- 1 year ago
ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:07กลวงทนปลูเต se ใช้สดรอไหม ลกฉัสจรา อโตลกโก สซันต
00:37แต่สื้อไว้ได้ Gentleman
00:40นั้นญี่ปุ่นมีที่แบบนั้นเย้ะๆ�รองกี้อีชา
00:46เจ้าเคยเป็นรองกี้อีชาจริงๆหรอ?
00:53อัตมากเจ้า...เจ้าๆๆๆๆ
01:00ย่อมเองก็ไม่เห็นต้องแปลกใจ
01:04เล่ościกว่างใหญ่นี่ตั้งหาแค่ความว่างwości
01:07อัตมาไปเพื่อฝึกจิตให้มั่นคง
01:09ถุย!ฝึกจิตให้มั่นคงเหรอ?
01:12การฝึกจิตมั่นคง
01:14อ๋อ...
01:18ฝึกจิตมั่นคงเป็นแบบนี้เอง
01:22มีน่าค่าธรรมติงชอบวอกแวะ
01:27เอ๊ะ!
01:28ได้อยู่ดีๆ จะไปญี่ปุ่นทำไมอ่ะ?
01:31จะตอกอธิบายเรื่องนี้ให้ชัดเจนนะ
01:33เห็นกันจะหาว่าค่าตื่นตุม
01:35ไปญี่ปุ่น
01:37เพราะอาจารย์สากให้อัตมาไปเผยแพทัมมะ
01:40ใช้ธรมะสั่งสอนคนญี่ปุ่น
01:43อย่าได้มารุกรานต้ามิงอีก
01:46แช่!
01:47แต่ซื้อเท่านั่นอุศาห์คิดได้
01:49เขาคิดว่าญี่ปุ่นจะเป็นคนแม่ตาม
01:51เนี่ยกับจอมยืดเฟิงอย่างค่اءงั้นเหรอ?
01:53แช่!
01:55อาจารย์พูดถูกแล้ว
01:57เขาแค่ไม่รู้ชิวิตความเป็นอยู่
01:59ความเป็นอยู่ของชาวญี่ปุ่นเท่านั้นเอง
02:01ความเป็นอยู่อะไรเหรอ
02:07ชีวิตชาวญี่ปุ่น ถ้างไรข้า
02:10ต้องอยู่ท่ำกลางไฟสงคราม
02:29มันกลับมันความเป็นอยู่ของชาว
02:59โลก
03:29พวกเขาได้ยินว่าต้ามิงร่วมเริ่งมั่งข้าง เต็มไปด้วยเธอ
03:52เลยพากันเดินท้ามาเมืองต่างๆ ในต้ามิง
03:56คนส่วนนึงคิดแย่งชิงทรับสินเงินท้องให้มากพอ เพื่อจะกลับไปสร้างกองทับในญี่ปุ่น ยิดพื้นที่คืน
04:08แต่คนส่วนใหญ่ ทำเพื่อมีชีวิตร้อน เยียงครอบครัวให้มีกิน
04:15ใช่ ผมมันคิดว่าต้ามิงเป็นเนื้อชิ้นใหญ่ที่ใครก็อยากมากิน
04:21ใช่นะ ตอนทับเรา ไหร้ความสามารถ มีแต่คนรักตัวกลัวตาย
04:28พอสู้กับโจนสลัด พอแพกครั้งเดียว ก็พากันหนีไปแล้ว
04:33ทำให้พวกโจนสลัดยิ่งได้ใจเหรอมเกริม
04:36ทำให้มีโจนสลัดรูปดานมากขึ้นเรื่อยเรื่อย
04:39สามารถการณ์แบบนี้ แค่นักบวดไม่กี่คุณ จะสั่งสอนได้อย่างไร
04:46โอ้โฮ ข้าจะบอกให้นาเตซื้อ
04:49มันเป็นแบบนี้ คนเราน่ะ สั่งสอนได้
04:54ถ้าถ้าเป็นหมาบ้า ก็ต้องใช้ไม้ตี
04:58พาข้านะเตซื้อ ข้าถามหน่อย
05:01เจ้าสวดมนทุกวัน สวดไปหลายรอบแล้ว
05:04สำmarktสบายผลับก็เหมือนกัน
05:07ดังนั้นเจ้าก็สวดของเจ้าไปเนี่ย มันคูกต้องแล้วล้า
05:11เปبد Gwen Ra Loch
05:16ถึ้มยงกว่าข้าส Semina
05:28เรื่อนภาษายิปุ่นกับพระที่นั่น
05:32และเปลี่ยนธรรมัก
05:58อัตมาอยู่ญี่ปุ่นมาห้าปี
06:13นอกจากจะพูดภาษายิปุ่นได้
06:16ยังได้รู้สถานการณ์ในญี่ปุ่นอย่างลึกซึ้งขึ้น
06:21ดังนั้นจึงเดินทางต่อไปเผยแผ่ทัมมัก
06:26มีวาลหนึ่งก็คิดถึงได้ซื้ออีหูที่ผู้ทัวส怎麼辦
06:31หวัดพูจี้
06:37แต่ซื้อคาถามหน่อย
06:40จะเคยใช้ธรรมะเกรียดกรอมพวกโจสรัทให้ลึกร้านต้ามิงบ้างมะ
06:43ไม่เคย
06:46และเจเกรีย� ....
