- 3 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:12เมื่อก่อนนี้ เราสองคนสนิทกันมาก
00:14เลยเหรอ
00:15ถ้าเราไม่สนิทกัน เราจะกอดคอ
00:17ถ้ายรวนแบบนี้เหรอ
00:17จริงป่ะ
00:18เราวิกันลูกแม่ ลูกแม่
00:23ทันชายอีกจริงด้วย
00:26ทันชายค่ะ
00:27นี่ห provision ฟัพลัยา ของลูกไงจ๊
00:30ะ
00:30ลูกฉัน บอกให้ป่อย
00:31ลูกฉันарт่ con ไม่ป่อย
00:33ชักลายากับพวกแห่ง schemละว่า
00:34aprocbring
00:34ว่าผมจะดูแลคุณเอ่ง
00:35นายเคยท่านชายรวิการ
00:37คุณกัน lle ไม่จำเป็นต้องรัก
00:40ษาสัญญาที่ให้ไม่กับข้อช
00:41ั้นก็ได้
00:42ผมรักคุณ
00:43ผมไม่ให้รักเขา
00:44ผมไม่รู้ SO สักรุกพันเลยกับเข
00:46าสักนิดเลย
00:46สิ่งที่ผมจะพูด มันอาจจะฟั
00:48งดูเห็นกับตัวนะ
00:49แต่ถ้าลูกจานไปจากที่นี่ ผมก็
00:51ต้องไปกับเธอ
00:52ส่วนเริ่มลูกแล้วก็คุณ
00:54ผมจะดูแลอย่างดีทι 21 เลย
00:56อันนี้คุณไม่ต้องเป็นห่วงเลย
00:57- ท่านชายความจังสึก
00:59- ท่านชายจำไม่ได้และแก้ท้อง
01:01กับใคร
01:01- ชัวผ่าเดียงหมายกัppลมาด้
01:03วย
01:03แกถึงเมียหลวง� recordingsÖ fidget a bit, �
01:05producing couldn't allow it to come
01:05ท่านชายก็หมอบ
01:07ผมศังกวนวันให้ม่อบ och having told me
01:08that
01:08มัเรียนท่านชายต้องเซ็ดตiquementiggers
01:10ที่ธนาคาร
01:11ผมฉันเปรียงชุดให้เรียบร้
01:12อยแล้วก็หมอบ
01:33หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก ภาพ
01:36เธอตามติดตา
01:39เธอคือใครจากไหนไม่รู้ เมื่อนว่
01:44าใจเรานั้นคุณเคย
01:47ความผูกพันลึกๆ ความรู้สึ
01:51กอีกๆ ที่กล้ายเธอ
01:55ดังล้มนาวพักผ่านทุกเทม
01:59ัน ดังเต่าวันร้อนปันก็แ
02:03ค่วันๆ
02:04ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่ ฉัน
02:09ดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
02:12จากคนรู้สึกแปลกไม่เข้าใจ เป
02:17็นเป็นคนห่วงใจทุกครั้งที่
02:20เจอ
02:21ความผูกพันลึกฉันและเธอ เม
02:25ื่อนทูกฟ้าตำหนดไว้ ให้เรามาเจ
02:30อกัน
02:33ดังล้มนาวพักผ่านทุกเทม
02:37ัน ดังเต่าวันร้อนปันก็แ
02:41ค่วันๆ
02:42ความผูกพันลึกฉันและเธอ เม
02:46ื่อนทูกฟ้าตำหนดไว้ ให้เรามาเจ
02:51อกัน
02:56ให้มันตะวันร้อน
03:12ดอกไม้สวย ๆ เต็มสวนเลยดอกลัก ไ
03:14ว้เราไปเก็บมาใส่แจกันกันเ
03:15นอะ
03:16จ้ะ
03:19อ้าง แล้วพี่ตะวันล่ะจ๊ะ
03:23ขึ้นไปเปลี่ยนชุดน่ะ
03:25เปลี่ยนชุด
04:03พี่ตะวันเหมือนลุษ ออกมาจากน
04:04ี้ยายเลยอ่ะจ๊ะ
04:07สูง สง่า ปกลุ่มรักได้เลยนะ
04:11นี้อ่ะ
04:12จริงอ่ะจ๊ะ
04:21ผมว่าผมไปเปลี่ยนชุดดีกว่า
04:23คุณ
04:23เฮ้ะ เดี๋ยวๆ จ๊ะไปเปลี่ยนทำไม
04:29ไม่รู้เสีย ผมว่ามัน
04:33ไม่ต้องไปเปลี่ยนหรอก
04:35นี่คือตัวนาย
04:37อย่าลืมสีว่านายคือท่านช
04:39ายแล้ววีการ
04:40วงนรนาส
04:42นายไม่ใช่เสรอต่อวันอีกต่
04:43อไปแล้วนะ
04:44นายจะทำตัวเหมือนตอนอยู่ที่กรอ
04:46บภัยไม่ได้
04:47แต่ผมก็ชอบชีวิตแบบนั้นมา
04:49กกว่านี่
04:55ท่านชาย
04:56รถพร้อมแล้วกับหมอม
