00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชนได้ทุกวัย
00:31ฮะโล ซิมอน ช่วยฉันขายทรับ
00:33สินทั้งหมดดวดเลย
00:36ถูกหน่อยไม่เป็นไร จะต้องเร็ว
00:41ไม่ต้องถามมาก ทางตาที่บอก
00:44ร้อนเล่นหรือเปล่า ปล่อยแม
00:56้อันไปแบบนี้เนี่ยนะ
00:59ก็ไม่ถือว่าปลอย แม้อาоеิ
01:02่งทั่วคราว
01:03ฉันต้องนึกถือชื่อเสียงข
01:05องต่อกด้วย
01:08เธอทำเพื่อชื่อเสียของต่อกด้
01:09วย หรือเพื่อกหุ้นสิบپอร์เซ
01:12็นท์ในหมือบรายอันกันแน
01:13่
01:15ในใสัยตาในแม้เป็นคนแบบ
01:16นั้นเหรอ
01:19ฉันพูดไม่ผิด
01:21ได้หุ้นสิบเปอร์เซ็ตนี้มา
01:23เธอกับพ่อจะควบคุมชิวซื้
01:25อได้อย่างสมบูรณ์
01:27สิ่งลอดใจแบบนี้ ใครจะยอม
01:28ทิ้ง
01:30ฉันคิดเกียดอธิบาย แล้วแต่
01:31นายจะคิด
01:35เคยคิดถึงหน้าหน้าบ้างไหม
01:36เห็นเช้าว่าไหมอัน เกี่ยวกับ
01:38การตายของหน้าหน้า
01:39เธอปล่อยเข้าไปเพื่อคุณพวกนั้
01:40น
01:42รู้สึกผิดกับหน้าหน้าบ้าง
01:43ไหม
01:43หน้าหน้าตายฉันก็เสียใจมาก
01:45เหมือนกัน
01:47แต่สืบสูนมาตั้งนานนอกจากข้
01:48อสุงสัย
01:49หน้ามีหลักฐานอะไรที่พิสูจว
01:51่า
01:51บรายอันเกี่ยวของกับการตายข
01:52องหน้าหน้า
01:53ถ้าเปิดเผยตัวตนของบรายอั
01:55น
01:55เขาก็มีแรงจุงใจค่ะ
01:57มีแรงจุงใจค่ะ
01:58ไม่ได้แปลว่าเขาข้าคนจริง
02:00ๆ
02:00หน้า ๆ เขาเป็นน้องสาว ฉัน
02:04เธอปล่อยใบอ Against Academic
02:05ฉันจะเปิดเผยตัวตนของเขา
02:08เอาซิ หน้าอยากทำอะไรก็ทำ
02:13แต่ หน้าอย่าลืมสิ
02:14เรื่องทั้งหมด เริ่มต้นจากร語ง
02:16เชいき
02:17ตอนเขายังอยู่ ทุกคน ชอบเขามาก
02:19แต่หลังจากเขาตาย
02:21อยากให้คนพูดถึงเขา นี่ทางไม่ด
02:22ีเหรอ
02:23ถ้าหากใช่ก็ตามใจน้าย
02:51พ่อครับ แม่ครับ สำหรับดี
02:53ไหมครับ
03:01พ่อครับ รู้ไหมผมเสียใจเรื่องอะไร
03:05ที่สุด เมื่อไม่มีพ่ออยู่ด้วย
03:10ผมไม่ได้เล่นหมากรุกกับพ่อ
03:12อีก
03:17ตอนเด็กๆพ่อสอนพวกเราเล่นหมาก
03:18รุก
03:23พ่อพูดเสมอว่าผม ชอบเอาชนะ
03:30พ่อครับว่าผม ชลาดเกินไป พ่
03:33อตัวแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นจะก
03:34ลับตัวไม่ได้
03:41ตอนนั้นผมไม่ยอมรับ
03:44ผมคิดว่า ลงมือก่อนได้เปรีย
03:46บ ไม่มีทางแพ้นะ
03:51ตอนนั้น ผมต้องชนะพี่ผม สืบทอด
03:55กิจการข้อบครัว
03:59แต่ที่แท้
04:04ทั้งหมดที่ผมทำ คือบาพที่ผมสร
04:08้างเอง
04:13จนถึงวันนี้ผมถึงได้รู้
04:18คือบินเข้ากลับ
04:23เข้ากลับ
04:26ไม่ใช่ลูกแท้ของพ่อผม
04:45ผม
04:45มานดาหยาอี่ชิง ไม่ได้ชิวห
04:47ันอย่าง
04:49หลายปีที่ผ่านมา
04:53ผมไม่เห็นเจือบิน
04:55ผม เป็นผู้สืบทอดชิวซื้อมา
04:56ตลอด
04:58ผมพยายามเรียงดูเข้า
05:01ให้อภายเข้า ให้โอกาสเข้า
05:06แต่ผลคือ สุดท้าย
05:12ผมเรียงลูกเสือลูกเจราเค ช่
05:14วยคนอื่น
05:16เรียงลูกชายจนต่อ
05:23แต่ผม อยากลำบาดมากกว่าจะได้
05:28กิจการคนครอบตัว
05:32ผมจะเอามัน ให้คนอื่นได้ยังไง
05:37ไม่มีทาง
05:40ตอนนี้ผมโกรธ จนอยากล่ายสองแม
05:42่ลูกนั้น
05:43ออกจากทุกคนชิวเดี๋ยวนี้
06:11พ่อครับ สอนผมหน่อยได้ไหม
06:14มาเก็บนี้ ควรเดินต่อยังไง
06:45คุณหนูชิว
06:46พ่ออยู่ไหม
06:46อยู่ค่ะ แต่คุณชิวประชมอยู่ค
06:49่ะ
06:50พ่อครับ อาจารย์
