- 10 months ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:05ทุกวัย
00:10ทุกวัย
00:15ทุกวัย
00:20ทุกวัย
00:26ใหญ่มากเลยใช่ไหมครับ
00:28คุณแม่ครับ
00:30ความหวังของคุณแม่ กำลังจะกลายเป็นจริงที่นี่นะครับ
00:33แย่ขนาด 1 หมื่นกว่าฟุทย์
00:35มันคือสาขาใหญ่ของ พัตรคารถังจี้เป้าฮื้อซีฟุทย์
00:40สำหรับการตกแต่งร้านทั้งหมดนั้น หลังจากที่ผมปรึกษากับอัจเจียวแล้ว
00:43งั้นดีไซน์เนอร์อยากผม
00:45ผมจะขอไปขอแนะนำให้เองได้ไหม
00:47เชิญครับ เชิญ
00:48อันดับแรกเริ่มจากที่
00:50ประตูก่อน ทำยังไงให้ลูกค้าที่มาถึงพัตรคารของเรา
00:53เห็นแล้วรู้สึกตาสว่างแว็บ
00:55เราจะสั่งทําตูกระจกให้โซว์ วางเอาไว้ตรงนี้
00:58ข้างในเป็นอะไรรู้ไหมครับ
01:00มันคือสมบัติประจําตรกูลทั้ง
01:02เป๋าหือสองหัวสี่ตัวมากข้างมากมี
01:05เฮ้ย
01:07สวบัติ
01:08เฮ้ย
01:09เฮ้ย
01:10นี่นี่เป็นไว้ ได้พลาดหวัง อยู่
01:12กับนี้ อาจจะเป็น
01:13อาจจะเป็นไว้ อาจจะเป็นไว้
01:15เป๋าหือ สูง 5 ฟุต
01:17แล้วก็บนของผู้เขาเป๋าหือลูกนี้
01:19มันก็จะมี
01:20ป้ายห้อพัตราคารถังจี้เป๋าหือสีฟุต
01:23รู้หลาใช่ไหม
01:24ใช้ชื่อถังสีฟุต
01:25ทังจี้เหรอลูก
01:26ไม่กลัวเฉยเหรอ
01:27ไม่หรอกครับ
01:28เอ่อ...
01:29ทังจี้นะ
01:30คุณแม่กับคุณพ่อเป็นคนก่อนตั้ง
01:32ดังนั้นพัตราคารถังจี้เป๋าหือสีฟุต
01:34ก็ต้องขอบคุณ
01:35คุณที่คุณแม่
01:36ให้การสนับสนุน
01:37ถ้าไม่เปิดตัวอย่างคุยกับ
01:39แกนะเอาใจแม่แก
01:40ที่สุดแล้ว
01:41เฮ้ย จิล จิล จิล จิล จิล เอางี้ไหม
01:43ข้างข้างของพวกเขาบอกคือ
01:45ก็ต้องกระจกอีกบ้าน
01:46เอาเป๋าหือกกระป่องยือห้อถังจี้ไว้ในนั้น
01:48ถึงตอนนั้นเราก็ให้พนาการเอาเป๋าหือก
01:50กระป่องแนะนำให้ลูกค้า
01:51เหมือนกับที่ขายขนมไว้เพราะจัน
01:53หรือไม่ก็ขายขนมแข็งตอนตรูจิล
01:55แล้วพวกเรื่องแบบนี้ผมว่ามาเชยไปหน่อยนะ
01:58ไม่ดีหรอก
01:59ไม่ธรรมดา
02:00ไปกันเถอะ
02:01ไปเถอะ
02:02เชิญทางนี้เลยครับ
02:05มอสือ เรียบพวกเรามาดวนมีอะไรหรือเปล่า
02:10คุณถังครับ
02:11ผมอยากจะคุยอาการของคุณนายน้อยถังหน่อย
02:13เขาพึ่งออกไปเนอะ
02:15กันแรกเขาไม่ให้ผมบอกพวกคุณ
02:17แต่ผมคิดว่าอาการของเขาหนักมาก
02:19อาชิ้นปุ่น
02:20มอสนิฐานว่าเป็นโลกสื่มเศร้า
02:22มอแนะนำให้ไปหาหมอชบาล
02:24มอแนะนำให้ไปหาหมอชบาล
02:25มอสนิฐานว่าทางแล้วแต่เขาไม่ยอม
02:27แค่มาขอยากินไปวันวันก็พอ
02:30หรือแม่ผมป่วยนานข้าไหนแล้ว
02:32น่าจะสักสอมเดือน
02:33โอ้ย อยู่ดีๆเธอมาทึกปุ่น
02:35โลกสื่มเศร้า
02:37มีหลายปัจจัยมาก
02:39รวมทั้งการเสริญใจต่างๆ
02:40หรือไม่ก็เป็นเพราะรู้สึกผิดก็ได้
02:42ก่อนคุณไหนทางเดินออกไป
02:45บนพืมพรัมว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว
02:48เพราะว่าพวกคุณ
02:50คุณเอาใจใส่ข้าหน่อย
02:55แม่
02:57ทำไมคุณถึงเลย
02:59สุบอีกแล้ว
03:00สุบอีกแล้ว
03:02สุบอีกแล้ว
03:04สุบอีกแล้ว
03:05สุบตั้งเยอะแยะเลย
03:06พร้าว ผมไม่ได้สุบ
03:08พอดีมีพร้าว
03:10เพื่อนมาเยี่ยมน่ะ คุณนายเหลือที่เล่นโยกคาดด้วยกัน
03:13เขาสูป
03:14ฉันไม่ได้สูป
03:15โอ้ย มันรักมาล่อย
03:18นี่ มันมันกลับ
03:20มันต้องเก็บหรอกแม่
03:22นั่งสิ
03:25มัน ไม่ได้แม่แล้ว
03:27อ่ะ ยังสิ
03:30นี่ขยาแก้หวัดน่ะ ไม่เป็นไร
03:33นี่ขยาแก้หวัดน่ะ ไม่เป็นไร
03:35โอ้ย ใช่ไหม
03:36ยังกินส่งเดียว
03:37ออกคืนมา
03:38ฉันไม่เป็นไร
03:40ดูสิดู
03:41ดูมือสั่นข้า
03:43เฮ้ย ตอนนั้นเธอไม่ได้ทำเรื่องเลยร่อย
03:46พ่อครับ
03:47อยู่เป็นเพื่อนแม่ก่อนนะ
03:48มันจะกลับไปเก็บเสื้อผ้า
03:49ย้ามาอยู่กับแม่
03:50นี่ ชื่อหวน แม่ไม่เป็นไร
03:53แม่ แม่ปัวอยู่นะ
03:55แม่บอกว่าไม่เป็นไรอย่างไร
03:57ดูเธอสิ
03:58สีหน้าสิ สี
04:00ไม่มีคนอยู่เป็นเพื่อน
04:02ฉันกลัวว่าเธอจะเกิดเรื่อง