05:04ลูกจัน
05:06เดี๋ยวผมรีบกลับมานะ
05:10รีบไปสิ
05:18แกลโชคดีแล้วลูกจัน
05:20โชคดีอะไร
05:22พี่ได้พี่ตะวันเป็นผัวไงแล
05:24้วจ��려
05:25ถ้าพี่ตะวันไม่ได้เป็นผัว
05:32แล้วเป็นอะไรกับพี่ลูกจัน Adventure
05:35พี่จะไปรู้ได้ไงแล้ว
05:39กับเพิ่มได้แค่สองคน
06:07แต่แม่จะกลาดมันเอง
06:12ขอบคุณค่ะแม่
06:26ไปจ้ะ
06:31สวัสดีค่ะคุณหญิง
06:32สวัสดีค่ะท่านชาย
06:49ไตลูก
07:11นี่มันอะไรครับ
07:12มันก็คือเอกสารในช่วงที่
07:14ลูกไม่อยู่
07:16จะเย็นเย็นนะลูกนะ
07:17ค่อยค่อยดูไป
07:19ยังไงอ่ะ
07:20แม่จะช่วยลูกอีกแรงนึง
07:23ครับค่ะแม่
07:34นั่งลูกจัน
07:35อยู่ไหนเอามาเดี๋ยวนี้
07:37ที่นั่งลูกจัน
07:39เอามาเดี๋ยวนี้
07:44ฉันเองค่ะลูกจัน
07:46คุณเป็นใครคะ
07:48ฉันเป็นใครเนี่ยหรอ
07:50ฉันก็เป็นแม่ยายของท่านชาย
07:52แล้ววีการ
07:53ค่ะ
07:57แล้วมาที่นี่มีธุราอะไรคะ
08:00มาทำไม
08:02ถามใครง่องๆ
08:03ดูมันหามสินอังสิ่ง
08:14ฉันมาที่นี่มีธุราอะไรเหรอ
08:17แล้วแกไปทำอะไรลูกสาวฉันไว้
08:19หรอ
08:19ฉันก็จะมาเอาคืน
08:29ในคน
08:35ถ้ามาอะไรของคุณ
08:37ฉันก็ทำให้แก่รู้ไงว่าแก
08:39ไม่สำควรที่นี่
08:41ถ้ามีจิตสำนึก
08:42ก็ใส่หัวไปซะ
08:44หวังว่าคงจะเข้าใจนะ
08:47นาจะอิ่ง
08:49รับค่ะ
08:52เดี๋ยว
08:54ปากดีสะด้วยนะ
08:56อืม
08:59โอ๊ย
08:59โอ๊ย
09:00โอ๊ย
09:01โอ๊ย
09:04โอ๊ย
09:05โอ๊ย
09:07นี่ จะพลักใช่เหรอ
09:10นั่นกัน
09:11สินกัน
09:12โอ๊ย
09:13โอ๊ย
09:17ขอโทษเธอ
09:18ก็อิ่งลงขึ้นค่ะ
09:22เข้ามาสิ
09:24ยุด
09:26ยุดอยู่นี่นะ
09:33ที่นี่
09:33เป็นบ้างของคุณลุกจัน
09:34พวกคุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาย
09:36ุ่ง
09:37ออกไปซะ
09:38ไม่อย่างนั้นฉันจะบอก
09:39ม่อมสะกนวัน
09:42ออกไปซิค่ะ
09:43ไม่ต้องมาสารแม่
09:46จามสิ กระโลกเอาไว้
09:48บ้า
10:02ขอบคุณนะคะ ไม่ยอมไอ้
10:21โอ้ย
10:26โอ้ย
10:30แม่ เป็นยังไงบ้าง
10:37แล้วทำไมสภาพแม่เป็นแบบนี้
10:38เนี่ย
10:40อย่าบอกนะ ว่าแม่เล่นงานหนัง
10:42ลูกจันไม่สำเร็จ
10:43ก็อินังนมย้อนมาขวางไว้แล
10:45้วสิ
10:46แล้วทางทางเราจะเล่นงานมาได้ไม่ง
10:48่ายนะ
10:49อินังนั่น มันดูถ้าจะไม่ใช
10:52่สาวบ้านหน้าขนซื้อสะแล้
10:53ว
11:09ขอบคุณครับ
11:15มีเรื่องอะไรหมด
11:19ผมมีเรื่องอยากถามพวกกอง
11:22เรื่องชายละวี
11:24ละวีรอบบางอย่างให้ผมฟัง
11:27ผมเลยสงสัย
11:28เลยต้องมาถามพวกกองได้ตรวงผมเอง
11:31จริง จริงหรือเปล่าครับ
11:33ที่ผู้กองพยายามข้าชายละวีห
11:34ลายครั้ง
11:42ผมยอมรับนะ
11:45ว่าผมพยายามข้าท่านชายละวี
11:47การ
11:52แต่ใครมันจะไปรู้หละ
11:54ว่าท่านชายกับเสือตะวันค
11:55ือคนคนเดียวกัน
11:58พวกกองจะไม่รู้ได้ยังไง
12:00ในเมื่อพวกกองเคยเห็นรูป Cha Love Comput
12:01แล้ว
12:03แล้วไอ่รูปถ่ายที่คุณให้ผม
12:05มา กับตอนที่
12:06ท่าน Cha Loveсон อยู่ที่ก่อไฟเนี่ย
12:08มันเหมือนกันเหรอ
12:11มันก็เห็นซึ่ง
12:13แล้วจากนึง
12:15ท่าน Cha Love ก่อน begr길เป็นอย่อมลับ
12:17เอง
