- 3 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00อัลลองจำ
00:11จด atomic
00:11จ Lore ชอบให้พิษят
00:11- มีเรื่องอะไรอยากจะคุยกับพิง mine.
00:14faculty นะคะ
00:14- มีเรื่องอะไรอยากจะคุยกับพิง นะคะ
00:15ชายราวี ๆ เขาจำอะไรบางอย่างได้แล
00:17้ว
00:18ซองจรรค์
00:19- เข้าจะหยากกับหนูเนะ
00:22simplesmente tweed
00:25โรคจะมีลูกได้กันแหละคะ
00:27ความจำของท่านชายกลับมา покаจาก
00:28แล้ว
00:29โทษย์หนังคุณหญิงกันลั
00:30ก 더บอกแกแบบนั้น абсолютно
00:32แค่ตอนนี้
00:33หมอมแม่ไม่มีหลักฐานอะไร
00:34ที่จะยืนยันในสิ่ว 270 พูดได
00:36้แค่นั้นเอง
00:37เรา 2 คนต้องจับตา
00:38ดูหมอมแม่อย่าง lou is me
00:39แล้วได้บอกแสม pensando
00:41เศื้อหมายอยู่ต่อกโหลมแดง
00:43ผมอยากให้พอเราทุกคน
00:44แฟงตัวไปกับชาวบ้าน ถ้าห
00:45ากใครเจอเสือหมายก่อน ให้รายงานข
00:48ึ้นก่อน
00:49อย่าพึ่งจับตายทันที
00:50สาม!
00:52สาม!
00:52สาม!
00:53ผมไปแล้วนะ
00:53ถ้าฉันขอไม่ให้นายไป
00:57ไม่จะทำตามที่ฉันขอร้องไหม
00:59ครั้งนี้ผมจำเป็นต้องไปหาเสือ
01:01หมายจริงๆ
01:02ผมต้องรู้ความจริงให้ได้ว่า
01:03ใครเป็นคนค่าพ่อผู้ใหญ่
01:05ผมสัญญา
01:06ผมสัญญาว่าผมจะไม่เป็นอะไรเด็ก
01:07ข้าง
01:08แล้วผมจะทำมาอย่างต่อไป
01:35เธอคือใครจากไหนไม่รู้
01:40เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
01:44ความผูกพันลึกๆ
01:46ความรู้สึกดีๆที่ใกล้ให้เธ
01:49อ
01:52ดังล้มนาวพักผ่านก็เหมั
01:56น
01:56ดังแต่วันล่อนไปก็แค่วัน
02:00ๆ
02:00ตึงขึ้นมาเช้าวันใหม่
02:04ฉันดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
02:09จากคนรู้สึกแรกไม่เข้าใจ
02:13เป็นเป็นคนห่วงใหญ่ทุกครั้ง
02:16ที่เจอ
02:17ความผูกพันลึกฉันและเธอ
02:21เมืองทูกฟ้าตำนดไว้
02:24ให้เรามาเจอกัน
02:30ดังล้มนาวพักผ่านทุกเหม
02:33ัน
02:34ดังแต่วันล่อนไปก็แค่วัน
02:38ๆ
02:39ความผู้พันฉันและเธอ
02:42เหมือนทูกฟ้าตั้งหนดไว้
02:45ให้เรามาเจอกัน
02:52ให้มันตะวันร้อย
03:12ทุกของคุณ
03:15คุณพระวันรุ่น
03:17คุณพระวันรุ่น
03:22คุณพระวันรุ่น
03:26ไม่มี เรื่องนี้ฉันจะต้องพูดก
03:29ับเราหวีด้วยตัวเอง ไม่เป็นไร
03:31วะ
03:51เอ้า
03:53มาทำอะไรอ่ะ
03:56คือที่ผมมาหาคุณวันนี้เพราะ
03:59ว่าผมอยากจะมาลาครับ
04:01ผมมีหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ต้อง
04:02ไปทำ
04:03พลากิตครั้งนี้มันอันตราย
04:04มากครับ
04:05ผมก็เลยอยากจะมาดูหน้าเป็นก่อนไป
04:09นาย...
04:12จะไปข้างนอกเหรอ?
04:15นั้นฝากซื้อ ผงสักฟอกับสะ
04:17บูด้วย
04:19ขอบใจมาก
04:21เดี๋ยวครับกระทิน
04:26คือ...
04:32เอาไม้ถูพื้นหรือว่า...
