- 4 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:14ฟังสาร
00:15ไม่เคยมองเท่านี้แน่งอาดี
00:17ไม่สนใจเลยสึกอย่าง
00:20เหมือนมันมีกำแพง
00:22ที่กันตรงกลาด
00:23ให้เธออยู่นอกสายตา
00:28พยายามจะทำทั่วทาง ให้เธออยู่ห่าง
00:32จากฉัน
00:33ถ้าไม่มีอะไร ให้ปลดยังมากไก
00:37ลกัน
00:40ยิ่งทำรายที่ไทยเธอไปเท่าไร ต
00:44อนยังรอมอ่อนไว้กับเธอเท่
00:46านั้น
00:48กลายเป็นฉัน ที่มันสงสัย ห
00:51ัวใจตัวเอง
00:53โปร่องรักเธอไปไม่ทันตั้งต
00:56ัว ก็มันไม่ทันตั้งใจ
01:01ไม่รู้ว่ามันวันไว้ ให้เธอไป
01:05ตอนไหน
01:08ไม่ครบใครชิดกัดเป็นผู้พัง
01:12ไพ้ๆให้เธอทั้งใจ
01:15ต้องยอมรับแล้วใช่ไหม หัวใ
01:18จมันรักเธอ
01:49กล้ายเป็นฉันที่มันสงสัย
01:53หัวใจตัวเอง รุ่มรักเธอไป
01:57ไม่ทันตั้งตัว ก็มันไม่ทั
02:01นตั้งใจ
02:03ไม่รู้ว่ามันวันไว้ให้เธอไป
02:07ตอนไหน
02:10เมื่อครบเลยชิดกับเป็นผู้พัน
02:13ไพยๆเธอถึงใจ
02:17ต้องยอมรับแล้วใช่ไหม ว่าใ
02:20จมันรักเธอ
02:38เมื่อข้าเข้า
02:39เมื่อชาย madam
02:41เมื่อชาย
02:45เป็นแกที่นี่ที่ก็เป็นจริง
03:04มีอะไรที่ลูกค้าสั่งฟิน แต่ไม
03:08่มีฟินจะส่งให้ลูกค้า
03:10เกิดอะไรขึ้นวะ
03:11ไม่ครับ เอบางแจ้งขาวว่าว่
03:16าเอบายกับเบ็ดเติม
03:17ยังไม่มาส่วงฟินรับใหม่ท
03:18างนี้น่ะด้วยเลยครับ
03:19แล้วติดต่อไม่ได้ด้วย
03:21มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
03:23ว่าไง
03:33อธิธาติดจับไปพร้องกับร
03:35ถขนไม้ที่มีฟินยัตร์มาเต็
03:36มเหนือน่ะ
03:38ถ้าจับตัวของดายตัวจริง
03:41ได้หรือเปล่า
03:43ได้ เดี๋ยวงานทางด้านนี้อาจด
03:45ูแลไห้
03:47บอกอธิธาติด้วยว่าไม่ต้อง
03:48ไปหัว
03:52ถ้าท่านใช้ทัดชุกจับพร้
03:54องรถ
03:54และอาบายกับไปเติมแล้วคำหน้
03:55อย
03:56ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
03:59แต่แกรีบส่งคนของแกออกไปตาม
04:01หาให้สองคนนั้น
04:02ก่อนที่ตำรวจจะไปเจอพวกมัน
04:04มันงั้นได้ชิบหายกันหมดนะ
04:21ครับ
04:23พวกเราพลาดไปแล้วคำหน้าย
04:25แต่ท่านชายมันกัดไม่ปล่อยจ
04:26ริงเลยครับหน้าย
04:35นายๆๆ
04:53ก็ไม่ได้
04:58ก็ไม่ได้เลยครับ
05:02คุณอาวินายให้แล้วนะ
05:06แต่จัดการให้แกมันอ่افมเป็
05:07นหัว
05:08ฉันไม่ได้กังวนเรื่องเถστεา
05:11ฉันไว้ใจคุณอา
05:14แต่ฉันก็ังสงสัยว่า
05:15ไอ้สองคน
05:16ที่ขับรถหน้าย
05:18ที่เข้ามาให้พร้นคอนนี้
05:20มันคือใคร
05:27พวกมันปล่อยให้อธิธิษณ์
05:28imasflotami.เราไปได้ไงวะ
05:31พวกมันน่ากครอยู่ที่ถน 여기
05:32ก่อนเข้าพร้นคอนกับไหน
05:35พวกเราภายาม lions แต่มันก็กระโดดถ
05:37ึงลดมา showed my thesis
05:39แล้วไหนจะยังด่านหอมนั่งิฮ
05:41ิล่ะหยิงคนนั้นอิบ
05:43พวกเราเกือว่าตัวไม่รอดครับ
05:44ไหน
05:46เพื่อนที่พวกมันเห็นหน้าพวกมึ
05:47ง
05:47เร้าภาพrete 근�ั่งไว้ตลอดเวลา
05:50เลยครับ นาย
05:50พวกมันไม่มีทางจำเราได้ครับ
05:53พวกมึงนี่มาดู
05:54โอ่จริงๆ
05:55โอธนเลื้มพวกมึงมึงใหม่ใ
05:57decisоз
05:57ไงวะ
05:58เธอ!