12:18ว่าเขาคือเสือตะวัน
12:20ทุกคนก็คิดแบบนั้น
12:22คุณได้ให้ผมทำ lessons ยังไง
12:29พวกมันขัดคืน
12:31ผมก็ต้องทำตามหน้าที่
12:34พวกกองพูดความจริงใช่ไหม
12:38นี่หมวน
12:40ผมมีเหตุผลแล้วต้องโกหกอ่
12:42ะ
12:43ผมมีหน้าที่การงานนะหมวน
12:46ถ้าผมรู้ว่านั่น
12:48คือท่านชายเราวีการ
12:49ผมจะทำให้เพื่ออะไร
13:00เพื่อความบริสุดใจ
13:04ผมจะไปขอโทษท่านชายด้วยตัวเ
13:05อง
13:08ไม่มีอะไรแล้วนะ
13:25ขอบคุณตอนตอนต่อ
13:26แก ยังไม่ได้
14:09อ้าว คุณ
14:10มานี่ ผมช่วย
14:12มา
14:14มา เดี๋ยวผมช่วย
14:16ไปกันแล้ว
14:34มีอะไรหรือเปล่า
14:38เฮ้ย
14:39เฮ้ย
14:44เฮ้ย
14:44เฮ้ย
14:44เฮ้ย
14:44เฮ้ย
14:45เฮ้ย
14:48เฮ้ย
14:49เฮ้ย
14:49เฮ้ย
14:51เฮ้ยเป็นใคร
14:54เฮ้ย ทำให้พ่อฉันต้องตัวให้
14:55นัก
14:56ฉันไม่ทำอะไรพ่อแก
14:57เฮ้ย
14:57เฮ้ย
15:15อย่าต้องตำรวจเลยนะก็มอง
15:17เฮ้ย
15:18ปล่อยเขาเอง
15:19ทำไมเลยท่านชาย
15:20อย่าต้องทำให้ท่านชายอีกหรอก
15:22ฉันบอกให้ปล่อยเขา
15:26เฮ้ย
15:27เฮ้ย
15:36ใจเย็น
15:37มีอะไรค่อยค่อยพูดกัน
15:40เฮ้ย
15:44พาฉันไปหาพ่อแกหน่อย
15:46ฉันอยากดูว่ามันเกิดเรื่องอะไรข
15:48ึ้น
15:48เฮ้ย
15:55ออกไป
15:56ออกไป
15:57ออกไป
15:59ฉันบอกให้หยุดไง
16:02รู้ใช่ไหม
16:03ว่าฉันมีกำนาจมากพอที่จะ
16:04สั่งปิดทั้งสิพิมพวกแกได้
16:07พวกแกไปด้วย
16:10แกเอาบ้าทฉันไป
16:11แกรู้ไหม
16:13แกทำให้เมียชันต้องตอบใจต
16:15าย
16:16ท่านขอสาบฉันแก
16:19เฮ้ย
16:32คุณโกงพ่อผม
16:34ทำให้พ่อผมเสียบ้าน
16:35ทำให้แม่ผมเสียใจ
16:37จนท่านตอมใจตาย
16:39พ่อผมไปทนาคาร
16:40พูดไปทวงความยุดิตทำ
16:42แต่คุณกลับแร่เหมือนมูมื
16:43อนหมา
16:45อ่ารวนต่อ
16:46แค่อ iteration
16:50อันติ
16:50ด้วย
16:55แนคลก
16:56ไปท่อพ่อ
16:57ทัน Laz Hag
16:57ฉันทำอะไรกระหมด
17:00วินเป็นใช่
17:04Mysterious
17:04ันติ
17:22ผมขอโทษนะครับ
17:26ผมขอโทษที่ทำให้เป็นแบบนี้
17:32ผมเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้
17:33นจริงๆนะครับ
17:36ก็ไม่เชื่อผมก็ได้นะ
17:41แต่ผมรู้สึกผิดกับเรื่องนี้จ
17:43ริงๆ
17:46ก่อนหน้านี้ผมเกิดอุปทีเหตุข
17:48ึ้น
17:49ผมก็เลยจําอะไรไม่ได้
17:55ผมจะไม่ได้ว่าผมทำอะไรกับท่านนะว
17:57ะ
17:58เMan Verse
18:00แม่กระทั่งตัวผมเองจําไม่ได
18:01้ว่าผมเป็นใคร
18:08เอ็ก
18:08กระมอง
18:10จัดการเรื่องค่ารักษาพัชิ
18:12บาลให้ลุงคนนี้สะ
18:13ได้กระมอง
18:14ส่วนเรื่องที่ผมทำไว้กับพ่อ
18:16คุณ
18:16คุณไม่ต้องเป็นห่วง
18:18ผมจะรับพี่ชอบทุกอย่างเอง
18:42ท่านชาย
18:46มีอะไร
18:47ผมฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับท่
18:49านชายกระมอง
18:52ว่ามาสิ
18:55ท่านชายทรงเปลี่ยนไปจากเมื่อก่
18:56อนจริงๆนะกระมอง
19:00คุณ
19:00ขอแกจะรองเล่ามาก่อนฉันเป็น
19:02อย่างไร
19:05ได้กระมอง
19:07ท่านชายเป็นตั้งคนใจร้าย
19:08ใจดำ
19:11แถมยังใจแคบ
19:12ทั้งด่า
19:13ทั้งเยียด
19:15และก็ใช้อารมณ
19:18ขอประทานโทธกับมอง
19:20หมอม..หมอม..