04:03พ่อครับ
04:04พ่อครับ
04:05เธอหวน
04:08ถ้าเป็นหวงแม่จริงๆ
04:10ไม่ใช่ลูกต้องย้ายไปอยู่กับแม่
04:12แต่ลูกต้องเป็นคนดี
04:15ชื่อหวน
04:16ฟังแม่นะ
04:18คุณเราจะโลบให้มาก
04:20ลูกมีบ้านที่มีความสุข
04:22มีกินมีใช้
04:23แต่มันก็อาจจะหาย
04:25แม่อาจอ่านตันใจมานาน
04:28ถึงได้มีสภาพ
04:30พ่อที่มีสุข
04:32แล้วพ่อ
04:33พ่อพ่อ
04:35กับแม่ไม่ได้เพราะกุฒหมาย
04:36ไม่ได้จดทําเห็นสุมรถ
04:38ไม่ยังกับแม่ไม่ได้
04:40โกรธเขาจนถึงวันนี้
04:42เขาไม่จัดงานเลี้ยงแต่งานให้แม่แม่เขาโกรธเขาอีก
04:45พี่ใหญ่ยกร้านให้แม่ตั้งสองร้าน
04:48แม่ก็ยังไม่พอใจ
04:50โทษหนูโทษดีโทษนั่น
04:52ทําให้บานไม่เป็นบาน
04:54ถึงจะพอจ้า
04:55ตอนนี้ก็เลยต้องอยู่คนเดียว
04:58ทําเลที่จะเปิดอีกสีสาของ
05:00สาขาได้ครบหมดแล้ว
05:01สาขาหนึ่งอยู่จงหวน
05:02สาขาหนึ่งอยู่เจ้นสาจุย
05:03สาขาหนึ่งอยู่ต้าผู
05:05มีสาขาอยู่ใกล้เรามาก
05:06อยู่ถงหลัววัน
05:07นี่อาเจ้า มันกินอายบอกว่า
05:09มันกินอายบอกว่า
05:10จะวางตู้ปลาใหญ่ ๆ ไว้ในพัทธาคารเหรอ
05:12เอางี้ไหม
05:13ฉันช่วยคิดไว้แล้ว
05:14สั่งซื้อปลามาก่อนขนาด
05:15นี่ไม่ใช่แบบธรรมดานะ
05:17เอาแบบยาว 20 ฟุตท์เลย
05:19คิดดู เอาปลามาก่อนขนาด
05:20คิดว่าอย่ายักไว้ในพัทธาคาร
05:22ดูดีขนาดไหน ฉันมาดูดีแน่ ๆ
05:24นี่ นักปลัว มีที่ซื้อ
05:25ฉันรับลองเลย
05:27อัปลัว นายตามเราทั้งวันแล้ว
05:29เดี๋ยวไปเฝ้ารัก
05:30ร้านถังจี้เธอ
05:32ฉันกับไปธรรมดาจะปริกษาเรื่องพัทธาคารกันต่อ
05:34อาลี่
05:35ถ้าเขาอยู่ต่อปรึกษาด้วยก็ได้
05:37มาคืนนี้เขามาหาฉัน
05:40ขอร้องฉันตั้งนาน
05:42เขาบอกว่าระเปิดพัทธาคาร
05:44เขาอยากมีส่วนร่วมด้วย
05:45ถ้าเราคุยกันคือ
05:47พัทธาคารมืออาชีพ
05:48และเป็นธุรกิจด้วย
05:49ให้โอกาสเข้า
05:50พัทธุรกิจด้วย
05:52พัทธุรกิจด้วย
05:54พัทธุรกิจด้วย
05:55พัทธุรกิจด้วย
05:57พัทธุรกิจด้วย
05:59พัทธุรกิจด้วย
06:00รู้เรื่องวงในดี
06:02ไหนบอกว่า
06:04ในพัทธุรกิจด้วย
06:05พัทธุรกิจด้วย
06:07พัทธุรกิจด้วย
06:09พัทธุรกิจด้วย
06:10พัทธุรกิจด้วย
06:12พัทธุรกิจด้วย
06:14พัทธุรกิจด้วย
06:15พัทธุรกิจด้วย
06:17พัทธุรกิจด้วย
06:19พัทธุรกิจด้วย
06:20พัทธุรกิจด้วย
06:22พัทธุรกิจด้วย
06:24พัทธุรกิจด้วย
06:25พัทธุรกิจด้วย
06:27พัทธุรกิจด้วย
06:29พัทธุรกิจด้วย
06:30พัทธุรกิจด้วย
06:32พัทธุรกิจด้วย
06:34พัทธุรกิจด้วย
06:35พัทธุรกิจด้วย
06:37พัทธุรกิจด้วย
06:39พัทธุรกิจด้วย
06:40พัทธุรกิจด้วย
06:42พัทธุรกิจด้วย
06:44พัทธุรกิจด้วย
06:45พัทธุรกิจด้วย
06:47พัทธุรกิจด้วย
06:49พัทธุรกิจด้วย
06:50ไม่มีอะไรเหรอ ไปลบแล้วอย่างไร
06:53ได้ จะไปเดี๋ยวดีเลย
06:55ไม่ใหญ่เป็นลบอีกแล้ว
06:57เป็นลบได้ยังไง คุณบอกว่าพี่ใหญ่ดีขึ้นเยอะแล้วไม่ใช่
07:00ไม่รู้หรัก ไปลงพระเจ็บมากันกันก่อนแล้ว
07:02ไปเลยเข้ามา
07:03ไม่มีอะไร
07:05มาแล้วพ่อ
07:07เรียกเลย
07:09ถ้าไปเรียกเลย
07:10ไม่มีอะไรกัน
07:12ไม่มีอะไรกัน
07:15ไม่何Super
07:20อศไง!
07:22นี่!
07:23ไม่ต้องกลาง!
07:25เจ้าไม่เป็นไร เหลือนเจียร์เป็นไรหรือเปล่า
07:26โอ้ ถ้าไม่เป็นไรเถอะ เธอเป็นไรบ้าง
07:28ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร รีบคืนเท็กซิล
07:30สิบหาพี่ใหญ่กันก่อนเถอะ ไปเร็วเข้า
07:31เอาไว้แน่น่ะ ไม่สิ ไปเลย
07:33เอาไว้แน่น่ะ เอาไว้แน่น่ะ
07:35เอาไว้แน่น่ะ
07:38เอาไว้แน่น่ะ
07:40ที่ต้อง บอกล้าไม่ใหญ่แล้วล่ะ
07:42หอ?
07:43ไม่ใหญ่บอกว่า
07:45คนที่ป่วยเป็นโลกนี้
07:47พอเป็นลมไป
07:48อาจจะไม่ฟื้นอีกเลย
07:50ตอนนั้น ทุกครั้งที่แม่ใหญ่เป็นลม
07:53อยู่ให้ผมได้ทุกคนมาพร้อม
07:55พร้อมหน้า
07:56เพราะแม่อยากจะบอกรับเรา
07:58ที่ละคนเลย
08:00อ่าจริง
08:02อ่าจริง..
08:05อ้าว...
08:07ละกัน...
08:09เฮ้า อ้าว...