04:34หนังสืบพิมพ์ไหมครับ
04:35จะได้ไปซื้อทีเดียวเลย
04:37เอามาด้วย
04:38ไปอีพีตังขอบใจนะ
04:39ค่ะ
04:50อันตราย
04:57อันตราย
04:58อันตราย
04:58คือที่นี่
04:58คือที่นี่
05:12อันตราย
05:13ล่ะ
05:13อันตราย
05:14มามัย...
05:16มามัยเหรอค่ะ
05:17เชิญด้านไม่ค่ะ
05:19เชิญเลยค่ะ
05:21นี่ 2 คนนั้นอ่ะ
05:24อันตราย
05:24อันตราย
05:25อย่างไรค่ะ
05:26มาเล็ว ก็ไปน้อง เขาไปด้านในกั
05:29นายไม่ทำ开
05:30ไม่เป็นไรครับ
05:31iors่ualพี่คนนี้ кстатиเขาด้านในกัน copper
05:36สองคนได้มั้ย
05:37สองคนเลยเลย SHI
05:39เพี้ยหไ لهสนุกนะ
05:40ไม่เป็นไรจ้ะ
05:47ขออดใจมาก
05:49เชียค่ะ
06:04พี่ฟ้าย พี่ฟ้าย
06:06ถันได้คุณจ่ายแต่อีกแข่ไ
06:07ขมแล้วจ้ะ
06:18เอ่มฝ้าวนับตัวไว้
06:20น่ะ
06:37บินดีต้อนรับหนุ่มน้อยหนุ
06:38่มใหญ่ไว้กัดมันสู่ต่อโ
06:40คมเด้ง
06:47เราพร้อมมอบความสุขความหล
06:49ืหันทุกช่วงเวลาค่ะ
06:51หนุ่มๆพร้อมกะลิยังค่ะ
07:22พร้อมแล้ว
07:23สัยบาว
07:23ทบ สัยบาว
07:25ทบ ทบ ทบ
07:25ทรก ทบ ทบ ทบ ทบ ทรก
08:04เจ้าไง
08:12ไอ้แสน ผมเจอแล้ว
08:23ผมคิดอยู่แล้ว
08:25เหมือนต้องพูดสมบัติให้คนเด
08:27ียว ไอ้เสื้อหมาย
08:34เป็นอย่างที่พิหมายคิดไว้ไม่
08:36มีผิด
08:37ว่ามืองกับอินางแขไข ร่วม
08:39มือกันขโมยกันพี่หมาย
08:40ว่านี้ผมก็รอดได้ไหร่
08:45พิหมาย พิหมายมิ พิหมาย
08:47ไม่ใช่
08:53อาละทีนี้น้องนุกสุดท้อง
08:55ของเรา
08:57น่าหลงหลายดุดนางพระยา ใคร
08:59เอย
09:00แค่ไข่! แค่ไข่! แค่ไข่!
09:04ใช่เลยค่ะ น้องแค่ไข่ของเราค่
09:07ะ
09:17เฮ้ย แค่ไข่ต้อง
09:20กันลุกลุกลุกลุก
09:27จัดเต็มคืนนี่เลยค่ะ
09:47พี่ชายมาอะไรอ่ะ
09:50ไม่ พี่หมาย
09:52ให้ค่ะ เฮ้ย อย seasons
09:56ลบไปอ่ะ ลบไป
09:58ลบไป
09:58นักลับไป
10:02สหิวะ
10:05เหม่า
10:06บอกให้บนไข่ไข่ไง
10:09ป่อยช Тутอยู่นี่นะพี่
10:13ใช่ป่อย ฉันบอกให้ต่อยนี่
10:16voor Eggs
10:17자 Colorado
10:18ถ้าพี่ไม่บอกว่าพี่จะพาฉัน
10:20ไปไหน
10:20ฉันไม่ไปกับพี่หรอกนะ
10:22เลิกเล่นละครได้ละ
10:23เล่นละครอะไรกันพี่
10:25ฉันรู้ว่าแกเป็นอะไรกับไอฟ
10:27ไฟ
10:30พี่พูดเรื่องอะไรอ่ะ
10:32ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
10:33และคนที่พี่พูดเชื่อออกมา
10:35ฉันก็ไม่เคยรู้จักเลยสักนิ
10:37ด
10:37อ๋อนะ
10:39คนของฉันเห็นแกอยู่กับไอฟไ
10:40ฟ
10:40ยังมีอะไรจะแก้ตัวอีกไหม
10:43ฉันไม่รู้จักจริงๆนะพี่
10:45บางทีเขาอาจจะเป็นลูกค้าข
10:47องฉันก็ได้
10:48ฉันไม่รู้จักจริงๆนะพี่
10:50ฉันไม่รู้จักจริงๆนะพี่
10:51ฉันไม่แต่พี่
10:51ฉันหลักพี่คนเดียวเท่านั้น
10:54ยังไม่ยอมรับใช่ไหม
10:56ฉันพูดจริงๆนะพี่
10:58ว่าฉันไม่รู้จักเสือฝ่าย
11:00พี่บ้า
11:06พูดยังไม่ได้พูดสักคำเลยว
11:09่า
11:09ไฟไฟมันเป็นเสื้อ
11:15ปล่อยฉัน
11:16พี่
11:17ฉันมิดไปแล้ว
11:19อย่าทำอะไรฉันเลยนะ
11:20ฉันก็โทษพี่
11:22ปล่อยฉันเถอะ
11:22ฉันเจ็บมา
11:36พี่แกเจ็บมันยังไม่เท่าครึ
11:37่งนึงที่ฉันเจ็บ
11:38รู้ไหมว่าฉันเกลียด
11:41คนที่มันหน้าบ้อยหลังหลอกท
11:43รยดหักหลังที่สุด
11:47พี่
11:47อย่าอยู่เลย
11:49ไม่นะ
11:52สฟ้าย
12:16เก็บมัน
12:17เกิด
12:19ก็มัน
12:22กัน
12:30สวัสดี!