19:20หมอมฉันพูดมากเกินไป
19:21ไม่เป็นไรหรอก
19:25มันก็คงถูกของแกอนั้นแห
19:26ละ
19:30ฉันเองก็ไม่คิดว่าฉันจะเร
19:31็วร้ายขนาดนั้นได้เหมือนกั
19:32น
19:34ใช่ก็หมอม...เร็วร้ายสุดๆไปเลย
19:36ก็หมอม
19:40แต่ตอนนี้ผมฉันไม่เห็นคนนั่นใ
19:42นตัวท่านชายอีกเลยก็หมอ
19:43เนธนั้นแกจำเอาไว้นะ
19:50จะไม่มีราวีการคนเดิมคนหนันอ
19:52ีก
19:55จะมีแต่ละวีการคนนี้
19:59คนที่ไม่มีทางกลับไปเป็นแบบ
20:00นั้นอีก
20:25แม่ครับ
20:28ระวี นี่หายไปไหนมาลูก
20:39อะไรลูก
20:41ขอโทษนะครับคุณแม่
20:43ขอโทษ ขอโทษนะเรื่องอะไร
20:48ขอโทษให้ทุกๆเรื่องเลยครับ
20:52ผมรู้มาว่ามืดขวันผมไม่ใช่คนท
20:53ี่ดีอะไรเลย
20:57ไม่มีความแม่ตาใคร
20:59ไม่สนใจว่าใครเขาจะเป็นอย่าง
21:01ไร
21:02ถ้าผมเคยทำอะไรให้คุณแม่เสียใ
21:04จ
21:04ผมขอโทษด้วยนะครับ
21:21ผมทำให้คุณแม่เสียใจบ่อยบ่
21:22อยสินะครับ
21:26ไม่ลูก
21:28ลูกไม่เคยทำให้แม่เสียใจ
21:30ลูกเป็นลูกที่ดีของแม่มาต
21:32ลอด
21:36แต่
21:38ที่แม่รองไห้เพราะ
21:44เพราะอะไรครับคุณแม่
21:47เพราะแม่พูงใจในลูกของแ
21:49ม่
21:50ที่ลูกคิดได้แบบนี้
21:53แม่พูงใจในตัวลูกที่สุ
21:54ดรู้ไหม
22:21คุณรำโดนให้แสบสันจริง
22:22ๆเลยนะยาย
22:23พอรู้ว่าท่านชายไม่อยู่เข้า
22:25ก็ยกพวกเขาไปทำลายคุณรูกจร
22:27ร
22:27นี่ ถ้าท่านชายรู้นะ
22:30คอข่าทั้งแม่ๆ แน่ๆเลยจ๊ะ
22:32เรื่องของเจ้านาย
22:34เบ R available อย่าเข้าไปยุ่ง
22:36ยาย ก็
22:38พูดยึงกับ ฉันจะเอาไปฝ DONG
22:40ได้แม่
22:42ก็ใช่น่ะซิ
22:43ปากปีจออย่างเรา Canne larger um
22:44มีเหลือจะไม่ฝัง
22:45nowadays
22:46นี่ เก็บเรื่องนี้ไว้กับตัว
22:48อย่าให้ม่อมหรือว่าท่านช
22:49ายรู้เด็ดขาดเข้าใจไหม
22:51แค่นี้บ้านนี้ก็ร้อนเป็นไฟ
22:53แล้ว
22:55ยาย..ยายก็พูดดักคอฉันสะ
22:57ละ
22:58แต่เอาตรงตรงนะ
23:00ฉันชอบคุณลูกจันมากกว่
23:01ากัวคนเพชรพิงสะอีก
23:03ที่ลายนั้น น่ะนะ
23:04ไม่รู้ว่าไหร่คำพอ
23:06คอถึงได้แข่งเป็นไม้กระดาน
23:07ขนาดนั้น
23:09คุณ ลูกจานน่ารัก ๆ 답ลักเค้
23:11capable 30- remarkably
23:13ลูกจาน
23:19มากันนานขึ้นยังครับ
23:21มีอะไรหรือเปล่า
23:24ผดีว่าเมื่อกี้ พวกเราอย่างไม่ได้
23:26ขอบคุณ
23:27แม่ยอยแล้วก็งามตาเลยค่ะ ที่ช
23:29่วยช่วยพวกเราอาไว้
23:31ขอบคุณนะคะ
23:33ไม่เป็นไรเลยจ้า แล้วอีกอย่างเ
23:35นี่ย ฉันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก
23:38คุณลูกจัน ถ้าใครมารังแก
23:40คุณลูกจัน
23:41คุณลูกจันบอกฉันกับยายได
23:42้เลยนะจ๊ะ
23:43พวกเราช่วยเอง
24:10ท่านชายค่ะ น้ำส้มคันสดส
24:12ด หม่อมชั้นคันเองกับมือ
24:14ของคุณแม่ก็มีนะคะ
24:17ยักพริงค์มุตสาหยืนหล
24:19ังขดหลังแข็งอยู่ในครัวต
24:20ั้งนาน ไม่ยอมออกไปไหนเลยเพคะ
24:23คนนี้ใครละ
24:25อ๋อ นี่คุณลำดวนแม่ของหนู
24:28พริงค์จับ
24:33วันนี้ท่านชายจำหม่อมชั้นไม่
24:35ได้ก็ไม่เป็นไรเพคะ
24:36เพราะยังไงวันน � deleg Jesse ต้องจำ
24:38ได้อยู่ดี
24:39หืมิมน้ำส้มก่อนสิเพคะ
24:44ええ คุณแม่ครับ เดี๋ยวคุณแม
24:46่พักพอรส์ก่อนเลยนะครับ
24:47ผมพอตัวไปหาลูกจันก่อน
24:50จ้ะ
24:52สวที่ครับ
24:54ที่สุดที่สุดท้าย
25:23น้องไม่ยิ่มเหรอค Mỹ
25:26ท่านชายทำแบบนี้กันคแน่งก
25:27ันเย็ปทิ้งได้อย่างไร
25:28เหมือน Gore 2 คนแม่มาให้อยู่ใส่ตา
25:31นี่ จายเย็นๆก่อนได้ไหมคุณหิ
25:33ง
