดอย่างยุธีทรรม
20:13ไม่มีเรื่องส่วนตัวสอดแซก
20:15เลยหรือเปล่า
20:15บางอาจ สิมริยาต่อสานหรื
20:17อ
20:19ผมขอโทษครับ ผมรับรูสานมากไป
20:24แต่นี่ผมพูดไป
20:27แค่อย่าให้สานเข้าใจ
20:30ผมรังเกจสงคราม
20:34ผมกลัวเลือดไหล
20:36ผมกลัวเสียสละ ผมกลัวตาย
20:39ผมเป็นแพ่ษหาร แต่คุณกลัวต
20:41ายอย่างนั้นเหรอ
20:42ผมว่า ผมกลัวตาย ผมกลัวให้พวก
20:44บริสุดต้องไปปล้ายเปล่า
20:46ผมถามหน่อย Laureln
20:48ถ้าคนหนึ่งเป็นสัทพนทรู พ
20:50ว่า scattering
20:51คุณจะซ่วยใครก่อน
20:53ไม่อยาก
20:57ผมจะถามใครสุดท้า ทุ리ต์ซ teaching
21:04ไม่ทรยศพวกเราหรือเปล่า
21:05ผมไม่เคย
21:08ในสงครามเขายี่ลง ผมชี้แแจไปห
21:10ลายครั้งละ
21:13เห็นเพื่อทหารในค้ายเดียวกัน
21:14ตาย
21:14ผมเสียใจมาก
21:16ผมเป็นหมอ
21:17ตะว่าชุยพวกเขาไม่ได้เลย
21:18ผมจะปุ้ดมาก
21:20ซาณ์ได้ขอรบครับ
21:23น arrays konuş洲พันเจียอย่างคนี้ไม่ใช่ท
21:24หาร
21:25แต่ว่าเป็นหมอ
21:26แต่เป็นพระฐานหมอของผม
21:29ว่าคุณจะลงทอดผมไม่ว่าอะไร
21:32แต่ผมคอยย้ำกับสารทั้งสามท่
21:34านในชัดเจน
21:35ผมไม่เคยหากหลัง ไม่เคยทนยุด
21:39แค่อย่างนี้จะการเข็นข้ากันเท
21:40่านั้น
21:45จำเลยพันเจียอย่าง
21:48ผมผิดข้อหาขายขาวกระบท
21:50ไม่ดำเนินขดี
21:51ตอนที่สอง หลีทหาร
21:54มีโทษ จำคุกเจ็ดปีเต็ม
21:57ส่งตัวไปกับขังที่คุกหนั
21:58งหนิง
22:03โทษแล้ว surely
22:03นั่นก็แช่งความจับเจียอย่
22:04างแล้ว
22:05จะไม่กลับมาอิก
22:07พันโห่เนียนต่ 부분이กหลังด
22:09ูแล
22:09คิดไหนได้ Lauanal ให้เป็นวงquer
22:11เป็นทางปิ่งๆ
22:12ถึงบ่งบอกได้ว่า
22:13พันโหโหเนียนไม่เคยเห็นาน
22:14ายว่าในสายตา
22:16ไม่เคยไหว้ใจเย yesterday
22:17客様ứ บากตัวนึง
22:20พันโหเนียนอินume
22:22จิ่งจอกเท่าหวางแผนช่ำชอง
22:24หรือเกิน
22:26รับมือไม่ง่ายสะแล้ว
22:27พ่อ ท่านยมเหลียนแกล่จะลง
22:30ลงแล้ว
22:31ได้เวลาที่เราจะคิดบัญชีแล้ว
22:34ดี ลูกพ่อมีความกล้าที่จะ
22:36สู้
22:37แบบนี้ แม่อยู่ในประโลกก็ต
22:39ายตาหลับ
22:41เราสองพ่อลูก ลงเรือลำเดียวก
22:44ัน เป็นตายเท่ากัน
22:46ครับ
22:48พ่อ วัยพร้อตให้เราแก้แค้
22:51สำเร็จ
22:51ดี
22:52พ่อ ยอดสรุปบัญชีเดือนนี้
23:00อีก 2 วันก็เสร็จแล้วคะ
23:01เดี๋ยวเอาไงให้ดูนะคะ
23:03ดีๆๆ ลำบากหน่อยนะ
23:05แหละจะต้องช่วยดูแล หยงไท่
23:07ลง
23:08เลือกงานกับบ้าน ต้องมาดูแลช่
23:10างอีก
23:11พ่ออย่าพูดแบบนี้คะ เราเป็นคร
23:13อบครัวเดียวกัน
23:14ใช่หละ ช่าย�..ขอบคลัวเดีย
23:16วกัน
23:16นุกน้องกาวกาวบอกว่า schedulesonyaด Bruce
23:18เป็นเพราะคุณพ่อจัดการดี
23:20ค่ะ
23:21เอ๊ย เอาไปว่า... dwars
23:24เธอตัดสินใจไปเลยนะ
23:25ไม่ต้องมาถามพ่อทุก PM
23:27ไม่ได้ค่ะ...