08:10ไปซึ่ง
08:12แย่
08:14หลัก
08:15ไม่ต้องเธอมหัง
08:18ด้วย
08:19ด้วย
08:20พี่ให้
08:22มาก่อน
08:24อย่าพูดมา
08:25กับนี้ซึ่งไม่เอา
08:26ไม่เอา
08:29ไม่ทำไมนะ
08:30ไม่เอา
08:31แล้วก่อนนะ
08:35เธอ
08:37เธอ
08:38เธอ
08:40แล้วก่อน
08:42คุณแม่
08:43แล้วก่อนนะ
08:45เธอ
08:46ไม่เหรอครับ
08:47แม่ต้องไม่เป็นอะไร
08:48ซึ่ง
08:50ซึ่ง
08:51คุณมา
08:52ไม่ใหญ่
08:53คุณมา
08:55คุณมา
08:57แล้วก่อนนะ
08:58คุณมา
08:59คุณมา
09:00ไม่เอา
09:05คุณมา
09:06คุณมา
09:07คุณ
09:08คุณ
09:09คุณ
09:10คุณ
09:10คุณตอนที่เต้นรังกับคุณที่ไทยหวัน
09:12วิลละ
09:15คุณตอนที่ไทย
09:17คุณตอนที่ไทย
09:19คุณตอนที่ไทย
09:21ขอบคุณที่เต้นรัมเป็นเพื่อนฉัน
09:23ไม่งั้นฉันเส่งมากนะ ๆ
09:25ห้อคุณตอนที่ไทย
09:27คุณตอนที่ไทย
09:28คุณตอนที่ไทย
09:30กลับกลับกลับ
09:35มุณเชิง มีเรื่องเจร่ายงานค่ะ
09:37ช่างใจสินลูกน้องของคุณขอกลับก่อน
09:40พระพ่อไปหาหมอ แล้วก็ตอนเที่ยงต้องไปส่งเอกสารที่สารเทียนกู
09:45กินข้าเป็นเพื่อนด้วยไม่ได้
09:46อ๋อ ไม่เป็นไร
09:48เธอไปด้วยไม่ได้
09:49แต่มีผู้หญิงอีก
09:50หลายคนไปได้
09:52หรือคนไหนดีนะ
09:54อ๋อ
09:55อุศาคว่าจะพาพ่อไปหาหมอเสร็จแล้ว
09:57จะกลับมากินเข้าเย็นด้วย
09:58ตอนนี้ไม่ต้องเหรอ
10:00โอ้ ที่แทนได้มือถือชั้นมีแค่
10:02มาโทรผู้หญิงคนเดียว
10:04ก็จะว่า
10:05คุณโทรหาเขาสิ
10:07คุณโทรหาเขาสิ
10:09ฮิ
10:10คุณโทรหาเขาสิ
10:15อัลโอ
10:17อัฟริศ สุยไปไปนะ
10:18ว่างหรือเปล่า
10:19จังจะเรียงมือเที่ยงคุณ
10:20แล้วก็เอาของขวานให้คุณด้วย
10:25คุณโทรหาเขาสิ
10:27คุณโทรหาเขาสิ
10:29คุณโทรหาเขาสิ
10:30ของขวานอะไรเหรอ
10:31ของดีค่ะ
10:32แล้วอะไรดีค่ะ
10:33กาแฟ ขอบคุณครับ
10:34นี่คือถุง
10:35น้ำโชค
10:36ข้างในมีของขวาน 4 ชิ้น
10:37ให้คุณ 1 ชิ้น
10:38ที่และของทางใจซิน
10:39เฉาปินกับจื้อสิ
10:40คุณพูดสึกเป็นเกียร์จังเลย
10:41ที่ไม่ระดับเท่าเท่มกับเพื่อนรักของเธอ
10:43ฉันกับคุณเป็นเพื่อนตายกันแล้วนะ
10:45จับไม่ได้เหรอ
10:46เราเคยผ่านไปดินไว้ไหมแล้ว
10:47อ่ะ ฉันได้คุณจับสลากก่อน
10:49ได้
10:50ไม่ได้แบบนี้
10:52อ่ะ อ่ะ อ่ะ
10:53อ่ะ อ่ะ อ่ะ
10:54อ่ะ
10:55ทำไมเหรอ
10:56อยากให้คุณอื่นใช่ไหม
10:57เป็นก็ได้นะ
10:58อ่ะ ปล่า ปล่า ปล่า
10:59ฉันอยากให้คุณ
11:00คุณจับได้ชินนี้นี่แล้ว
11:01แล้วคุณก็จับได้จริงๆ
11:02อะไรนะเนี่ย
11:03อย่าดูสิ
11:04ได้เลย
11:05อ่ะ
11:07มันเป็นเครื่องรางของขลังของญี่ปุ่น
11:09ฉันขอมาจากที่นี่
11:10เมืองนาระ
11:11ความหมายคือสมประทนา
11:13ฉันหวังว่าคุณจะชนะจอมพลิกลิ้น
11:15ขอให้สมพรปากนะ
11:17จะเจ้าขึ้นสารด้วย
11:18จะแร่เอาชนะจอมพลิกลิ้น
11:20อืม
11:22อยู่ดีๆพามาดูฟอนิเจอร์ทำไม
11:25ก็จะซื้อบ้านใหม่
11:26ก็เลยมาดูฟอนิเจอร์ก่อน
11:28นี่ของเข้าเห็นได้สิ
11:30เธอร์ก่อน
11:33คุณอยู่บ้านคุณ
11:35ทางเดียว ฉันไม่เกี่ยวสักหน่อย
11:37ฉันจะให้ความคิดเห็นคุณในฐนะอะไรล่ะ
11:40ในเมื่อเธอไม่มีความเห็น
11:43น้องกระจิงอยู่ที่ๆ ฉันเลือกเอง
11:45ฉันอยู่คนเดียว
11:47ไม่จะใช้โซฟาชุดใหญ่
11:49หาแบบตัวเดียวก็พอ
11:50ก็ไม่นะ
11:52โซฟาชุดนี้สวยจังเลย
11:54โห นักสบาย
11:55โซฟาชุดด้วย
11:56จริงหรอ?
11:58ว่า นี่จริงๆด้วย
12:00โซฟาชุดด้วย
12:02โซฟาชุดด้วย
12:03นี่ คุณอย่าว่าฉันแบบนี้สิ
12:05ที่คนอื่นจะได้ยินเอา
12:06ใครว่า แล้ว
12:07สี่ทุ่มแล้ว
12:08กลับบ้านกันเธอ
12:09รวมนี้ฉันต้องพาพอ
12:10ก็ไปหาหมออีก
12:11วันนี้ลางงานสองชั่วโมง
12:12พาไปหาหมอแล้ว
12:13พรุ่งนี้ไปอีกเหรอ
12:14เป็นอะไรกันแน่
12:15วันนี้พาไปหาหมออาลไซเมอร์
12:17พรุ่งนี้จะพาไปหาหมอโรคใต
12:20แต่วันเดือนนี้
12:21เธอลาสี่วันแล้ว
12:22ฉันรู้
12:23แต่ฉันให้พาไปหาหมอ
12:25ออกคนเดียวไม่ได้แล้วค่ะ
12:27เอาใส่เมอร์หนักขึ้นทุกวันเลยนะ
12:30พรุ่งใจหรือเปล่า
12:31อยากให้ฉันไล่เธอออก
12:33แล้วเป็นคนนายเชิงอยู่แต่ในบ้าน
12:35ฉันหลาจังเลยนะ
12:36ว้าว
12:37ฉันเพิ่งรู้ว่าเราใจตรงกันมาก
12:38คุณเข้าใจความคิดฉันหมดเลย
12:40แต่ว่า
12:42ฉันเป็นคนนายเชิงไม่ได้
12:43ฉันเพิ่งจะซื้อบ้าน
12:45แล้วเธอไม่ไหว
12:46คุณนี้เธอต้องมาทำงานนะ
12:48พรุ่งนี้ไปทำงานเหรอ
12:49แล้วใครจะพาไปกัน
12:50พาไปหาหมอแล้ว
12:51ว่าเธอลุกขยเข้าไง
12:53ว่าชมคุณนี้ยกเลิกไปแล้ว
12:55เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนเอง
12:56กันรบกวนดูแล้วว่าที่พอตาดีๆหน่อยนะคะ
