- 4 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00- ต่อไปเนี่ย ฉันจะพึ่ง ผ่า
00:16ตัวเอง
00:17- ม่อมเกิดเจอสาเหตุ ที่ทั้ง
00:18ชาย หายตัวไป แบบนั้นเนี่ย เราส
00:21องคนได้ตายเนี่ยเนี่ย
00:22- ผมไม่ยอมปล่อยให้เป็นบัดน
00:23ั่นเหรอ
00:23- ม่อม ม่อม ม่อม ครับ
00:26- ผมไม่ชอบใจเสือหมายที่ไม่สน
00:28ใจคนพวกนี้เลย
00:29เขาถือคติว่า เสษเองก็ต้อง
00:31หาเองได้
00:32โฆ olsun ได้รู้ตัวไหมว่านายเป็นคน
00:33แรกเลยนะ
00:34ที่ช่วยคนพวกนี้เอาไว้
00:35ถ้าอายอยก็ไม่ป้องกันตัว
00:36แต่บอกเองกว่านี้ว่ามันไม่มี
00:38ลูก
00:38ไอ้หมายมีคนเดียวที่เก็บลูก
00:40ทั้งหมดเอาไว้
00:40ตอนนี้จะใครเอาปืนมาเจอหัววะ
00:42เอง
00:42เอาจะได้ใช้มัน
00:43ผมมีเรื่องญาฐ์คาม Munich
00:45เรื่องคนชื่อทิว
00:46นี่เหมือนกันหนาลแล้วนะ แล้วร
00:47้องรูปจันไม่ยอมลืมใจสป
00:48ระเววนะทธิ
00:49ยังไงก็ต้องทำให้มันลืมคน
00:51ละเก่าให้ได้ด้วยวะ
00:52เองก็...
00:53เน้า...จนมันถ้อง
00:55อ่ะอ่ะ... นี่มันน้องรูปจัน
00:57สัดสวยด้วยเหรอ
00:59เฮ้!
01:01ไป!
01:01ไป!
01:05ทำมาคิดว่าเพอยบึงเรียวกัน
01:06ลูกษุ่นกูมันก็ลองดูให้
01:07แสง
01:21ช่วงเต่าวันลับฝา ช่วงเว
01:24ลาที่เดียวได้
01:26ทำให้หัวใจสับสน
01:29แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน ห
01:32ลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก
01:34ภาพเธอตามติดตา
01:38เธอคือใครจากไหนไม่รู้
01:42เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
01:46ความผูกพันลึกๆ ความรู้สึ
01:49กดีๆ ที่ใกล้เธอ
01:54ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
01:58ัน
01:59ดังแต่วันร้อนปัญก็แค่ว
02:02ันๆ
02:03ตึงขึ้นมาเช้าวันใหม่ ฉัน
02:07ดีใจ
02:08ที่ตื่นมาเห็นเธอ
02:11จากคนรู้สึกแบบไม่เข้าใจ
02:15เป็นเป็นคนห่วงใหญ่ ทุกครั้ง
02:19ที่เจอ
02:20ความผูกพันฉันและเธอ
02:23เหมือนทูกฟ้าทั้งหนดไว้ ให้
02:27เรามาเจอกัน
02:32ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
02:36ัน
02:37ดังแต่วันร้อนปัญก็แค่ว
02:40ันๆ ความผู้พันฉันและเธอ
02:44เหมือนทูกฟ้าทั้งหนดไว้ ให้
02:48เรามาเจอกัน
02:54เหมือนตัววันร้อน
03:18คุณช่วยให้ผม
03:24เพราะคุณคิดว่าผมจะรู้จัก
03:25เจ้าของแวน
03:28ๆ ไม่มี ping fort
03:29คุณไม่ได้ช่วยผม เพราะคุณเป็
03:30นห่วงผมจริงๆ
03:32ใช่ ที่ช่วยiche ว่าอยากรู้ว่าทิ
03:36วอยู่ที่ไหน
03:37คุณไม่แต่รีบบอกให้ผมจำทุก
03:39อย่างได้
03:40แต่คุณรู้ไหมว่าwachสิงที่ผมจ
03:41ำได้อยู่ตอนนี้มั้นมีก็เรื่องเด
03:43ียว
03:43คือผมเป็นสามีคุณไง
03:47ต้องให้ย้ำอีกกีที
03:50ว่าเราสองคนไม่ใช้ผัวเมียกัน
03:52เดี๋ยวเข้ามาเป็นตอนนี้เลยไปแล้
03:53ว
04:14มันกันนะ
04:15มันคันมีกันกันanzaว
04:18ทุกอย่าง่าง
04:58แกน้องหาเจอร์
04:59ต่อวันมันมีปืนเหรอ