06:50ก็ไม่เคย
06:52ก็ใช่ไง
06:54ตัวใหญ่ตัว le assume
06:56แล้วเจ้าสดบนทำไม
06:57ว้ายพระไปทำไม
07:00แต่อาตมาเคยแผดทำมาก
07:02ไปถึงญี่ปุ่น
07:03นำความประธนาสันติ
07:04ของชาวต้ามิrieben
07:06ไปถึงญี่ปุ่น
07:07อาตมาเชื่อ
07:09พวกข้ำนัมความหวังนี้
07:10ส่งต่อให้พวกเราชาวต้ามิМ
07:12โหอ โห...
07:13จะพูดตอนนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก
07:15เธอต่องculusพวกมันให้ชัด ๆ
07:17บุกต้าหมิงต้องตายสถานเดียว
07:20แล้วเราก็จะข้าบกมันให้หมดเลยด้วย
07:23อาวิตธ์พูด
07:25สิ่งที่ผิดลักธรรม อัตมาจะกล่าวแบบนั้นด้วยไง
07:30งั้น จากที่เจ้าไปสอนธรรมมะ
07:33กลายเป็นสู้กับพวกจนสรรรมมันยังไง
07:37แบบนี้ เหมือนจะผิดลักธรรมอย่างที่เจ้าพูดมานะ
07:47котороеเข้าไปพา
07:54ให้เข้าไปพรา
07:56แต่เข้าไปพรา
08:00ธุต Lincoln จกท์สอนมาแล้ว
08:02ken準備
08:03พรา Billie
08:04boardingามใกล้ indicative
08:07ๆ เฮ sea
08:08Agency
08:09เกยริง BECUQ
08:11พร้อมันหิ mari
08:14การ้อมันยัง cos
08:15คงคงอยู่นี่พลา
08:16อืม อย่างนั้นพร้อมเลย
08:20พอมีตตะพูด
08:23ในหมู่ครับ
08:24มีคนรู้วรยุธแค่สิบคน
08:26และได้ซื้ออีหูของเรา
08:28ก็ห้ามให้พวกเรา
08:30เข้าประทะกับโจนสลัด
08:32พังที่วรยุธเขา
08:34สู้ได้รับร้อยคน
08:36แต่เขายังยืนหยัด
08:38สั่งสอนด้วยหลักธรรม
08:46รอม
09:00มีคนแบบนี้จริงเลยหรอ
09:02ยืนเผยไปด้วยน่ะ
09:04ทั้งบ้าททั้งถึงปกว่าข้าสอีก
09:06บ้าทแล้วยังไงล่ะ
09:08ชลาดแล้วยังไง
09:10หากจิตใจดี Ingredient
09:11ร้ายสิ่งเจือปน
09:13จะบ้าทแล้วยังไง
09:15ได้...ที่เจ้าพูดมา ค่าไม่เข้าใจแล้ว
09:20อย่าพูดมา! แต่สือเท่า!
09:23ถ้าเจ้าทนดาบค่ะได้ 10 ครั้ง ค่าจะถ้อยทัพทันที มารับกวดวัตว์ของเจ้าเด็กขัด
09:28ถ้าเจ้าไม่กล้า ก็ใสหัวไปซะ อย่ามาขวางทางพวกเรา
09:33ที่ประสกพูดเป็นจริงหรือเปล่า?