13:00โอ้โห
13:05งานก็ยุ่งอยู่แล้ว
13:07ยังจะมาส่งฉันอีก
13:08เฮ้ย เกลงใจจังเลย
13:10โอ้
13:15ประเจ็ดมีอะไรหรือ
13:18ทำไมล่ะ
13:20มีคนให้เงินป้า
13:21หรือมีใครขูป้าหรือเปล่า
13:23อยู่ดีๆทำไมถึงไม่ยอมขึ้นสอง
13:25ป้าหรือป้าหรือว่าจะเป็นพยายามให้
13:30ป้าหรืออยู่ไหน
13:33เราของที่บ้านนะ
13:34ประเจ็ดนี้ไปหาเลย
13:35ได้ บ๊ายบาย
13:40คุณไม่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
13:42ป้าหรือครับ
13:43มีเรื่องแน่งโดนที่สำหรักงาน
13:45งั้นก็หลีบกลับไปทำงานเธอ
13:47เดี๋ยวฉันเข้าไปเองก็ได้
13:51ลงไปถูกแน่ใช่ไหม
13:53ถูก
13:54ขอบไปแล้ว
13:55ตรงไปเลย
13:56อยู่ชั้นหนึ่ง
13:57แล้วซ้ายก็ถึง
13:58นั่นก็ได้
14:00ลงไปหาหมอเองนะ
14:02แต่ว่าหาหมอเสร็จแล้ว
14:03ลงจะไปไหน
14:05ขอบคุณอีกหน้าห้องตรวจ
14:07เดี๋ยวผมมารับ
14:08จําได้
14:09ความจริง
14:10แต่ว่าฉันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
14:12ไม่ต้องห่วงนะคุณไม่
14:15ไม่ต้องห่วง
14:17ไม่ต้องห่วง
14:20ไม่ต้องห่วง
14:22ไม่ต้องห่วง
14:25ไม่ต้องห่วง
14:27ไม่ต้องห่วง
14:30ไม่ต้องห่วง
14:32ห่วง
14:35hello Alfred
14:36ส่งพอถึงบ้า
14:37แล้วแล้ว
14:38ห้อ
14:40ก็ไม่ต้องห่วง
14:42ไม่ต้องห่วง
14:43ไม่ต้องห่วง
14:44เย็นห่วง
14:45ไม่ต้องห่วง
14:46ไม่ต้องห่วง
14:47ไม่ต้องห่วง
14:48ห่วง
14:49วันหาก็หนึ่งช่วง
14:50ไม่ต้องห่วง
14:52ห่วงกว่าแล้ว
14:53แส่งความแล้วด้วย
14:54ช่วงวันต้องห่วง
14:56จะห่วงเกิดในไม่ช้า
14:55ทำไมเปิดด้วยเสียงดังจัง
14:57วันนี้อากาศเจ็บใส
14:58ฉันอยากรู้ว่าเท่านี้มีอุปธิษณ์
15:00มีอุปธิษณ์เจ็บไว้
15:02มีอุปธิษณ์เจ็บไว้
15:05เจ็บปธิษณ์ที่ที่บ้างก่อนดีไหม
15:08ให้วนิแค่รอบ
15:10ก็อบเดียว
15:11ไม่จะเสียเวลามากนะเหรอ
15:12เดี๋งอ่อมไปก็ไปเจอลกนะ
15:13จอร์เนี่ย
15:14เร็ว
15:15อะไรอีกเนี่ย
15:16จอดส
15:17ฉันจะดังแท็กซีหาเอง
15:20ฉันจะดังแท็กซีหา
15:25กลับขึ้นแล้วเธอหน้า
15:26คุณไม่ต้องยุ่ง อย่าฉันหาเอง
15:28อย่าฉันภาวนอีกหลอก
15:30ฉันทอดเชื่อหรือ
15:31พ่อฉันบอกว่าเขาแจมทางได้
15:34ฉันสั่งแล้วให้นั่น
15:35คุณไม่รู้หรือว่าก็เป็นอัลไซเมอร์
15:38ความจำเขาโซกคุณไม่รู้
15:40ไม่ได้แล้ว
15:41คุณทิ้งเขาไว้ได้ยังไงกัน
15:42ฉันแค่ประทุภาพแปบเดียว
15:44ฉันบอกเธอไปแล้วด้วย
15:45ฉันไม่ได้ไปเที่ยว
15:46ฉันไม่หาประยาที่สำคัญมาก
15:48คุณไม่อีกว่าง คุณก็บอกใช่สิ
15:50เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนเขาเอง
15:51ฉันไม่ได้อีกว่าให้คุณไป
15:53คุณเป็นคนเสนอตัวเอง
15:54ฉันไปเป็นเพื่อนเขาพ่อ
15:55ฉันต้องหวังดี
15:56ฉันกว่าจะโดนไล่ออก
15:57ฉันว่าเดียวนี้ทลางานตั้งหลายวันแล้ว
16:00ประเทริมานักเลยนะ
16:02เฮ้ย
16:03ทำไมฉันต้องสึงว่าคุณ
16:05ฉันกับคุณแล้วมันเหนื่อยมาก
16:07คุณไม่มีเหตุผลเลย
16:08พ่อฉันเป็นโดนไล่
16:09ต้องมีคนดู
16:10คุณไม่ดูแล
16:11คงมีลูกสาวแค่ฉันคนเดียว
16:12ฉันไม่ดูแลแล้วใครจะดูแล
16:15เธอจะดูแลก็ต้องดูตารางด้วย
16:17เธอต้องเสียงานเสียการ
16:19เรียนต่อไป
16:20คุณไม่ได้
16:22คุณไม่ดูแล้วเขาไม่ได้
16:23เขาไม่ได้มีลูกแค่คนเดียว
16:24เขายังมีลูกช้า
16:25ไม่ไม่ได้ช้าเธอดูแลพ่อเธอล่ะ
16:27คุณไม่มีเหตุผลเอาสัยเลย
16:29คุณไม่มีเหตุผลเอาสัยเลย
16:30คุณก็รู้ว่าพี่ฉันเป็นคนยังไง
16:32เขาไปมาหาเรื่องฉันก็ดีใจแค่ไหนแล้ว
16:34เดี๋ยวให้เขาดูแลพ่ออีกแล้ว
16:35รู้กันดีแล้ว
16:36เดี๋ยวจะเข้าข้าเขาอีก
16:37เดี๋ยวเขายิมเงินด้วย
16:38รู้ว่าเขาเป็น
16:39พอเธอ
16:40ฉันไม่อยากคุณกับคนแล้ว
16:41จะเป็นไหน
16:42ฉันจะไปหาพ่อฉันเอง
16:43ฉันบอกแล้วพ่อฉันไม่เป็นไรหรอก
16:45ข้ามว่าฉันพ่อคุณ
16:46คุณไม่หวงเข้าอยู่แล้ว
16:47เอาว่าท่านไม่หวงพ่อเธอ
16:48แล้วเธอหวงฉันมากไหม
16:50ตอนนี้ไม่พยายามสำคัญหรอกว่าไม่ขอขึ้นสาร
16:53ฉันจะต้องแพ้จอพิกลิ้นอีก
16:55ฉันบอกเธอแล้วเธอไม่มีทาธีอะไรเลย
16:57ฉันเคยหวงฉันบ้างไหม
16:58พยายามของคุณหายใช่ไหม
17:00พ่อฉันหายทั้งคน
17:01ฉันไม่อยากคุณกับคุณแล้ว
17:03ฉันจะไปหาพ่อฉันปลายเบอ
17:05ฉันจะไปด้วย
17:06ฉันไม่มีทั้งคนที่เรียนใจ
17:10เฮ้
17:15โอเค
17:17โอเค
17:18โอเค
17:19โอเค
17:20โอเค
17:22โอเค
17:24โอเค
17:25โอเค
17:27โอเค
17:29โอเค
17:30โอเค
17:32โอเค
17:33โอเค
17:34โอเค
17:35โอเค
17:36โอเค
17:37โอเค
17:38โอเค
17:39โอเค
17:40โอเค
17:40พวกนี้วันหยุดค่ะ