05:00ใช่จ๊ะพี่หมาย
05:02มันมีปืนจริงๆนะจ๊ะ
05:04มันหยิบขึ้นบ้าคู่ฉันด
05:05้วยจ๊ะ
05:06ยังไม่ใช่แค่นั้นนะจ๊ะ
05:08มันยังช่วยคนที่บาทเจ็บจาก
05:09การป้นอีกจ๊ะ
05:10ทั้งทั้งที่ฉันเตินมันมัน
05:11ก็ไม่ฝั่งฉัน
05:12จ๊ะไม่วะ
05:13ได้ใช่พี่ ใช่จ๊ะพี่
05:15น่าจะเป็นเพราะผู้ใหญ่จิตค
05:16อยให้ถ่าย
05:18พี่ก็รู้ว่าผู้ใหญ่จิตฝืน
05:20ใจแค่ไหน
05:21ต้องอยู่กับพี่ที่นี้
05:22นี่อาจเป็นโอกาสที่ผู้ใหญ่จ
05:25ิตเอาคืนพี่ก็ได้
05:27และถ้าเป็นอย่างที่ฉันคิด
05:30ตอนนี้ผู้ใหญ่จิตมีอัตวัน
05:31คอยช่วย
05:33อีกหน่อยใครจะเกรงบลมีพี่
05:35ฉันว่าพี่ต้องเชื่อดก่ายให้
05:37หลิงดูนะจ๊ะ
05:38ก่อนที่ไอ้ผู้ใหญ่จิตแล้วเต
05:40่าวัน
05:40มันจะหุบเกาะพลายของพี่
05:42ก่อนที่ไอ้
05:43บนเคตแดน เชื่อนั่งกัน
06:02ปะเคต
06:04นี่เราหายไปไหนมาเหรอ
06:06หายไปไหนมา
06:09ผมตกต้องทำได้ของพุนป่า
06:11ผมพากรักษาตัวไปหลายวันเลย
06:13เพื่อนกับมามาอว่าล
06:15เจอช่ título
06:17ใช่ครับ
06:19พอผมรู้ว่าคุณป่าถูกรอด
06:20whatever
06:21ผมจะเลยโทรเขาไปกี่วางครับ
06:25креп่อนสิ
06:26ทั้งนี้ยังถือว่าเราโทรให้
06:27มันไม่ข้าผมได้
06:30ทั้งผม
06:34ทั้งคุณป่า
06:37レลวี
06:38แล้วตางถูกรอบทำได้ครับ
06:40ผมคิดว่าคนร้ายน่าจะเป็นคนคน
06:41เดียวกันครับ
06:43มันเป็นใคร
06:44ทำไมมันถึงอยากจะข้าชายระวีนะ
06:47ครับ
06:49ผมคิดว่าคนร้ายน่าจะเป็นคนไ
06:52กลตัวเราครับ
06:54คนไกลตัว
06:57นี่...ทำไมจะถึงคิดแบบนั้น
07:00มันชัดมากเลยนะคุณป้า
07:03เขารู้ว่าคุณป้าอยู่ไหน
07:05เขาตามตัวคุณป้าจนเจอ
07:07เขาหวังทำไรคุณป่าให้ตาย
07:09คุณป่าครับ
07:15ผมว่าในเรือนเล็กของระวี
07:18อาจจะมีบอดแสอะไรสักอย่างหนึ
07:19่ง
07:20ที่ทำให้รู้ว่าใครเป็นคนตั้งใ
07:21จข้าระวีครับ
07:30จิม
07:37มีสวรรมติดิดด้วย
07:39ที่นี่ระวังค์
07:41ไปกลับป่วน
07:45คุณพาสิ
07:46คุณป่าติดคัปอสิ
07:46ไม่เห็น padding
07:53เจ้าระวังค์
08:05helpful
08:14เธอไหม
08:25ไอ้หมาย
08:29เอ๊กทำอย่างนี้ทำไมวะ
08:30เอ๊กต้องทำอะไร
08:31กูรู้เรื่องหมดแล้ว
08:34ไอ้ฟ้า boundaries Pulgo
08:36เรื่องที่มึงกับไอต當 วัลนี้
08:38ไปช่วยไอ้เขียวกับพวกที่มัน
08:39ปล่น
08:40ไม่เกี่ยวกันไอต วัลน่ะ
08:42ค่าเป็นคนจัดการเอง
08:44อุญ่า
08:47ไอ้เขียวมันเจ็บหนักเนี่ย
08:49ค่าเป็นหมอ
08:50ค่าจะต้องลักษามรักษาน
08:52แล้วก็รู้ว่ามีผิดกษบทของเ
08:53อง
08:54แต่เองก็ ยกเว้นหน่อยสิ้วะ
08:58ไอ้เด็กเห็นว่า
08:59ค่ายิ่มนี้หน Вс Mitarbeiter
08:59เรือเปล่าเองมีความเป็นคนอยู่
09:03ได้
09:04เรื่องนี้ค่ะจะยอมเอง
09:07แต่เองกับเขามีเรื่องต้องส Balance กั
09:10นหร้ายอย่าง
09:11ตั้งแต่เค้ามาอยู่ในกรุปสิ
09:13ไพรนี้เองก็เอานังลูกจันธ
09:14รรมเมีย
09:14หลังแกคนของข้า
09:16แล้วดีไม่ติถ้าเกิดว่าข้
09:18ามาอยู่