06:52ไม่เจอกันพักใหญ่ น้อเอลเหมื
06:55อนผู้หญิงแกล่งเลยนะ
06:57โอ้ ผมกลับไปทำเอกสาร เสร็จแล้
06:59วจะแจ้งนะครับ
07:00โอเค ขอบคุณทนายทาง
07:01ไม่เป็นไรครับ ไปก่อนนะ ไว้คุย
07:03กันข้าวนะ
07:04บ๊ายบายค่ะ บ๊ายบาย
07:07จุถง บายมีนับหรือเปล่า ไป
07:10กินข้าวกับพ่อ พ่อมีเรื่อง
07:12จะคุยด้วย
07:14ค่ะ
07:59คุณที่ร้องหน้า รถถ่ายได้ เราเจ
08:02อเจ้าของรถแล้ว
08:03แต่เขากลับไปทำกันที่จีน
08:05เรากลับมาห้องกง ที่จะขอกล้องหน
08:08้ารถจากเขาได้
08:10ผม เรามาตั้งนานแล้ว รออีกจะเป็น
08:12ไร
08:15พ่อไหนคิดว่า จะถ่ายติดอะไรเห
08:17ลือ
08:19ฉันรู้สึกว่า
08:23ก่อนพ่อฉันจะรถชน อยู่อยู่ชี
08:26วโซอีก็โทรหาเขา
08:29อันจะเขิ่วข้องกับการตายของ
08:30พ่อฉัน
08:32ถ้ารถขันนั้น จะตรงข้ามรถพ่
08:35อฉัน ไม่แน่อาจจะถ่ายติดอะไร
08:38ก็ได้
08:39บ้านใจเธอ ฉันจะต่อให้เจ้าข
08:42องรถกลับหาฉันแล้ว แล้วจะโ
08:43ทรหานะ
08:48อยากให้ฉันไปโชว์ที่ห้อง CEO หล
08:50ะ
08:52เธอก็รู้ว่าต่อไปฉันจะทำโปร
08:54เจ็กต์ใหญ่ อย่างเมืองสร้างสร
08:55รเต็มกำลัง
08:56ถึงตอนนั้นชันว่างทำอย่างอื่
08:58นที่ล่ะ ฉันอยากให้เธอมาช่วยฉ
09:01ันบริหารภายใनของบริษษัท
09:03และงานที่เกี่ยวค่องกับกฎหมาย
09:05- แต่ทำไมมาหาฉันละ?
09:08ก็เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
09:11ก่อนหน้านี้บ้านเราก็เรื่องมากมาย
09:13ทำให้ชิวซื้อเสียหายหนักมาก
09:16ฉันอยากให้ธุรกิจของชิวซื
09:18้อกลับมาปกติเร็วที่สุด
09:20ฉันคิดว่าเรื่องนี้เธอต้องช
09:22่วยฉันได้แน่
09:24ในสายตาพี่ไม่มีตัวเลือกอื่
09:26นแล้วเหรอ
09:27ตัวเลือกอื่นน่ะมี
09:29แต่ฉันคิดว่าเธอเหมาะที่สุ
09:32ดแล้ว
09:33เธอทำงานฉันวางใจที่สุด
09:36ฉันว่าไม่มีใครเหมาะสมเท่า
09:38เธอแล้วaphys
09:38และที่สำคัญที่สุด คือความ
09:41คิดของเราไม่เหมือนกัน
09:43ฉันกับเธอร่วมมือกัน
09:46เราต้องทำให้ชื่อซ目ดียิ้งกล
09:47าเพิ่งขึ้นไปได้แน่นอน
09:53กลัวพ่อเธอจะไม่ชอบใจเหรอ
09:57ฉันว่าพ่อคงไม่ขัดคาวน
10:03มีเรื่องนึง ฉันว่าจะมีหน้า
10:06ที่ต้องบอก พี่
10:06อะไร
10:08พ่อจะนำชิวซื้อเท่าตลาด
10:09หลักซับ
10:11เท่าตลาดหลักซับเหรอ
10:13ฉันไม่รู้ว่าทำไมพ่อไม่บอกพ
10:14ี่หรือยังไม่ทันบอก
10:16แต่พี่เป็น CEO พี่จำไปต้องรู้
10:26ว่าไงครับพ่อ
10:28นิกกี้ฟื้อแล้วเหรอ
10:36ในวันนิกกี้ฟื้นแล้วไงครั
10:37บ
10:38ใช่ ใช่ เขาฟื้นแล้ว
10:41แต่หมอตรวจเสร็จก็บอกว่า ร
10:43่างกายเขาโอ่น
10:43และชีดยานนอนลับให้ ให้เขาพั
10:46กผ่อนเยอะเยอะ
10:48พ่อคะ นูมีเรื่องคุยด้วย
10:51อย่าเสียงนางรบกวนเขา เราไปคุ
10:53ยเกิงนอก
10:55อ้าเก่า จะนำชิวซื้อเขาจะล
10:57านหลักซับเหรอ
10:59นูว่าเขาอยากใช้ประโยชน์จาก
11:01ตรงนี้
11:01เพื่อจัดสันห้วนชีวซื้อ
11:03ใหม่
11:04เพื่อลดอิธุภณ์ของห portray น Spy부 ท
11:05ี่มีต่อ คณ LIKG
11:09ที่ปูฉัฒค้าน remarให้ตลาดหลั
11:12กซับ
11:12เพราะไม่อยากให้วัดถุประสงท
11:14างธุรกิจของชีวซื้อได้รั
11:16บผลภายนอก
11:17และยังไม่อยากให้กิจการของครั
11:18บครัวตกอยู่ในมือคนนอก
11:20นูไม่คิดว่ากุณปูเสียได้ไม
11:22่นาน คุณอาก็ฝ่าฝืนความตั้
11:24งใจของคุณปูเพราะความเห็น
11:26แก่ตัว
11:28แล้วแกจะทำยังไง?
