00:00Ang chef at sima na si Maru, living the European dream.
00:05Halos na libot na raw niya ang mga bansa sa Europa.
00:08Nakapunta na siya ng Italy, Spain, Norway,
00:13pati sa dream destination ng marami sa atin, sa Switzerland.
00:18Pero aakalain ba niyo na si Maru,
00:21e dating palaboy sa kalsada ng Maynila,
00:25tumira sa ilalim ng tulay,
00:27at kumain pa ng pagpag.
00:33Sa mga pinanghihinaan na rin diyan ng loob,
00:36ibabahagi na ni Maru ang kanyang resepi ng tagumpay
00:39at kung paanong ang isang simpleng katapatan e magpapatamis na kanyang buhay.
00:46Dito sa bayi ng Uson sa probinsya ng Masbate,
00:49nagsimulang mangarap si Maru.
00:51Nung bata ako, pangarap ko dati maging siman talaga.
00:54Nagmarka sa utak ko, yung mga kamag-ana ko,
00:56na mayroon silang maayos na buhay.
00:57Pero hindi raw naging madali ang buhay para sa kanilang pamilya.
01:01Ang kinikita kasi noon ng kanyang tatay Leonardo sa pangingisda,
01:05kulang na kulang para sa mga pangangailangan nilang mag-anak.
01:09Dati po, pag may huli po ako,
01:11siya po ang pinapadinta.
01:13Tanggap ko sa sarili ko na salat yung buhay.
01:18Mayroon akong sapatos na butas-butas,
01:21nabubuli, tapos walang pamasahe.
01:23Para maabot ang kanyang pangarap,
01:26pagka-graduate ng high school,
01:28nakipagsapala rin si Maru sa Maynila.
01:30Alam ko nasa Maynila yung magiging future ko.
01:33Pero pagkarating niya rito,
01:35ibang mundo ang sumalubong sa kanya.
01:37Bit-bit ko yung bag ko noon mag-isa lang.
01:39Hindi ko na alam kung saan ako pupunta.
01:41Kaya saan napadpad ako dyan sa isang park.
01:47At...
01:54Tapos, tapos din sa park na yan,
01:57doon naminigot yung buhay ko.
02:00Doon ako natutulog.
02:03Tapos kapag umuulan,
02:04nandun na rules.
02:09At tumira sa ilalim ng tulay.
02:12Dyan ako namuhay ng parang normal lang,
02:14pero sa mata ng iba hindi normal.
02:16Pero may mga part na hindi ko na kaya.
02:18Hindi ko na kaya.
02:20Hanggang sa trinay ko din.
02:22Trinay ko din na kumain ng pagpag.
02:24Tapos sinasabi ko sa sarili ko na
02:26balang araw,
02:28itong batang to,
02:30ay mararating din sa buhay.
02:36Para mabuhay,
02:37kung ano-anong trabaho raw
02:38ang pinasok ni Maro.
02:40Naging barker siya ng jeep,
02:41naging dishwasher sa mga kainan,
02:43pati pagbebenta ng asin,
02:45pinatos niya.
02:46Binabayaran ako ng 30 pesos per day.
02:48Hanggang sa sinubukan niyang mag-apply na janitor
02:51sa isang sikat na universidad sa Maynila.
02:54Yun nga lang.
02:55Pagdating ko mismo sa interview ko,
02:58hindi ko naman alam na
02:59na kailangan pala ng isang polo shirt
03:01bago ka ma-interview
03:02kasi yun yung requirements ng HR doon.
03:04Wala akong dalang polo shirt.
03:05Pero nung aalis na sana siya,
03:08may gwadyang nagmagandang loob
03:10na pahiramin siya ng damit.
03:12Natuloy yung interview ko sa HR.
03:14Pumasa ako doon sa interview.
03:17Naglilinis lang ako sa mga classroom.
03:18Sabi ko, balang araw,
03:19uupo ako dyan.
03:20Bilang isang estudyante,
03:22hindi isang janitor.
03:23Pilagbutihan man ni Maro ang kanyang trabaho.
03:26May mga pagkakataon daw
03:27na tila sinubok siya ng taghana.
03:30Nariyang nakapulot daw siya noon
03:32ng 120,000 pesos.
03:35First time ako makakita
03:36na yung ganong kalaking pera.
