00:00เฮ้ย
00:02สิ
00:03โห
00:04เฮ้ย
00:06สิ
00:16เป็นอะไรหรอไทยไล่
00:18เอ้ย
00:20ฉันรวจสอบแน่งสือทุกเล่มในผลนิวแล้ว
00:22แต่ก็ยังไม่มีวีแบบที่จะขายปริษณาของคือสาย
00:24หังความปรองดองได้เลย
00:26ไม่มีเรื่องควรแจปลดล็อกอะไรสักกันนิด
00:28มีแต่บังอย่างบอกฉันว่าการเปิดนั้นสําคัญมาก
00:31หวังว่าเจ้วหญิง ซนkel้อสเตียจะบอกอะไรได้
00:34ถ้าห้องสมมุตใน живอยังไม่ได้ก็ไม่รู้ พ่อจะไปหา Nein
00:42ไฟไล้ที่รัก มันคงจะดีมาก ๆ เท่งมีเธออยู่ใน жив because of myself
00:47แต่ฉันก็มีงานอื่นอยากให้ช่วยงานในใกล้กับ Ponyville
00:51อย่างที่รู้ ประสทภทย์โบรัทที่ฉันคน 잇อยREW
00:54ต้องกับเจ้าหญิงหลุ่นหน้า ตอนนี้เหลือแต่ซากแล้ว
00:57มันอยู่เลือกเข้าไปในป่า Everfree
00:59แต่ถ้าลองหาดูดีๆ
01:01ถ้าอาจจะเจอหนังสือที่มีประโยชน์ต่อการค้นคว้าของเธอ
01:04ซ้อนอยู่ที่ไหนสักที่ในซากของสมุตที่นั่นก็ได้
01:09ว้าว
01:12ว้าว ดูหนึ่งสือเก่าเก่าพวกนี้สิ
01:15เหมือนเป็น คุมซับมหาสมบัติของข้อมูลเลย
01:18ฉันไม่อยากจะชะลัดไล้ วู้ว
01:20ด้าว
01:24ด้าว
01:25อ้าว นี่ ทวายไลท์
01:29เอ่อ จะกลับกันหรือยัง
01:31พูดเป็นเล่นนะ ฉันยังจะอยู่ที่นี่อีกนั้น
01:34เจ้ามาตัวโน้ย เจ้ามาตัวใจ
01:46เจ้ามาเบียแล้วใจ
01:51มิตรภาพความมางเป็นเช่นบราย
01:53ต้องมาปียางงานใจ
01:55รอมาทางที่แบบปันนำใจ
01:57ออกไปต้นไพร์ ร่วมคลีนเคลง
01:59ดูใจยัญฐมันสถาไม่พอหลัง
02:01แบบปันรัง ฉะมับปันย้อยได้
02:03บนบันดัง ทำสักอย่างมาก ๆ
02:06ตีท้าใจ วันนั้นพวกเธอ ก็เป็นผิดร้า
02:18ฉันไม่ยอมขยับหรอก เธอน่ะสิ
02:21อ่ะ อ่ะ ฉันก็จะไม่ยอมขยับเหมือนกัน
02:25นี่ เป็นการท้าทาที่ยิ่งไงที่สุดที่มีพอนี้
02:27ตัวหน่ายใครท้าทากันมาเลย
02:29หอ?
02:31น่าเป็นตั้งจริงเลย
02:33เออ ทำอะไรกันน่ะ?
02:36Rimbo Dash กับ Apple Jack แข่งชิงตำแหน่งแช้มกิจกรรมสุดยอดท้าทายกันอยู่
02:40นี่ ถึงรอบชิงแล้ว
02:42ใครจ้งตากัน เพล็กกระพิศตาก่อนก็แพ้
02:46ฉันต้องเก็บผู้พึ่งแล้วล่ะนะ
02:48งั้น เราก็จะไม่รู้สิว่า ใครจะเป็นผู้ชนะกันแน่
02:53ก็ขอโทษด้วยแล้วกัน
02:55แล้ว เอายังไงต่อดี
02:58แล้ว เอายังไงต่อดี
03:01ไม่ต้องทางวันไป วันนี้ฉันจัดขนานเอาไว้อย่างดีเลยล่ะ
03:05อืม ขยับจุทษณียม
03:07ยกมาอีกสอง แล้ว ยินดีด้วยนะ
03:10เสมอกัน
03:11เสมอเหรอ?