11:30นูจะคัดค้านค่ะ
11:31ถ้าอาแกดึงดันจะทำหรือ?
11:33งั้นคงต้องเปิดประชุม ขณะก
11:36รรมการวารับพิเศษ ใช้หุ้นช
11:38ื่อสื่อที่เรามีเพื่อปฏิเศษ
11:41ถ้าจำเป็น ของต้องโปrywดคุณ
11:44อ่าออกจากตำแorschงประทาน
11:46ไม่ถึงที่สุดพร้่อก็ไม่อยาก
11:48ให้เท่านั้น เพราะแบบนี้ก็ต้
11:51องเปิดหลือตัวตนของจือปิ
11:53้น
11:53ถึงตอนนั้นไม่เพียงส่งผลต
11:55่อชื่อเสียงของชิวซือ และอ
11:57าจทำให้กระกูลชิวแต็กประเบี
11:59ยง
11:59หนูจะเพราะยามitelyถึงคั้นนั้น
12:03ก็ต้องดูว่าคุณอ่าจะทำยั
12:07งไงต่อไป
12:08ซิงคาเฟ้
12:10เจ้าของรถขันนั้นกลับมาห้อง
12:11กลงแล้ว
12:12แล้วกล้องหน้ารถมาแล้วด้วย
12:18ก็ไม่เห็นอยู่ดีว่าพ่อฉัน
12:19ไปไหน
12:21ไปเจอใคร
12:25ดูนี่ก่อน
12:26หรอ?
12:43เป็นเขาจริงๆ
12:44อืม
12:52อะไรนะ
12:53แม้แต่ธุรกิจสักรีดของร
12:55ุงแรม
12:55ก็ต้องประมูลทุกสองปี
12:57ร่างแก่กันชัดๆเลย
12:59นี่แค่นี้นะ
13:01พี่เคยแก่กลับมาแล้ว
13:02เดี๋ยวฉันถามให้
13:06ที่รัก
13:07คุณกลับมาก็ดีแล้ว
13:08พี่ชายคุณทําเกินไปแล้ว
13:10ให้ประมูลธุรกิจสักเณ้นส
13:12película
13:12จังรุงแรมที่น้องฉันทำอยู่
13:13ทุกๆrove เจ้ามันรังแก่ก็เกิ
13:16นไปแล้ว
13:16ไม่ วันนี้ผมอuter sectorไม่ดี
13:17ไม่อยากป talปลับไว้กัน
13:19มีอะไร Richard Lug
13:19มี скорее ไว่กุยทีหลังอะไรกัน
13:21ห้า
13:22เฅ tapa ajuda
13:51ก็รังแกขนาดนี้อยากไว้คุ
13:52ยที่หลังอิ่งหรอ
14:07อ่ะ...