09:36แม่นอนอยู่แล้ว
09:37ถ้าประสุขรักษาคำพูด ยาวว่าแต่ฟันไม่กี่ครั้ง จะร้อยจะพันครั้งก็ไม่กลัวหรอก
09:48อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์
09:50สิทย์ทั้งหลายจงฟังให้ดี อาตมายินดีแรกชีวิตเพื่อวัตร เพื่อสัพษสิ่ง
10:07นี่เป็นคำสั่งของอาตมา ห้ามเหล่าสิทย์และเมิดคำสั่ง ใครที่ไม่จำตามต้องถูกครับออกจากวัตร
10:20ธรรมไร้ขอบเขต ไร้อุปสักขัดขวางทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ทะเลทุกไร้ขอบเขต
10:35การกลับใจคือฝากฟัง
10:40อย่าพูดมากนะ เจ้าจะรับหรือไม่รับล่ะ
10:45อาตมาไม่โกหก ลงมือเลยเธอ
10:49อามิตตะพูด
10:56อาตมา
11:14อาตมา!
11:21อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์
11:28อาจารย์ อาจารย์
11:41อาจจะมารับได้สิบครั้งแล้ว
11:46ทำไม... รัศกยังไม่กลับอีกล่ะ
11:54ตามแล้ว
11:56อามิต ตับพูด
11:59ตับ
12:07ยิสนี้
12:10ขึ้นในมีสมบัติเยอะเยอะ
12:12ค่าจะโง่พวกนี้ให้หมด สมบัติกับไปของเราแล้ว
12:15ทุกคนบุก
12:20ไป
12:23แล้วสุดท้ายเป็นยังไง ช่วยอาจารย์ต้องในรึเปล่า
12:27อันตัวมาไปแล้ว
12:29แล้วก็สาให้เกินไป
12:31สึกที
12:34เยอะเยอะ separate
12:43แหน่งเชิด
12:45...
12:47อามิต้าพูด
12:48อาศาปประสง
12:50มีทุร่ะอะไร
12:51มันบาทนสกมิขัดตำไป
12:56ขิ์ ลิ่ง หนึ่ง Dig Seal!
13:11หาทสิ prominentötนี่Crashaya!
13:14เป็นแว่..มีหมวกที่ลักอย้างicas!
13:16ห 56SI Wow!
13:21ยกดเชิ้ถ้าgee!
13:23ได้ยิง!
13:26เอาไว้!
13:56มาจากแหลวดป้า!
13:58ใจ!
13:59พ้าพี่ดิ้งคือ!
14:00ห put!
14:02ห湧ไฟ ดิ่งเน้อง!
14:04แหลวดพรรมลบ้า!
14:06แหวดไปพรรม!
14:09ห่อ!
14:10เจ้าพรรมลบ้าข้อ!
14:12ห้อ!
14:13สมบัตรมนิกแล้วข้อ!
14:15พรรมลดิทยาของ แม้พรรม.
14:19เจ้าพรรมลบ้า!
14:21เจ้าพินไป!
14:23เออ...
14:32ดู...ดู...ดู...ดู...ดู...
14:35อา... Jen etti...
14:39PI'...
14:42้ายิ...
14:47เก่...
14:49ตัวมาก
14:50ติดติดตามรอ veterinary conhecer better!
14:58ถ freuen tudo!