12:59เจ้าไหร่
13:00เจ้าไหร่
13:30นี่สำหรับ ที่สุดหัว
13:35ไม่ได้ นี่
13:36นี่ นี่ข้างในสักฟ้า
13:36ไป!
13:37ไป!
13:38ไป!
13:39ไป!
13:40ไป!
13:41ไป!
13:42ไป!
13:43ไป!
13:44...
13:44...
13:45...
13:45...
13:46...
13:48...
13:49...
13:51...
13:52เฮ้ย..เฮ้ย...
13:54อ่ะ!
14:01อ่ะ!
14:03อ่ะ!
14:06อ่ะ!
14:11อ่ะ!
14:12อ่ะ!
14:23อ่ะ!
14:43อ่ะ!
14:46ฉันเอง
14:50ใหม่มาที่นี้ได้ยังไง?
14:53ฉันมาตามหากแก
14:56แกรู้ความจริงหมดแล้วไม่ใช่
14:57เหรอว่าฉันเป็นใคร
14:59ถึงๆส่งพี่ป้านไปเก็บฉันถ
15:01ึงในบ้านแบบนั้น
15:01รู้ความจริงก็ดีแล้วนิ
15:06แกยังกระมาหาibanอีกไม่กลัว
15:08ตายเลยไง
15:12ถ้าฉันกลัวตายฉันไม่มาเหร
15:13อ
15:16ฉันมีเรื่องอยากอย่าถามแก
15:19ว่ามอ่ะ
15:21แกเป็นคนค่าพ่อผู้ใหญ่ใช่ม
15:26ั้ย
15:31ผู้ใหญ่จิตตายแล้วเหรอ
15:36ใช่
15:46เฮ้ย
15:46เฮ้ย
15:48ถ้าเป็นอะไรว่าอารมณ์เสียขน
15:52าดนี้
15:53มีอะไรก็คุยกับค่าได้เนอะไ
15:54ว้
15:55แก่ช่วยทำให้ผู้ใหญ่จิต
15:57หายไปจากโลกนี้ได้ไหม
16:06มันตายทั้งแต่เมื่ออะไร
16:07วันที่ตำดวดกับบุกเข้ามา
16:11ที่ก่อภัย
16:15เฮ้ย
16:18ฉันไม่ได้เป็นคนทำ
16:21แล้วฉันไม่ใช่แก่
16:23ใครจะเป็นคนทำ
16:24ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
16:32เฮ้ย
16:32น่าจะเป็นพวกตำรวจนะกระมอง
16:34ไปต้องตาม
16:43เฮ้ย
16:46พี่ไฟไปเลยต้องรวจบาเบี้ยเลยพี่
16:49เฮ้ย
16:51พี่เจ้าที่อำนวด
16:53ในเสือไฟ
16:54แกถูกจับแล้ว
16:57เอา...เอาไงดิพี่
16:59ไอ้แซน
17:00ไป
17:06พี่ไฟ
17:07พี่ไฟพี่
17:08พี่ไฟลองบอดดิ
17:12พี่ไฟ
17:14จัดแก้โทษจา
17:24พี่ไฟ
17:25ไอ้ปัน
17:27ไอ้ปัน
17:27ใครทำมึง
17:31พี่...
17:35พี่...