06:00เธอต่อที่...
06:01เธอ!
06:02ต่อให้มึง
06:03หรือว่ามึง!
06:05โทษกหน้าปิดตาเอาไว้
06:08แต่ท่ายอายดิทัตร มันโทรไป
06:09หาให้โกมุด
06:10ที่ปางไม้ทางเหนือ
06:12ถาว่าใครมาคนขับร้อมไอธิ
06:13ธิบันคร
06:14เขาก็ต้องรู้เป็นพวกมึง
06:16และโรงสาวถึงตัวกู
06:17โทษกินตัว!
06:19ไอ้โทษ!
06:22ต่อลงพวก narrow
06:22ก็...ประโทษที lonely
06:24พวกเรายังไม่ทันกินตัวนั้น
06:25จริงๆครับ
06:26แต่พวกเราก็พЗЫได้ยงหนีออกไม้ส
06:28ะตัวthoseที่สุน has VER
06:29ไม่งั้น
06:31อิห accounting
06:32มันจัดตัวเราได้แน่น่ะครั
06:33บนาย
06:34ใช่ ช ailะครับนาย
06:35จะให้พวกเราแก้ตัวเรื่องนี้นี่ไ
06:36งipp dran
06:37เหมาะได้เลยนะครับนาย
06:48ในเมื่อคราวนี้เราจับท่านชายท
06:50ี่ผ่านได้พร้อมกับรถขนฟิ
06:51น
06:52ท่านชายดินไม่ดูแน่แน่ค่
06:53ะ
06:54ดี
06:56ขออนุญาตครับ ท่านที่ปีดี
06:59ขออนุญาตครับ ท่านที่ปีดี
07:01ขออนุญาตครับ ท่านที่ปีดี
07:08พี่ฉันเชื่อว่าผลจากการจับ
07:10ท่านชัยพันธ์ในครั้งนี้
07:11น่าจะขยายผลได้จนถึงขั้นพ
07:13ลักบวนการข้าวฝินเทือนได้
07:15เลยค่ะ
07:16ผมก็ว่าอย่างนั้น
07:19ผมไม่เปรียดจริงๆเลยพวกฝินเท
07:20ือน
07:21มันทำรายคน
07:23ทำรายอนาคตของชาบไปเท่าไหร่
07:24แล้วไม่ดี
07:25ท่านครับ
07:32มีคนเขามาแจ้งความว่า
07:33ลด utterly guilt
07:34รดไม้จักปลางน ע่ารางคุณที่
07:35เราเพิ่งจับมาได้
07:36โดนปลดมาครับ
07:39ambulstream
07:45สวัสดีครับ
07:47ผมชื่อเด่นชัย
07:48เป็นผู้จัดการรวงานปลาง exacerbราง
07:50คุณครับ
07:51ผมจะมาแจ้งความเกี่ยวโรดของไ
07:52หมใช่ขังปลางAF นัดรางคุณ củaเรา
07:54ถูกปอนระหว่างทางที่จะมากพัน
07:55คลนี้ครับ
07:57คนขับรดบันทุก ไหม Piet
07:59ก็ถูกพวกจนมาลืมทำร้ายจนบ
08:01าทเต็บบางต่างเลยครับท่าน
08:12นี่มันอะไรกับหน้า
08:22คนเจ็บหน่อยนะพวกมึง
08:25แล้วเดี๋ยวมึงก็ซมศันกล
08:27ับไปที่โรงงานแปลรูปไม้ของ
08:28เรา
08:29แล้วก็ทำทีเป็นว่ารสขนไม้ถู
08:31กหรักปร้อนไอส์การธา
08:32และมึงกลับให้พูดการโรงง
08:34าน
08:34นั่งปันลักแล้วก็ 가자
08:38ผลเจ็บดรอนะมึง
09:05คุณสองคนแล้วเรามาฟังสิ ว่ามั
09:08นเกิดอะไรขึ้น
09:08คือ พวกเราสองคนขับรถออกจากปล
09:12างไม้
09:13จดมาถึงปลางทางนั่วหวานที่จะ
09:14เข้าพระนาคล
09:15ก็เจอพวกจนเอาขอนไม้มาเอาวางข
09:17วางถนนไว้
09:18พวกเราเลยจำเป็นต้องจอด
09:20สักพักมันก็กลัวออกมาจาก
09:22สองข้างทาง
09:23พวกเราพยามสู้แล้วนะครับ แต่สู้
09:25พวกมันไม่ได้
09:26พวกเราเลยจำเป็นต้องปล่อยรถคนไม
09:28้ให้พวกมันไป
09:28พวกผมเริ่มโบ๊กรถกันมาถึง
09:31ที่นี่เลยครับ
09:33แล้วก็...รีบไปแจ้งพุทธิการ
09:36พันทีเลยครับ
09:47ฉันครับ
10:01สรวัทธนูบอกว่าตอนขึ้นต
10:04รวจรถก่อนเราจะต่างจากวันก็
10:07ไม่พบฟิตเลย สรวัทธนูเลยปล่
10:09อยออกมาก่อน
10:10แต่ว่าเราพบท่านชายกับรถขั
10:12นนั้น แล้วบรถก็มีฟินซูกอย
10:15ู่ด้วยนะคะ