03:12ตำนั่งสุดยอดท้าท้าย แล้วจะให้เสมอกันได้ยังไงต轉
03:15ไม่รู้สิ ตัวเลขไม่เก่าหกหรอกน่ะ
03:22ฉันก็อยากจะอยู่ทุ่นจดขนาดต่อนะ
03:24แต่ฉันรับปากวีforceโรงเรียนใหม่
03:26จะรองกดอาทศัพดาห์ pog ไม่ต้องแบบให้ใครกด翻 we
03:31เพราะไม่มีใครร็บอาจสาลาย
03:34โอเค งั้นก็ได้
03:36พวกเราก็แค่ต้องไปหาเรื่องท้าท้าอย่างอื่น แข็งก็ต่อบ
03:39ใช่
03:45ฉันว่าฉันพอจะรู้แล้วว่าจะแข็งอะไรดี
03:52เออม ราลิตี้ เธอไม่คิดว่ามันเย็นเกินไปที่จะเดินผ่านปานนี้เหรอ
03:57ช่วงนี้แมงมุมยิ่งเยอะ ๆ อยู่ด้วยนะ
04:00แต่เธอก็คงจะมีเหตุผลที่สำคัญมากพ่อนะ
04:03มันเป็นเหตุผลที่สำคัญที่สุดเท่าที่คอยมีมันเลย
04:07อ้าว...ทางนั้นฉันก็อยี่นดีจะช่วย
04:09fo. อะไรเหรอ?
04:11ชั้นได้ข่าวมาว่าประสาติของพี่น้องทั้งสอง общiedo
04:19และพอมาคิดว่าของสวย ๆ ขนาดนั้นต้องมาอยู่ในสถานที่ผู้ผู้ intentarแบบนั้น
04:23มันก็ช้างหน้าเสียของจริง ๆ
04:25ฉันเข้าใจแล้ว
04:27ชั้นเลยอยากให้เธอช่วย
04:29หาของที่ว่านั่นกลับไปดูที่ร้านกันหน่อย แล้วลองซ้อมดู
04:33บางทีของพวกนั้นอาจจะเป็นแดงบนานใจผลงานใหม่ๆก็ได้
04:37ก็ฟังดูสำคัญเหมือนกันนะ
04:41ใช่ ก็อาจจะไม่ใช่ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉันหรอก
04:46แต่งานแบบคลาสสิกย้อนยุกจะเป็นที่นิยมมากในปีหน้า
04:50ก็น่าจะลองมาดูหน่อย
04:59แน่ใจเหล่าว่าเธออยากจะได้จริง ๆ น่ะ
05:02อยากได้สิ ถึงแม้ บางทีฉันก็ต้องยอมรับว่าที่นี่มันน่ากรู้
05:07มีแต่เศษอะไร เต็มไปหมดเลย
05:12อังเจ้า
05:21โอ้โห นี่ถือเป็นขุ่มซับด้านความงดงามแห่งรสนี้ยอมยุบโมราณเชียวนะ
05:27ไอ้
05:29แอ้งเจ้า เฒา ไม่วิ่งหนีไปไนแบบนันอีกนะ
05:33วัยครับบรษัต牛 1993 วันนี้อันไม่มีหลายอย่างที่ทำให้เจฟตัว essence
05:36กิจที่เดิน Blindness หรืออันจะเลื้นล้มก็ได้ ต้องระวางให้มากๆримcs
05:46ฉันว่าไม่ต้องถือเตียมไปด้วยก็ได้หวไวлоก์ไวแมkins นordersฯตคงไวลux แค่ตอนแรกๆ speed
05:50ไม่ได้ถือให้เธอหรอกหน้า วันนี้ว่าเราคงอยู่หล้างอาnoldหรือก็จนดึก
05:54เราก็เลยต้องเตรียมแสงสว่างไหว้เผื่อย
05:56โอ้ว...เยี่ยม
05:59เอา...ทึงแล้ว่ะ
06:01เออ...ที่นี่เป็นไรท้ายนั่นเหรอ
06:04นี่เป็นที่ที่เราจะพระรãงท่านี่นะ