14:22คุณพูดอะไร ในตรกวินชีวไข
14:25้รันแกคุณ
14:26เรื่องทั้งหมด คุณเป็นคนทำเองทั้
14:28งนั้น
14:28เบือจะคุยด้วยแล้ว
14:29ได้ ได้เลย เบือฉันแล้วใช่ไหม
14:33ฉันจะย้ายกลับไปอยู่บ้านแม่
14:34ฉัน
14:35คุณจะได้ไม่ต้องเห็นฉัน
14:37น่ารง ช่วยเขาเก็บกับเป๋า
14:39เอา ไม่งก ไม่งอ อยากจะลงไปนอนดิ
14:45้น
14:52น่ารงรอม อยากลับไป
15:05ทุกคนที่รังนั้น อย่าทำอะไรบ้า
15:15บ้านนะ เกาเชิง
15:16อยู่ อยู่จะสองของขวันให้เด็กทำไม
15:19อย่าคิดว่าเจือปินเป็นลู
15:20กคุณ
15:21แล้วเด็กจะเป็นหลานคุณสิ
15:23คุณลืมแล้วเหรอ
15:24ชื่อปีนเขาแส่ชิว
15:25เด็กเกิดมาก็แส่ชิว
15:27ไม่เกี่ยวกับแส่เก่าของคุณเลย
15:42ฉันว่าฉันชลาดแล้วเนี่ย
15:45ฉันไม่รู้ตอนนี้
15:46ว่าฉันลิ้งลูกช้าให้แก
15:48มาตั้ง 30 ปี
15:51คุณชิวครับ
15:54ผมขอโทษ
15:55ผมผิดเอง
15:58ไปตาใส่แล้ว
16:01ขอโทษแค่คำเดียว
16:03แต่แกส่วนเขาฉันมาตั้ง 30 ปี
16:04ในลูกช้าให้แกมา 30 ปี
16:06ถ้าวันนี้ฉันไม่ข้าแก
16:08ฉันไม่ใช่แส่ชิว
16:21คุณข้าผม
16:22ผมก็เต็มใจ
16:24ผมหังแค่ว่า
16:26คุณจะใจกว่า
16:29ไปเชียวพี่กับลูกผมไป
16:31ฉันจะทำยังไงกับพวกเขา
16:32ไม่ต้องให้แกบอก
16:33ฉันจะบอกให้นะ
16:35เรื่องนี้
16:36ไม่คนเอินเริ่มว่าอีกไป
16:37และไม่เรื่องอะไรผิดบางฉันอีกไป
16:39คุณกับคุณไหน ชิว
16:41ไม่ลูกสาวด้วยกัน
16:43คือคนหนูสาม ชิวจือตง
16:57มา
16:59ค่อยค่อย ค่อย
17:00ค่อย ค่อยนะ
17:03แล้ววังหัว
17:05เฮ้ย เขาเย็บเข้าไปอีก
17:09แบบนี้สบายกว่าใช่ไหม
17:17เอาล่ะ
17:19โอเค ไปกัน
17:23เราจะไปไหนกันคะ
17:25วางใจเธอ
17:26ไม่ได้กลับตรกูลชิวหรอก
17:35นี่ที่รัก
17:39น้ำผลละไม้คันสุด
17:45ผมรู้ว่าคุณไม่อยากกลับไปเจอ
17:47พวกเขา
17:49ผมและย้ายมาที่นี่
17:52ให้คุณได้พักผลอย่างสงบ
17:55ฉันทำเรื่องไม่ดีตั้งเนอะ
17:58ทำไมคุณยังดีกับฉันอีก
18:00นี่ ตอนคุณสลบผมกลัวมากเลยนะ
18:03ผมกลัวคุณไม่ฝื้นขึ้นมา
18:05ผมอยู่โรงภัยบาลดูแลคุณทุ
18:06กวัน
18:07คุณก็ยังไม่ฝื้น
18:09ผมเคยคิดนะ
18:10ว่าถ้าหากคุณเป็นอะไรไป
18:13ผมจะแก้แค้นให้คุณ
18:15แต่วินาทีที่คุณฝื้น
18:17ผมคิดว่า
18:18โถ่เฮ้ย
18:19แก้แค้นมาบ่ออะไรกัน
18:21ไม่สำคัญเลยสักนิดเดียว
18:23ที่สำคัญที่สุด
18:24คือคุณสบายดีและอยู่ข้างค่
18:26างผม
18:29ที่รักหาก
18:29เอาล่ะ bermas
18:31เรื่องผ่านไปแล้วไม่ต้องพูดถึ
18:32ง
18:33เราได้อยู่ด้วยกันอีก
18:34คือวาดสนา
18:36พวกเราต้องทนโทนมเว้ย
18:38อย่าถอดใจ
18:42เฮ้
18:43เฮ้
18:43ที่รัก
18:47ฟังผมนะ
18:49เรากล่อยกินเรื่องที่ทุกใจได้
18:51แล้ว
18:52ผมตัดสินใจแล้ว
18:54หลังผมปล่อยมือจากทุกอย่าง
18:56เสร็จแล้ว
18:57จะพาคุณไปเที่ยวรอบโลก
18:59เอ็นจ้อยกับชีวิต
19:01นะ
19:09พ่อจะโอนหุ้นชิวซื้อ
19:11ให้หนูหมดเลยเหรอคะ
19:13ใช่
19:14รอสำนักกฎหมาย
19:15ทำเอกสารเสร็จพ่อก่อไปเสร็จช
19:17ื่อ
19:18หนูอยากรู้ว่าทำไม
19:20ฮึ่ย
19:22ธุรกิจที่ต้องปั้นหน้าใส่
19:23กัน
19:24ไม่เหมาะกับพ่อจริงๆ
19:26โดยเฉพาะตั้งแต่นิกี้แท้ง
19:28และเรื่องที่เขาเกือบตาย
19:31พ่อก็ยิ่งคิดว่า
19:32ต้องทนุทนอมคนที่รัก
19:35พ่อตัดสินใจ
19:37จะใช้เวลาที่เหลือใช้ชีวิต
19:40ยางสงบร่วมกับนิกี้
19:45รู้ดูแลแทนพ่อชั่วคราวได้
19:47ไม่เห็นต้องโอนให้หนูเลย
19:49เป็นคนนะ
19:51เด็ดขาดน้อยก็ดี
19:52อย่ามัวหยืดเยอะ
19:55เฮ้าเว้า
19:56แกชลาดมาก
19:58พ่ออยากให้แกกับอาคของแก
20:02เคลียบปมในใจได้เร็วเร็ว
20:05ช่วยการักษาชิวสื่อเอาไว้
20:08พ่อจะได้พานิกี้ไปเที่ยวรอบโ