17:42เอากันอยู่เป็นเพื่อนหน่อยสิ
17:44ได้ค่ะ
17:45อัฟริธ ทำไมนะฉันออกมาดึงจัง
17:50อัฟริธ ทำไมนะ
17:52อัฟริธ ทำไมนะ
17:54อัฟริธ ทำไมนะ
17:55กับใจสินเหรอ
17:57ฉันไม่รู้ว่าควร
17:59ฉันไม่รู้ว่าควรอยู่กับควร
18:00เขาอย่างไร
18:01อย่าพูดเรื่องอารมณ์เสียเลย
18:03ฉันเล่าเรื่องตลกให้ฟังดีกว่า
18:05เมื่อกี้ฉันฝันด้วย
18:06ฝันเห็นจอมพริกลิ้น คู่แข่งคุณ
18:08ฉันฝันเห็นเขาขึ้นสาย
18:10แล้วฉันก็ฝันเห็นตัวเขา
18:12ปากใหญ่ทุกกลำมังเลย
18:14แต่ว่าสารตัดสิน
18:15ฉันเห็นว่าเขาแพ้ก็ดี
18:16ฉันเห็นปากของเขา
18:17จากที่ใหญ่ทุกกลำมัง
18:18หด หด หด หด จนหรือเท่า
18:20ฉันก็รู้เข็ม
18:21รู้ไหมเกิดอะไรขึ้น
18:22ฉันเห็นเขาหกล้มตรงหน้าคุณ
18:24แล้วบอกว่า
18:25ฉันก็บอกคุณว่า
18:26ถ้าไหนฉัง
18:27พี่เอาเฟรด
18:28ต่อไปจะไม่กล้อปริกลิด
18:30อีกแล้ว
18:31จะคืนปากธรรมดาให้ฉันเถอะ
18:33หน้าตาเข้าได้ตลกมาก มาก มาก มาก
18:35ความฝั่นของเธอคมเป็นจริงไม่ได้เหรอ
18:37ทำไมล่ะ
18:38ไหนคุณบอกว่ามั่นใจมาก
18:40ไม่พยายามสำคัญบอกว่า
18:42ไม่ขอขึ้นสารแล้ว
18:43ไม่เป็นไร
18:44คุณออกจะเก่ง
18:45เก่งข้าไหนก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
18:48พยายามคุณสำคัญบอกว่า
18:50คุณสำคัญมาก
18:51ทำไมมีเขา
18:52เธอกับแพ้ประเจ็ดสิกเปอร์เซ็นต์
18:53ทางนี้ฉันแพ้กับเจ็ด
18:55จะจอมพริกรินต์อีกแน่
18:56อย่ากคิดมากสิ
18:57โอเค
18:59เพียงซึ่งว่ามี
19:00มีโอกาส 70% ที่จะแพ้ แล้วว่ายังมี 30% ที่จะเช่นอ่ะ
19:03ถ้าตอนนี้คุณเสียกวิน
19:05ความฮึกเหิมไม่กล้าสู้ต่อ จะไม่เหลือแม่แต่เปอร์เซ็นต์เดียวนะ
19:10รู้ไหม นอกจากยาดของคนเจ็บ ยังมีอีกหลายคนเป็นห่วงคุณอย่างให้คุณชนะ
19:15ถ้าเห็นคุณเป็นแบบนี้ พวกเขาจะกล้าเงียร์
19:20ความจริงแล้วสำหรับท่านอ่ะ
19:25ไม่ว่าคดีตจะแพ้หรือเช่นอ่ะ
19:28คุณคือคนที่เก่งมาก
19:30เราสัญญาค่ะนะ ถ้าคุณชนะค่ะดีแล้ว
19:33เรามาจะหลองเดิมมันที่ดี
19:35แต่ถ้าแพ้ ฉันจะเดิมเป็นเพื่อนคุณจนสว่างเลย
19:40แต่ฉันเชื่อใจคุณ คุณต้องชนะนะ
19:45คุณต้องชนะ
19:50คุณต้องชนะ
19:55คุณต้องชนะ
19:57คุณต้องชนะ
19:59คุณต้องชนะ
20:00นั่งรอฉันอยู่ที่สวนสาธารณา
20:02ตอนนี้กลับถึงบ้านแล้ว
20:03ขอโทษค่ะ
20:05คุณต้องชนะ
20:07คุณต้องชนะ
20:09คุณต้องชนะ
20:10คุณต้องชนะ
20:15คุณต้องชนะ
20:17คุณต้องชนะ
20:18ฉันนี่
20:19ฉันต้องกลับไปเลยล่ะ
20:20ตอนที่ฉันออกจากบ้าน ออฟิสเท่ามาบอกให้เป็นผู้นี้เช้า
20:26ไปก่อนนะ บ๊ายบาย
20:28บ๊ายบาย
20:30บ๊ายบาย
20:35บ๊ายบาย
20:40บ๊ายบาย
20:45บ๊ายบาย
20:50บ๊ายบาย
20:52บ๊ายบาย
20:56บ๊ายบาย
20:58บ๊ายบาย
20:59บ๊ายบาย
21:00อ้า ฉันตั้งใจจะทำปูอารัสก้าให้คุณกิน
21:03แต่เพราะไปถึงตลาดสั้ง
21:05อ้า ฉันตั้งใจจะทำปูอารัสก้าให้คุณกำลัง
21:10แต่เธอแกบอกว่าไม่มีปูอารัสก้า
21:13มีแต่ปูทะเล
21:15ปูทะเลทำสุชิไม่ได้
21:17แต่ว่าเอามาทำเท็มปูรักก็อร่อยดี
21:20เธอไม่ต้องทำหรอก ฉันทำเอง
21:22นี่ คุณไม่ต้องยุ่ง
21:23เดี๋ยวฉันทำเอง
21:24คุณออกไปเลย
21:25ออกไป
21:26ออกไป
21:30เธอ
21:31เธอ
21:32เธอ
21:35เธอ
21:37เธอ
21:39เธอ
21:40เธอ
21:42เธอ
21:45เธอ
21:47เธอ
21:48เธอ
21:49เธอ
21:50เธอ
21:51อีกแปลบนึง
21:52คุณจะได้ชิมฝีมือของปูอารัสก้า
21:55เธอ
21:56swings wanting
21:57ารัสก้า
21:58ติตงมี
21:59ผู้
22:08ประทดี
22:11ประทดี
22:13Det
22:00ไม่เป็นไรแล้ว พ่อเดินกลับมาที่หนูบ้านซีหวน นั่งรอชั้นอยู่ในส่วนสาย
22:05พ่อเดินกลับมาที่หนูบ้าทราณา ฉันถอนแจ้งความแล้ว
22:07ดีแล้วล่ะ ไอ้หวงสัตว์ที่สุด
22:10กลับมาที่ละพี่...
22:12เอ้ย?
22:14เหรอ?
22:15เดี๋ยวไม่เจอล่ะสิ
22:17ก็โทษน่ะ
22:20ที่ฉันมะหัวใส่คุณเป็นเพราะฉันเป็นห่วงพ่อ
22:24ฉันอ่ะเป็น
22:25คุณเป็นห่วงแค่เรื่องเดียว
22:27แต่ว่าคุณเป็นห่วงทั้งสองเรื่อง
22:29นอกจัดต้องเป็นห่วงพ่อฉันแล้ว
22:30คุณยังต้องเป็นห่วงกะดีความด้วย
22:32ฉันตั้งใจเว้ยแล้ว
22:33นำตั้งแต่พรุ่งนี้
22:34ฉันจะไปขอร้อย
22:35ฉันต้องว่าเจ็ดเป็นเพื่อนคุณ
22:36พรุ่งนี้ไม่สำเร็จ
22:37มรืนก็ไปใหม่
22:38ใช้ความจริงใจทำให้เขาทราบซึ้ง
22:40เรื่องทีแล้วไปแล้ว
22:43ฉันมาเถอะ
22:44นี่คุณ
22:45คุณรู้ไหม
22:46พ่อฉันตั้งใจจะขอโทษคุณ
22:48แต่ว่าฉันไม่ยอมพาเข้ามาดู
22:50เขาเขียนข้อความเอาไว้
22:53ฝากฉันมาให้คุณนะ
22:55เธอ
22:57เธอ
22:58เธอ
22:59เธอ
23:00เธอ
23:00เธอ
23:12เธอ
23:15เธอ
23:20เธอ
23:21สอรี สอรี สอรี