06:07ตอนที่ฉันอย่างเล็กอยู่
06:08คุณยายสมิทระตำนานบอลาณให้ฉันฟังว่า
06:11ตอนที่ไน้แมนมูลถูกในละเทศ
06:13มุลดำของเธอไม่ได้หายตามเธอไปด้วยทั้งหมดหรอกนะ
06:17คุณยายเคยบอกว่า
06:19เมื่อถึงเวลากลางคืนที่ปลาศาสตร
06:21เวทมุลนั้นก็จะปลากดขึ้น
06:24เป็นพอนี่แห่งรัฐดิการ
06:28เหมือนพีอย่างนั้นเหรอ
06:30ไม่ มีใครรู้เลย
06:33หรือ
06:36ชิ้นนี้แจวมาก ๆ เลย
06:38แต่ว่าก็คงต้องออกไปซ้ำอีกเยอะเหมือนกันนะ
06:42ช่วยหน่อยเธอ ช่วยบินขึ้นไปเอาลงมาทีนะ
06:51อาจจะต้องดันขึ้นหรือเปล่า
07:01ฉันว่ามันก็เป็นแค่ตำนานเก่า ๆ ไม่เห็นมีอะไรท้าทายเลย
07:05แล้วฉันก็ไม่เชื่อเรื่องผีด้วย
07:08เธออาจจะต้องลองหยุดคิดดูใหม่แล้วเหรอไหม
07:19เธอเห็นเหมือนกันใช่ไหม
07:21เห็นเธอ
07:27เอ้า ฉันเจ็บปีดจังเลยล่ะ
07:29ถอเพื่อนรัก ฉันขอโทษทีนะ
07:31ฉันขอโทษทีนะ สงสัยผ้าผืนนี้จะหนักเกินไป
07:33เราไปหาชิ้นที่เล็กกว่านี้กันเธอนะ
07:35โอ้ ได้สิ
07:37แล้วเมื่อกี้เธอแอบหายไปไหนมาน่ะ
07:39หมายความว่ายังไงอ่ะ
07:41ตอนที่แถ่เข้าไปติดอยู่ใต้ผ้านั่น
07:43กำแพงมันหมุนไปอีกด้าน
07:45เธอคงไปโดนประตูรับเข้าหรือมัง
07:46โอ้ ขอโทษที
07:48ฉันว่าที่นี่คงจะมีอะไรแบบนี้เยอะแน่ๆเลย
07:52จริงเหรอ
07:54ก็คงงั้นแหละ
07:56เพราะฉันนั้นเราต้องระหว่างให้มากๆ
08:02เอาล่ะ งั้น ตำนาดนั่นก็อาจจะเป็นเรื่องจริง
08:06เอา ฉันถึงพาเธอมาที่นี่ไง
08:08ฉันว่าโพนี่ที่กล้าหารที่สุด
08:10ต้องสามารถทั้งคืนในประสาทนี้
08:12โดยไม่กลัวจนหนีไปได้
08:14โจค!
08:16spelกรวมเหรอ ฉันไม่gelawนเหรอ
08:18เหรอ ฉันก็เหมือนกัน
08:20งานตรงโลงตามนี้ ใครที่อยู่ในประสาตบนี้ได้นานกว่ากัน
08:24คือโพนี่ที่กล่าอาหารที่สุด
08:27ตามนั้น
08:29แต่ถ้าจะให้ฉันกรว appear to that
08:31ที่สุดแค่ผีโพนี่โพรมา 카메라 ค๊ะง Cathy Pony
08:34คงไม่ได้ผลเหรอ
08:35ฉันก็ได้ด้วย
08:44เจออะไรเบิ่ง มายสไปล์
08:47ไม่ ยังไม่เจอ
08:52แองเจ้ล ทำอะไรที่นี่น่ะ
09:01ว้าว
09:05บันทึกเรื่องราวของพี่น้องทั้งสอง
09:09นี่อาจจะเป็นนังสื่อที่เจ้าหญิงสเลสเทียพูดถึงก็ได้
09:14หวังว่าเธอคงจะไม่ได้กลัวความเมื่อลงนะ แอปล์จัก
09:17ฉันไม่กลัวอะไรแบบนั้นหรอกหน้า