20:10ลก
20:10เอนจอยกับชีวิตได้อย่างสบาย
20:13ใจ
20:13โอเค
20:20หนูเขารบการตัดสินใจของพ่อ
20:22วางใจหนูได้
20:23ถ้าอยากรักษาชิวสื่อไว้ให
20:25้ดี
20:26แกต้องหาวิธีอยู่ร่วมกัน
20:27อย่างสันติก
20:28กับอาคของแก
20:31พ่อรู้ว่ามันไม่ง่าย
20:36ก็ขึ้นอยู่กับแก
20:39จะใช้หุ่นที่มีในมืออย่างไร
21:09อยู่ร่วมกันอย่างสันติ
21:11กันไม่เห็นเมาเรือสักที
21:13จำได้ว่าตอนเด็กเด็ก
21:14เรือโครงสองสำทีในก็อวกไปห
21:17ยุด
21:17พี่พูดแล้วนี่ว่าตอนเด็กเด็
21:19ก
21:20พริบตาเด็วก็หลายสิบปี
21:22เจออะไรไม่เยอะabor
21:28พี่ไออย่ Hispanic
21:29วันนี้พี่บือไม่ขึ้นเลย
21:30ตกมาตั้งนานแล้วจะไม่ได้สักต
21:32ัว
21:33ผ่านมาตั้งหลายพfoundedแล้ว
21:36ไหนยังชอบเอาฉณะเหมือนเดิม
21:38จำได้ว่าตอนเด็กเด็ก
21:39เราออกทะเลกกับพ่อ
21:40พ่อบอกว่า
21:41ใครตกปลาได้เยอะ
21:42ก็ได้กินสักเต้น
21:44เพื่อเอาฉณะ
21:46ต่อให้อวก procent ก็อดทนต่อ
21:50ไม่ว่าทำอะไร ต้นเย็นหยัดให้ถ
21:53ึงที่สุด นั่นคือสิ่งที่ต
21:55้องทำ
21:57แผ้ฉันนะ สำคัญกับนายขนา
21:59ดนั่นเลยเหรอ
22:01นี่เป็นกฎของเกม เอาเป็นว่า ผม
22:04ไม่ใช่คนที่จะยอมเหรอ
22:09ที่จริง เกมไม่ได้มีแค่แผ้
22:12ฉันนะ บางทีอาจมีผลลับที่
22:15สาม
22:17จะบอกว่าอยู่อย่างสันติดใช่ไ
22:19หม นี่การแข่งขันนะ
22:21บางครั้งฉันกิดว่า ยิตติด
22:25กับแพ้ฉนะมากไป ในอาจมองข้
22:27ามหลายสิ่ง
22:28ที่จริงสนกไปกับเกม มันก็
22:31มีความสุขแล้ว
22:35พี่ใหญ่ ผมดาวไว้แล้ว พี่คงไม
22:36่นัดผมออกมาตกบ้าเฉยๆแน่น
22:38อน
22:40มีอะไรก็พูดกับผมตรงๆเธอ
22:44เราอายุ 60 กว่ากันแล้ว
22:47เออ พูดไม่น่าฟังหน่อยก็ ผ่
22:49านมาครึ่งค่อนชีวิตแล้ว
22:52ฉันตัดสินใจแล้ว รอนิกิด
22:55ีขึ้นกว่านี้หน่อย
22:57ฉันจะพาเขาล่องเรือ เที่ยวรอ
22:59บโลก
23:00เรื่องทุกอย่างในชีวซื้อให้
23:02เห้าเออจัดการ ฉันไม่เป็นรอก
23:04ประทานแล้ว
23:06เพราะงั้นฝากในดูแลเห้าเออด
23:08้วย
23:12เห้าเออเขาเก่งไม่ต้องให้ผมดู
23:14แลแล้ว
23:16เขาเก่งก็จริง แต่เขายืดมั่น
23:20เกินไป
23:21ก็เลยลำบากมามาก
23:25ยังไงซะ เท่าเออก็เป็นสายเลื
23:27อด ของตระกูลชีว
23:31ฉันอยากให้นายลืมเรื่องที่ผ่าน
23:32มา แล้วตั้งใจร่วมมือกับเขา
23:37วิญญาณพ่อบนสหวน ก็อยากให
23:39้เราร่วมแรงร่วมใจ ปกป้อง
23:41ชีวซื้อ
23:48พูดแบบนี้เขาต้องมีเงินไข
23:49แรกเปลี่ยน
23:54ไม่จะเป็นต้องมีเงินไขแรกเป
23:56ลี่ยนทุกอย่างเหรอ
24:00นายก็ถือว่าเป็นความปลาธ
24:03นาของพี่ได้ไหม นะ
24:09มา
24:22ทำไมฉันต้องถอใจเรื่องเข้าตล
24:23าดหลักซับ
24:25คุณอ่านก็เคยเสนอให้ที่วซื
24:26้อเข้าตลาดหลักซับ แต่ว่
24:29าตอนนั้นคุณปูปฏิเศษ
24:31หนูกับพ่อไม่อยากฝากฝืนความ
24:33ตั้งใจคุณปู
24:36ตอนนั้นคือตอนนั้น ตอนนี้ฉัน
24:40อยากจดทะเบียนเป็นเพราะฉัน
24:43มองถึงอนาคต
24:45การพัฒนาในอนาคตของชิวสื่
24:46อ
24:48การพัฒนาในอนาคต
24:51หรือคุณอ่าอยากใช้เรื่องเข้า
24:53ตลาดหลักซับเพื่อชิงอำน
24:55าจการครบคุมชิวสื่อ
24:58ฉันเป็นประทานบริษัท คนมีอ
25:00ำนาจสูงสุดไม่ใช่เหรอ
25:03ถ้าคุณอายังยืนยันคำเดิ
25:04มแล้วก็ หนูก็จำเป็นต้องทำตาม
25:08กดการประชุมคณะกรรมการใช้
25:10หุ้นชิวสื่อที่หนูมีคัดค
25:12ารเรื่องการเข้าตลาดหลักซับ
25:13เธออย่าลืมสิ ฟังเรามีหุ้น
25:16ชิวสื่อ 50% ต่อให้วทในการป
25:19ระชุมก็ชนะอยู่ดี
25:23มีเรื่องนึงที่คุณอ่าอาจย
25:24ังไม่รู้ บรายอ่านกู้เงินกับ
25:27หนู เงินขายคือ จำนองหุ้นชิ
25:29วสื่อ 10% ให้กับหนู
25:33อะไรนะ?