25:33ไมดยุงไม่เย็นแล้วคุณพี่
25:36ถ้าคุณพี่ไม่ไล่นั้งนั่นอ
25:38อกจากบ้าน
25:40น้องจะจัดการเอง
25:42หยุดและคุณหิง
25:43ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้
25:45Philipp 플�مras investir padre
25:45เพราะว่าชายราวีไม่สบาย
25:47เธอควรที่จะเห็นใจคุณชายสิ
25:50ไม่ใช่มากวนน้ำให้คุณแบบนี้
25:52ส่วนเรื่องหนูลูกจันเนี่ย
25:54เดี๋ยวฉันจัดการเอง
25:55ให้เวลาฉันหน่อย
25:57ฉันจะขึ้นไปพักแล้ว
26:00หน้าคิ้น หน้ากิน
26:12อ้าว
26:14อยู่ที่นี่เองดีเอง
26:17ไม่เป็นไรหรือไม่ย้อย
26:18นั่งตามสบายเถอะ
26:20โอ้โห
26:27มีที่ของน่ากินทั้งนั้นเลย
26:29เออ แต่ว่าอาหารพูดนี้ท่านช
26:31ายไม่ทรงปลดนี้เพคะ
26:34ทุกจัน คุณชอบกินไหม
26:38ชอบค่ะ
26:39ถ้าคุณชอบผมก็ชอบ
26:42มาเอง ผมกินด้วยกัน
26:44ผมใช้เลยต้องกัน
26:45นั่งเถอะ
26:51ไปดูสิ
26:53เออ
26:53เออจ้ายนิสันชายเรื่อง
26:56เออ
26:56อืม
27:02อร่อยเลยมั้ยย้อย
27:05เย็คครับ
27:06ชายก็กินเก่งค่ะ
27:07อืม ขอบใจมากเอง
27:09อืม ขอบใจมากเอง
27:12อืม
27:13อืม
27:15อืม
27:16มาเอง
27:23ท่านชายนั่งกินข้าวกับคุณ
27:25ชายในครัวเหรอ
27:26จริงค่ะ
27:29แกแน่ใจนะว่าแกไม่ได้ตาฝ
27:31าดอ่ะ
27:48แล้วยังไงอีก
27:48อืม จะยังไงอีกแล้วคะ
27:50พวกเนี้ยบ้านป่าเมือนเกือน
27:52อะไรก็ไม่สิวิลัย
27:54เห็นแล้วหน้าขยักแห่งขนล
27:55ุกไม่หมดเลยค่ะ
27:56อืม ขนาดนั้นเหรอหนังอิ่ง
27:58จริงค่ะ
28:05จุกจัน
28:09จุกจัน
28:12เฮ้ย เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
28:14ทำไม ออกไป
28:17ไป
28:19จะให้ของผมออกไปไหน
28:20ไปคุยกับแม่
28:22แล้วทำไมผมต้องไปคุยกับแม่
28:25แล้วทำไมไม่คุยกับแม่
28:26ก็ผมไม่มีเรื่องจะคุยกับแม่
28:30ได้ยังไง
28:32ได้ไปคุยกับแม่เลย
28:33เดี๋ยวไปถึงก็มีเรื่องคุยก
28:34ันเองแหละ
28:35ไปออกไป
28:35ไม่เอา ไม่ไป
28:37พี่
28:39การที่ได้คุยกับแม่
28:41นายอาจจะจำตัวเองได้ก็ได้นะ
28:43ผมไม่อยากจำอ่ะคุณ
28:48ดูถ้าทางผมแต่ก่อน
28:50เป็นคนไม่ค่อยดีด้วย
28:54ผมไม่อยากหรือฟื้นอดีตเลยพวก
28:55นั้น
28:55เป็นแบบนี้อดีแล้ว
28:59แต่นั้นมันตัวนาย
29:01นายจะปัติเศษตัวเองตลอดไปเลย
29:03เหรอ
29:05ไป
29:06ไปคุยกับแม่ซะ
29:08ท่านคงคิดถึงนายมากจริงๆ
29:11นี่ฉันดูออกนะ
29:13ว่าท่านหังรักแล้วก็เป็นห
29:14่วงนาย
29:17ได้
29:19งั้นเดี๋ยวผมจะหาเวลาไปคุยก
29:20ับท่าน
29:22อย่างไม่ใช่ตอนนี้
29:27แบบว่าแต่
29:29คุณชอบไหม
29:31ชอบอะไร
29:33นี่คุณยังไม่เห็นอีกเหรอ
29:40นี่ยังไงคุณ
30:00คุณชอบคุณ
30:04สองตัวนี้ผมเลือกเงินกับมือ
30:06นะ
30:11ว่าแต่แพงมั้ย
30:13ไม่เท่าไรหรอกคุณ
30:19ผมสัญญาแล้วไงว่าผมจะหาชุ
30:20ดสวยสวยเอคุณใส่
30:27ขอบใจนะเต้าวัน
30:44ไปแล้ว
30:44เดี๋ยวเดี๋ยว
30:46โอ้ย
30:46โอ้ย
30:46โอ้ย
30:46โอ้ย
30:47ก่อน
31:12แม่
31:13ใช่ละวี
31:14มีอะไรหรือเปล่าลูก
31:17มาเข้ามานั่งก่อนสิ
31:29ลูกจันเขาบอกให้มาหาคุณแม
31:31่นะครับ
31:33ลูกคงจะรักผู้หญิงคนนี้มาก
31:35นะ
31:37ผมรักเข้ามากเลยครับคุณแม่
31:40ลูกจันเขาเป็นคนดี
31:42เป็นคนจริงใจ
31:45ซื้อสัตว์
31:46ไม่โกหก
31:50ผมไว้ใจเขามากเลยครับคุณแม่
31:53จ้ะ
31:54แม่เชื่อ
31:55ว่ารูกจันเขาเป็นคนดี
31:59คุณแม่ครับ
32:01ผมอยากรู้ว่าตอนเด็กๆผมเป็นคนอย
32:03่างไรครับ
32:04ได้สิ
32:05แม่เราให้ฟังได้ทั้งคืนเลยนะ