09:18เขาไม่ยืดอำหนัดข้าไปแล้วอย
09:20่างนั้นเหรอปะ
09:21ใครจะเป็นยืมหน้าเองวะ
09:23มึงไม่ต้องมาช่วยมันพูดอะไรไ
09:25อ้จิต
09:27มันทำผิด
09:28แล้วความผิดร้ายแรงที่สุด
09:30ของมันก็คือ
09:31การที่มันมีปืนเก็บเอาไว้
09:32โดยที่กูไม่ได้อนุญาติ
09:41นั่นมันเป็นปืนของฉัน
09:43ไม่ใช่ของแก
09:44มึงกล้ากัดคำสั่งกูอย่างน
09:46ั้นเหรอ
09:48แต่ทำไมฉันจะไม่กล้า
09:51เริ่มไปเท่าหรอ
09:52ฉันไม่ใช่ลูกน้อมแก
09:54ฉันมีสิทธิ์ที่ฉันจะทำอะไรก
09:56็ได้โดยไม่ของเดียวยาตแก
10:03มึงเนี่ยมันปากดีแล้วก็น่
10:06ะ
10:06มึงเนี่ยกว่าการที่มึงมีป
10:09ืน
10:09แล้วมึงจะกลางทำตัวเป็นเสือ
10:11อย่างนั้นเหรอวะ
10:17ท่านตอนแรกมึงต้องผ้านกูให
10:19้ได้สักค่อน
10:30ตะวัญญา
10:38ตะวัญ
10:38มันก็คืออีก
10:48อันนี้
10:49อันนี้
11:01อันนี้
11:09ทุกวัน พ่อขาย พ่อ
11:12พ่อมันเลยสักแก่วใส่ตรง
11:13วันจะไม่ไหวแล้วพ่อ
11:16พ่อใหม่
11:16พ่อได้ร่ายหมาย พ่อ
11:26เองนี่มันไม่กลัวตายสักนิ
11:28ดเลยนะ ไอ้ตะวัน
11:39คุณอย่างฉันเคยผ่านความตายมา
11:41แล้ว
11:43พ่อมันจะตายอีกสักครั้ง มั
11:47นจะเป็นไรวะ
11:49ฝากนี้อย่างนี้ไม่ยังมีชีวิ
11:50ตอยู่
11:51กูจะให้มึงตายสงใจตรงนี้
12:05เก็บปืน ไอ้ไฟ
12:07พี่บาย
12:09เก็บปืน
12:15กูชอบ ปากดีแบบมึงเนี่ยก
12:18ูชอบ
12:19กูจะให้มึงดูปืนกับไอ้ไ
12:21ฟ
12:21ถ้ากระสุนของมึงออกจากรางเพิ
12:23งก่อน
12:24มึงจะนะ
12:25แต่ถ้าไม่
12:26กูจะยิดปืนของมึงเอาไว้
12:29ได้
12:31คันตกลง
12:49ที่มันคันตกลง
12:52นี้
12:53นี้
12:54ดี
12:54นี้
13:18วัง
13:18โฮัตร์
13:39อะไรคุณ มายืนมองผมทำไม
13:42โห คุณ
13:44อะไรเนี่ย
13:46อ่ะ พ่อสั่งมา ให้เอามาให้
13:52เห็นเป็นปืนของเล่มแบบนี้ อย
13:53่าดูถูกนะ
13:54มันยิงได้ดี แล้วยิงพี่โค
13:56ตรเจ็บ
14:01เออ แล้วนายต้องระวังดีๆนะ
14:03เสือฝ่าย ยิงปืนแม่นมาก
14:07นี่คุณลืมไปแล้วหรอ ว่าผมก
14:09็ยิงปืนแม่นนะ
14:11อย่าประมาณนะ
14:13อะไร อะไรก็เกิดขึ้นได้
14:17ขอบคุณนะ
14:18โอ้ย โอ้ย โอ้ย คุณ
14:24รอเล่น รอเล่นเฉยๆ
14:27ไปแรกแล้ว ผมเดี๋ยว ผมซ้อมต่
14:28อก่อน
14:32เฮ้ย ระวัง
14:34ไป ไอ้ ยิ่
14:36โอ้ย ไอ้ ทที่ไอ้
14:40ทุกอย่างนี้
15:09ถ้าพรุ่งนี้นายยิงแม่นแ
15:10บบนี้นะ
15:12เสรอฝายแพ้แน่
15:20มีอะไร
15:23มองหน้าฉันทำไมหรอก
15:26แล้วทำไมปัวจะมองหน้าเมียไม่ได
15:28้
15:32ไม่ได้
15:33สอมต่อ
15:36ผมเหนื่อยแล้วคุณ
15:38ขออำลังใจหน่อยเสร็จ
15:40ยิ้มให้ผมบ้างไม่ได้เหรอ
15:43เลิกทำหน้าโหดได้แล้ว
15:44ไม่
15:45สอม
16:16โอ้ย
16:16โอ้ย
16:16จ้ะ แน่นอนอยู่แล้ว
16:18ไอ้แสน
16:23จ้ะ
16:26ข้ามีเรื่องวาในเองทํา
16:30เรื่องอะไรจ้ะ
16:32เกิด
16:33เกิด
16:34เดี๋ยวไปพักกินข้าวที่บ้
16:38านก่อน
16:39เราค่อยกลับไปสองต่อ
16:46ในแล้ว
16:59ครับ
17:06เป็น Σีพล่uma
17:06โอ๊ย!