25:34เพราะงานตอนนี้คุณอ่า มีหุ
25:36้นชิวสื่อแค่ 40%
25:41โอเค
25:43ถ้าเป็นอย่างที่เธอพูด หุ้น
25:4510% นั้นแค่ใช้จำนอง
25:48เอามาโวทไม่ได้
25:51เรื่องนี้หนูรู้ค่ะ
25:52เพราะงั้นเราต่างมีหุ้นชิว
25:54สื่อ คอละ 40%
25:57ชนะหรือแพ้ก็ขึ้นอยู่กับ
25:5910% ของคณะกรรมการ
26:02ว่าจะโวทให้ใคร
26:04มั่นใจจึงเลยนะ
26:05โอเค
26:07ฉันรู้แล้ว
26:09มีหลายสิ่งคาดเดาไม่ได้
26:11หนูหวังว่าคุณอ่าจะคิดให
26:13้ดีๆนะคะ
26:18พ่อแกจะอ่นหุ้นชิวสื่อท
26:20ั้งหมดให้แกแล้วถอนตัวจริง
26:21เหรอ
26:23อืม
26:24พ่อบอกว่าไม่อยากเล่นเกมนี้แล
26:26้ว
26:27บอกว่าอยากใช้เวลาที่เหลือไปเท
26:29ี่ยวรอบโลกกับนิกิ
26:30เอ็นจอยกับชีวิต
26:33เขาคิดแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแ
26:35ย่เท่าไร
26:38แต่ลูกของแม่จะเหนื่อยนะสิ
26:41หลังจากนี้แต่ต้องสู้คนเดียว
26:45ก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก
26:47ตอนนี้ก็ต้องทนต่อไป
26:53หลังจากนี้หนูคงมาฝากท้องบ่
26:55อยๆ
26:57พ่อกับนิกิ rij้ายไปอยู่ที่วิ
26:59ลลา
26:59ที่บ้านเหลือหนูคนเดียว
27:02หนูไม่อยากเจอคุณอากับรายอ้าน
27:03บ่อยๆ คะ
27:05voy South
27:05ต้องด้ายอยู่แล้วส่ะ
27:08หลัง Кฤ่าarti
27:09คิดมีถึงเดตรกุญชิวจะเกิ
27:11ดเรื่องมากมาย 보세요
27:15เการย์คุณลองไปคุยกับอ่าแ
27:17ก่ดีไหม
27:18ว่าจบกันดีๆ ได้ไหม
27:21แม่ว่าวิญญาณปูบนสวัล
27:23ร es
27:23ก็ไม่อยากให้ตรกวิลชิวแตกย
27:25าก
27:25นิ้วซีแรนเหรอ
27:30อืม ขอบคุณ
27:34ดูสิ
27:37ฉันซื้อบ้านวันที่นั่นแล้
27:38ว
27:38สภาพไว้หลอบโอเคเลย
27:41ฉันอยากให้เธอล่วงหน้าไปก่อน
27:43รอฉันจัดการทุกอย่างเสร็จ
27:45ฉันจะตามไป
27:46แล้วก็รอให้ลูกเคลอด
27:49ทำไมฉันต้องไปคนเดียวก่อนล่ะ
27:51ฉันอยากไปพร้อมคุณ
27:53บอกแล้วไงว่ามีงานต้องทำ
27:55อีกอย่าง
27:57ฉันอยากให้เธอพาแม่ฉันไปด้
27:58วย
28:00คุณ
28:03รับสายแป๊บนะ
28:05ฮะโหลวว่าไง
28:09ลดลงหนึ่งล้านเหรอ
28:11นี่มันเรื่องอะไรกัน
28:12กดราคากันชัดชัดเลย
28:15ก็ได้
28:16ลดก็ลด
28:17ขอให้เร็วหน่อย
28:18เสร็จแล้วบอกฉันด้วย
28:22รายอัน
28:26มีเรื่องอะไรกันแน่
28:28ทำไมดูเหมือนคุณรีบร้อนไปจาก
28:30ห้องกงเลย
28:33มีเรื่องปิดบางฉันใช่ไหม
28:35คุณไม่บอกฉันไม่ไปนะ
28:39จริงๆฉันอยากบอกเธอนานแล้ว
28:44ฉันไม่ใช่ลูกของพ่อ
28:46อะไรนะ
28:48ฉันก็เพิ่งรู้
28:49ไม่ใช่แค่นี้
28:51แม่เล็ก
28:53เป็นแม่ของฉัน
28:55ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
28:58มีหน้าเขาถึงใส่ใจฉันมาก
29:01ที่แย่ที่สุดในตอนนี้
29:02คือชาหลอดรู้ทุกอย่างแล้ว
29:04ตอนนี้เขาขูฉัน
29:06ให้ฉันไปจากทรกูลชิล
29:09ไม่งั้น
29:09เขาจะเปิดโปรง
29:10ทำให้ฉันไม่เหลืออะไรเลย
29:12ไม่มีทาง