23:28ระสบการณ์หนูยังน้อยอยู่
23:30ระสบการณ์ก็ต้องค่อยๆสะสม
23:33ต้องมันใจหน่อยสี่
23:34พ่อไว้ใจเธอ
23:36กับคุณค่ะคุณพ่อ
23:38พ่อ
23:38อ๋อ คุณชายใหญ่ พี่ใหญ่
23:40พี่ปิง กระตันอยู่จังเลยนะ
23:43เป็นหน้าที่ค่ะ คุณพ่อ เดี๋
23:45ยวออกไปก่อนนะค่ะ
23:46อืม
23:56อ๋อ เรียกผมมาทำไมเลย
23:58ทำไมจงใจหาเรื่องปิง ๆ อยู่เรื่อย
24:02มีคนมาฟ้องก่อนนี่เอง
24:04ไม่อยากให้ใครรู้ แกก็อย่าทำสิ
24:07แกต้องว่าฉันนอนง่อยอยู่เวลเต
24:09ียง
24:09จะไม่รู้อะไรเลยเหรอ
24:11ก็กับอار้องทำอะไรไปบ้าง ฉันรู้
24:13หมด
24:15ขอบครัวเดียวกัน
24:16ต้องอาวไห้ถึงตายกันเลยหร
24:17ือไหน
24:18ผมตั้งหากที่ต้องถาม
24:20ไม่ความว่าไง
24:21ทำไมถึงหลำเอียง
24:23ยกโรงงานให้คนงานหญิงดูแล
24:25แต่ไม่ยกให้ผม
24:26คนงานหญิงlists
24:28เขาเป็นน้องสไพล
24:30นักไม่ผู้ดูแบป aproximadamente
24:32ก็จะให้เกี่ยกันบ้าง
24:34ผมเป็นท corrected ควรRelาย ด้วยซ้ำ
24:35ผมไม่ใช่ลูกพ่อล่ะ
24:37ทำไม
24:38นิ่งไปเลย
24:39รู้ว่าพูดไม่ออก
24:41หนูก็ปกบิดความชั่วที่ทำไม่
24:42ได้ละ
24:43หน Schedule screening น disappas
24:46บอกมา esses
24:48ว่าฝาร์กฉีหง
24:49ไม่ใช่แม่แทemicๆของผม
24:50ใช่ไหม
24:53ผствен haciendo ары блising
24:56ไม่เคยเห็นผมเป็นลูก
24:57เห็นเป็นแค่มากตัวนึง
24:59ไม่แค่เคρื่องมือ
25:00เครื่องมือย่างตำแหน่งพูดซึ
25:01มโทษ
25:03แค่ร่วนหวดแล้วเหรอ
25:04แค่ฝังเศยกเจ้าเหรอah
25:09ใช่
25:10我想พูดเองนี่
25:11ถ้าไม่อยาให้ใครรู้ก็อย่าทำ
25:14เพื่อตำแหน่งพูดดูแล
25:16ほ你的 ผมเสียสละแม่ผม
25:18คุณชั่งตำช้าโหดเทียม งั้
25:20ย อließ
25:21ใช่
25:22ฉัน ผิดต่อเขา
25:25และวะตอนนั้น ฉันถูกห caval Cities
25:26กажи
25:27ฉันพูดความจริง หลายปีเมื่
25:30อนี้ ฉันหาโอกาสชดเผยให้เขา
25:33ไม่ต้องเสร็จแส่งแล้ว
25:37แม่ผมตายแล้ว จะชดชัย ก็ไปชด
25:41ชัยแน่นารกไป
25:44ชี ชีผมตายแล้วเหรอ
25:49แม่สู้ทนลำบากมาหลายปี อัด
25:52อ้านตันใจมาก
25:55คุณจะทวงความเป็นทำให้แม่
25:57รู้ไหมทำไมตันคูณพัน ลูกหล
26:00านถึงน้อยแบบนี้
26:02เพราะว่าคุณทำช่วง สวันล