17:08เป็นแล้วไหม?
17:09โอ๊ย!
17:12เฮ้ย!
17:13มือนอะไร?
17:16โอ๊ย!
17:16โอ๊ย!
17:22เป็นกินยาแก้ตัวนี่สะ
17:38จะหายทันพวกนี้มั้ยพ่อ?
17:40เขาว่าน?]
17:41Motors.
17:43แต่ fill.
17:43ดูไม่หักเนี่ยนะ
17:45แต่มันการเราบมไปทั้งหมดเนี่ย
17:46ดูดิ
17:47ขยับแทบไม่ได้เลย
17:49และแบบนี้จะถือปื่นได้แย่ไ
17:50ง
17:55ก็แหว่งยอมแพ้ดีกว่าว
17:56่ะ
17:57ไม่ครับผู้ใหญ่
18:00ผมไม่ยกเลิกกันด้วนเปืนพ formidable
18:02ผมไม่ยอมให้พวกมันได้เปืน dévelop оф
18:04growth villages หรอก
18:06มันก็แค่เปืนก่ะบอกเดียว
18:08ช่างมันเถอะ
18:09ชีวิตเองกันสำคัญกว่า
18:12ผู้ใหญ่เป็นผู้มีพวกคุณกับ
18:13ผม
18:14ถ้าไม่มีผู้ใหญ่ผมก็คงตายไป
18:16ตั้งนานแล้ว
18:18ให้ผมได้ตอบแพนผู้ใหญ่นะครับ
18:51มือขวาไม่น่าไหว
18:54ขนาดเธอปืนไม้ยังมือสัน
18:56ขนาดนี้เลย
18:59ลองใช้มือซ้ายด้วยสิ
19:31นี่ เพิ่งใช้มือซ้ายครั้งแรก
19:34มันก็ต้องมีผิดภาษบ้างแล
19:35ะ
19:37ฉันว่าหน่อยเคร็จเกินไปแล้ว
19:40พักก่อนดีกว่า
19:40ไม่...
20:15ยังไม่เลิกซ้อมอีกหรอ?
20:18พอได้ละตะวัน
20:21รู้ผมจะพอได้ไงอ่ะคุณ
20:25ผมยังทำไมได้เลย
20:26แต่ท่านายฝืนซ้อมต่อไป
20:29พรุ่งนี้น่าอาจจะใช้มือไม
20:30่ได้เลยนะ
20:32ชื่อฉันเหรอ
20:33มือ ออ้าจจะเกิดหรอ
20:46มือ ฉันเกิดใจ
20:46ทำไม
20:47นายมือ ฉันเกิด
20:50เกิดใจ
21:19ขอบคุณ
21:29สบายไหม
21:33หืม
21:44รู้สักดีขึ้นไหม
21:53ลูกจัน
21:55ถ้าพรุ่งนี้ผมเป็นอะไรไป
21:59อย่าพูดแบบนี้สิ
22:02พรุ่งนี้ในจะไม่เป็นอะไร
22:12อย่าแค่พยักหน้า
22:15นายต้องสัญยากับฉันด้วย
22:18พรุ่งนี้
22:20นายจะไม่เป็นอะไร
22:21ทำหุดใจสักดี
22:23และนายจะกลับมาหาฉัน
22:25แต่สิ่งเดียวยังเวียนวง
22:27ลุดไม่พ้นทุกโง่ยัง
22:30ภาพเธอตามติดตา
22:33พรุ่งนี้ผมจะไม่เป็นอะไร
22:35แล้วผมจะกลับมาหาคุณ
22:39ยังไม่พอ
22:44สัญญา
23:02แน่
23:07แม่
23:07แม่
23:11แม่
23:11แม่
23:11แfaโลวิ 생 Blessed. แรววิ
23:13แ lumber Jenna thrown out. เหม่า
23:17เป็นป่ะครับ
23:18เป็นไรหรือเปล่าครับ
23:19รววิ
23:20Öyle
23:24ไม่เป็นอะไร
23:26แ HSENFмаนร้าย
23:28ชั้นเห็นใช้ะovy
23:31มีเลือดเต็มตัวไปหมดเลย
23:32คุณป้าครับ
23:34มันเป็นให้ค่ายความฝันครับ
23:37แจ่งเย็นก่อนนะครับ
23:41ผมพ Judas อยากให้คุณป้ depression
23:42กันกับ prophesy eric
23:43คุณหมอยากให้คุณป้าอยู่โรงภ
23:45รีบันต่อ
23:46Perbero ว่าสีศาคุณป้าถูกกะ
23:47ทบข우เทือนยังหนัก
23:49まずคุณหมอยากให้น่าใจก่อนนะครั
23:51บ
23:51ว่าขุณป้าปลอดภัย