29:13ชาหลอดไม่ใช่คนแบบนั้น
29:15เพื่อให้ฉันไป
29:16เขาทำได้ทุกอย่าง
29:20ฉันรู้จักนิสัยพ่อฉันด
29:21ี
29:22ถ้าเขารู้ว่าฉันไม่ใช่ลูกเข
29:24า
29:24เขาไม่ปล่อยฉันแน่
29:25ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่ชิลซ
29:26ื้อ
29:26ในห้องกงฉันก็อยู่ไม่ได้
29:29แต่ฉันเคยเจอพ่อคุณ
29:31เขาเป็นห่วงฉันกับลูกมาก
29:33เขาไม่เหมือนคนไรเยื่อใหญ่
29:35เขาคิดว่าลูกในท้องเป็นห
29:36ลานเขา ถึงได้เป็นหัวพวกเรา
29:40แต่บรายอัน คุณเคยลองเปิดใจ
29:43คุยกับพ่อคุณไหม
29:45พวกคุณเป็นพ่อลูกกันมาหล
29:46ายปี
29:47มีแต่ความจริงใจ
29:49บางทีอาจไม่แย่อย่างที่คุณ
29:51คิดก็ได้
30:09โซอี คุณกลับมาแล้วเหรอ อา
30:11หารเย็นทําเสร็จแล้ว ฉันให้
30:12น่ารงจัดโต๊ะให้นะ
30:13ผมไม่กิน
30:15ไม่กินข้าว งั้นดื่มซุปดี
30:17ไหม
30:19หูไม่ได้ยินเหรอ ผมบอกผมไม่กิ
30:20นไง
31:03โซอี
31:04ในสินขโปรดันเมือนการแล้ว
31:07พ่อครับ ต่อไปแล้วก็ออกพัฒบ
31:08ัติ
31:09ทำทรุษกิจ มองเห็นโอกาสก็ต
31:11้องกล้าดหลงมือทำ
31:13ไหร่อัน ห้องเอิ้นน่ะ มีคว
31:16ามสามารถนะ
31:18ฉลาดล่อยสิ
31:20รู้แล้วครับพ่อ
31:21แต่เป็นหลานชายคนเดียวของตัว
31:23กูลชิว
31:23ผู้สืบพ่อชิวสื่นในอนาคต
31:28ความทุ่มเทตลอดหลายปีของช
31:30น
31:31กลับทุ่มให้ลุกชายของคนอื่
31:33น
31:34หาโล
31:43ความชิวครับ ขึ้นให้กับที่
31:47คุณให้ผมแก้
31:48ผมส่งให้คุณแล้ว ดูหน่อยนะครั
31:50บ
32:04พี่สวย ฮัลโล พี่สวย
32:10ผมยังไม่ตัดสินใจ
32:12คุณรอบผมทัวหาอีกทีนะ โอ
32:17เคไหม
32:17เข้าใจแล้วครับ ถ้าสินใจแล
32:19้วบอกผมได้เลย
32:31จิ้งคาเฟ้ย
32:40ก็จิ้น ให้ฉันมาหาดวนเมื่อ
32:43ไหร่
32:53มีเรื่องนึง เกี่ยวกับพ่อฉัน
32:56และพ่อเธอ อยากบอกเธอ
33:00นี่ เธอดูคลิปก่อน
33:07วันที่พ่อฉันตาย พ่อเธอโท
33:10หาเขา
33:12จากนั้นเขาก็ขับรถ ไปที่ราณจ
33:15อดรถบิมทะเล
33:16จะไปถามพ่อเธอ
33:19เขาไม่ยอมรับว่าไปเจอพ่อฉ
33:20ัน
33:28เห็นชอดเลยว่า พ่อเธอขับรถ
33:31ไปที่นั่น ในเวลาไล่เรียกกั
33:35น
33:37ในอยากพูดอะไร
33:47ฉันสงสัยว่าพ่อเธอเกี่ยว
33:48ข้อกับการตายของพ่อฉัน
33:53กันได้เลย
34:05พอกันentryกลิง
34:10จะสัยว่างข้า campaign
34:13กลิงที่นาน
34:13คุณสำเร็จ
34:13แล้วสำเร็จ
34:14ข้าวข้าว
34:14ข้าว
34:29แต่บรายอัน คุณเคยลองเปิดใจ
34:32คุยกับพ่อคุณไหม
34:33เพราะคุณเป็นพ่อลูกกันมา
34:34หลายปี
34:36ไม่แต่ความจริงใจ
34:38บางทีอาจไม่แย่อย่างที่คุณ
34:39คิดก็ได้
34:56สำนักกุดหมายทางเลือสึง
35:16แอบด้วยกระสารของฉันทำไม
35:22ทำไมครับ
35:26ทำไมต้องแก้พี่ในกรรม
35:33ฉันจะถามอีก
35:40นี่เมื่อแกไม่ใช่ลูกฉัน ฉัน
35:42เพียงในกรรมก็ถูกแล้วนี่
35:44ใช่ไหม
35:48พ่อรู้จักแต่เมื่อไร
35:50ฉันก็ไม่อยากรู้