09:19แต่ถึงฉันจะกลัวก็คงกลัวน้อยกว่าเธอเครื่องเครื่องเลยก็ว่าได้ เลนโบแดช
09:25จะน้อยกว่าเครื่องได้ไง เพราะว่าฉันไม่ได้กลัวเลยนี่
09:29ฉันก็เหมือนกัน
09:34เป็นอะไรไปเหรอ
09:36มันก็แค่ทางเดินมืดมืดที่มีรูปข้าพอนี่เต็มไปหมดเอง
09:42ใช่ ไม่เห็น จะมีอะไรน่ากลัวเลย
09:49ฉันเริ่มสงสัยว่าปราษาตนี้จะไม่อยากให้ฉันมาช่วยบุรณาเซินแล้ว
09:54แย่แล้ว อันเจอล มาดิตี้ เห็นเขาบ้างไหม
09:58ไม่รู้ว่าเขาหล่นลงมากับเราหรือเปล่านะสิ
10:01เก้าได้ละ เราต้องเรียบไปหาเขา ประษาตโบราณนี้มีชนะที่ของกระตายเลย
10:06อ่านมีเสร็จซักอะไรหลังใส่เขาหรือพื้นที่นานอาจจะสุดก็ได้
10:10เขาอาจจะไปติดอยู่ในที่มืดแล้วไม่ได้นะ
10:13ฉันผ่อเข้าใจความรู้สึกงั้นเหมือนกันแล้ว
10:23อัพล千ัก ถ้าเธอครัว ก็ยอมรัพมัฒณา ск40
10:27ไม่ต้องเอามือมากะแกะฉันหรอ
10:29เอ่อ ฉันอยู่ทางนี้
10:41ดิดิดิ มีอะไรเหรอ
10:43ฉันเจออะไรที่มีชีวิตแน่
10:47อันเจอไง
10:49นี่ จะได้ของหรือไหม
10:57ฉันก็เริ่มชัดจะเผือทางและพวกนี้แล้วนั้นเนี่ย
11:00เมือเงาอะไรลึกรับรับประสาธแบบนี้จะตายcjeแล้ว
11:05แต่ยังกลับไม่ได้นะ
11:06ตอนนี้แองจอลหลมทามอยู่ในประสาสที่แสนอัตรายนี้
11:09เขาอาจไปติดในซากรุปป้นพังๆ
11:12หรือติดปก่ jedemไปค่อยสูง
11:14น้อยไม่มีน้
11:18SpieCle มาฟังเรื่องนี้สิ
11:22ฉันชอบก้มลงหลบอยู่หลังรูปภาพ
11:25และถึงแม้ทางเดินกรีบเท้าจะทำให้ตกใจไปบ้าง
11:28แต่ลูน่าก็ชอบประตูกลออกมาก ๆ เลย
11:31ทางเดินกรีบเท้าเหรอ
11:33อีกไม่นานออการ์สูลกภายนอกก็จะเสร็จ
11:37แทบเราไม่ไหวแล้ว
11:38อะไรคือออการ์สูลกภายนอกเหรอ
11:41ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
11:48เธอได้ยินไหม
11:55หมายถึงเสียงไปโอแกนที่น่ะกลัวนั้นนั้นเหรอ
12:00เอ่อ...ใช่มั้ง
12:02ฉันไม่เห็นจะได้ยินอะไรสักนี้เลย
12:09เอ่อ...ทวายไล้
12:11เธอได้ยินอะไรไหม
12:12โทสไป
12:13เลิกทำตัวเป็นมังกรคี่กลัวเธอ
12:15ปราศาตนี้อายุหลายพันปีแล้ว
12:17ทำยังถูกทำลายโดยไหนแม่มูลไปกว่าครึ่ง
12:20คงมีเสียงแปลกๆบ้างนั้นล่ะ
12:22มันจวนจะทะลมอยู่แล้วนี่นา
12:27นั้นเหรอ
12:30เองเจอ...
12:32เองเจอ...
12:34เดี๋ยวเราก็หาเขาเจอนะ
12:37เองเจอ...