23:54ถ้าฉันยังอยู่ที่นี่ต่อ
23:56แล้วค่าจะเป็นคนสืบเรื่องชัย
23:58ละวี
24:00ผมไงค่ะคุณป่า
24:06ผมจะจัดการแห่นคุณป่าทุก
24:07อย่างเอง
24:11ตามที่เราคุยกัน
24:25สวัสดีครับ
24:27ตอนนี้ออการหมอมเป็นยังไงบ้
24:28างคะ
24:29อา EE � sónยังมาย comprend ไม่มีอะไรที่ต้
24:31องเป็นหวง
24:33แต่生活ต้องดูออการอีกสัก 3 四 ว
24:35ันนะครับ
24:37ฉันอยากจะไปหามอม
24:38คุณเคดแดนพาฉันไปหน่อยนะคะ
24:41คุณป่าสังให้ผมมาบอกคุณไม่
24:42ย้อยว่า
24:42ไม่ต้องเป็นเป็นกนองวลนะครับ
24:44ให้อยู่ที่เรือนไป
24:46แล้วก็กดำ såับว่า
24:48อยากบอกใครนะครับ ว่าคุณป้าอย
24:50ู่โรงพยาบาล
24:51ค่ะ
24:54ที่ผมกลับมาเนี่ย ไม่ใช่แค่ให
24:57้มาส่งข่าวกันเดียวนะครับ
24:58ผมอยากให้คุณแม่ย้อย และคุดง
25:00ำตา
25:02ช่วยผมด้วย
25:11มันคุยกับใครอ่ะ
25:17คุณเขตแดนอยากจะไปที่เรือนเล็ก
25:19ของท่านชายงั้นเหรอคะ
25:22ใช่ครับ
25:23ผมกับคุณป้าคิดว่า ในเรื
25:25อนนั้น
25:26น่าจะมีเบอแสอะไรสักอย่างหนึ่
25:27ง
25:28ที่ทำให้เรารู้ว่า ใคร
25:31เป็นคนทำไล้ละวีอยากคุณป้า
25:32ครับ
25:33คุยเก็บใครอ่ะ งานการไม่ไปทำ
25:38มะยืนอู๋ยูใช่ทำไม
25:41แล้วนี้ใครอ่ะ
25:41- สวัสดีครับ คุณเพชรพิงค
25:53์ คุณหญิงนำดวน
25:57- หมวดเคตแดง
26:00- เจอหน้าผมแล้วต้องตกใจขนา
26:02ดนั้นเลยครับ
26:02- ผู้หมวดหายตัวไปตั้งนาน จุจ
26:07ุโปรมาแบบนี้ ใครเห็นใครก็ต
26:10้องตกใจเป็นเรื่องธรรมดา
26:12- ก็จริงนะครับ พอดีประสบอ
26:14ุวัติ เหติน์หน่อย เข้าเลยหายหน
26:16้าหายตาไปนะครับ
26:18- แล้ว หายดีแล้วเหรอคะ
26:21- หายดีแล้วครับ จะคุณเพชรพิ
26:25งค์ก็ดีเลยนะครับ เพราะดีอยาก
26:27ถามอะไรนิดหน่อย
26:30- เรื่องอะไรคะ
26:32節น charityจัดสภา Circa
26:32- เรื่องเล็กครับ เพราะมีคุณแ
26:35จเข้าไปไหมครับ
26:38ไม่มีหรอกค่ะ
26:39เรือนหลังเล็ก
26:40ทันชายหวงแหงยิ่งกว่าอะไร
26:42กุญแจก็ทรงเก็บไว้
26:44ด้วยองค์เอง
26:46และนี่
26:47ผู้หมดจะเข้าไปทำыми
26:48อะไรที่เรือนหลังเล็ก
26:49จะเข้าไปดูไร
26:50สักนิดหน่อยนะครับ
26:52แต่ถ้ isolated
26:52ง่ำตาม
27:03ได้ส่งกุญแ Embed
27:05จ้ะ ยาย
27:06ถ้าอย่างนั้น ดิฉันขอตัวนะคะ
27:35เฮ่
27:37โอ้Mi
27:37โอ้ sh
27:37ใช่ mean h
28:04ใช่ ใช่ ใช่ ใช่ พี่
28:25ฉันนั่งเย็บทั้งคืนเลยนะ
28:33นั่งเยอะ
28:37ผมรู้ว่าคุณไม่ได้นอน ไม่ต้อง
28:39หาวโชว์ก็ได้
28:40ไม่ได้หาวโชว์ มันหาวเอง
28:43มันง่วง
28:44เนี่ย จะช่วยทำให้นายถือปืนถ
28:49นัดขึ้น
28:52นายต้องมีสตินะ
28:54ตั้งใจ อย่าวักแวก