17:47ไอ้ปัน
17:49เต็ม
17:50เกี่ยม
17:51ลองบอด
17:51พี่ไฟ
17:55สิ้น
17:55ต้องต้องโน้น
18:03เกี่ยม
18:10ถึง inne
18:14จะเฝียม
18:18ความรุ่ม
18:19มันเป็นคนข้าผู้ใหญ่จิตใช่
18:20มั้ย
18:30คุณเดาไม่ผิดจริงๆ
18:35แล้วเรื่องนี้ไอตะวัรร์
18:37ไม่ใช่สิ
18:39ไอทันชายราวีการมันกำลั
18:41งสืบเรื่องนี้อยู่
18:43อย่างไงมึงก็อย่าให้นังลู
18:44กจันร์มันรู้เรื่องนี้เด็ดข
18:46าดเลยนะเว้ย
18:48แล้วแกมายุ่งอะไรด้วยว่ะ
18:50เฮ้ย
18:51ก็พวกกูรู้ว่ามึงรักหนังล
18:53ูกจันน่ะสิ
18:54แต่ไอ้จิตมันจีตกันมึง
18:56มาตลอดใช่ไหม
19:07แกอย่าคิดนะ
19:10ว่าแกเอาเรื่องนี้มาบอกฉัน
19:14ก็ฉันเท่าไวชีวิตแก
19:19แกคิดผิด
19:22เพราะวันนี้
19:24คือวันตายของแกเว้ย
19:33มึงยิ่งกู
19:35มึงก็จะไม่ได้นังลูกจันร
19:37์ไปเป็นเมีย
19:41แกใหม่ความมายังไงวะ
19:45ก็เพราะว่ากูมีทางที่จะทำให้
19:47นังลูกจันร์มันเริ่มกั
19:48บไปละวีการ
19:50แล้วหันมาหามึงได้ยังไงเรา
19:52แกอย่าคิดนะ
20:05ว่าสิ่งที่แกทำตอนนี้
20:09มันจะโชว์เธอที่ผ่านมาได้
20:13มึง Red
20:13นี่
20:24มึงรู้เหรอก็กูเป็นใคร
20:35เฮียว
20:36มันหอบบัก
20:38มือเข้าความหัวประยอดของก
20:39ู
20:39มันรู้ไหม
20:40ถ้ากูเลือกเกิดได้
20:41กูไม่เลือกเกิด
20:43ในชาติเกิดแบบนี้หรอกไว้
20:57ค Computer
20:58มือęดในลาย
20:58มเก Stamp
21:03ไม่ANO
21:06ม add apartments
21:09มันอีด
21:15มีด forgetting
21:19ตอนนี้
21:20ت BURGS
21:27เจอให้ที่วุยิงใครก่อนดีวะ
21:36ยิงบึงก่อนดีกว่า
21:39ไอ้ที่วุยิงด้วยไป
21:42ไอ้ที่วุยิงไม่เกี่ยว
21:49มึงมีอะไรมึงมาสาสามกับคุ้
21:51นี่
21:54มึงหัวน้องอะไร
22:01กูรู้แล้วไง
22:05ว่าไอ้ที่วุยิงเป็นลูกช
22:07ายของมึงเสริมไม้
22:10มึงก็มันจะแสดงบทของพ่อ
22:11ผู้แสนดี
22:13ยอมเสียสลามเพื่อนลูกอย่างไร
22:14มึงคิดว่าลูกมึงจะทราบ
22:16ซึ้งหรอ
22:18ฮะ
22:19ฮะ
22:19ทุย
22:20นําเด้ว
22:23มันจะดีใจด้วยสังที่เห็นม
22:25ึงตาย
22:26มันไม่อยากให้ใครรู้หรอว่า
22:28พ่อของมันเป็นโจน
22:36ตอนนี้มึงทำอะไรกูไม่ได้
22:38มึงไอ้ชั่ว
22:39ไอ้คนไม่รู้จักมุ่นคุณคน
22:41มึงโทษอะไร
22:42มึงโทษอะไร
22:44กูนี่ไง
22:46ผู้มีเพราะคุณของมึง
22:48ถ้าไม่ได้กู
22:49มึงจะเป็นจอมโจนผู้ยิ่งให
22:50ญ่อย่างทุกวันนี้เหรอ
22:51กูเสียสลาม
22:56จงรักพักดี
22:57ยอมตายแทนมึง
22:59เพราะคิดว่ามึงรักพวกของ
23:01แต่ที่ไหนได้
23:03มีไง
23:05มึงหอบเอาสมบัติหนี
23:07มึงปล่อยให้ทุกคนละหงเหเล่
23:09นร้อนอย่างอำหมา
23:12คนทำจุมโจนแตกไม่ใช่กู
23:14แต่คือมึง
23:23กูจะแก้แขนให้พี่น้องทุกคน
23:27เกิด
23:27ศัน
23:30เกิด
23:31เกิด
23:41ได้
23:42ไห้
23:43เกิด
23:43เฮ้!เฮ้!