23:26ต้องแปด โอ้โห ต้องแปดเลยเหลือ แต่ว่าเอ็ดใหญ่กว่าเยอะ
23:31ตอนนี้ อาชีว่าไม่มีต้องสองหรอกว่า
23:34โอ้โห หมดแล้ว
23:36โอ้โห ต้องสองไม่มีแล้ว แต่ว่ามีสามสีบาย
23:41โอ้โห มีเยอะเลยสิ
23:44โอ้โห พอ พอ พอ พอ
23:46งั้นละ งั้นมอละนะ
23:48โอ้โอ้
23:51ดูดูดูเนี่ย
23:54เรียงก็ไปเรียง
23:56ต้องไม่ครบดอก ขาดไปหนึ่งตลอด
23:59เนี่ย โอ้ ได้รวมหัวกันโกงหรือเปล่า
24:01เก้าวเก่องไม่มีเนี่ย
24:03โว!เก่า ง bodilyน
24:04เก็บisters
24:06ชื่อซิน มาลูกเก็บตัวให้หน่อยเริ่ม
24:09เก็บเลยๆ เร็วขอ
24:11ก็ต้องรับของสาว ้าศเช่ามัน
24:15สิ อย่างสิ หรอก
24:16ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง
24:18อะไรเหลือ
24:21แบบว่าบางที่ขาดไปนิดเดียว
24:24แต่ดูเหมือนแปลกมาก
24:26เหมือนกับภัยของพ่อไง
24:28ขาดภัยใบเดียว
24:29ก็เล่นไม่ได้เลย
24:31ดังนั้นถ้า
24:31ถ้าในบ้านขาดไปคนหนึ่ง
24:33กรู้สึกว่าครอบครวนนี้เหมือนกับมันไม่
24:36พริญญาแต่พูดจามไม่เป็นเรื่องเป็นราว
24:38ได้พูดแบบนี้ไม่อยากจะฟังนู้เรื่องแล้ว
24:41โอ้ย ลูกชายกับนี้
24:43ฮิฮิฮิฮิ
24:45เอ่อ...คืออย่างนี้
24:46ก็อยากจะบอกว่าชิ้นมา
24:49ขอดอ...ช่วงนี้
24:51เธอรู้ตัวว่าชัมผิดแล้ว
24:53เกรย์ขังตัวเองไว้ในบ้าน
24:56ทุกใจจะป่วยเป็นโรค
24:58โรคซึมเศรา
24:59เมื่อก่อนนี้ไม่เคยสู่บุรี
25:01แล้วตอนนี้ขังตัวเองก็ไว้สู่บวนต่อบวนเลยนะ
25:04ฮือ...คนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิญ
25:06อีกอย่างเขารู้ตัวว่าตัวเองทำผิด
25:09อยากจะขอโทษเธอ
25:11แล้วก็ทำอะไรมาขอโทษเธอด้วยตัวเอง
25:14เขาจะรู้สึกไม่แสบายใจ
25:16คือแบบ...แบบนี้เหรอ
25:18ใช่แล้วครับไม่ใหญ่
25:19แม่ผมนอกอยู่ข้างนอกแล้ว
25:21เจอแม่ผมหน่อยได้ไหม
25:23รูปขวนนี้นี่
25:24เข้ามาเยี่ยมชั้นท่าน
25:26ขอโทษเธอด้วย
25:28ขอโทษเธอด้วย
25:29ขอโทษเธอด้วย
25:31เมล็ก
25:33ระวังกับแม่
25:35อ่ะเมล็ก
25:36ข้าพแรงเลยครับ
25:37เออ...
25:38หวันนั้นไง
25:39ไม่ใหญ่ไปลมไป
25:40นายโทษเธอด้วย
25:41ก็มาหาฉัน
25:42ฉันดีบารกพัญญาบาลเลย
25:43พอข้ามตอนน
25:44ก็มีรถเกงวิ่งมา
25:46ตอนนั้นอ่ะ
25:47ฉันไม่รู้ต้องทำยังไง
25:48อาชินวิกมาพลักฉัน
25:50จนขาว
25:51ก็พลังไปเลย
25:52ฉันถึงในปลดภัย
25:53เชื่อหวน
25:54ประคองแม่นั่งลงสิ
25:56นั่นซิบาลัก
25:58นั่งล้อย
25:59นั่งล้อย
26:00นั่งล้อย
26:01นั่งล้อย
26:02นั่งล้อย
26:03นั่น
26:04นั่น
26:06นั่น
26:07นั่น
26:08นั่น
26:09นั่น
26:11นั่น
26:13นั่น
26:14นั่น
26:15นั่น
26:16นั่น
26:17นั่น
26:18นั่น
26:21น �анс
26:21มีอะไรนั่งลงแล้วก็ค่อยคุยกันนะเกิน
26:26เกิน
26:31เป็นยังไงบ้าง
26:32เป็นยังเหมือนเดิมเลย
26:33พี่ต้องไม่เป็นได้
26:35ต้องผ่านโสกครับ
26:36เธอก็ต้องรักษาตัว
26:38ดูได้ตัวเองให้มาก ๆ นะ
26:41ไม่ใหญ่
26:42ให้แม่ผมย้ายกลับบ้านได้ไหม
26:44ตอนนี้แม่ผมเพราะที่ที่บ้านหยีโฉงคุณ
26:46วีเดียวน่าสงสารมากเลย
26:51ต้องพูด
26:52แม่ทำผิดเอาไว้
26:54แม่ทำอะไรบ้าง แม่รู้ตัวดี
26:56เพราะฉันมันแล้ว
26:58แม่จะรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด
27:00มา
27:01เรื่องที่ผ่านไปแล้ว
27:03ไม่ต้องพูดถึง
27:04เธออยากครั้งตัวเอง
27:06เองไว้ในบ้าน
27:07มีโอกาสก็นัดไปดื่มน้ำชา
27:09หรือไม่เขามานั่งเล่นกัน
27:11ที่บ้านกินข้าวด้วยกัน
27:13จำเอาไว้นะ
27:14เราเป็นเพื่อนที่สนิทกัน
27:16พี่คุณที่สิทธิ์
27:21นับนับดูก็ 30 ประปีแล้ว
27:26เป็นเพื่อนการ 30 ประปี
27:30ถ้ามีแอร่า
27:31มีแอร่า มีแอร่า มีแน่
27:36แม่ใหญ่ ออกมาข้างนอกทำไมไม่สวมสิ
27:41เสื้อละครับ เดี๋ยวเป็นหวัดนะ
27:46ผมจำได้ตอนเด็กๆเนี่ย
27:48ผมดื่มมากเลย
27:50ไม่ชอบใส่เสื้อนหนาว
27:51แต่ว่าตอนนี้แม่ใหญ่ดือ
27:53ถึงตามผมเตือนแม่ใหญ่แล้วนะ
27:55เธอตูแล้ว
27:56ไม่ใหญ่ไม่รู้ว่าตัวเองจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
28:01จะมีอีกแล้วอย่าง พี่ต้องให้เธอช่วย
28:03แม่ใหญ่ครับ ผมไม่ได้หมายถึงอย่างงั้น
28:06ไม่ธรรมดา
28:08รับปากไม่ใหญ่ได้มั้ย
28:10ตอนนี้
28:11จะช่วยดูแลบ้านแทนแม่ใหญ่
28:16ฉันไม่ลางสังหร
28:20ถ้าฉันไปแล้ว
28:21จะเกิดเรื่องกับบ้านนี้อิ
28:26พวกคนจะเสียน้ำตา
28:30ฉันไม่อย่างนี้
28:31ฉันเห็นพวกเขารอเกิด
28:33ฉันอยากให้พวกเขารอกกันทุกวัน
28:36ไม่ได้ครับ
28:41ไม่ต้องขวงหรอก
28:43พ่อกับนาลี่จะช่วยกันดูแลบ้านหรอก
28:46กับนี้เอง
28:48หนึ่งบ้านของเรา
28:49มีจุดอ่อนกันทุกคน