26:04งโทษแล้ว
26:08สุบันจะให้คุณเห็น คนที่คุณ
26:10รัก
26:12ปลายจากไปทีละคน ปลายให้การค้
26:15า
26:16ร่มสลาย นึกว่าให้ลูกสภั
26:19ยเป็นผู้ดูแล
26:21เพราะให้เจียอย่างกลับมา ให้เข
26:23าเป็นต่อเหรอ
26:24เลิกเพลาะฝาสักที
26:26ทำแต่เรื่องช่ว่าๆ
26:28เจียอย่างไม่กลับมาแล้ว
26:30ไม่มีลูกชายสองสบแล้ว
26:34แล้วก็ไม่ต้องหวังเพื่อนผม
26:35เพราะผมมันใช่ลูกชายของคุณ
26:44ตระกูลพัน
26:46ทำไมนายท่านเป็นแบบนี้
26:49ทำไมถึงเป็นอำมาพริก
26:52เจียเซียน
26:53เกิดอะไรขึ้นกับนายท่านกันแ
26:55น่ ฮะ
26:56ใช่ครับพี่ใหญ่
26:58ตั้งที่ฉันเอายายให้คุมพ่อกิ
26:59น
26:59เขายังดีๆอยู่เลย
27:01ตรงๆ... ถ้าของไม่ได้สงสายฉั
27:04นหรอกมั้ย
27:05คุณพ่ออาจจะกินอะไรที่แซลง
27:07ก็ได้
27:08หรืออเหรอ
27:08ทุกภาพพ่ะพวกของพี่ใหญ่ไม่
27:10ดีเลย
27:10ไม่ยอมพาร์กพักค้น
27:25ทำร้ายตัวเองชัดๆ
27:27ทำยังไงกันดีล่ะ
27:29เจียอย่างอยู่ก็ดีสินะ
27:31พวกแม่อย่าห่วงเลยค่ะ
27:32สวันคุ้มครองคุณพ่ออยู่แล้
27:34ว
27:34เอ๊ะ ไม่ได้กัน
27:37พรุ่งนี้ต้องไปวัดจริงถู
27:39ก
27:39ขอพรให้นายท่าน
27:42อลัน ช่วยเตรียมของให้ด้วยนะ
27:44ได้ค่ะ หัวหิน
27:47เยี่ยนเถา
27:48พรุ่งนี้เธอปัดกับแม่
27:50ฉันเหรอ
27:52ใช่
27:53อ๋อค่ะ หัวเอ้ยอ่ะซ้อ
27:55ไหว้พรากินเจยตอนนี้
27:57ไม่ช่วยดีๆขึ้นหรอคะ
28:01แต่ว่าก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
28:05เจ้าแม่เมตา
28:06ช่วยผู้คนอยู่แล้ว
28:08ไม่เหมือนกับใครบางคนหรอ
28:10เอ๊ะ อัことนอนรับถุม
28:11เธ็นใกลนตายแล้วไม่ช่วย
28:13อ่ะซ้อน...ไม่ต้องด้านด้อนไป fluff
28:15เอาๆ เวลามาอยู่กับพี่ใหญ่ดีก
28:17ว่า
28:18ارßeในครอบ when they came off
28:19เธอจะมาพูดมากทำไม แหละซ้อเขา
28:21คิดเอง
28:22ใช่แล้วค่ะ อัลลุย ฉันเข็น
28:26ที่อยู่ให้นะ
28:28นั่งเดือเขาตัวเมืองคืนนี้เลย ไป
28:30ร่วงหมอฝรั่งเชิญหมอมาที
28:32ได้ครับคุณอายสาม
28:33เฮ้ย กลายขนาดนั้น เขาจะมาได้ง
28:36่ายง่ายเหรอ
28:37เขาเป็นรุ่นพี่ของเจียรอย่าง
28:39น่าจะยอมช่วยเราค่ะ
28:41อืม ขอให้จริงเธอ