28:56อย่าลงกลเสรอฝ้ายใดขาด
28:58เสรอฝ้ายมันเป็นคนที่เจ้าเล่
29:00มาก
29:00มันอาจจะหลอกรอให้นาย คว้าย
29:02เขวได้ง่ายๆ
29:04เข้าใจไหม
29:07ลองใส่ด้วยสิ
29:10ใส่ให้ผมสิ
29:13ก็ผมเจ็บมือ
29:14อืม
29:25ทำมือดีๆ
29:27จิต
29:28ได้แล้ว
29:38ดูกจัน
29:40ถ้าผมดวนปืนชนะ
29:42ผมมีอย่างนึงอยากจะขอคุณ
29:47ขอ ขออะไร
29:53ผมไม่บอก
29:54ไว้ผมชนะเดี๋ยวผมบอก
30:02ตกลงว่าคุณให้ผมขอนะ
30:24มันทิ้งสิ
30:33ทุกของคุณ
30:33สวัสดีที่สุดท้าย
31:04อุ๊ย
31:10เฮ้ย
31:12ใจเย็นลูกจัง
31:13อย่างมากมันก็แค่คุ้ม
31:16มันทำอะไรมากกว่านั้นไม่ได้เหรอ
31:32กฤิกราการดวนปืนก็ง่ายๆ
31:35ใครยิ่งก่อนคนนั้นเป็นคนชนะ
31:38ไม่ต้องเอาถึงตายนะเว้ย
31:39เอาแค่เจ็บเจ็บก็พอ
31:42และถ้าใครเจ็บก็อย่าโทษโก
31:44ษกันก็แล้วกัน
31:45ดีเย็บก็ดีไหม
31:47ใช่ไหม
32:03เราแยกตัวโทษกัก
32:06ง益 productive
32:14貝ลละ
32:15ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
32:46ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
33:30สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:36สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:39สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
33:40สุด
33:51นี่!
33:52แก!
33:52แก!
33:53ไงพายแล้วเนี่ย!
33:54นี่เรามาจัด!
33:56กลังนู้!
33:59เฮ้ย!
34:01เฮ้ย!
34:03เฮ้ย!
34:29มันปลอดภัยแล้วใช่ไหมหมอ
34:32ใช่เสร็จไม้
34:34แต่ว่า
34:36แต่ว่า
34:38แต่ว่าอะไรหมอ
34:41กระสูนเนื้อมันเจอเขาที่เซ
34:42นเองของเอง
34:44จะทำให้เองเดินไม่ได้เหมือนเดิม
34:45อีกต่อไป
35:01ไม่จริง
35:02ไม่จริง
35:04ไม่จริงใช่ไหมหมอ
35:05ไม่จริงใช่ไหม
35:06ข้าจะไปโกหกเองทำไมวะ
35:08ไอ้ฟ้าย
35:36คนเดินอย่างใจ
35:38แม่จริง
35:41แม่จริง
35:50แม่จริง
35:53แม่จริง
35:57เจ้าวัน
35:59กูเจ้าวัน
36:19นี่อะไร
36:20คุณจำได้ไหมที่ผมเคยบอกคุณว
36:24่าถ้าเกิดว่าผมชนะ
36:26ผมจะขออะไรบางอย่างกับคุณ
36:34ขออะไรเหรอ
36:36พวกนาสิ
36:41นี่
36:41ผมขอจีบคุณน่ะลูกจัน
37:01ผมบอกว่าผมขอจีบคุณน่ะลู
37:02กจัน
37:05อืม
37:06พูดบ้าบ้า
37:13ผมพูดจริงๆ ทุกจัน
37:18ผมชอบคุณนะ
37:33พ่า พ่า
37:35อืม
37:38อะไร
37:43เสรอไฟเป็นไงบ้างจ๊ะ
37:44มันคนจะเดินไม่ได้ไปอีกตลอด
37:46ชีวิต
37:49ผู้ใหญ่ครับ
37:51เรื่องเสรอไฟผมไม่ได้ตั้งใจนะคร
37:52ับ
37:54ผมไม่คิดว่า
37:54ถ้าก็รู้ว่าเองมันได้ตั้ง
37:56ใจนะ
37:57มันคงเป็นพอเวนคำของไฟไฟ
37:59มันเองนั้นแหละ