28:51ต้าเบาหูเบาใจอ่อน
28:53ตกลงไปในลุมพรางแต่ไม่รู้ตัว
28:56ส่วนนาลี่ก็เป็นผู้หญิงแกรง
28:59เป็นคนเด็กทาดตรงไป
29:01กับที่เขาไม่ได้แซ่ถัง
29:03ต่อไปจะมีแต่ของเรา
29:06ขอบคุณท้า
29:08สุดอาเจียวใจใหญ่
29:10พุ่งชนอย่างดี
29:11พุ่งชนอย่างนหนี
29:14พุ่งช้า
29:16ไม่เธอมอดา ชั้นดูแลกว่าเขาดีดี
29:21จริงๆ ถาหน้าของผมก็ไม่ตากกับหน้าลี่เลยครับ
29:25อย่าพูดแบบนี้
29:26ถือนะ ซันลิงเกี่ยว มีลูกทังมอดยาพูด
29:31อันอีหวันสิน
29:34ถืออันไปลูกชาย
29:36ขนโตสะด้วย
29:38ฉันไม่ได้ตั้งท้องเธอก้าวเดือน
29:40ใครว่าเธอ
29:41ไม่ใช่แซ่ถัง
29:42ใครว่าเธอไม่ใช่ลูกของฉัน
29:46แต่ผมกลัวว่าผมจะทำไม่ได้
29:49ทำได้สิ
29:51มีความสามารถเท่าไร
29:53ก็งั้นออกมาทำ
29:54ต่อให้ไม่เต็มร้อย
29:56แม่ใหญ่ก็จะเพิ่มให้
29:58จนกว่าจะเต็มร้อย
29:59เธอชื่อว่าไม่ทำไม
30:01แต่ไม่ใช่แค่เป็นธรรมดา
30:03เธอคือที่หนึ่งเลยนะ
30:06ต้องลงกันแล้วนะ
30:08หัว
30:09ต้องรับบากกับฉัน
30:11ทำให้ครอบคือนี้มีแต่ความสุข
30:14ทำให้ทุกคนได้หัวร้อย
30:16แม่นเอาอย่างนี้
30:19เธ็นมือ
30:21ขอบความสุข
30:26เธอก็ใช้ไม้ทาวติต้าเป่าเลย
30:29เธอจื้อสินห่วงเจ้า
30:31แต่มีแฟนไม่ตั้งใจเรียน
30:33ก็ให้ลงโทษน้องได้เลย
30:36ผมแม้ ผมมีอัปดาลเยอะจังเลย
30:38ไม่แต่จืออี่จอพยศก็ยังต้องเตรกกลัวเลยเจ้า
30:41นี่เราต่งลงกันแล้วนะ
30:46เธอสัญญาแล้วนะ
30:49พากลับห้องพักขอหน่อยสิ่งเหนื่อย
30:51ครับ
30:55เอาไม่ถ้า
30:56หรือสัญญา จริงๆเหรอ
30:58ขอร้ายถ้าเกิดอย่างไรเหรอ
30:59ขอหยืมใช้หน่อยครับ
31:00โฆโตโกตก
31:01ต้องชินกับการมีไม่เท้า ตอนนี้ผมถือไม่เท้าหัวมังก่อน
31:04ผมเป็นเจ้าพ่อมาเฟียแล้ว เป็นเจ้าพ่อมาเฟียครับ
31:06ก็ได้ยังไง นึกถึงเป็นห่า
31:08เป็นเจ้าพ่อมาเมียครับ มาเมียครับ
31:11เป็นเจ้าพ่อมาเฟีย
31:16โอ้เฟียร์
31:19โอ้เฟียร์
31:20โอ้เฟียร์
31:21เกินจังเลยเนี่ย
31:22เพื่อนเราจะเครื่องเหรอ
31:24สนามบินฟรั่งเศษมีคนงาน
31:26ประทุงกันอยู่
31:27ฉันกลัวเครื่องจะดีเล
31:28แล้วกลับมาดูคุณเอาชนะจอมพลิกลินไม่ทัน
31:31โอ้เฟียร์
31:32อพลิกลิน
31:36ที่นี่หิวมากเลย พาไปกินอะไรหน่อย
31:41ด้วยสิ ด้วยสิ
31:45อ่ะ จริงสิ
31:46ประเจ็ดยอมแล้วนะ วันนี้ขึ้นสารพูดอีดีมาก ไม่เพียงตอบตามที่ฉันสอน
31:51คำยังพริกแพลง คำคนปากกล้า ตอบกับจองพริกลิ้นจนหน้าไง
31:55ดี
31:56อันนี้แล้วค่ะ ฝันของฉันเป็นจริงแล้ว
31:58ฉันกำลังกิจว่าจะหาคำพูด แล้วให้คุณฉันก็ได้
32:01แล้วไปเยอะเยอะจอมพริกลิ้น
32:03อะไรเหรอ
32:04ยังคิดไม่ออก แต่ไม่ต้องหัวด
32:06ถ้าจะคิดได้ก่อนพรุ่งนี้มานั่งฟังสาร
32:10ถ้าเป็นเพื่อนกัน
32:11คุณอยากมาเลย
32:13ทำไมละ
32:14ฉันอยากเห็นคุณเอาชนะจอมพริกลิ้น
32:16ถ้าเห็นตอนเขาขอร้องคุณ
32:18เชื่อฉันจะมาเลย
32:20ก็ด้านสู้กรีย์ใหญ่ ไม่ช่อยเพื่อนฝุงนี้
32:21มันกดด้าน
32:24ได้ค่ะ จะไม่มาก็ได้
32:26คุณอย่าลืมที่นั้นกันนะ
32:27ไม่ว่าจะแพ้หรือใช่นะ
32:28ฉันจะซื้อเบียรอคุณมา
32:29ไม่เจอไม่เลือกร้าน
32:31มันกดด้วย
32:32มันกดด้วย
32:33มันกด้วย
32:36โทษที่นะ โทษที่
32:41ทำไมมาช้าจัง
32:43ไหนบอกว่าอยู่เกล็กๆ รอตั้งครึ่งชั่วโมงนะ
32:46ขอโทษที
32:47เรามาเลยดีครับคุณผู้หญิง
32:48เออ ขอเป็นอาหารชุดค่ะ
32:49ได้ครับ
32:51เธอเป็นอะไรอ่ะ
32:53ทำไมท่าทางแปลกๆ
32:54อะไร
32:56ทำไมเธอต้องโกรดด้วย
32:58ตอนนั้นเชาปิดมาสาย 1 ชั่วโมง
33:00เธอไม่บนสักการ
33:01คำ วันนี้เป็นอะไรของเธอ
33:03เธอล็อกกับเอาเฟรดเหรอ
33:05ก่อนนี้
33:06แต่ขึ้นดีกันแล้ว
33:07แล้ว
33:08แล้ว
33:09ทำไมท่าทางแปลกๆ
33:11เขาไม่มาเป็นเพื่อนเธอล่ะ
33:12เขากำลังสู้กดีกความที่สำคัญมาก
33:14ตัดสินวันนี้
33:16เขาตื่นเต้น
33:17เขาอยากฉันนะ
33:18ทำไมไม่ไปฟังล่ะ
33:19เขาบอกว่า
33:20ถ้าฉัน
33:21ฉันไปจะเป็นการกดดันเขา
33:23ไม่ให้ฉันไป
33:24แล้วเธอไม่อยากไปเหรอ
33:26ต้องอยากไปสิ
33:28ในสมองของฉัน
33:30ไม่ต่อเรื่องกันดีกว่า
33:31ความนั่น
33:32เธอรู้ไหมทำไมฉันถึงกิดว่าเธอมาสาย
33:34เพราะฉันนั่นอยู่ตรงนี้ครึ่งชุม
33:36แต่รู้สึกเหมือนผ่านไปสิบชั่วโมง
33:38เขาทำสงกร้ำ
33:39แต่ฉันตั้งดื่มก้าแฟอยู่
33:41เธอหวังเลย
33:43เอาแฟกแก่งมากทั้งทั้งนั้นอยู่แล้ว
33:45ตอนแรกฉันก็คิด
33:46แฟกแฟกแก
33:47ฉันไม่รู้ว่าฉันไม่
33:48ฉันทำไม
33:49ฉันติดกว่าฉันสบรุ่นเลย
33:51ฉันกลัวมาก ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
33:53อยากไปก็ไปสิ
33:54แต่ว่าเขาไม่ให้ฉันไป