28:45เอียเซียร ไม่นึกเลยนะ เห็นเกี่ย
28:48บเกี่ยบแบบนี้
28:50ตีบทสะแตกกระจุย
28:54อรอง อย่าบอกนะว่าแม่แต่อา ก
28:57็คิดว่าเป็นฝรีมือผม
28:59แม่
29:01ที่พ่อเป็นแบบนี้ ก็สวรร์
29:03ลงโท่น
29:04ก็กรอกรรมเอาไว้เยอะนี่ ช่
29:07วงนิตระกูลพันด์เพราะบาง
29:09หรือเกิน
29:11ฉันว่าแต่เวลาที่เราต้องมารว
29:14มมือกันแล้ว
29:17ที่ใหญ่คงจะเป็นบ้าเป็นบอไป
29:19แล้วล่ะ
29:21ยอมเชื่อผู้หญิงกินผัว ให้
29:23มาชี้ไม้ชี้มืออวดเบ่งในบ้
29:24าน
29:27กำตามสนองเข้าให้ สมน้ำหน้า
29:31ตัวราณว่าไว้ บ้านเมืองล่
29:33มจมถ้ามีคนช่วง
29:35อารองไม่ต้องควง ผมไม่ยอมยกก
29:38ารข้าของท่อนตรกูลให้คนอื่น
29:40หรอก
29:41ถ้าเราอาหลานสามาคีกัน มัน
29:44ก็ไม่มีอุปสรรค์เหรอ
29:50ดี เราดูไปเรื่อยๆ อย่างรู้ว่ายัน
29:54ปริงๆ จะไปได้สักกี่ล้ำ
30:02ตรกูลผัด
30:38ตรกูลผัด เป็นไงบ้างครับ ไม
30:39่เป็นไร
30:40แต่เราเอง พวกจบดิ
30:42ไปช่วยคน ไปช่วยคนก่อน
30:46ปล่อยฉัน ฉันเป็นแพทหาร ปล
30:48่อยฉัน
30:50ตรูพันธ์ เป็นไงมากครับ มาเจ
30:52็บที่ขา
30:53จะไม่เป็นไรมาก ไปช่วยกันอื่นก
30:55่อน
30:55แห่งใจไหม
31:10แห่งใจไหน
31:11อย่างใจ
31:15นะ
31:15โอ้ เรือ
31:26звักน่ะ
31:33มัน
32:02นี่ เป็นไงบ้าง
32:04อ๋อ พวกพัน
32:08ผมไม่เป็นอย
32:08ไป ไป แหลบ้าง pai
32:11ไม่เป็นไร
32:13เมื่อกี้เราถูก จมติ
32:15นี่ที่เจอคุณ
32:17คุณเป็นหมอเหรอ
32:19ผมชื่อพันเชยอย่าง
32:22เคยเป็นพาศหานนะครับ
32:24เคยเหรอ
32:26ผมทำผิดกฑ ผมนี่ธหาน
32:29คุณต teuลک
32:29ต portray satisfied
32:30จำพวกที่นานนิ่งครับ
32:32นี่ธหาน
32:32shirts น่ะเมื่อกี้ทำไมไม่ดี
32:35แต่คุณเจอมือผมก่อน
32:47เจียอย่างต้องจำคุกเจ็ดปี
32:49ตกลงตกูลผ่านทำอะไรผิดกันแ
32:51น่
32:52เดี๋ยวก็ทายเดี๋ยวก็ถูงจับ
32:54ยังเป็นบ้านอยู่ไหม
32:58ติ้ง ติ้ง
32:59ในเมื่อเจียอย่างยังไม่ได้กล
33:01ับมาง่ายๆ
33:02เธอก็อยู่ดูแลคุณพ่อคุณแม่
33:03ที่บ้าน
33:05พังโย่งไทยลงนะ
33:07ใช่กับเชียงเซียนจะดูเอง
33:08ก็ไม่ต้องว่า
33:09ใช่แล้วบิกๆ
33:13ดูแลวเรื่องในบ้าน
33:15ผู้ยิงละเอียดอ่อนกว่า
33:16อรอง พี่ใหญ่