14:59ขอฆ่าคิ
15:04ห้าความได้นะ
15:20อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ ถ้าเป็นอะไรไป
15:30อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์ อาจารย์เป็นอะไรไป
15:45อาจารย์ ท่านฝื้อสิอาจารย์ อาจารย์ อาจารย์
16:00ไม่ cuentแบบนี้จুงนั้นเหรอ
16:02ยินเถอะๆ หลายโรฟันเนี้ย
16:05ηทั้งบ่าททั้งถึ่มกัวข้าอา씨อีก
16:07บ่าทแล้วยังไงบ่า
16:08ฉลาดแล้วยังไงบ่า
16:11ถ้าจิศัตว์ใจดีกว่าง
16:12หลายสื้องเจี้ยปน
16:13จะบ่าทแล้วยังไง
16:15ฉลาดแล้วยังไง
16:16ได้ๆๆ
16:18พี่เจ้าพูดมา
16:19ค้าไม่เข้าใจหรอก
16:20matteاسรู้Checks
16:21ถ้าixanterเจ้าไม่ข้าบผมโจ้นสะหลัดให้หมด
16:25จะเหมือน้ท่าพี่ต่อจารย์เจ้า
16:27อาจารย์อาตมา โดนฟันแล้ว แต่ก็อย่าไม่เคยคิดค่าใคร
16:30อาตมาจะค่าคนได้ยังไง
16:32ข้าบบอกเจ้าแล้วไง
16:35โจ้นสะหลัดแต่มันไม่ใช่คน
16:36มันเป็นสัทniตร่าย
16:37ต้องให้เป็น หูหมากาไก Shrimp
16:40ปวดหัว
16:46ได้ ใครจะถามต้อง pushing
16:48จะรู้ไหมว่า หมาป่ามันกินสัตว์อื่น
16:52อัตมาจึงต้องถอนเล็บ
16:54ถอนเชี่ยวหมาป่า
16:56ทำเหมือนกับอาจารย์
16:58ไม่ทำให้ถึงแก่ชีวิต
17:00เพียงหากข้อมือก็เท่านั้น
17:02ดี
17:05แต่ซื้อ ขลยอมเจ้าจริงๆ
17:07จากนี้ไป จะไปถอนฟันหักมือ
17:10ส่วนค่า ถ้าเจอโจ้งสรัส
17:12ค่าจะข้าพวกมันให้หมดเลย
17:14เขาไม่เข้าใดตริงๆ
17:15เพราะอย่างพวกเจ้าเinä crawl całyоны
17:27พวก זівเจ้าเก่ง วลยุตธิตร์จะตาย
17:30ถ้าวันถึงแค่ทอนฟันหักมือ
17:32หน้าเสร็จได้ เส้นได้ตริงๆ
17:35ไม่จะแค่เสร็จได้ ยังหน้าแข็นด้วย
17:39หน้าแข็นที่สุดเลย
17:41ถอไหนISAด้วย
17:42พี่วันเหมือนต้มน้ำเป็นยังไงบ้าง น้ำเดือยแล้วล่ะ
17:57คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะหันผักเก่งขนาดนี้ ข้าชิ้นแล้วล่ะ
18:02เมื่อก่อนอยู่ข้ายทหาร ข้าเป็นคนทำอาหารไม่คลวร
18:06คิดไม่ถึงว่าทำกับเขาจะเป็นเรื่องง่าย
18:13แม่ค่าบอกว่าถ้าอยากได้ใจของผู้ชายสักคน ก็ต้องเอาใจกระพอเข้าก่อน
18:20ให้เขาอยู่ที่บ้านอย่างสุกสบายและเขาจะอยู่ติดบ้าน
18:27ได้ใจผู้ชายแบบนี้หรือ
18:30นองรู้สีน ขอเขาลองบ้างสิ
18:33ได้สิ มา พิว่นไหม ท่านหันมันฝร่างนี้ก่อนนะ
18:41อ่ะ ข้าเด็ดผักนี้ก่อน
18:43ได้
18:45นี่
18:48ถ้าทำไมถูกใช่ไหม
18:51ชิ้นเท่าฝาบ้านเลย
18:53เอ่ะ ระวังมือด้วยนะ
18:55คิดไม่ถึงว่าหันกับเข้าจะยากขนาดนี้
18:58ทำให้ชิ้นก็เป็นแล้ว
19:00น้องรู้สีนวันหลังจะสอนข้าทำกับข้าวด้วยนะ
19:04ไม่มีปัญหา
19:06ถึงตอนนั้นถ้าข้าทำเป็นแล้วจะทำให้เจ้วกินนะ
19:19มาแล้ว
19:21แบบนี้ย้าปิดนั้น
19:38ค้ายนำถือเจ้าจริงๆ ที่เจ้าทำกับข้าวเป็น
19:42ข้าน้ำถือเจ้าจริง ๆ ที่เจ้าทำกับข้าวเป็น
19:45เป็นยังไง ได้หรือยัง ก็พอได้แล้วล่ะ
19:48เออ ตัวด้าน
19:52กว่าจะเสร็จ
19:57เรียบร้อย เสร็จแล้ว เอาต่อเกียบมา ข้าจะลองชิมดู
20:05เป็นไง อร่อยไหม
20:06อืม...เผ็จจังเลย
20:12เจ้าทำแข็ง ท่านน่ารับหมดแล้ว ดูดีกว่าตัวก่อนซะอีก
20:16อืม... ไว้
20:18อะไร
20:19แมว รู้เสียน อึงง่ายนี่
20:24พี่วันเหมย ไม่เป็นไร ข้าจะสอนทำกับข้าวอีกดีเลย
20:27ไปกัน
20:28พี่วันเหมย ท่านลางม่อก่อนนะ ข้าจะหันเต็งกว่า
20:31ได้
20:42คุณ เจ้าทำอะไรกัน
20:46เฮ้ย...มันตกใจหมดเลยมันโถว...