32:07เดี๋ยวนะ
32:19แม่เก็บไว้หมดหน้ามีหลักฐ
32:21าน
32:21แม่จะให้ดู
32:24รูปนี้ตอนที่ลูกเกิด
32:27น่ารักมากเลยรู้ไหม
32:29แม่จำได้ว่าตอนนั้น
32:31พยาบาลเนี่ย
32:32แย่งกันอุ้มลูกกันใหญ่
32:33เลย
32:34ว่า
32:35ทำไมถึงได้น่ารักอย่างนี้นะ
32:38จำแจ้งกันกลับด 뽀
32:40รอ lequelเกาะ
32:58fit reais
33:18ลูกเผื่อวัล
33:19มาวัลทรงตัวแม่มีหายังไม
33:20่พอ
33:21วันนี้ยังทรงตัวลูกมีอี
33:22กหรอ
33:23ไม่เขตเลยยังไงกัน
33:32เหมื้อ
33:39ฉันมาหาฉันทำไมคะ
33:41ก็มาดูหน้าแกไง
33:43ว่าทำไมจะหน้าด้านน้าทนอยู่ท
33:45ี่นี่อีก
33:45รู้ทางรู้ว่าฉันเท้า Roxanne ruim ของ
33:47ท่านชายอยู่
33:49แต่แกก็ยังหน้าด้านอยู่
33:50หรือว่าแกไม่มีต่อมสําน
33:52ึกห wont ท oste celebrity
33:54อีกในementsเนี่ย
33:55เดี๋ยวพ่อท่านชายเบือแก
33:56ท่านชายก็เดียวถีบหัวแกก
33:58ะอิมมาสองตัวนี้
33:59ไปอยู่ใνป่านี้เขาตามเดิม
34:04อุ้ย แล้วแบบนี้แกจะเอายังไ
34:05งล่ะ
34:06ขุณรู้ได้อยังไงว่าจะเป็นหน
34:07ังที่ข foundations
34:09ทุกวันนี้ท่านชายอยังคwàm จ
34:11ําเสริมอยู่เลย
34:12จําอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
34:14จําคุณไม่ได้ด้วยสffer
34:16แก холодม่ามั่นหน้าให้มันมาก
34:18ถึงตอนนี้ท่านฉายอยากจำอะไรไม่ได
34:20้
34:21สมอง
34:22คิดหน่อยสิ
34:23ในความเป็นจริงเนี่ย
34:25ฉันเป็นทั้งเมียรprises หลวง
34:26เมียอ начал
34:27เมียอมชุン
34:29ถ้าที่สำคัญเนี่ย
34:31ฉันท้องลูกท่านฉายอยู่
34:35ฉันไม่ได้เป็นเมียร์น้อย
34:36เลยซะคงแบบแก
34:40ตำใส่สมองน่ therapeutic ของแกเอาไปด้
34:42วย
34:42ว่ากแกกับฉัน
34:43มันมันคนละระดับกัน
34:47พูดจบเรียง
34:48พูดจบก็ออกไปได้ หละ
34:50จ้าวนี่อยากอยู่เลย
34:52อยู่ไปก็เป็นเสนิจ กันไหล
34:53คันตำเนือ คันตำตัว
34:56แกนี้มันน่าลังเกีย Luck
34:58เสื้อผ้าไม่ได้ทำให้แกดูดี
35:00ขึ้นเลย
35:02น่าสนใส
35:04ว่าท่านชายเนี่ย
35:05เอาคนบ้านนอกค properties
35:07แกไปได้อย่างajกัน
35:09ациょ 갖고แยง ละ
35:16คุณฟังฉันให้ดี ๆ นะ
35:19ถ้าคุณกลัวมากนักว่าท่
35:21านชายจะมายุ่งกับฉัน
35:23ก็คอยดูแลเขาไว้ให้ดี ๆ
35:25อย่าให้เขามาที่นี่อีก
35:27เพราะฉันไม่เคยขอร้องให้เขา
35:29มาเลย
35:30เขาเป็นคนมาหาฉันเอง
35:31พ
35:54แม่
35:55หน้าลังจะไม่เห็นว่าzentนใจท
35:56ะสู้ไหม
35:57มาก็ลับตัวเกลล์สะพSam Specifically
35:59ซูกพocalน์อ่าเหต้า มันร Ariel
36:04จะรอ tomb originally
36:04สั่งมาเกิดอ่าแท้ ห där
36:07clique ya
36:10姨 หมัน
36:12นิ Dream with me
36:13ไม่อยากจะอยู่
36:15ไม่ฆักการมาให้พีกเลย
36:16พีกไม่รู้ว่าพีกจะทำยังไง
36:18เข้าแม่
36:19แม่ช่วยพีกเลยูก Wisdom
36:25เธอ
36:26ลูก จะเย็นเย็นก่อนด้วยลูก
36:30อย่างไรแม่ต้องช่วยพิน้องจั
36:31ดการมาให้ได้แน่ๆ
36:46สะใจสุดๆ ไปเลยเนอะดอกรัก
36:49จริงจ่ะ พี่ลูกจันทำเอาคนเพ
36:51ชรพิน้องเนี่ย
36:51เขาพูดอะไรไม่ออกบอกไม่ถูกเลยเลยจ
36:53่ะ
36:56แกเงียบทำไม มีอะไรเปล่า
36:59ฉันไม่อะไรอยากจะบอก
37:02ฉันว่าฉันเคยเจอคุณเพชรพ
37:04ิงก่อนหน้าที่จะมาเจอที่นี่
37:06อ๋อ
37:07แกเจอเขาที่ไหน
37:11ที่เมืองพลายเวรี อยู่กับทิว
37:22คือตอนแรกฉันไม่แน่ใจว่
37:24าใช่คนเดียวกันหรือเปล่า
37:26แต่ตอนนี้ฉันมั่นใจแล้วว่า
37:28ผู้หญิงคนนั้นคือคุณเพชรพ
37:30ริงแน่นอน