33:18ไม่ต้องเป็นห่วงแทนฉันหล
33:19ัก
33:21ฉันรับปากเจออย่างแล้ว
33:22จะดูแลตระควณพันโย่งไทยล
33:23งอย่างดี
33:25ฉันไม่ยอมให้คนถอยหน้าไหน
33:27ฉันไม่ chocolates
33:29โย..โย่งไทยลง
33:33ต้องลับบายสั่งซื้องวดใหญ่
33:34มา
33:35ปอนวันที่ห้าเดือนหน้า
33:37เร่งทำไม้ดิบให้ได้ 1,000 ชั่ง
33:391,000 ชั่งเหรอ
33:40พี่ปิงๆดูไหมเนี่ย
33:42รอดูไปก่อน
33:44ปิมนายสาม
33:44มีอะไรก็เรียบเรียบพูด
33:47ร้านขายผ่าน
33:48ยังมีงานรอยชัดประจัดการ
33:50ก่อนนั้นนี้เจ๋งชื่อเหลิน
33:52รวมหัวกับสามโรงานใหญ่
33:54กีดกันอย่งไท้ลง
33:55อยู่ดีๆมาขอรวมมือกับเรา
33:57ต้องเป็นแผนชั่วแน่ๆ
34:00นายสาม
34:01ทำธุรกิจ
34:02เธอยังไม่เก่ง
34:04กำไรเห็นๆ
34:05เธอจะปล่อยเงินหลุดมือไปใน
34:07ยังไง
34:09พี่ใหญ่
34:10ช่วยพูดอะไรหน่อยสิ
34:11จีสิ่งซึ่งเป็นคุกแข่ง
34:13กับเรามาตลอด
34:13อยู่ดีๆรวมมือกับเขาทำไม
34:15ปิปิ
34:16ยงไท้ลงของเรา
34:18เคยถูกโรงงานอื่นจวมตี
34:19นี่บ้าเจ็บสรายหรือ
34:21คนงานต้องกินข้าวก็ไม่รับ
34:24ใบสั่งซื้อ
34:24คนงานก็โดดตาย recruits
34:25ฉันรู้แค่ว่า
34:26คุณพ่อบอกฉันไว bo
34:28ว่ารับใบสั่งซื้ออะไร
34:29ต้องให้ฉันไปถามเขาก่อน
34:31ดังนั้นการรวมมือครั้งนี้
34:33ต้องคุยให้ละเอียด คิดให้ร
34:34อบคร่อบ
34:35คุณไท้สาม
34:37ถ้าแห่งนักนักก็
34:39คอยไปคุย בהอมelu aveni
35:12ในวันที่ 5 เดือนนะ
35:12ใครจะไปรู้ ฉันไม่ใช่หมอนะ
35:16แต่ว่าไปแล้ว ตรงเราไม่เอาไหน
35:18ช่วยพ่อดูแลโรงงานไม่ได้
35:20ใครของกลแกอายุมาก จะต้องหนื่อย
35:23ก่อนพ่อเป็นอำมาพรึก พี่พู
35:24ดจ้าให้เขาโมโหใช่ไหมล่ะ
35:26ก็สงสั ting ว่าฉันทำให้พ่อป
35:29quantityหรอ
35:29ฉันไม่มีจั capitana อย่างจริง ค่
35:31ะอยากทำให้รู้เรื่อง
35:35ฉันเป็นลูก差ดของพ่อ ไม่อยาก
35:37เห็นพ่อปptions dopo Santos
35:39ถือดิดิ ทร albums Build พ่า ถึงให้พ
35:40ี่กับอารองดูแลงงาน
35:42เพราะก่อนฉันออกไป ท่านยังบ
35:43อกให้ฉันดูแลให้ดี
35:44เธอพูดมาต่างนาน ก็แค่ไม่อยาก
35:46จะรับไปสั่งซื้นก์นี่ Haa
35:48ไม่เป็นไร! ไม่รับก็ไม่รับสิ!