20:50โดอคฟัง ของสิ่งนั้นที่เจ้าตามหาเจ้าว่า อยู่ที่ไหนนะ
20:56เอ่ตรงนู้น หรับมัง
21:00อ๋อ งั้นไปหาเธอ ไปหากัน
21:03อ๋อ ไปหากันนะ... ตรงนู้นแน่ ๆ เลย ตรงนู้น
21:06อืม
21:13รู้เสียน
21:14อ้าว สุดพี่ ท่านมาได้ยังไง
21:18ข้ามีเรื่องอยากคุยด้วย
21:20เราออกไปกันเธอ
21:21โถ่เอ้ย มีอะไรก็คุยกันตรงนี้เธอ
21:23ข้าต้องช่วยพี่วันเหมือนทำกับข้าวนะ
21:26แต่ที่นี่ไม่สะดวก ออกไปคุยกันเธอ
21:29นี่ รู้เสียน ทำตัวพิ่งนึก
21:37จะไปเธอ เขาอาจจะมีเรื่องโดนก็ได้
21:42อย่างนี้ก็ได้ พี่วันเหมือน
21:45ข้าจะไปดูหน่อย เดี๋ยวข้ากลับมาช่วยนะ
21:47ไปเธอ
21:59เธอเธอสะพิสุด
22:01เธอเธอจอ เธอ
22:27พี่เทียเฉียว ท่านมหาค่ามีธุระอะไรเหรอ
22:32ค่ายันต้องรีบไปทำกับข้าวนะ
22:36ถ้าท่านไม่พูด ค่าไปแล้วนะ
22:39เดี๋ยว
22:50พี่เทียเฉียว วันนี้ท่านเป็นอะไรไป
22:53ค่าค่อยอยู่กับเจ้าสักพัก
22:57ตอนนี้พวกเราก็ได้อยู่ด้วยกันทุกวันนี้น่ะ
23:01ค่าอยากอยู่กับเจ้าตามลำพัง
23:05สักวิชาด้วยกัน เล่นด้วยกัน
23:09วันนี้ท่านเป็นอะไรไป
23:13ไม่มีอะไรล่ะ
23:15ไม่มีอะไรล่ะ
23:18นี่คือคลมก้วยหัวที่เจ้าชอบกินสมัยเด็กๆ
23:19ไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้ายังชอบอยู่หรือเปล่า
23:21ท่านซื้อมาจากไหน
23:23ขอคลมก้วยหัวที่เจ้าชอบกินสมัยเด็กๆ
23:28นี่คือคลมก้วยหัวที่เจ้าชอบกินสมัยเด็กๆ
23:33ไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้ายังชอบอยู่หรือเปล่า
23:37เธอชอบอยู่แล้ว
23:44พี่เทียเทียว แล้วดูนี้ดอกก้วยหัวยังไม่เบ่งบ้าน
23:48ท่านซื้อมาจากไหน
23:49ขอแค่เจ้าต้องการ
23:51ข้าก็ให้เจ้าได้
23:53ขอแค่เจ้าอยากจะทำ
23:56ค่าก็พร้อมจะทำให้เจ้าได้
23:59ไม่จะต้องตายเพื่อเจ้าก็ต่าง
24:01ข้าเองก็ยินดี
24:03พี่เธียเฉียว... 79 พ intoaguえばอะไร
24:11พี่เธียเฉียว... ถึงเพื่อ temple
24:21ส acá!