10:17ตอนแน่rock เปล่งไปได้ไหมครับ ว่
10:18าถ้าโจนฆุงนั้นเนี่ยป立น
10:21เอารถเพื่อขนฝืนเข้าพนคร
10:23โดยแอดอ้างชื่อของปลานไม้ได
10:24้ラfir yuan
10:31ถ้าเรื่องเป็นแบบนั้นจริงๆ
10:33เราแจ้งข้อหาอะไรกับท่านชายไม
10:37่ได้เลย
10:38ถ้าเป็นอย่างนี้ ตอนแร่ต่อเป
10:41็นผู้ท buradanหา ตอนนี้กลายเป็นผู้
10:44สิง Россиюหายไปแล้วครับ
10:45เพราะใครก็ไม่รู้ รถเอารถคนไม้
10:48ของท่านชาย
10:49เพื่อเอาไปกลฝินครับ
10:53แต่ไงฉันก็ยังเชื่อค่ะ
10:55ว่าเรื่องทั้งหมด ท่านชายอยู่เบื
10:57้องหลัง
11:01เราจะไงกันต่อดีค่ะท่าน
11:19ท่านชายกลับดีละกำมม ทางเรา
11:21ต้องกลับขอประทานนับภัยด
11:23้วย
11:25กลับบ้านแล้ว หมายเขาว่ายังไ
11:27ง
11:28กลับตัวมา แล้วปล่อยไปง่ายๆ
11:30แบบนี้
11:32มันเกิดอะไรขึ้นครับ
11:34เพราะจะมีใครอธิบายให้ผมกับ
11:35ท่านชายที่ทัด เข้าใจหน่อยได้
11:37ไหม
11:40รถไม้ถูกป้น
11:42ก็เท่ากับว่าตอนนี้สถานะของ
11:44ท่านชายเปลี่ยนจากผู้ต้องหา
11:47เป็นผู้เสียหายแล้วสินะครับ
11:49ครับ
11:59แต่ยังไงทั้งเราก็ต้องขอยื
12:01ดรถขนไม้ไว้ชั่วคราวนะตอนหม
12:02ด
12:07ได้ครับ ทางนี้อยากได้ข้อมูลเลย
12:10เพิ่มเติม แจ้งทางเราได้เลยนะครั
12:12บ
12:13ผมยินดีให้ความร่วมมือเต็
12:14มที่
12:18ขอประทายกระมอง
12:20แล้วตอนนี้คุณหงผมอยู่ที่ไหนล
12:21ะครับ
12:22เป็นผู้เจอการรองงานบอกว่าจะพ
12:24าไปทำแผ่ที่ลงพัจบาล หน้ากระ
12:26มอง
12:31ผมขอกลับไปกันกัน
12:32ขอไป
12:52ถ้าไม่มีหลับฐานมากตัวท่
12:54านชายอธิษัติอย่างแน่นหนาจ
12:56ริงๆ
12:57แกจับตัวมัน
12:59ผมไม่อยากถูกท่านชายเพราะ
13:07นี่ แกจะอย่างไรต่อ
13:13ไปลงพยาบาล
13:14ก็ดีเหมือนกัน
13:16สภาพแกตอนนี้ต้องไปเจอหมอหน่
13:18อยวะ
13:20นี่
13:21แกเป็นท่านชายน่ะเว่ย
13:23ไม่ใช่ใสายฐาพ
13:24จะไปกระโดดขึ้นลบบันทุกระ
13:25บูแบบนั้นนี้
13:26และปุ OMG
13:27เขาไม่ได้จับแล้ว
13:31หล miel
13:39หลา
13:43ฉันไม่ได้จะไปหาหมอเหรอ
13:47แต่ฉันจะไม่ถามอะไรคนของเราหน่อย
13:50ฉันอยากรู้ได้อะไรเดียว
13:52เรื่องรถขนไม้ที่เราถูกป้นเน
13:53ี่ย
13:54ยัง ยังอีก
14:04เจ็บขนาดนี้เรื่องรับบทฝายร
14:05ับอยู่อีก
14:16คุณเด็ดชาย
14:19ท่านชายเป็นไงบ้างกระมอง
14:21ไม่เป็นไรมาก
14:23ขอบใจคุณเด็ดชายมาก數
14:25ที่พาคนของพวกเรามาทำแผ
14:26มันน้ำที่อีกนะกระมอง
14:28หมaktu corungทําแผสองขนนั้นอยู่ใช่ไ
14:30หม
14:31หม่อน้ultan地ทำแผ่ให้ให้ 142xเรีย
14:33บร้อยแล้วกระมอง
14:34ฉันอยากพวกเขา одним sunflower
14:36ทั้งนี้กระมอง
14:51ท่านชายกระม่อมขอประทานภัย
14:54ที่รักษารถบนไม้ออกจากฟางไ
14:56ว้ไม่ได้
14:57ไม่เป็นไร
15:01ชีวิตของพวกเธอสำคัญกว่าร
15:04ถและไม้พวกนั้น
15:06ช่วยเล่าให้ฉันฟังหน่อยก็เร
15:08ื่องมันเป็นไหมอย่างนั้น
15:12คือกระม่อมสองคนขับนดทนไม
15:16้กำลังเข้าสู่แฟนาคอร์
15:19แต่แล้วก็เจอ
15:42เป็นอย่างนี้เหล่ะกระม่อม