23:47เฮ้!
24:13เฮ้!
24:16หนีไปซะ
24:18แล้วจำไปได้นะ
24:19ว่าฉันชดใช้บุญคุณของแก
24:23หมดแล้ว
24:26หลังจากวันนี้
24:29อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าเอง
24:30ถ้าฉันเห็นแกอีกทีนะ
24:35แค่ไม่รอดวันนี้แน่
24:38ไป!
24:46ไม่...
24:48ไม่...
25:19เซื่อไฟทุกจับแล้วทุกของก
25:20ัน
25:27เซื่อไฟทุกจับแล้วทุกของก
25:36ัน
25:49เฮ้!
25:50เฮ้!
25:50หลบไปเดี๋ยวทาน!
26:00เฮ้!
26:06ลบไปเดี๋ยวทุกของแย่คุณ
26:13พิว มาประกันตัวฉันหรือว
26:19ะ ฉันก่าว่าอยู่แล้ว เองต้อง
26:21มาช่วยฉัน
26:25ทำไมกูต้องช่วยฉันด้วยวะ
26:27ก็ เราเป็นเพื่อนกันเนี่ย ตอนที
26:30เด็กอะ ฉันจะเคยช่วยแกตอนจมน
26:33้ำอยู่เลยอะ จำได้ไหม
26:42ความทรงจำอะไรของมึงวะ สิ่ง
26:45ที่มึงต้องจำ คือเราสองคนต่าง
26:48กันมาก
26:50คู่เป็นตำรวจ แต่มึงเป็นโจ
26:53น โจนแบบพวกมึง ก็ควรมีบ
26:57้านอยู่ในคู่
26:59เหมาะแล้ว ที่มึงควรตาอยู่ในน
27:02ี้ ไอ้แสน
27:04ไอ้แบบไหน ที่มึงควรนะ เหมื
27:07อนที่มึง pug
27:11一些 ah
27:12อ่อนเดียว!
27:13กูไม่ได้ทำเห็น!
27:17เฮ้ย!
27:26เธอไม่ได้ข้าคน
27:30เธอไม่ได้ข้าคน
27:36เสือไม่หนีไปได้
27:38แต่เสือไฟถูกกล้องเมษาจับ
27:40เป็นที่จดจันไปทั่ว
27:42ตอนนี้ชื่อเสือของพูกกล้องเม
27:44ษา
27:44ดางไปทั่วเจ็ดอันเพิร
27:47เป็นลูกรักของภูม àกลับส
27:48ุด ๆ
27:49เขาลือคันว่าอีกไม่นาน
27:52พูกกล้องเมษาคงได้เรื่องข้า
27:53internet
27:53สาราวัศ
27:56แต่แก
27:58ได้ถามเสือหมายไหม
27:59เรื่องพ่อของลูกจัน
28:02ฉันถามเหร behind
28:05แต่ดูเหมือนวะเสือหมายไม่รู้เร
28:06ื่องนี้เลย
28:10ฉันคิดว่าเสรือหมายไม่ได้เป
28:11็นคนทำ
28:13แล้วถ้าเสรือหมายไม่ทำ
28:15ใครไม่จะเป็นคนทำว่ะ
28:21เออ
28:23มีอีกเรื่องนึงฉันต้องบอกแ
28:24ก
28:26เรื่องอะไร
28:47มีคนคนมาหาแก
28:52แต่วัน
28:56มึงจะมาหากกูทำไม
28:58กูไม่ได้จะบอกมึงเหรอ
29:02ฉันจะมาประกันตัวแก
29:14วัน
29:14ช่วง
29:14ฉันว่าอยู่แล้ว
29:15ว่าท่านชายก็ไม่ใช่สfleตะมาน
29:17ตัวจริง
29:18ฉันไม่คิดว่า
29:20จะเป็นท่านชาย
29:21เจ้าวีการวงนั้นดื่นหน้า