33:56ผู้ชายก็เหมือนกับผู้หญิง
33:58ปากไม่ตรงกับใจเหรอ
33:59มีผู้ชายคุณไหนไม่อยากให้แฟนเป็นกัน
34:01กำนังใจเชื่อฉันเถอะ
34:03ไม่ว่าจะฉนะหรือแพ้ก็ดีความ
34:06ฉันมั่นใจเลยว่า
34:07เขาอยากให้เธอเป็นกำลังใจให้ใกล้ๆ
34:09ถ้าฉันนะ
34:11เขาไปฉันหลองด้วยกันเลย
34:13แต่ถ้าแพ้ก็ยังปลอบใจเขาได้
34:16ห้องพิจรณาคดีที่นึง
34:21ชะบับนี้
34:26เป็นบัฒสัญญาติสากล
34:29เกี่ยวกับการอบพยพ
34:31มีนาทีประพ้องรายงานต่างด้า
34:34หลมทั้งรายงานที่ถูก
34:36และพี่กดหมาย
34:38ถ้าหน้าจูดพูดถึงเขาว่า
34:40มนุษยันธรรมทั้งหมดสิบสอง
34:41ถามหน่อยแล้วมีอะไรมาปกป้อง
34:45สิทธิ
34:46ของนายจ้างบ้างเหรอ
34:48ไม่ต้องสงสัยเลย
34:50กูตายห้าคน
34:51เป็นรายงานเทือนก็จริง
34:53แต่ผมมันใจว่าทุกคนในที่นี้เข้าใจดี
34:55รายงานเทือนก็จริง
34:56ไม่เป็นคนที่มีชีวิต
34:58กดหมายรายงานหงกุม
35:01มีข้อไหนบทไหนประโยคไหน
35:03ที่ปบป้องคนที่ผิดกดหมายห้องกุม
35:06รักรอบเข้ามาจากผิดกดหมาย
35:08ถามจังอย่างผลประโยชน์จากรายงานหงกุม
35:10ไม่ที่ดูแลครง
35:11คือการก่อนสร้างรับจ้างต่อจากบริษัทเลอดซื้อ
35:13นี่คือการสัญญากันด้วยวาจา
35:16ดังนั้นที่ได้รับการปกป้องจากดหมาย
35:18สารวานใจ
35:21สารวานใจ
35:23บริษัทเลอดซื้อ
35:24ไม่ต้องชุดชัยได้ได้
35:26คุณฟิน
35:31คุณฟิน
35:34คุณฟิน
35:36ได้ต้องละปากว่าคุณแท้แท้
35:38เป้าสร้างมาห้องโกกมาไทยเปล่าจะฉัน
35:41คุณฟิน
35:42คุณฟิน
35:44คุณฟิน
35:46คุณฟิน
35:48คุณฟิน
35:49คุณฟิน
35:50คุณฟิน
35:51คุณฟิน
35:52คุณฟิน
35:53คุณฟิน
35:54คุณฟิน
35:56คุณฟิน
35:57คุณฟิน
35:58คุณฟิน
35:59คุณฟิน
36:01คุณฟิน
36:03คุณฟิน
36:04คุณฟิน
36:06เอ่อ พระเจ็ต ข้า พระเจ็ต มานี่ มานี่ อย่ารับกว่าที่ใกล้เช็งเลย ข้า
36:09เก่งแต่โก้หก บ้อยให้เราไป
36:11แม่мовวงวดทดกัน ข้า พระเจ็ต ข้า พระเจ็ต statistics ข้า พระเจ็ต
36:16น้อยมีฟันครับ ยืดกันไปก่อนนะ
36:18บ๊ายบาย
36:21น้อยมีฟันจริงๆ น้อยทำยังไงดีละ
36:23มีจริงๆ
36:26เยี่ยม!
36:31เยี่ยม!
36:36เยี่ยม!
36:41เยี่ยม!
36:46เยี่ยม!
36:50เยี่ยม!
36:51เยี่ยม!
36:56เยี่ยม!
36:58เยี่ยม!
37:00เยี่ยม!
37:01เยี่ยม!
37:03เยี่ยม!
37:05เยี่ยม!
37:06เยี่ยม!
37:08เยี่ยม!
37:10เยี่ยม!
37:11เยี่ยม!
37:13เยี่ยม!
37:15เยี่ยม!
37:16อัฟริก!
37:17เจ้าบอกถ้าทางวันมาต้องไปดู
37:19เยี่ยมมาให้ replace
37:20ได้
37:22บิน
37:21เพราะฉันอยากไปดูนิดนา
37:24ตอนนี้
37:26ตอนนี้ก็ไม่ได้จัดไป
37:28แต่นั้นรออยู่ในร้านกาฟ่า
37:30เดี๋ยวคิดว่าคุณชั้นแล้ว
37:31คุณแพ้ทรมานมาก
37:33ฉันอยากดูผลเร็วๆ นะคะ
37:35ตอนนี้เธอแล้วผลแล้วนิ
37:36เห็นสภาพของฉันตอนที่โดนตอนพี่เรียนงานแล้วนิ
37:39เห็นฉันหน้าด้านก็หมวๆ
37:41ขอขอโทษยาติผู้ตาย
37:43เห็นฉันละใช่มา
37:46ขอโทษยาติ
37:48ฉันไม่อยากเห็นตอนที่คุณแพ้ ฉันแพ้แล้ว
37:50แต่ความเป็นฉันแพ้แล้ว
37:51จอพี่เรียนเป็นครั้งที่สี
37:53ไม่มีแต่แรงที่จะเอาขึ้น
37:55ไม่เป็นไร ยิ่นออก
37:56อุธอนต่อก็ได้
37:57อุธอนก็ไม่ฉันน่าหรอก
37:58ฉันน่าสิ ต้องฉันน่า
37:59หยุดเอาคำพูดทีมากแต่เธอก็ไม่เชื่อมาปรอบใจฉัน
38:01ฉันได้แล้ว เธอกลับไปเธอ
38:03ฉันอยากอยู่เป็นเพื่อนคุณ
38:05แล้วจะสีไว้ฉันได้ไหม
38:06ฉันไม่อยากให้เธอเชื่อเป็นแบบนี้
38:08เธอบอกให้ฉันห่วงเขารู้สึกเธอ
38:10แล้วถ้าห่วงฉันบ้างไม่ล่ะ
38:11เธอก็อยากจะไป
38:12ไปเลย
38:13วันนี้เธอไม่อยากเห็นหน้าเธอ
38:14ไปเลย
38:16เธอเธอ
38:18เธอเธอ
38:20เธอ
38:21เธอ
38:23ตอนแรกฉันตั้งใจนั่งอยู่แต่ในมุม
38:26คิดว่าคุณจะไม่เห็นฉัน
38:30พอสาตา
38:31แห่งตังกิน
38:33ต้องจักแบบนี้ไปกอด
38:34เธอ
38:35แห่งตัว
38:46และ
38:47แค่นอน
38:48ทำไม
38:48ก็agog Cav aktuell
38:52นั่งงงงง
38:55ครับ
38:57Rogue
38:57fun
38:36ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ไม่แค่ความรู้สึกคุณ
38:41คุณพักพ่อน่ะ ฉันกลับก่อนแล้ว
38:46ฉันกลับก่อนแล้ว
38:48ฉันกลับก่อนแล้ว
38:51ฉันกลับก่อนแล้ว
38:53ฉันกลับก่อนแล้ว
38:56ถ้ายังๆ แค่เนี่ย ทำไมไม่ตั้งใจทํา
39:01ฉัน ฉันตั้งใจทำเต็มที่อีกแล้ว
39:03แต่พวกเขาขึ้นค่าตัว 2-3 เท่า
39:04อย่าพูดส่งเดทอีกแล้ว
39:06จะไปหาเชฟช่ายแล้ว
39:08เขาบอกว่า เราไม่คุยกับความไม่ถึง 15 นาที
39:10ไม่มีความจริงใจ
39:11ถึงไปอวดบิ่ง ไม่ให้เก็ดพวกเขาเลย
39:13ถังลินเจียร์
39:15ไปไปกัน
39:16คุณคี่ฟัง ไม่จะค่าแม่พี่
39:21ถึงกัน ซึ่งหวังหวัง