15:45กระม่อมต้องขอประทานภัยอี
15:46กครั้งที่รักษารถบนไม้จากฟาง
15:48ไว้ไม่ได้
15:52ช้างกันเธอ
15:54แค่พวกเธอสองคนไม่เป็นไหลมาก
15:55ฉันก็ดีใจแล้ว
15:56ฉันธิญาตให้พวกเธอสองคนหยุ
16:00ดงานจนกว่าจะหายดีนะ
16:03ไม่เป็นไรกระหมอม
16:05กระหมอมอยากริฟกับบ้านทางเหน
16:06ือมากกว่า
16:07ว่าดีคิดถึงคนทางโน้นเน
16:09ี่ยกระหมอม
16:10เออ...กระหมอมก็เหมือนกันครับ
16:13ยังก็ตามใจ
16:18ขอบคุณมากกระหมอม
16:27ท่านชาย
16:30ตั้งแต่กระคุยกับอ้าสองคนน
16:31ั้นเซ็ดเนี่ย
16:33กระก็เงียบไปเลย
16:36คิดอะไรอยู่ไว้
16:42ฉันว่ามันแปกๆ
16:44สองคนนั้นเล่าได้เป็นจากๆ
16:46เหมือนเตรียมเรื่องเป็นอย่างดี
16:48มันดีเกินไป
16:54ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกั
16:55น
16:57หรืออย่างนี้ แกจะทำยังไงต่
17:00อ
17:03ฉันได้โทษไปบอกโก้หมุน ให้ค
17:05อยจับตาดูสองของนั้นไว้
17:21แล้วจะเอาไงต่อเล็ก เล็กจะกล
17:24ับวังนั้นออนกูลไหม
17:26นั่นสิครับคุณปราด คุณปร
17:28าดได้จับท่านชายมาสักขนาด
17:30นั้น
17:31จะกลับไปซู่หน้าท่านชายไหวไ
17:33หมครับคุณปราด
17:34ฉันไม่สนใจหรอก
17:36ฉันรู้แค่ว่าเขาเป็นผู้ต้
17:38องสงใส
17:39แต่ฉันแค่ต้องหาหลักฐานมา
17:41ที่สุดให้ได้
17:44ประจักยับลืมแม่พิริงก
17:46ุ recru แแจ นะ
17:47ไม่ลืมครับ
17:50วันนี้ผมว่าคุณประหาดมิดก
17:51ลับป้านแรน่ikenขอร์แค่ครั
17:52บ
17:53แล้วก็เหนื่อมาทั้งวันแล้ว
17:55ไหมโทษ ยังต้องล่าง possible
17:58แต่วันนี้เราส่งเล็กไม่ได้นะ
18:01เรากลับประจักษ์ต้องเข้าเวน
18:03เถ้าของปล้างที่เรายิ่ดมาวันน
18:04ี้
18:05ไม่เป็นไรหรอก เรากลับอินได้
18:08ต่อนะ
18:19ขอบคุณครับ
18:21ขอบคุณคุณหมอนะคะที่มาส่ง
18:24แล้วก็ขอบคุณที่ไปหากคลูวช
18:25าตีเป็นเพื่อนด้วย
18:28ฉันนี้เป็นห่วงจริงๆเลยค่ะ
18:31ถ้าเป็นไปได้
18:33ผมอยากให้คลูวชาตี
18:35ไปตัวสุขภาพท์จริงๆสัก
18:37ครั้นนะครับ
18:39ฉันจะพยายามเกียงกลอมให้นะคะ
18:41เดี๋ยวก็ไม่รู้ว่าจะได้ผลส losing
18:46ดูถ้าทางพูดภสวัยจะไม่กล
18:49ับนะครับ
18:51คุณเข้าเวนแล้วค่ะ
18:53งานพี่วัดก็แบบนี้แหละ
18:55บางทีก็กลับบกษernย์
18:56บางทีก็เข้าเวนให้กระซวง
18:58ฉันชิดแล้วค่ะ
19:01อย่างนี้คุณอุตสาห์ก็อยู่บ
19:03้านคนเดียวสิค่ะ
19:06เพื่อนบ้านแถวนี้ดูจักบ้านฉ
19:08ันกันมุนแล้วค่ะ
19:09ค่อยดูแลเป็นอย่างดี คุณหมอไม
19:12่ต้องเป็นห่วงนะคะ
19:13งั้นถ้าผมถึงบ้านแล้ว จะรีบ
19:20โทษหานะครับ
19:46นายครับ ไอ้ท่านชายมันเชื่ออย
19:49่างเกินิดใจเลยครับนาย
19:50ว่ารถคนไม้ของเราถูกปล่นมีช
19:52ีย์ มันไม่สงสัยผมกลับไปเต
19:54ิมนะครับ
19:56ดี แล้วน่าจะให้ผู้ผมทำอะไรต่อคร
19:59ับ
20:01โฮแกก็รีบกลับไปที่ปลางไม
20:02้โน เขาทำตัวให้เป็นปกติ
20:05อย่าเคลื่อนไว้อะไร ให้เป็นที่จั
20:07บตามอง
20:09แล้วก็ระหวังไอ้โกมุตให้ด
20:10ี ๆ มันเป็นคนของอธิธิทย์
20:14แล้วก็ลองฟังคำสั่งจากฉัน
20:15ครับ นายครับ...