29:23โด้ของธนาคารที่เราเคยไปป้นก
29:25ัน
29:26เหรือจะเชื่ออย่างจริง
29:30เฮ้ย เราก็ค่อยกินก็ได้
29:31เดี๋ยวก็ติดคอตายหลัง
29:35ก็ไม่ได้กินอะไรเหลือเหลือนนี้
29:37มานานแล้ว
29:39ตั้งแต่ออกมาอยู่ที่ไฟ้
29:41โดดมือกินมือ
29:45ขอบคุณท่านชายมากนะครับ
29:47พี่เลี้ยงข้าว
29:49เข้าประการตัวผมมา
29:57แล้วแกคิดจะทำอะไรต่อ
29:58ก็ไม่ได้คิดไว้เลยครับ
30:02น่อยไปตายไว้ดาบหน้า
30:13ฉันให้
30:15เอาเงินนี้ไปตั้งตัวซะ
30:20รับไว้เธอพี่
30:35ท่านชายเก็บเงินไว้เธอครับ
30:40ฉันพ้นท่านชายมาเยอะแล้ว
30:42แต่ยังรับเงินท่านชายไว้อ
30:43ีก
30:44จะรู้สึกไม่ดี
30:51ต่อจากนี้
30:54หมดไปทำงานสุดจริต
30:58ได้ยินเรือรำแค่เป็นให้ได้
31:16มีได้เรื่องแล้วเหรอคะ
31:16มีได้เรื่องแล้วเหรอคะ
31:32แล้วพบกันนะคะ
31:34เดี๋ยวฉันออกไปเอง
31:37ค่ะ
31:37ค่ะ
31:56ฉันไม่เคยมาตลาดเลยอ่ะ
31:59ขอสวยสวยเยอะเลยแล้วจ้ะ
32:01อุ๊ย
32:03สร้อยเขาสวยเหรอ
32:05เขาไปทำผมกันที่ไหนเหรอ
32:06มีร้านทำผมร้านดังอยู่ตรงนี้
32:08จ้ะ
32:08อ้า...
32:11ขอบคุณมากครับ
32:17เอ้า...เขต
32:19มาตัดผมอ่ะ
32:21นี่...โอ้โห
32:22มากันหมดนี่เลยหรอ
32:23เออ...มีร้านอาหารแนะนำไหมคะ
32:27อ๋อ...มีครับ
32:28มีไว้เตี่ยวร้านดังร้านประ
32:29จำผมเอง
32:31ฉะนุน
32:56ทางเจ้าของขับ
32:57เขาจำผู้ชายที่มากับคุณเป็ด
32:58พริงในคืนวันนั้นได้นะครับ
33:01ทั้งคู่มาที่นี่ด้วยการบ่อยมาก
33:03จ้อเส้น质ส Snoมกับทางเจ้าของ
33:04ครับ
33:05และทางเจ้าของในค่ะ
33:07จำผู้ชายคนนี้デятьแม่นเฟ่น เพร
33:08าะอัชีพของเขาครับ
33:09เขาทำงานอะไร
33:11เป็ดตำรวจครับ
33:12ก็ลงรวจ
33:13ใช่ครับ
33:15และทั้งคู่
33:17เคยถ่ายรูปร่วมกันด้วยนะคร
33:18ับ
33:18อยู่ต glowing
33:19ไหนครับ
33:25ผู้กลองเมษา
33:34ขอบสอง
33:36ขอบจ้ะ
33:42คุณนำตาครับ
33:47ผมอยากจะถามอะไรคุณหน่อยนะครับ
33:50ค่ะ
33:58ไม่มีอะไรหรอกครับ
33:59อ้าว
34:01คุณพูดกับฉันได้นะคะ
34:03เรื่องท่านชายใช่ไหม
34:06เออ
34:08ไม่ใช่ครับ
34:11ผมแค่อยากจะชวนคุณไปกินข้า
34:12วนะครับ
34:12ก็...รอเพิ่งไปกินข้าวกันมา
34:15เองนะคะ
34:18ผม...