24:25ขอบคุยหัวนี้ได้มาไม่ง่ายเลย
24:55อย่าให้สิ่งหวง
25:25มันจะมาแน่หรือ
25:40ต้องมาแน่ แต่เทาเหยียน
25:42จะแน่ใจรู้ว่ามันจะมาคนเดียว
25:45คนเดียวขอรับ
25:48แต่เทาเหยียน
25:50เราจะต้องระวังตัว ไม่ให้จนั้นใช้เล่กกล
25:55แถว jacket
25:58จนได้ให้พวกเจามาที่นี่ยังไงละ
26:02ได้บางกับดักที่นี่เอาไว้หมดแล้ว
26:06ถ้าพวกมันมาแน่กก็ดีไป
26:09แต่ถ้ามากันหมด
26:12เราจะให้พวกมันมาแล้วไม่ได้กลับไป
26:17พวกเจาดักสุ่มไหม นอกuns World
26:18ถึงตอนนั้น美元ค้ำส compounds
26:24เย็นทรงจะเดินเล่นที่สวนดอกไม้ก่อนนอน
26:42จากนั้น จะไปอ่านตำราในห้องตำราหนึ่งชั่วยามแล้วเคยนอน
26:46เจ้าหมายความว่า ลงมือที่สวนดอกไม้แหละ
26:49สวนดอกไม้หรือห้องตำราก็ได้
26:51แต่ในเวลานี้ทั้งสองแห่งมีเวณยามนั่นนะ
26:55ถ้าเหยียนทรงไม้โนก็ไม่มีใครกลาบประมาณ
27:21นี่ ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ
27:29แต่เท้า
27:35แต่เท้า
27:49แล้วที่ห้องตำราละ
27:53ถ้าที่ห้องตำรา มีเวณยามแน่นหนาเมื่อ
27:57ถ้าเหยียนทรงไม้โนก็ไม่มีใครกลาบประมาณ
28:05นิ่งไว้
28:09เอา หัวหน้าเติม
28:11อืม
28:21เขาเป็นใคร
28:23ทำไมน่าเป็นคุ้นเลย
28:24อ๋อ
28:25หวังกลงๆ พังจะยายเข้ามา
28:27พังมาถึงวันนี้
28:29ชิ detention
28:31หละ
28:32ฮืม
28:37ก่อนเงินทรงไปโนกตำรา
28:39ที่นั่น มีเวณยามแค่ไหน
28:41ก่อนไปที่นั่น
28:43ก็มีเวณยามแน่นหนาแล้ว
28:45มีองคลรักสองคน
28:47คอยเ� application คอยอยู่หน้าห้องตำรา
28:49เพราะให้เยียนทรงเข้ามาแล้ว
28:51จะรักทุกชุด laundering
28:53ที่จะไปได้
28:54นั้นถ้าจะข้ามานที่ห้องตำรา
28:55นี่...
28:56จะแค่พาข้าหนูลีควนไกล
28:57จดปร sank หรอกพกอบรี่คนไก้และกับดัก
28:59ถ้าจะดักรอเหียนทรงในห้้องตำรา
29:01และข้าก็จะมีโอกาสข้ามาได้
29:05ข้างหน้านั้น
29:06คือห้องตำราเหียนสม
29:08เขาจะไปอ่านตำราในห้องนี้
29:10อยากเข้าห้องผิด wrench
29:12ได้
29:13ข้าดูแล้ว
29:14และทห้ SAYS
29:16แล้วก่อน
29:18นิ鉄塔
29:19ถ้าตอนมาเมื่อกี้
29:21ไม่เจอองขắcรักซัก פน
29:22ข้าจะข้าด manipulation
29:24ขอบใจที่เจ้าไม่โกกของเธอ ให้ไปจากฟินี่ซะ ไปให้ไกลให้สุด รักษาตัวด้วย
29:32รักษาตัวด้วย
29:54การเปล่า –น intervalบะไปฝรีบประวัง จด string
30:02iseric fusion Всё Fail
30:04ให้นช storylineiertรักษาตัวด้วย
30:08อรกเซella Ergebnis
30:09ขอบความตัวด้วย
30:14Sick
30:19แต่เท้าจางจริงและจูหวัน จงรักพักดี ไม่เคยหวันเครงต่อโจนสลับ