20:29ไม่ครับ ลูกค้าของเราบางส่วน
20:31ยับไปสั่งฝึ่งในทางฮูแค่
20:32งนะครับ
20:40พอไอธิษณ์กำนังปลัดที่
20:42ทำให้ชุรกิดตรงกูใกล้พั
20:43งอย่างนี้
20:44ใครยันสร้างปัญหาให้คุณั
20:48กใช่ไหม ได้
20:51ต่อจากนี้คุณจะสร้างปัญหา
20:52ให้กับพวกมึงบ้าง
21:04ฉันว่าเธอติดหนี้ขังขอโท
21:06ษฉันนะ
21:08ทำไมฉันต้องขอโทษด้วย
21:10ถ้าเธอจับคนผิดไง
21:13ฉันบอกเธอแล้วนะ ว่าฉันไม่ใช
21:14้คุณลาย
21:16ฉันไม่ได้ขับรถไม้ครันนั้น
21:18เธอก็ไม่ฟังฉัน
21:20ยังจะดึงดันจับฉันให้ได้
21:24ก็เธอมีอาคติกับฉันไง
21:27ฉันไม่ได้อาคติ
21:29แต่ฉันรู้ว่าคุณคือคนที่ทำ
21:30รายชาติบ้านเหมือนด้วยฟริต
21:33สักวัน
21:36เธอจะรู้ว่าฉันไม่ใช่พวกนั้น
21:37ที่ในตายกำสังเหมือนด้วยใหม
21:37ือนด้วย
22:00สักวันได้จัดกาจะรู้ความช
22:01ัดตัวอาคติกำสังกัน
22:09คุณลุง
22:13คุณลุง
22:23สวัสดีค่ะคุณลุง
22:25หลายนี่สวยเหมือนแน่จริง ๆ
22:34ยิ่งคิดถึงเสด็จพ่อแล้ว
22:35ท่านแม่เหรอเกินค่ะ
22:43คุณลุงมาถึงที่นี่มีอะไรหรื
22:45อเปล่าคะ
22:47พี่น่าเสด็จพ่อกับท่านแม่
22:49ของราบนี้อยู่
22:53ที่นี่คงจะไม่เป็นแบบนี้
22:56วางนี้ทั้งเก่าทั้งผู้พังคนร
22:59ับใช้ก็ไม่มี
23:00ถึงคุณวินัยจะช่วยใช้นี่ให
23:02้วางไม่ต้องตกไปเป็นของคนอื่น
23:04แต่เราก็ไม่มีกำลังกายกำลั
23:07งซับเพียงพอ ที่จะทำให้วางเน
23:09ี้ย อยู่ในสภาพเดิมได้หรอกค่
23:11ะ
23:12ไม่ไล
23:14ก็ไม่ไลส่งสารท่านหญิงนะเพ
23:15คะ
23:20เอาอย่างนี้มั้ย
23:22เดี๋ยวลุงจะจัดการตับปรุ
23:24งวัตสนานี้ให้ใหม่
23:26เอาให้สวยสมเกียร์ ของยิ่มพ
23:28ันหลานลักเมืองเลย
23:30จริงเหรอคะคุณลุง
23:32จริงสิ เรื่องแค่นี้เอง
23:38แต่ว่า
23:40ลุงมีเรื่องอย่างจะรบกวนล้าน
23:41น้อยนะ
23:43คุณลุงจะให้หญิงทำอะไรคะ
23:49ดีไล
23:52ค่ะ
24:12คือภาคหลังมะเนี่ย
24:15กิจการของลุงไม่ค่อยจะราบเร
24:16ื่อนสักเท่าไหร่
24:18เพราะว่าอธิทธิกับนารีร
24:19ัฐเนี่ย
24:20เข้ามาขัดความ
24:22สนทำให้สินค้าของลุงนี้ถู
24:24กคิดไปเป็นจำหนวนมาก
24:27ลุงก็ยังไม่มีสินค้าที่
24:29ได้สองไปกับลุงค้า
24:32ล้านค่องพอเดาวออกใช่ไหม
24:34ว่าถ้ากิจการของลุงพัง
24:37มันจะกระทบกับชีวิตหลานย
24:39ังไง