37:30แกกำลังสงสัยอะไรลูกจัน
37:46เข้ามา
37:51มีอะไรเอง
37:52มีคนมาขอพบท่านชายกับม่อ
37:55ใคร
38:02ม่อมฉันเองค่ะม่อม
38:15มีคนมาขอพบท่านชาย
38:23เข้ามาขอพบท่านชาย
38:24สุดที่กับขอพบท่านชาย
38:25ựอขอพบพบภัย
38:28ไก้สั่งแกนั่ง
38:50ม่อมชันขอสารภาพว่า
38:52ม่อมชันไม่ทราบจริงๆ
38:56ว่าท่านชายจะเป็นคนคนเดียวแบ
38:57บเสือตะวัน
39:01ไม่ทราบจริงๆ
39:05เคยไม่รู้กันจริงหรอก
39:08ท่านชายเป็นคนบอกเองเนี่ย
39:11เพราะท่านชายคือเสือตะวัน
39:13จะให้ม่อมชันคิดยังไง
39:16ม่อมชันบังว่า
39:26ท่านชายจะยกโทษให้กับการกระ
39:27ทำง่วง่วงของมอบชันนะก็ม
39:29่อม
39:37กันกระทำง่วง่วงก็ได้นะ
39:44ฉันยกโทษให้การกระทำง่วง่
39:46วงกของแกก็ได้
39:52แต่มีข้อแม้นะ
39:56แกจะมาให้ฉันเห็นหน้าอีก
39:59ตอตกระกัน
40:00แกจะเจอร์
40:11ถ้าเวลา
40:11สุดท่าน
40:12สุดท่าน
40:17สุดท้าน
40:21สุดท่าน
40:34เกิดที่มองคุด
40:36จะกลัวเหมือนนั้น
40:39เอลวิกัน
40:57นี่มันขนมอะไรกันนะจ๊ะ
40:59เขาเรียกว่าขนมกุดีจีน
41:01อร่อยนะ ลองกินดูสิ
41:03อ่ะ ขอบคุณจ๊ะ
41:07อื้ม อร่อยจริงด้วย
41:12อื้ม นุ่มเหมือนเมกเลยนะจ๊ะ
41:17คอยกินเมกเหรอ
41:19สองครั้ง
41:19อื้ม อร่อยจริงด้วยจ๊ะ
41:24ลูกจัน
41:25ลูกจัน
41:25อร่อยนะจ๊ะ
41:28ออกไปคุยกับฉันข้างนอก
41:39กลับไปได้แล้ว
41:41ใช่ผมกลับไปไหน
41:43ไปที่วัง
41:44กลับไปอยู่บ้านของนาย
41:46ไม่ต้องมาอยู่ที่นี่อีก
41:48นี่ก็บ้านของผม
41:51แล้วที่สำคัญ
41:52คุณก็เป็นเมีย
41:53ฉันไม่ใช่เมียนอาย
41:56แล้วพูดแบบนี้สักที
41:59แต่เราแต่งงานกันแล้วลูกจัน
42:02คนอื่นเขาก็รู้ว่าเราเป็นหัวเม
42:03ียกัน
42:04ผมจะอยู่ที่นี่
42:06ให้ช้างนั่งของมาชุดผมไปผมก็ไม
42:08่ไป
42:11ทำไมถึงก็เนื้อด้านแบบนี้
42:12ฮะ
42:14คุณนั่นแหละดื่อ
42:15พูดยากพูดเย็น
42:17คุณไม่รู้เรื่อง
42:19นายด่าฉันเหรอ
42:21ใช่ผมด่าคุณ
42:23ก็คุณมาดื่อจริงๆ
42:25จะได้ผมไปถึงไหน
42:26ถ้าวันไหนผมตายไปแล้วคุณจะเส
42:28ียใจ
42:30ตบปากกอยากเดี๋ยวนี้เลยนะ
42:32ทำไมถึงพูดเรื่องตายขึ้นมา
42:35คุณก้าทำผมอะ
42:41ถ้าไม่จะไม่ก้า
42:43ถ้าไม่ถึงในเดินด้านแบบน
42:45ี้
42:46ขอนroitกลับเขากลับไปสิ
42:47กลับไปได้แล้วกลับบ้าน
42:49ไปเดี๋ยวนี้ไม่ต้องมาอยู่ที่นี่
42:50อีก
42:51กลับมั้ยเรากลับไป
42:53จาร์
42:53ทำไม Ward
42:54ก็ไป
42:57โอ้ย ต่อไปไหน
43:14ผมไม่ได้ดื่นหรือคุณ
43:17จะผมเป็นห่วงคุณ
43:24workflows
43:33ลูกจารร์
43:38ลูกจารร์
43:42ลูกจารร์
43:44ลูกจารร direito
43:45ลูกจารร์
43:47พวกเป็นอะไรไหมดูลูกจารร์
43:49ลูกจารร์
43:51บอกให้กลับไป งั้นกลับไปที่ว
43:52่างう surprised
43:55ลูกจัน
43:57ลูกจัน
43:58โอ้ว
44:00ไม่
44:02ลูกจัน
44:04คุยกันก่อนได้ไหม
44:07คุณเป็นอะไร
44:08อ๋อได้แล้ว
44:09จันกุฐภังคุณ
44:11มีอะไร
44:12ลูกจัน
44:18ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับไหนอีก
44:20ทำไมแก้ไม่เปิดให้ตะวันเข้า
44:21มา
44:22ลูกจัน
44:22หยุด
44:24ต่อไปนี้ตะวันจะไม่มาที่นี่อ
44:26ีก
44:26เขาจะอยู่ที่วังของเขา
44:28เข้าใจตรงกันนะ
44:29ทำไมล่ะตะ
44:30เลือกถามได้แล้วดอกลัก
44:32และต่อไปนี้ใครเปิดประตูให้ต
44:34ะวันเข้ามา
44:35เราได้เห็นดีกันแน่
44:40ลูกจัน
44:59- เดี๋ยวทิน. – ให้ลูกจารณ์ห
45:01้ามให้พี่ตะวันเข้าบ้านไม่ใช
45:02่เหรอจ๊ะ.