30:31ที่ไม่เคลื่อนทัพก็เพื่อรอจังหวัน ตามแผนที่หวางไว้ จึงได้ ใช้ชนะที่หวังเจียงจริง
30:39ถ้าข้ากุ้นางที่ดี โดยไม่แต่สวนให้แน่ชัดก่อน นำเป็นความโชคร้ายของต้ามิ้ง
30:46เฮ้ยได้ยินว่า ที่เต็จเท้าจริงและจูหวันไม่เคยวันเครง ไม่รักตัวกลัวตาย เขาบ้านเกิดอยู่ที่เจอเทียม
30:55เลยค่าจนสลัด เพราะกลัวครอบครัวโดลENEงแ binderน villains เป็นข่าวลือของพวกจ 네สลัดยุยงให้แตกเค้า
31:02ฝาบาสจะได้หลงกดioniของพวกจนสลัด ทำรายสะหลักของต่ามิ้ง ละมมม
31:08ขอให้ฝ่าบาทสั่งคุ้มตัวได้เท่าทั้งสอง ไว้ในคุกหลวงก่อน
31:12สืบสวนให้กระจางก่อนค่อยจัดการ
31:15กระม่มเยียนทรงกระบังคมถูน
31:38เพราะจะสบเจ็ดจริงที่ 34 วันที่ 2 เดือน 9
32:08ถ้าข้าไม่อนุยอด ก็ห้ามใครเข้ามาทั้งนั้น
32:16ขอรับ
32:38เฮ้ย ถ่วย ซื้อฟานเจ้าลูกเป็นอย่างเรื่อง
32:52ชอบทําห่องตํารารกลุกขี้เลย
33:08เฮ้ย
33:10เฮ้ย
33:12เฮ้ย
33:36เฮ้ย
33:37ป้ายวิญญาณจุวน ป้ายวิญญาณจางจริง
33:52ลำบากใต้เท้าทั้งสองแล้ว
33:55ข้าเป็นคนขี้ขลาดรักตัวกลัวตาย
33:59ไม่กล้าน้ำเรื่องของพวกท่าน
34:01ไปทูนในท้องพระโรง
34:04ทําให้คุณนางพักดีอย่างพวกท่าน
34:07ต้องถูกประหาร
34:11ถึงค่าไร้ความสามารถ
34:14แต่ก็ได้จุดโขม
34:16ให้พวกท่านทั้งสอง
34:18ที่วัดแล้ว
34:20แต่เท้าทั้งสอง
34:23ขอให้พวกท่านสูสุขติก
34:27ชาติหน้าอย่าเป็นคุณนางอีกเลย
34:30เป็นคุณนางลำบาก
34:32ยอมเนี่ยเดื้ยเพื่อราชสำนัก
34:34แต่ต้องมารับโทษ
34:37สุดท้ายแล้วก็ทําสิงใดไม่สำเร็จเลย
34:42บันนี้ห้องเต้โงเขา
34:44คิดเดี๋ยวเรื่องยาวิเศษ
34:46เพื่อให้เป็นอำตับ
34:48มิดเบี้ยวกันไปทั้งระหมอม
34:51ในราชสำนัก
34:52ไม่มีใครกล้าพูดอีกแล้ว
34:55รัสสดรต้องอยู่ในกองเพลิง
35:01โจนสลัดทรุกราณหลายครั้ง
35:04ต่ามิงมีอันตราย
35:10ข้าทําให้พวกท่านต้องผิดหวัง
35:12ไม่สามารถช่วยชีวิตพวกท่านได้
35:15หล้างงนทิ้นให้พวกท่านไม่ได้
35:18ข้าหลายใจยิ่งรัก
35:20แล้วก็ลูกอากตรอยู่ของค่า
35:22ข้า ละโมพอย่างมีผลนาน ทำให้พวกท่านมีความผิด
35:27ต้องโดนโทษประหาร
35:30ข้าเดียวเรียกเขากลับเมืองหลวง และลงโทษอย่างหนักแล้ว
35:35ไม่รู้ว่าพวกท่านทั้งสอง จะยกโทษให้ได้หรือไม่
35:40ข้าเคยคิด ที่จะข้าตัวตาย
35:44ต่อหน้าไปวิญญาณพวกท่าน เพื่อให้โทษแทนรูปของข้า
35:48และทำไมเจ้าไม่ตายตอนนี้แล้ว เพื่อสมมือให้วิญญาณพวกข้า
35:52beberapaichen Classic Storage
35:53ค่าจูหมอกให้ก็ได้ ๆ ถ้าค่านหลวงเอา privilegedest
36:19ข้าบ กพร้อง หน้า ที่ ตน เอง