24:40คุณลุงจะให้หญิงทำอะไรก็ได้
24:42แต่หญิงจะไม่ยอมทำลายพี่ชายท
24:44ัดเด็ดค่ะ
24:47ลุงรู้ว่าหลานนรักอธิทั
24:49ด
24:51ลุงก็ไม่ได้จะให้หลานไปทำอะไรเขา
24:52สักหน่อย
24:55ลุงแค่อยากให้หลานไปที่วังด
24:58ารังกูน
24:59แล้วหาทางเขาไปอยู่ที่นั่นให้ได
25:01้
25:13ชั้นว่าจะซึกลดสะคัน
25:14คุณจะได้ไม่ต้องไปส่งชั้นที่
25:16ทำงานท sneez고
25:17ไม่จะเป็นหรับ
25:19แต่ถ้าเธออยากมีลดจริงๆ
25:22ที่นี่ก็มีลดตั้งหลายคัน
25:23ให้เธอได้เลือกใช้
25:26แล้วอีกข์
25:27มันก็เป็นหน้าที่ขนั้น Buddha
25:29vodka
25:31หน้าที่ของสามีที่มีต่อพระย
25:34ะ
25:35สามีพระยะก็แค่ในน้ำ garden Asia
25:36Thompson
25:38พออีกไม่ถึงปี
25:40ก็จะกาดเป็นอดี
25:42บางทีอาจจะเดียวก่อนนี้ก็ได้
25:43นะ
25:44ถ้าฉันจับผุ่นได้ในข้อ
25:47หาผุ่นๆ
26:12ยิ้มสิ เราเป็นศามีพระยะที่แล
26:14้วกันแม่กไม่ใช่เหรอ
26:27สวัสดีค่ะ พี่ชายทัด
26:30พี่มี่ วันนี้เขาไม่มีทําความ
26:32สารทั้งเพจจากหรอกเนี่ย
26:37ไปทำงานกันเธอที่แล้ว ฉันไม่อย
26:39ากไปทำงานสาย
26:51นักนาลีรัฐ สักหวัดฉัน
26:54จะเขียงแก้ออกจากที่นี่
26:59สักใดมีเจียง
27:00นี่เธอจะแอบร้ายเหมือนกันนะ
27:06ฉันได้ข่าวเธอแล้ว
27:08เรื่องนี่เธอเกิบถูกใส่ร้ายข
27:10โมยเครื่องเผ็ดนะ
27:13ที่รัก
27:16sett...อย่ามาเลียกชั้นที่รักมา
27:18��릴 almost
27:20แต่เธอเป็นคμοเลียกชั้นเองก่
27:21อนนะ
27:23ก็ฉันเหมือนใส่หีขวัญー
27:26แล้วถ้าฉันไม่ร้าย!
27:27ฉันก็อยู่ที่นี้ไม่ได้
27:28ерт.. ๆ ซัก 5 ครับ เปิด Oui
27:35ฉันกันครับ
27:36เยี่ยมครับ เยี่ยมครับ
27:38เยี่ยมครับ
27:58แม่ง่อน น่ารักจริงๆ
28:05อีกมา lunch เราคงจะได้มีท่านช leftovers
28:09יי แม่ง่อนรักถือหลัก
28:13มาอยากนีท่านชaped auge
28:15ของอีก sweat
28:20Hin
28:20มาเมื่อเช้านะ
28:29ท่านป่า
28:30ท่านป่าคะ
28:31ตอนนี้หญิงอยู่ที่วังไม่ไوعนะคะ
28:35วังทัศนาของหญิงสุดโซม
28:36หรือเกิน
28:38หญิงเลยซ้อมแซมวังครั้งใหญ
28:40่
28:40ให้กลับมาสวยงามเหมือนตอนที่เส
28:42ด็จพ่อกับม่อมแม่ยังอยู่
28:45แต่หญิงไม่คิดเลยนะคะ
28:46ว่าการซ้อมแซมครั้งนี้
28:49มันจะทำให้ผุนเยอะจนหญิงอยู่
28:51ไม่ไหวนะคะ
28:52โห...