38:01แต่มันคงไม่ได้คิดว่าเป็น
38:02เวนกรรมนะสิพ่อ
38:05มันคิดว่าเป็นเพราะตะวั
38:06น
38:08เอ็ก
38:09ถ้ามันหายดีแล้ว
38:11นั่นต้องระวังตัวนะ
38:15เป็นห่วงผมหละ
38:18อ๋อเพื่อนมันอุบิธิก
38:42มันทำอะไรที่นี่ว่า
38:44อย่าบอกนะว่าพ่อหมาย
38:46จะให้ตะวันไปดวนเปินอีก
38:51นี่พวกเองจะมองข้าร้ายอย่างเดีย
38:53วเลยหรือไงวะ
38:55ข้ามานี่เอากระสุนมาให้ไอตะว
38:57ันมัน
39:02มีปืนมันก็ต้องมีกระสุน
39:04สิวะ
39:06หมายเพราะว่าเองยอมรับว่าก
39:07ารนวนปืนของไอตะวันกับไ
39:09อตะวันมันโปรงใสใช่มαι
39:12ใช่ ถ้ายอมรับโดยไม่มีข้อก
39:15ังขาใดๆทั้งสิน
39:17จากนี้ไปค่าจะเรียกว่าเสือต
39:19ะวัน
39:21จอมโจนที่เขาร่ำหลือกัน
39:24หลังจากวันนี้เองก็เตรียมต
39:32ัวให้พร้อมกว่าละครับ
39:49นี่ นาศา อีก
40:02น่ะสะอิง ไม่คุยนักคุยหน
40:04าวันสะดอกกันแจเก่งไง
40:06สะรอมาสิบนาทีรัสสิเวลา
40:08แจเย็นๆหน่อยสิข้าคุณหิง
40:10ค่ะ
40:11เล่นจ้องสะอิงแบบนี้
40:13สะอิงตื่นเต้นจนมือไม้สั่
40:14นไปหมดแล้วหรอ
40:15พ๊ะ พูดมากสะทีจะได้ไหม
40:16ถ้ามีคนไม่เห็นเข้าเนี่ยจะบั
40:17นลัยกันหมด
40:21เฮ้ย เปิดได้แล้วค่ะ
40:38เกิดว่าท่านชายเก็บประหยาไป
40:40ที่ห้องนี้เหรอ
40:41ค่ะแม่
40:43ถ้างั้นก็ช่วยกันหา
41:17เฮ้ย ทำไมหาไม่เจอเนี่ย
41:23พริงก็หาไม่เจอเหมือนกันค
41:24่ะแม่
41:26อะไรวะ
41:29เราหาบายหาจนทั่วขนาดนี้แล้
41:31วเรายังหาไม่เจอ
41:33อย่างน้อยมันก็ไม่น่ามีใคร
41:36หาเจอเหมือนกันแม่
41:48คุณอีกค่ะ
41:50เจอไหมคะ
41:51ไม่เจอ
41:54พริปิดบ้านซะ
42:24ค่ะ
42:25คุณชายเรือนเล็ก
42:27เขาสอการผิดรุดมาก
42:29ผมคิดว่าในเรือนเล็กต้องมี
42:30อะไรสำคัญ
42:32และเป็นสะเหตุที่ทำให้ชายละว
42:33ีหายตัวไป
42:35และผมคิดเลย
42:37ว่าเพชรพริงก็มีส่วนเกี่
42:39ยวข้องในเรื่องนี้
42:41จริงเหรอคะ
42:43นี่เป็นสิ่งที่ผมคาดการไว้
42:45แต่ถ้าคุณเพชรพริงเข้าไปใ
42:46นเรือนเล็กเมื่อไหร่
42:48แสดงว่าสิ่งที่ผมคิดมัน
42:50ถูกต้อง
42:50แสดงว่าคุณเพชรพริงมีส
43:03่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัว
43:04ไปของท่านชายงั้นเหรอ
43:14- คุณเพชรพิงกับคุณดำรว
43:20น เข้าไปในเรือนเล็กเมื่อคืน?
43:22- ใช่ค่ะ เป็นอย่างที่คุณค้า
43:24ดการเอาไว้จริงๆ
43:25- แสดงว่าในเรือนเล็กต้องม
43:27ีอะไรแน่ๆ
43:28- ถึงดำให้คุณเพชรพิงร้อน
43:30ใจของดีบเข้าไปดู
43:31- แล้วว่าคุณเห็นเขาเอาไล่
43:34ออกมาหรือเปล่า?
43:35- ไม่นะคะ ฉันไม่เห็นพวกเขาเอออะไรอ
43:40อกมา
43:40- แล้วพวกเขาต้องการอะไรเหรอคะ?