34:19ไม่ถึงอยากจะชวนคุณไปกินข้
34:20าวด้วยกันแค่คุณกับผมนะคร
34:23ับ
34:33ยังไม่เป็นไรครับ
34:34ขอโทษนะครับที่พูดออกไป
34:37ผมคงไม่มีเวลาทำอะไรแบบนั้นหร
34:38อครับ
34:40เดี๋ยวผมช่วยครับ
34:48คุณไม่มีวันอยู่รัชกายบ้าง
34:50เหรอคะ
34:51คันดีของรบวีเป็นคันดีเว
34:52ิรษนะครับ
34:53อาทีนี้ผมว่างแค่วันสุบต
34:55อนเย็น
34:56ถ้าอย่างนั้น
35:02วันสุบห้าโมงเย็น
35:05คุณมารับฉันพี่วางได้ไหมคะ
35:10ได้สิครับ
35:12วันสุบผมไปรับครับ
35:18เออ
35:34มึงยิ่งกู
35:36มึงก็จะไม่ได้หนังลูกจันไป
35:38เป็นเมีย
35:40แค่หมายความหมายยังไงวะ
35:42ก็เพราะว่ากูมีทางที่จะทำให้
35:44หนังลูกจันมันเริ่มกับไ
35:45อลวีการ
35:47แล้วหันมาหามึงได้ยังไงล
35:48่ะ
35:48ฉันทางทรังนี้
36:02คุณต้องวันสุบปล่ะ
36:09เหนื่อยไหมคะมันแม่
36:10เห็นตะลอนตะลอนออกนอกบ้านทั้
36:12งวันเลย
36:15นูรู้ล่ะ decided on a village
36:16ว่าฉันไปไหนมา
36:18รู้ playlist
36:27รู้ก็ดีแล้ว
36:28จะได้ไม่ต้องปั้นหน้าหากัน
36:31ทำอย่างงี้กับลูกชาย
36:32ฉันได้ยังไง
36:35ทำได้ยังไง๋เหรอ
36:37เรื่องนี้พิงก์ไม่ได้ผิดคนเดี
36:38ยวนะคะ
36:39หม่อแม่ต้องไม่ถามท่านชาย
36:40ว่าทำแบบนี้กับพิงก์
36:41ฉันได้ยังไง
36:42ท่านชายไม่เคยรัก
36:44แล้วก็ไม่เคยสนใจ Pinkkxเลย
36:46เธอก็อะไรทนไม่ไว
36:48ต้องไปหาความสุดกับคนอื่น
36:54ทำไมถึงได้ร้ gluedไร้ความรู้สึก
36:55ผิด
36:55ชอบช่วยดีอย่างนี้นี่ayo
36:57таซักทาง ถ้าตller Александ เป็นคนผิด
37:00กลับมาโทดลูกชายฉัน
37:01ไหล้สามันสำนึกสิ้นดี
37:04ก่อนที่หม่อแม่จะว่า Pinkkx ไห
37:06ล้สามันสำนึกสิ้นดี
37:11บินไหนใจการตอบลูกชาย
37:13ให้ลูกชายของเหม bead มعتแม่
37:14เป็นคนต้องใจเย็บข้าด้าน
37:17ใจแขัง
37:18ไม่แกสำคัญแต่มากคว่านั้ง ม
37:20ัมแม่
37:21รูกชายของมัมแม่
37:23ไม่มีแม่แม่กับฟัาม asti
37:24แก
37:26ปลูกครับ
37:27ไม่หมด włais
37:28ทำไม
37:29เหมือแม่คิดว่าเหมือแม่
37:31มีมืออยู่กันเดียวเหรอ
37:32พิ inflation ก็มีเหมือนกัน
37:35นังพิその
37:36Ping ว่าเรามาเปิดอกคุณกันอีก
37:38กว่า
37:39เพราะว่าใน ๆ เนี้ย
37:41เราสองคนก็เห็นทาดแทงของกัonnaise
37:42กันแล้ว
37:44ทาดแทงของแกคนเดียวstre rosie
37:46ฉันผิดหวังและก็เสียใจท
37:48ี่สุด
37:49ที่ฉันเคยสงสาร
37:50เห็น pardon kent
37:51แก tadดูแก
37:53ตอนนี้ความรู้สึกทุกอย่างมั
37:55นได้หมดเส้นไปแล้ว
37:57ฉันมีจากความส้มเพช
37:59หรือก็ขยักขยักในตัวแ
38:00ก่ที่สุด
38:01หม่อแม่ลองใช้สมองคิดดูอี
38:03กทีนะคะ
38:04ว่าถ้าคนข้างนอกเนี่ย เขารู้
38:06ว่า
38:06สไพลของคุณหญิงสกลวันท
38:08้องกับผู้ชายคนอื่น
38:10แล้วก็มีชู เขาคงโจทย์จัน
38:12กันให้ทั่ว
38:13ว่าคนบ้านนี้เนี่ย กินยากถึ
38:16งที่ง่วงควายอ่ะ
38:17อินังเผ็ดทิ้ง!