28:54ถ้าไม่เป็นการรบกวนท่านป่
28:55ามากเกินไป
28:57หญิงขอมาอยู่ที่วังนี้กับท
28:58่านป่าชั่วคราวได้ไหมคะ
29:01เท่าหวังของหญิงซ้อมเสร็
29:02จเมื่อไร หญิงจะย้ายกลับไปค่
29:04ะ
29:05ได้สิจ้า หญิงขวันก็จะอยู่
29:08ที่นี่นาน เท่าไหร่หญิงขวั
29:10นก็อยู่ได้
29:11หญิงขวันน่าจะรู้นะว่าป้าน
29:13อยากให้หญิงขวันมาอยู่ที่นี่ต
29:16ั้งนามแล้ว
29:19ขอบคุณค่ะท่านป่า
29:38คุณหมอ ทำอะไรแต่เช้าคะ มีธุราอะไร
29:41หรือเปล่า
29:43ไม่มีธุราอะไรหรอกครับ ภาดีว
29:44ันนี้ผมว่าง
29:45เลยว่าจะเอาแผนเสงที่มีมาให้ค
29:47ุณอุตสาวฟังเลยนะครับ
29:50ฉันอยากฟังมากเลยค่ะ แต่ว่าฉ
29:52ันต้องไปหากครูชาตีก่อน
29:54เพราะว่าทางเรียนโทรมาบอกว
29:55่าฟูชาตีไม่ได้มาสอนอีกแล้
29:57ว
29:57ฉันก็เลยกูว่าจะเป็นอะไรไปนะคะ ฉั
29:59นเป็นหัว
30:00งั้นผมไปเป็นเพื่อนนะคะ
30:04ขอบคุณค่ะ
30:19เรียบร้อยแล้วค่ะคุณลุง
30:21หลานเก็บกระเป๋าเตรียมเข้าไป
30:23อยู่ที่วังนาร่างคุณวันนี้เหร
30:24อค่ะ
30:34อิ้งควันทำงานได้ตามแผนฉั
30:36นเหรอ
30:37ออกไปกับตาฉันบ้าง
30:44คุณประหลาดเนี่ยเอาลูกคุ
30:45ณแจนะครับมาป้ำลงในดินเหน
30:47ียวนี่
30:48ถ้าป้ำเสร็จแล้วก็เอามาให้ผม
30:49เดี๋ยวผมจะให้ช่างของเราเนี่ยห
30:51ล่อขึ้นมาเป็นลูกคุณแจให
30:52้ครับ
30:54ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของเล็กแล
30:56้วนะ
30:56พี่ต้องไปเอาคุณแจของห้องทำง
30:58านท่านชายมาให้ได้
31:00ไอ้ท่านชาย
31:03เจ้าฐานการณ์แกกับคุณเล็ก
31:05เป็นยังไงบ้างวะ
31:06ตาบได้ที่ฉันยังสะสารเลือก
31:08ฝินเทือนไม่ได้
31:10คุณเล็กไม่มีวันมองฉันให้
31:11ทางดี
31:14คุ้มใจแทนเลยวะ
31:18ฉันค่ะ
31:23อันดีครับ
31:28นี่หลานเป็นยังไงบ้างเนี่ย
31:29พอพระรบบอกอางว่าหลานถูกจ
31:31ับนี่อาตกใจมากเลยนะ
31:33มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได
31:34้ยังไง
31:37ไม่ควรใช้รถขนไม้ นับลังก
31:39วลขนพินจริงครับอาง
31:41พวกมันดักป้นเราระหวังทาย
31:44แล้ว웃 เราก็หมุนเข้าสุดในรถ
31:45ก等一下
31:46ก่อนที่จะเข้าถึงพนคอนครครับ
31:48แต่ตอนนี้ ก็ยังไม่รู้ครับ ว่
31:50าไปสีมือใคร
31:54พอดีหลานจะทำยังไงต่อ
31:56ผมก็พยายามตามสืบต่อใหม่ครั
31:58บ
31:58ว่าใครอยู่เบื้องหลำของเบื้อง
31:59ไง
32:02ออกไหมเอากัน
32:06ถ้าหลานมีอะไรอย่างให้อาจช่วย
32:07บอกได้เลยงأن ไม่ต้องゲรงใจ
32:12ขอบคุณอ่ามากๆนะครับ
32:41จุ่งนะคะ
32:59จุ่งได้ไหม
33:02คุณตำรวจค่ะทางนี้ค่ะ
33:04คุณตำรวจค่ะ
33:05คุณตำรวจค่ะ
33:07คุณตำรวจค่ะ
33:08รีบผามันมาคืนให้ไวนะ
33:09เหมือนก็จะต่อปกธิมนิก
33:15ไป
33:26ทำไมสองคนนั้นทำล้ายคุณครับ
33:29คุณ...
33:31อ๋อ
33:32คุณไปคุณสมแบบน้องชายคุณ
33:35บางเงินว่า
33:36ลูกเขาประสบอุบัติเหตุโด
33:38นโนชน
33:39ต้องจากค่ารักษาสูงมาก
33:42คุณก็เลย
33:44ประสินใจไปกู้ขึ้นมา
33:46โอ้...คุณครู
33:49อ๋อ...คุณหมอ...
33:52คุณหมอก็มีแผ่มันกันเนี่
33:53ยคะ
33:55เดี๋ยวอุตสาห์ทำแผ่ให้นะคะ
34:01ขอบคุณหมอ...
34:03ขอบคุณหมอ...
34:07ขอบคุณหมอ...
34:32ขอบคุณหมอ...
34:33ไอ้อัจจริษัติมันยังไม
34:33่แค่ละคายอะไร
34:36ก็โง่อย่างนี้เนี่ย
34:37มันถึงที่ตามเราไม่ทันสักท
34:39ี
34:41แล้วเรื่องที่ฉันให้ไปสื่อ
34:42ใจความว่างไงบ้าง
34:45พวกมันเกิดฝินหัวเราไว้ที่
34:46กระสวนทำไหน
34:50ถ้าอย่างงั้นคืนนี้จะมีงานให้
34:51แกทำ
34:53คำได้
35:13คืนนี้เราจะอยู่เว้นเป้าฝินของก
35:15ลางกับวัดแล้วก็ประจักด้วย
35:17อย่าเลยครับคุณประหลัด
35:18ไม่ได้มีคำสั่งให้คุณประหล
35:19ัดมาฝ้อนเว้ลกแบ่งกับพวกเรา
35:21แส่น่อย
35:23ผมว่าคุณประหลัดกลับบ้าง
35:24ให้พักปusion получится
35:26ทำไม
35:27รู้เพราะฉันเป็นผู้หugg acab
35:29มันไม่เกี่ยวกับว่าahoเป็นผู้
35:32หญิงบผู้ชาย
35:33แต่มันคือคำสั่งและคำสั่ง
35:35ไม่ให้เข้าเว้นกับพวกเราด้วย
35:36-วาทแต่เรา...