45:03เขาไม่ได้ห้ามให้เราออกไปนี่.
45:07เธอรู้ไหมลูกจารณ์เป็นไร?
45:09ฉันว่าฉันพอจะรู้นะ.
45:29ขอโทษท์เรื่องอะไรเหรอพี่ค่ะ?
45:39นั่งหน้ามันฟ้องท่านชายเหรอพ
45:40ี่ค่ะ?
45:44ขอมันไม่ฟ้องเนี่ย.
45:48ก็แปลว่าหมาที่อยู่กับมัน
45:49สองตัวไปคนฟ้องเหรอพี่ค่ะ?
45:52พวกเพื่อนชะได้แล้ว
45:54ทำไมรู้ดีพวกเพคะท่านชาย
45:55หรือว่าท่านชายตาต่ำ
45:58ก็เลยครบอีกพวกสถุนพวกเป็นเพ
45:59ื่อน
46:00ก็นócคนต่าคนเขานอนกลางดินกล
46:03างศาย
46:04ไม่มีดีที่แต่ podซอ่ autres
46:06ครบไปได้ยังไงplate
46:06ท่านชาย หรือว่าทําหมอของท
46:08่านชายมันเสื่อม
46:10จุไม่มีปัญญาคิดว่าไหนถ
46:12ูก อ่าไหนผิด
46:15ใช่ไหมเพคะ
46:24ส่งกันข้ามต่างหากเป็นพิ้
46:25ง
46:28ยิ่งฉันจำอะไรไม่ได้แบบนี้
46:32ฉันยิ่งตาสว่างเลย
46:36ยิ่งได้เห็นสันดาศของคน
46:39รู้ว่าใครดี
46:40ใครเร็ว
46:46ใครที่ฉันควรที่จะดีด้วย
46:49ขอบคุณเธอมากเลยนะพิ้งพิ้ง
46:50ที่ทำให้ฉันได้เห็นท่าแท้ข
46:53องเธอได้เร็วขนาดเนี่ย
46:56มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่
46:57าฉัน
46:59ฉันคิดถูกที่ฉันเลือกลูก
47:00จัน
47:10เธอจำคำพูดของฉันในวันนี้
47:12ไว้ให้ดีๆนะ
47:15ฉันจะเป็นแค่พ่อของเด็ก
47:18ที่อยู่ในท้องของเธอเท่านั้น
47:24ฉันจะเป็นแค่นั้นจริงๆ
47:36ฉันจะเป็นแค่นั้นจริงๆ
48:12แม่จำไม่ได้แล้ว
48:16เพราะแม่เห็นรอยยิ้มของลู
48:17กครั้งสุดท้ายเมื่อไร
48:22แต่แม่สัญญานะลูก
48:26แม่จะทำทุกอย่างให้มันดีกว
48:27่านี้
48:27แม่สุดท้าย
49:07หนูคนนี้เป็นใครกันเหรอคะ
49:10คุณลูกจันละค่ะ
49:11เป็น...
49:19หรือเนี่ยจะเป็นสาเหตุ
49:21ที่ทำให้นายถูกรอบทันราย
49:24แล้วแกสงสัยใคร
49:25ไอ้เมศา
49:26แม่สุดท้าย
49:41ช่วงเตาวันละฟ้า
49:43ช่วงเวลาที่เดียวได้
49:46ทำให้หัวใจสับสน
49:49แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
49:51หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก
49:54ภาพเธอตามติดตา
49:58เธอคือใครจากไหนไม่รู้
50:02เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
50:06ความผูกพันลึกๆ
50:08ความรู้สึกดีๆที่ก็ให้เธอ
50:14ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
50:17ัน
50:18ดังแต่วันร้อนปันก็แค่ว
50:22ันๆ
50:23ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่
50:26ฉันดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
50:30จากคนรู้สึกแปลกไม่เข้าใจ
50:35เป็นเป็นคนหวงใจทุกครั้งที่
50:39เจอ
50:39ความผูกพันฉันและเธอ
50:43เหมือนทูกฟ้าตำนดไว้
50:46ให้เรามาเจอกัน
50:52ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
50:55ัน
50:56ดังแต่วันร้อนไปก็แค่วัน
51:00ๆ
51:00ความผูกพันฉันและเธอ
51:04เหมือนทูกฟ้าตำนดไว้
51:07ให้เรามาเจอกัน
51:14ให้มันต่อวันร้อน