38:19หม่อแม่ต้องใจเย็นๆนะคะ
38:21พิงว่าเรามาสงบสึกกันดีก
38:23ว่า
38:24เพราะยังไงตอนนี้เนี่ย ท่าน
38:25ชายก็ยนจำอะไรไม่ได้
38:27พิงว่าเราปล่อยผ่านเรื่องนี้เธ
38:29อนะคะ
38:29ด้านๆ
38:32ฉันยอมตายสะดีกว่า
38:34ที่จะเลี้ยงงูเห่ายังแกกับแ
38:36ม่แกไว้ในบ้านของฉัน
38:39แกเก็บข้าวเก็บของของแกนะ
38:42แล้วก็ของแม่แก แล้วก็ใสหัว
38:44ไปจากบ้านของฉันเลย
38:47ทันดีที่ชายละวีกลับมา
38:49ฉันจะเล่าให้เขาฝั่งทุกเรื่อง
38:52แล้วฉันก็จะไปบอกทนายให้มาฟ้
38:54องอย่าแกนด้วย
38:59ออกไป
39:06อะไร
39:07จะไปไหนคะ
39:08ปล่อยฉันหนูดีนะ
39:09พี่ไม่ปล่อย
39:36ไม่เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
39:41พี่พริง
39:43แกทำอะไรของแกฮะ
39:44หรือไปตามหมอ
39:48ตามหมอมาเร็ว
39:49ไม่ต้องหรอกค่ะแม่
39:51จุดจบของคนสอดรู้สอดเห็น
39:54ไม่มีใครตายดีสักคน
39:56แกฮับความว่ายังไง
40:03แกจะทำยังไง
40:07นายว่าคุณแม่จะชอบขนมที่
40:09ฉันซึงมาฝาก
40:20กุย
40:20นะครับ
40:21นะครับ
40:24คุณแม่
40:25ฉันไม่รู้
40:37ฉันไม่รู้ ฉันมากescุ้นแม่ก
40:39็นอกอยู่ตรงนี้แล้ว
40:40ผมแม่ ynอกเป็นอะไร กุณไม่รู้
40:43ผมแม่
40:43พี่พระจารณ์ต่ำมากเลยค่ะ
40:45พ่าไปหามห่อเดียวนี้เลยค่ะ
40:47perhapsจะเป็นไรนะคะ
40:48- ลูกเป็นอะไรนะครับ
40:48หญิง приним
40:49- พวก woman 까
40:50พวก woman พộc
40:52แม่ค่ะ
41:07พ estanอkem แม่ไปไงบ้างครับ
41:08สีภาต sebelum forgiven ได้รับความกระทบ
41:10ปพเตือนหนักมากครับ
41:12ทำให้ไม่รู้แน่ชัดว่าท่านจะ
41:13ฟื้นขึ้น美味
41:15แต่ถ้าฟื้นขึ้นมา Happy ไม่มัน
41:17ใจว่า
41:19ท่านจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได
41:20้ไหมครับ
41:21เฮ้ bid แล้ว
41:23กูหมอ paras тา เอียง.. ๆ ว่า
41:25พี่หิ่งมีอัมมพาส ลา proceeding
41:28ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ แล้ว
41:29หมอมฉันจะอยู่ยังไงแล้วไหมค
41:30่ะ
41:31โอ้ว เวนกำทะแท้
41:35ขอเข้าไปข้างในได้มั้ยครับ
41:38เชื่อตับสบายครับ
41:40หยิงไม่น่าเลย
41:53พี่พี่
41:58อย่างที่ด้วย
42:00เกิด้าที่แน่
42:21บนุษย์
42:21เกิดกัน
42:23- ตะวันใจเห็นตะวันไหม? ใช่!
42:28มานี่! ทำใช่!
42:31กูดมา! เพื่อทำอะไรไม่ให้ฉัน!
42:34ถ้าอินดังหม่องมันฝื้นข
42:35ึ้นมา
42:36ชีวิตตัวเราสองคนต้องผังแล้
42:38วแน่
42:38ผิงว่า แล้วพอจะมีทางเนอะแ
42:41ม่
42:41เอกสารเนี่ย มันจะบอกว่าทิว
42:47ไม่ได้โกหก
43:01ช่วงเตาวันลับฝา ช่วงเวล
43:04าที่เดียวได้
43:06ทำให้หัวใจสับสน แต่สิ่งเด
43:10ียวยังเวียนวน
43:11หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก ภาพ
43:15เธอตามติดตา
43:18เธอคือใครจากไหนไม่รู้ เมื่อนว่
43:22าใจเรานั้นคุณเคย
43:26ความผูกพันลึกๆ ความรู้สึ
43:29กดีๆ ที่ใกล้ให้เธอ
43:34ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
43:37ัน ดังแต่วันร้อนปันก็แค
43:41่วันวาง
43:42ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่ ฉัน
43:47ดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
43:50จากคนรู้สึกแบบไม่เข้าใจ เป็
43:56นเป็นคนหวงใจทุกครั้งที่เจอ
43:59ความผูกพันลึก ฉันและเธอ
44:03เมื่อนทูกฟ้าตำหนดไว้ ให้เรามา
44:08เจอกัน
44:16เฮ้มันเต้าวันร้อนร้อย
44:34เฮ้มันเต้าวันร้อย
44:37เฮ้มันเต้า