35:38เร็ก
35:39ถึงเร็กจะไม่ได้เข้าเว้นกับ
35:40พวกเรา
35:41ก็ไม่ได้แปลว่าเล็กจะไม่มี
35:42งานที่ต้องทำหน่อย
35:46จริงด้วย
35:49วันนี้เนี่ย
35:53เราจะต้องปรรมคุณแจห้องทำงาน
35:55ของต่างชายอันไหมให้ได้
36:07ทำไมวันนี้กลับบ้านไว้
36:10อืม
36:12เอา
36:14ระวางอย่าให้ของไม่กระแทกโดน
36:16ตึกนะ
36:17ไปชั้น
36:18ชั้นสอง
36:19ชั้นสองเลยนะ ห้องข้างบนชั้นสอง
36:21นะ
36:21มีอะไรอ่ะชมอน
36:24เราจะมีแขกมาพักที่บ้านไหมคะ
36:31ใช่แล้วล่ะจ้า ชายทัส
36:33หญิงขวันจะย้ายมาอยู่กับเราท
36:35ี่นี่
36:36จนก่อวังทัสนาจะส้มเสร็
36:38จ
36:41พี่ชายทัสกลับมาจากที่ทำงานเห
36:43นื่อยๆ
36:43คงจะหิวแย่ใช่ไหมคะ
36:51ประจัดหญิงขวันจะฉันดูแล
36:53สามนี้ต่อเองจ้ะ
36:55ฝากถือก่อนนะ
37:02ทำลงนะ
37:11รับหรือสี่สิ
37:13ด้วยหวัง
37:28รอ
37:29ช่วยด้วย
37:40เฮ้าเจ้า
37:42เฮ้า
37:43ตรงนี้แบบนี้ ที่น่ะ
38:12ทางเยอะ ๆ นะคะ นั่นชาญ
38:16อาหารไหมครับ
38:27อร่อยไหมครับ
38:34เป็นมือข้ามที่จะเรินอาหารมา
38:36กทีเดียว
38:38เพราะมีภรยาดูแลตลอดเวลา
38:41คุณก็รู้นี่ว่าฉันเลยละหอ
38:44รู้ แต่ฉันก็ยังชอบ
38:50ไปอาบน้ำเถอะ จะได้พักคน
38:54กุณแจห้องทำงาน
38:57ไม่ดีกว่า มันไปอาบก่อนเลย
38:59ฉันว่าจะตับตูเส้อผ้าสั
39:01กหน่วย
39:01แน่ใจนะ
39:02ไม่รู้
39:03ลืมแล้วกลับมาด้วย
39:12ลืมอะไร
39:13พวกมันแจ
39:14นั่นจะลิงไว้ที่สำหรักงาน
39:15แน่ไว้
39:45ไฟมั้ย
40:06คุณมันเร็ววิ่งกว่าจนผ
40:08ู้ไล้อีกรู้ไหม
40:09ฉันจะต้องตับคุณให้ได้
40:12นี่ ใครอยู่ตรงนั้นอ่ะ ออกมาสิ
40:19เกิด!
40:22เฮ้ย!
40:24ฟิน!
40:24พูดมาป้นฟินค่ะพวกรอง
40:33เฮ้ย!
40:33วิ่ย!
40:33วิ่ย!
40:37เฮ้ย!
40:38มาเร็ว!
40:39มาเร็ว!
40:41เธอไม่เคยจะมีใจ
40:45ให้กับฉันใช่ไหมเธอ ในใส่ต
40:49าที่ฉันเจอ
40:52คงมองให้ฉันเป็นผู้ราย แต่ลึ
40:56กๆในหัวใจ
41:00เธอจะรู้ไหมว่าใคร จะมันอับค
41:04ิดกับเธอไปไกลมาแค่ไหน
41:10อาจจะยากเกิน ที่จะทำให้เธอ เปิด
41:15ใจให้กับฉัน
41:18แต่จะขอลอง ลองทุกๆทาง ยอมให้
41:22เธอได้เห็นใจ
41:25สักวันจะทำให้เธอห้ำมา ยิ่ง
41:30ในซ้ายตาเธอทุกวัน
41:33จะยอมทำทุกอย่างให้เธอ มีฉัน
41:38ข้างในหัวใจ
41:39สักวันจะทำให้เธอรักกัน เป็
41:44นคนเดียวและคนสุดท้าย
41:48จะคอยๆครอบครองหัวใจ ให้ทุกป
41:53ระนูหรือใจ ของเราอยู่ทางกัน
42:02ขอแค่เพียงได้ใจบอก ยอมให้
42:07ฉันได้