43:44- เรื่องนี้ผมก็ยังไม่แน่ใจ
43:45- แต่ว่า เรื่องที่ผมสงสัยคนเพช
43:51รพิง
43:51- คุณอย่าเพิ่งไปบอกใครเด็ดค
43:53่ะ
43:53- โดยเฉพาะคุณป้า ผมไม่อยากให
43:56้ท่านเครียดมากไปกว่านี้
43:57- ค่ะ
43:59- สถานที่แล้วนี้ เราไปมาหมดแล้ว
44:07- ไม่เจอบอดแสท่านชายแล้ววี
44:09เลยนะคะ
44:10- ขอบใจมากดับ
44:12- งั้นก็เหลือที่เดียวแหละ
44:29- ภัยเวลี
44:32- ตัวจะไปตามหามันที่มึงภั
44:35ยเวลี
44:35- ท่านชายจะไปไกลขนาดนั้นเลยเห
44:37รอครับ พูกอง
44:38- มันก็ไม่แน่หรอก
44:39chilli เราตามหาจนทั่วแล้ว
44:42"' แล้วก็ยังไม่เจอแล้ว
44:44- มันอาじจะไปไกลกว่ะที่เราค
44:47ิดก็ได้
44:47- แต่ถ้าเกิดว่าท่านชายตายไป
44:49แล้วหรือครับ
44:50- เราจะไม่เสียเวลาหรือครับ
44:53DONNA
44:53- ÇARM
45:08แล้วถ้าหาวันยังไม่ตายเลย
45:13แกจะรับผิดชอบไหวไหม
45:16ฉันจะไม่วางใจอะไรทั้งนั้น
45:19จนกว่าจะได้เห็นสบมัน
45:21ด้วยตาของตัวเอง
45:45เป็นอะไรไหมเจ้าน้องสาว
45:57ให้พี่ช่วยไหม
46:04มันค่ะอำป้อมพยายอภมิน
46:07ชัน
46:08พี่ลุกจัน
46:10พี่ลุกจัน
46:11พี่ลุกจัน
46:13พี่ลุกจัน
46:25ก็ไม่รู้เหมือนกันจ้ะ
46:26เห็นรกรักวิ่งมาจากหลังง
46:28ูบ้าน
46:40พี่ลุกจัน
46:45พี่ลุกจัน
46:49พี่ลุกจัน
46:58พี่ลุกจัน
46:58keerยังไม่รู้เห็นเลย
47:19เฮ้านี้
47:28ยายหนูเขาหลับไปแล้วลูก
47:34ยายหลับเหรอทะ
47:35แล้วต่อไปนี้ยายหนูเขาจะไม่เจ็
47:41บปวดอีกแล้วนะ
47:45เขาจะไปอยู่กันฟ้าหนู
47:50แล้วเขามองหนูล่วงมาจากข้างบน
47:52เนี่ย
47:57ยายตายแล้วเหรอทะ
48:04ยาย...ยายจะทิ้งเข้าไปสิจ๊ะ
48:07แล้วต่อไปนี้ถูกจะอยู่กับใคร
48:10ยาย...ยายตื่นมาคุยกับหนูกว่
48:12าสิจ๊ะ
48:13ยาย...คือยาย...
48:20ยายตื่นมาธิจ๊ะ
48:22ยายตื่นมาคุยกับหนูก่อน
48:25ยาย...
48:28เหน LGBTQ
48:57อื้อ...
48:58เฮี้ย...
48:58เฮี้ย...
48:58ใจอยู่แล้ว
48:59อ่ะ แม่ง เดี๋ยวพาดอกรักข
49:02ึ้นไปบนบ้านนะ
49:04จ้ะ ขวักด้วย
49:28แม่ แม่อยู่เดินสักทีจะได้ไ
49:31หม
49:31พิงเวียนหัวจะอวกอยู่แล้ว
49:33แล้วจะให้ฉันนั่งติดได้ยัง
49:34ไง
49:34นี่เรายังไม่รู้เลยว่าท่านชายเก
49:36็บไปยาว
49:37ที่เรื่อนเล่นแล้วเก็บไปที่อื่น
49:39แล้วถ้าคนต้องนั่งสักคนกัน
49:40มาเจอเข้า
49:41เราสองคนได้เป็นไรกันแน่
49:43พูดฉันก็ปวดหัวอยู่เนี่ย
49:46แม่ แม่อย่าเพิ่งตีตนไปก่
49:48อนไข้สิ
49:49แม่ทำแบบนี้ เดี๋ยวก็ดูมี
49:50พนุษหรอก
49:54เดี๋ยว
49:55นี่
49:56ก็อย่ามาโอ้กง่ากว่านี้ไปห้
49:57องน้ำเลย ไป ไป
49:58ไป
50:02ใส่กันไปแล้ว
50:07คุณหญิงค่ะ
50:09มีคนมาขอพบคุณเพชพิงค่ะ
50:22เรียกสามครับเฮีย นั่งเลยครับ
50:30ไม่ฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย
50:33แสนแบบน้อง
50:34โอ้โห แบบน้อง
50:52โอ้โห แบบน้อง
50:52เย้นวีกัน
50:57เย้นวีกัน
51:19ใจในไม่รู้
51:22เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
51:26ความผู้พัน
51:27ลึกๆ
51:28ความรู้สึก
51:29ดีๆ
51:30ที่ใกล้เธอ
51:34ดังล้มน้าวพันผ่านทุกเท
51:37มัน
51:39ดังแต่วันร้อนปัน
51:40ก็แค่วันๆ
51:43เดินถึงมาเช้าวันใหม่
51:46ฉันดีใจ
51:48ที่ตื่นมาเห็นเธอ
51:51จากคนรู้สึกแรก
51:53ไม่เข้าใจ
51:55เป็นเป็นคนห่วงใจ
51:57ทุกครั้งที่เจอ
51:59ความผู้พัน
52:01ฉันและเธอ
52:03เมืองทุกฟ้ากันหนดไว
52:06ให้เรามาเจอกัน
52:12ดังล้มน้าวพันผ่าน
52:14ทุกเทมัน
52:16ดังแต่วันร้อนปัน
52:18ก็แค่วันๆ
52:21ความผู้พันฉันและเธอ
52:24เหมือนทุกฟ้ากังหนดไว
52:27ให้เรามาเจอกัน
52:34เฮ้มันแต่วันร้อน
52:39ทุกฟ้ากัน