35:54ฉันถามเลย เรื่องนี้
35:57แกจะหลอดฉันไม่ถึงเมื่อไร
35:58จะหลอดจังฉันตายเลยใช่ไหม
36:02คิดไม่ถึงจริงๆ ตลอด 30 ปี
36:05ที่ไทย ฉันก็เรียงลูกให้คน
36:08อื่นฟริงๆ
36:11แกว่าตลกไหมล่ะ แกว่าได้
36:13สราบไหมล่ะ
36:15พ่อก็พูดแล้ว 30 ปี
36:18เราเป็นพ่อลูกกันมา 30 ปี
36:20เพราะผมไม่ใช่ลูกพ่อ เลยถือว
36:22่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเหละ
36:25พ่อครับ
36:27แกก็รู้ว่าเป็นพ่อลูกมา 30
36:29ปี
36:31แกก็รู้
36:36ถ้าแกสนใจความสัมพันพ่
36:37อลูก 30 ปี
36:40แกคงไม่เอาหุ้น 10% ที่แกมี
36:42อยู่
36:43จำนองกับห้าเออ
36:45พระกู้เงิน
36:46ทำไม
36:48แกเอาเงินไปทำอะไร
36:50ความสัมพันพ่อลูก
36:53ในสายตาแกมีแค่เงิน
36:55ฉันเป็นอะไร
36:56ฉันไม่ใช่อะไรเลย
36:58พ่อครับ
36:59อย่าเรียกฉันว่าพ่อ
37:02ฉันรู้แกจะทำอะไร
37:05เพราะแกรู้
37:06แกไม่ใช่สายเลือดตัวกวลชิ
37:08ว
37:08แกไม่มีสิ
37:10มาสืบทอด
37:12สมบัติของตัวกวลชิว
37:13ทำยังไงดิ
37:15ดังนั้น
37:17แกเลยชิงลงมือก่อน
37:18เอาหุ้นที่แกมีอยู่
37:20แหลกเป็นเงินเริ่มนี้ไป
37:23แต่ว่า
37:26ฉันจะบอกแกตามตรง
37:28ที่จริง
37:30ฉันยังไม่ตัดสินใจว่าจะ
37:31แก้พี่ในกำไหม
37:33แต่ดูจากตอนนี้
37:35ฉันใส่ดีเกินไป
37:41พ่อครับ
37:42พ่อฟังผมอธิบายก่อนได้ไหม
37:44ไม่ต้องอธิบาย
37:45พ่อครับ
37:47ฉันจะบอกให้นัง
37:48แกหาข้ออ้างดีๆ
37:49ไปจากที่นี่
37:50ไปจากทุกคนชิว
37:52อย่าให้ฉันเห็นหน้าแกอีก
37:53ไม่อย่างนั้น
37:54ฉันจะเปิดเผยตัวตนของแก
37:56กันจะสูนสิทุกอย่าง
37:57ไม่เหลืออะไรเลย
38:03อั breathe
38:03ผมสูนสิทุกอย่าง
38:05คิดว่าพ่อเป็นมีสวนแล้ว
38:08ถ้าสูนสิทุกอย่าง
38:09แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน
38:11ะ
38:12ฉันยังเป็นเศรศี
38:13เป็นคนรัวย
38:14แกเป็นอะไร
38:15แกไม่ใช่อะไรเลย
38:16splend Dass รูดฉันถูกแล้ว
38:20โนกขนาดนี้
38:21ตากับฉัน
38:21ราไมฟ้ากา Monitor
38:25อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ
38:27ว่าที่เกาเฉิงตายพ่อไม่ได้ไป
38:29เจอลูกค้า
38:30พ่อไปเจอเกาเฉิง
38:32มาคิดดูแล้ว
38:33ที่เกาเฉิงตายต้องเกียวกับพ่
38:36อแน่ๆ
38:36ทำไม จะบอกว่าฉันห้าคนเหรอ
38:39มีลักษาว่าฉันไปเจอเกาเฉิ
38:41งเหรอ
38:41มีลักษาว่าฉันไปเจอเกาไม่
38:42ให้ฉันดูสิ
38:44ถ้าไม่เจอเกาเฉิงหรือเปล่า
38:45มันเกี่ยวอะไรกับแก
38:47แต่เกาจิ้นไม่คิดแบบนี้
38:49แต่ผมบอกเกาจิ้น เพราะว่าเขา
38:50จะทำอย่างไร
38:56แม่เล็บ have really HP
38:57ฉันไม่เหมือนว่า อาศพัยเล็
38:59บทำ
39:02เวลาประจุบเหมาะไปรึเปล่า
39:04ไหร่อนพ لهถุ็ócนำตัวไปสอบ
39:06sabia
39:07อาศพัยเล็บ heading to thegende
39:10เธอไม่คิดว่าน่าสูงสายหรื
39:11อ