36:22ทำ ให้ ขนาง ที่ พัก ดี ถูก ใส่ ความ ยนตาย
36:26ข้า พิดต่อ ราท สะ ดอน
36:28เห็น เจ้า ยัง ปลอด ภัย ดี
36:31ข้ากา สบาย ใจ แล้ว
36:34ได้ ตาย ด้วย กระบี ของ เจ้า
36:36ข้า ไม่ เสีย ใจ เลย
36:38และ ก่อน ข้า จะ ตาย
36:40ข้ามี เยื่อน เรื่อง จะ บอก เจ้า
36:43โอ้หกไม่แต่น้อย ดาบนี่จะฝันขอเจ้าสะ
36:46ใช่ โหก
36:50ข้ากลับแต่เท้าจางจริงและจูหวัน
36:52เป็นคุณนางมาหลายสิบปี รู้จักกันมานอน
36:56แต่ผู้คนทั่วไปมักจะถูกข่าวลือหลอกรวง
37:00ทำให้ข้า ไร้ว่าสนากลับแต่เท้าทั้งสอง
37:04บอกข้ามา เจ้าสะร้ายพ่อข้ากับพวกมูลจากจนตายใช่ไหม
37:08คุณชายจูอ่ะ เจ้าก็เหมือนคนทั่วไป เชื่อข่าวลืออย่างนั้นเหรอ
37:13สิ่งที่เห็นคือความจริง ตอนนี้ข้าคุกเขาอยู่ตรองหน้าเจ้า
37:17เจ้าจะไม่ฟังความรู้สึกตัวเองบ้างเหรอ ถามใจตัวเองดูสิ
37:21มันจากชนะสึกที่หวังเจียจริง เจ้ากลัวท่านลุ่งจางมีอำนาจ
37:25เพื่อกำจัดคนเห็นต่าง เจ้าเลยสาญพวกเขาท่ายสองไม่ใช่เหรอ
37:30แต่เท้าท่านสองพักดียิ่งกว่าใคร
37:33หลังรบธนาที่หวังเจียงจริงเป็นผลงาน ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
37:39นับแต่เริ่มสัก wichtigerณ ค่าค่าพวกเขาเพื่อกำจัดคนเห็นต่างกันเหรอ
37:44แบบนี้ก็ทะรยาศบ้านเมืองเสร็จ
37:45ลงช่ายจะ incapableหา sådan ง่า
37:52กับท่านหรุ่งจาง มันนี่นายไค próนสึกที่หวังเจดจริง
38:03หมดใช้เจ้าได้ผลงานadanมาได้ secure
38:19เรื่องใหญ่แบบนี้ มีคนในวังรู้กันแค่ไม่กี่คน
38:25เฉาบ้านไปลือบอกปากต่อปากเจ้าหลงเชื่อกัน
38:28คุณชายจู เจ้าหลงกลยุยงให้แต่คอแล้ว
38:33มันมีทาง จะพูดแล้วไหล
38:36เพื่อที่เจ้า ช่วยพ่อเจ้ากับเซเท้าจาง ค่าได้ทำทุกวิธีทาง
38:41ยอมเสียงโดนประหารทั้งตระคุณ ส่งดีกาไปแปดเช้าบับ
38:45ขอให้ฝ่าบาทถอนคำสั่ง แต่ว่าฝ่าบาทไม่ฟังเลย
38:51แถมบอกว่าจะลงโทษค่าเหมือนแต่เท้าทั้งสอง
38:54ถ้าหากคุณชายจูไม่เชื่อ ค่าจะพาเจ้าไปดูเอง
39:00นี่กาพวกนี้ ข้าเขียนเพื่อขอความไม่ตาให้พ่อเจ้ากับเท้าจาง
39:15แต่ฝ่าบาททรงคืนมาทั้งหมด คุณที่ข้าพ่อเจ้ากับเท้าจาง
39:19คือห้องเตชั่ว ไม่ใช่ใครอื่น
39:22ทำไมไม่มีความเครื่อนไหวเลย
39:26ในจวนเกี่ยบขนาดนี้ ข้างไหนต้องมีปัญหาแน่
39:30เขาว่าเขาต้องซ่อนตัวอยู่ในจวนแน่ เพื่อรอคอยโอกาส
39:34ใช่แล้ว ตอนนี้ยังไม่ดึงมาก
39:37เขาอาจรอให้เยียนส่งเข้านอนแล้วค่อยลงเลย
39:40แต่ว่าเครื่องหมายบนแผนที่สองแผ่นั้น
39:42ไม่ใช่เยียนที่เยียนส่งเข้านอน
39:46คนแผนที่สองแผนนั้น
39:48ไม่เชื่อเรือนที่เหยียนส่งเข้านอน