12:41เธอเจอเองเจอเหรอเขาเปลอบภายดีไหม
12:44สมบูรณ์แบบมาก ๆ
12:47คงไม่มีประสาทที่ไหนที่จะอยากมาปฏิเศษการบุรณะงานศิลปะที่ส่งคุณค่าแบบนี้หรอก
12:53โอ้ว สวยดีนะ ราลิตี้ แต่
12:56ฉันต้องไปตามหาแองเจอลต่อนะ
12:58หวังว่า เขาๆ ไม่คิดว่าฉันทิ้งเขาหรอกนะ
13:01เดี๋ยวฉันตามไปนะ
13:03รอบ รอม ว่าไม่นาน
13:06เธอคิดว่าในประสาทนี้จะมีห้องไหนที่ไม่มีของน่ากลัวอยู่บ้างไหมเนี่ย
13:17โว้ว
13:20ก็แค่ชุดกร่อเก่าๆ เท่านั้นไม่เห็นหนากลัวเลย
13:23ถูก ไม่ใช่ชุดกร่อผีสิ่งที่ขยับเองได้สักหน่อยนี่
13:27ใช่ไหม
13:30อ้าหรื้อเก่ง
13:39น้ำ
13:49في 만 sido prophet
13:51applying
13:54โอ๊ย
13:57เอ้ย
14:09นี่ฟังหน่อยนะเจ้าประสาท
14:14เจ้าก็แก่มากแถมยังน่ากลัวอีกด้วย
14:17แต่งานสิลปาที่อยู่วันกำแพงเนี่ยผู้พังมากๆ
14:20และไม่มีอะไรจะมาอยู่ฉันจากภารกิจการบูรณะของพวกนี้ได้
14:26เออ อัพล์จัก ถ้าเธอกลับไปที่พอนี่วิลก็แปลว่าฉันฉะนั้นนะใช่ไหม
14:40แกลลีตี้
14:43ฉันรู้ว่าธรรมดาเธอไม่ไปซ้อนแกล้งคนอื่น
14:47แต่คราวนี้ขอให้เธอกล่างเธอนะ
15:04Rainbow
15:05นี่เธอ
15:10ถ้าฉันหาเธอไม่เจอแล้วแปลว่าฉันฉะนั้นนะใช่ไหม
15:14ไกลไม่ทำค่ะ
15:16จริง
15:30นี่เป็นประสาที่ไหนเหตุผลที่สุดเลย
15:32อันเจ้า แพรลิตี้
15:42ถ้า ขอให้พวกเธอเจอกันแล้วนะ
15:45รูปปั้นหน้ากรัว ชุดกร่อชุดสยอง
15:58เธอเจ้าประสาทมีแค่นี้เองงั้นเหรอ
16:01ขอให้พวกเธอเจ้าประสาทมีแค่นี้
16:15ขอให้พวกเธอเจ้าประสาทมีแค่นี้
16:22อันเจ้า
16:27อันเจ้า
16:34นั้นมันอะไรกันน่ะ
16:36โอ้ว ก็น่าละก็คงจะเป็นเสียงขอประสาทเก่าเก่าที่คำลังจะสุดตัวลงแล้วอย่างไร
16:42นี่จะมาประชดกันทำไม สไป
16:48นี่มันอะไรกันเนี่ย
16:52ไม่เป็นไร อันเจ้า
16:56เธอไม่เป็นไร เธอไม่เป็นไร
16:58เธอไม่เป็นไรแล้ว
17:00เจ้าอยู่เต็มเลย
17:02อันเจ้า
17:07อันเจ้า
17:09อันละทุกคน ยุดกัน
17:13ทวัยไหร่
17:15ต้องช่วยอันเจ้านะ
17:18โอ้ว
17:20ฟรัทย์ชายเหรอ
17:21ทำมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
17:23เธอมากับฉันน่ะ
17:25ขอบคุณนะ
17:31นี่พวกเธอวิ่งไปมา
17:32แล้วก็หลับกันเองตลอดเลยล่ะเนี่ย
17:35อืม...ก็มีแน่นะ
17:37ยังไงเหรอ
17:39ก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอคือพลนี่แห็งรัฏิการเหรอเปล่า
17:42โฮนี่แห็งรัฏิการคืออะไรล่ะ
17:44อ๋อ..มันก็นี่ท่านก่าวแก่นะ
17:49มันใครเป็นคนแเล่นนั่น
17:52เราก็ต้องไปดูกัน
17:54ทานพูดแดนรักที
18:24นี่พวกเรา รู้ไหมว่าชัยเล่นออการ์ดได้เจ่งมากแล้วฉันก็ป้องเรือเหมือนกันเนี่ย
18:45พิกกี้เหรอ
18:47บางนี้นะ
18:49เธอคือพอนี่แห่งรักทีการกันเหรอ
18:52พอนี่อะไรนะ
18:54เห็นมา ฉันบอกแล้วไง
18:56ฉันคิดว่าเธอต้องไปสั่งกระดิ่งที่ลงเรียนซะอีก
18:58โอ้ ใช่ ฉันก็แค่ไปสั่งแค่ 5 นาทีเอง
19:01เขาว่า 5 นาทีก็พอแล้ว ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม
19:04แล้วฉันก็เลยตัดสินใจจะจัดงานปาร์ตี้สินสุดการสั่งกระดิ่ง
19:10แต่ฉันไม่มีกระดิ่งสีดำเงิน
19:12และถ้าไม่มีก็จะจัดงานปาร์ตี้สินสุดการสั่งกระดิ่งโรงเรียนไม่ได้ไง
19:16ฉันก็เลยมาที่ป่า Everfree พอเก็บกระดิ่ง
19:18เป้า พวกฟรี puisque ประดิ่ง แต่อยู่ดีๆ ก็เริ่มหนาว
19:20ช้าเลยกรุ่มตัวเองไว้ได้ผ้าบาย ที่ฉันจะเอามา
19:23จากนั้นฉันก็เห็น Fred and Share กับ Vality
19:24แต่พวกเขาเข้าไปในประสัตต์กว่าที่ฉันจะช้นมาร่วมงาน แต่ชอบดี
19:27ที่ฉันตามมาข้างนั้น ฉันโดยเริ่งจัดงานให้พวกเธอ
19:30งานอะไรกันเหรอ?