35:51อยากมากว่าชดใช้เงินมาต้องจำ
35:52เป็นสองเท่า
35:53อะไรนะっと、ชดใช้สองเท่า
35:55อารอง เราไม่มีชоныย้ quarterly
35:57นอกนาทะสникаดาลนั้น
35:57ชดใช้ไว้หรือเปล่านะ ยังเร
35:59ื่องเล็ก
36:00ที่ผ่านมาย 공กไท่ลง
36:01ไม่เคยชดใช้เงินมาจำใครเลย
36:03มันเสือบเสียเฉื่อเสียง
36:06改Al違 umatur rang palabras นี้ steps like this
36:07เรามาต้องรับให้ได้หรือ
36:11ได้
36:12อ่าให้ฉันรอไปสันซื้อนี้
36:14ไม่ทำอะไรอย่างอื่นเลย
36:16ทำแต่ไม่ดิบ
36:16ก็ไม่มีทางทำเสร็จพันชั่งพ
36:18ายในเครื่องเดือレ
36:19ทำ cables b
36:21ทําล่วงเวลาเอาสิ ทํา 24 ชั่
36:23วโมง สินเดือส่งของคันเน
36:25ี่ย
36:25ไม่ดาด ฉันต้องปริกษาคนงาน
36:27ก่อน
36:27คุณนายสาม ก็ไหนว่าเป็นผู้ด
36:30ูแลไง พี่ตะ อะไรก็ต้องถามคนงานเห
36:33รอ
36:34ใครไม่ยอม ก็ลายออกไป
36:36อรอง พวกเขาเป็นคน ไม่ใช่เหล็กนะ
36:38บิบิ ถ้าก็เคยเป็นคนงาน สนิท
36:42กับพวกเขา ทำไปเครียกล่อมพวก
36:44เขาสิ
36:48ก็ได้ งานนี้ฉันรับปากก็ได้
36:51แต่ฉันขอร้องพวกคุณหน่อย
36:54อ่อไปจะรับงานอะไร รับใบสั่งซ
36:57ื้ออะไร ต้องบอกฉันก่อน
36:59ห้ามตัดสินใจเอง
37:01เดี๋ยวเสียน ต้องแก่อย่างขน
37:03ัดเอาไว้ จะไปตัวดูสินค้า
37:04ที่ร้าน
37:05ไปช่วยกับดูลูกค้าหน่อย นะ มา
37:11เจ๊เล่าดื่นที่คุณชายสามีท่
37:13าหาร ให้คุณชายใหญ่ฟังหรือ
37:14เปล่า
37:15ฉัน... เล่าหรือเปล่า
37:18ฉันเปล่า เปล่าเหรอ เปล่าจร
37:21ิงเหรอ
37:22เจ๊หลอกฉันได้ หลอกตัวเองได้
37:24ไหม
37:25คุณชายใหญ่ ไม่ใช่คุณชายใหญ่
37:27คนเดิมแล้ว
37:28เขาทำร้ายในท่าน ทำร้ายเจ๊อย่าง
37:30ตอนนี้รวมหัวกับอารอง จะหุก
37:32หย่งไท่ลงแล้ว
37:33ความทดการอาศวิสนาที่ทุก
37:35อยู่ดังกัน
37:37การอัลการอาศวิสนาทิธภา
37:39พ
37:41ขอบคุณสำหรับท่าน
37:55ทินกินเดียว