19:31เออ ก็งานที่ทุกคนมาที่ประสัติเก่าแก่นะ
19:33Growing หลบกันไปมาระหว่าที่ชั้นเล่นด์ออกแก่นให้ไง
19:39นี่ไง
19:48ฉันสัญญาว่าเจ้านี่จะกลับไปสู่ที่แดมของมัน
19:50หลังจากที่ฉันบุรณาซ้อมแซมแสดเรียบร้อยแล้วนะ
19:54แล้ว อย่าวิ่งนี่ไปที่ในอีกนะ
19:56โท้ ไม่หากเชื่อเลยว่าฉันจะกลัวขนาดนั้น
19:59สงสัยว่าฉันจะปล่อยให้จินตนาการมาหลอกตัวเอง
20:02ก็ของทุกคนนั่นแหละ
20:04ฉันก็ชอบไหลให้จินตนาการพาไปเหมือนกันนะ
20:06และจินตนาการนั้นก็จะกลับมาพร้อมเค
20:10อืม...ก็ดีนะที่รู้ว่าพอจินตนาการพาเราเตลิดไปไหน
20:14เพื่อนดีๆก็ช่วยพากลับมาได้
20:16แต่ถึงฉันจะไม่ได้เจออะไรเกี่ยวกับหีบสมบัติหรือรับนั่น
20:20ฉันก็ดีใจที่ฉันอยู่ที่นี่ช่วยพวกเธอ
20:22ถ้าช่วยพวกเราจริง ๆ ด้วย ชวัยไหล
20:25ใช่ แล้วทำไมเธอถึงไม่กลัวล่ะ
20:27ฉันได้อ่านมันทึกของเจ้าหญิงเซเลสเทีย ทำให้รู้สึกไม่กลัว
20:31เพราะว่าฉันรู้แล้วว่าเธออยู่กับลูน่าที่นี่ยังไง
20:33การได้รู้เรื่องเกี่ยวกับอดีตนั้นทำให้เรารับมือกับปัญหาในปัจจุบันได้ดีขึ้น
20:38นั่นจะเป็นเรื่องที่น่ากลัว
20:39อาฮะッ ใช่
20:40อ traits merci
20:42其實
20:43ฉันคิดอะไรเด็ดๆ ออกแล้วล่ะ
20:46ทำไมเราไม่ร办เกี่ยนเมื้นทึกไว้บ้าง เหมือนที่คูพี่นาว เจ้าหญิงทำไว้ไง
20:49ผู้stock model เข้า・・
20:51ใช่ เราจะได้เรียนรู้จากกันและกัน
20:54แล้วในวันหนึ่งอาจจะมีพ่อนนี้ที่ไหนมาอ่านแล้วได้เรียนรู้บ้าง
20:58เป็นความคิดที่รอดมาก ๆ เลยล่ะ
21:00ฉันรู้แล้วเรื่องแรกจะเข�นอะไรดี
21:03ถึงไดเยี่ย์ Kundenจ่า
21:04ฉันดิใจที่ตํานานที่คนยายสมิตเล่านั้นไม่ใช่เรื่องจริง
21:08ฉันก็เหมือนกัน
21:09ฉันด้วย
21:10พ่อалог нашฉันไหมถึงพวกเธอย่างเสมอ กันอยู่
21:13ในการแข่งๆพ่อนนี้พวกล่ะ
21:24ก็พิษุกันอย่างนาที่สุด ต่อสุดท้าย
21:36มันต่อสุด ต่อสุดท้าย
21:38มันต่อสุดท้าย และท่าน
21:43คือที่นี่ล้าเจอ ตัวดี!