03:37Pero unang pumasok sa isip ko,
03:39marami ka na magagawa sa 120,000 na yan.
03:41Yung bahay nyo sa probinsa,
03:43sinira ng bagyo.
03:44Yung tatay mo,
03:45kailangan ng bankang dimotor.
03:46Pero hindi.
03:47Hindi ako nagpadala
03:49sa ganong klaseng dukso.
03:50Ginawa ko, niradyo ko yun
03:52sa supervisor ko.
03:53Hindi man siya nagkaroon
03:54ng instant na pera,
03:56ginantimpalaan naman daw siya
03:57ng tadhana sa ibang paraan.
04:00Nanggawaran siya
04:01ng pinapasokan niyang university
04:03ng full scholarship
04:04dahil sa kanyang good deed.
04:06Dito pinagsabay ni Maro
04:07ang pagtatrabaho
04:08bilang janitor
04:09at pag-aaral
04:11ng kursong business management.
04:13Nagtatrabaho ko sa umaga
04:14from 8 to 5
04:15tapos papasok ako ng 6 to 9.
04:17Pagod ka na
04:17pero papasok ka pa
04:19at ang dami mga kailangan gawin
04:20dahil tapusin.
04:21Ang kanyang pag-aaral
04:22sa kolehyo,
04:23sinekreto raw muna
04:24ni Maro sa kanyang pamilya
04:26at sinabi niya lang daw ito
04:28sa mismong araw
04:29ng kanyang graduation.
04:31May nesis ko yung parents ko
04:32na lumukas ng Maynila
04:34kasi may papapirman akong insurance.
04:37Ang tinawag na yung batch namin
04:38para lumapit sa stage,
04:41grabe yung kabako.
04:43Grabe yung kabako
04:44kasi
04:46alam mo yun yung
04:47andun yung magulang mo.
04:48Di na alam,
04:49gagraduate ang anak nila.
04:58Talagang nasurpresa talaga kami.
05:00Wala kaming alam
05:01kung nag-classy ba siya
05:02basta ang sabi niya
05:03may trabaho na ako
05:04tapos
05:04nag-ano din ako ma'am
05:05na ano talagang
05:06may trabaho kasi
05:07nagbibigay buwan-buwan eh.
05:08Pag-a-graduate,
05:10nakakuha raw agad si Maro
05:11ng mas magandang trabaho
05:12bilang specialist.
05:13Nung nakapag-ipon ako na,
05:15nabilang ko na si Papa ng Bangka.
05:16Nabibilang ko na sila
05:16ng mga gamit,
05:17ref, TV,
05:18na wala kami,
05:18may kuryente na kami,
05:20napaayos ko na yung bahay,
05:20may CR na rin.
05:22Nang unti-unti na raw
05:23niyang natupad
05:24ang pangarap
05:24ng kanyang pamilya
05:25tsaka niya raw tinupad
05:27ang pangarap nila
05:28ng kanyang nanay,
05:29ang maging chef
05:30at seaman.
05:31Binitawan ko yung work ko.
05:33Nag-aral ako ng kulinary.
05:34Nang makapagtapos
05:35sa culinary school,
05:36natanggap daw agad
05:37si Maro
05:38sa isang barko
05:39sa Europe.
05:40Ang pangarap mo sa akin
05:41na maging seaman,
05:42ito naman oh,
05:43lapit na.
05:43Pero bago pa man daw
05:45siya makaalis,
05:46taong 2023,
05:48pigla naman nawala si Mama.
05:50Hindi ko nasabi sa kanya
05:51na natupad ko yung pangarap niya
05:52para sa akin
05:53na maging seaman.
05:54Alang-alang
05:55sa alaala
05:56ng yumaong ina,
05:57itunuloy ni Maro
05:58ang pagsampa sa barko
05:59taong 2023.
06:01At dito na nga
06:02tuluyang nagbago
06:03ang takbo
06:04ng kanyang buhay.
06:05Nakapagtrabaho na siya,
06:06napuntahan pa niya
06:08ang mga lugar
06:09na minsan niya lang
06:09pinapangarap.
06:12At nito lang
06:13September 17,
06:14si Maro
06:18umuwi ng Pilipinas.
06:20At nito lang
06:21September 17,
06:22si Maro
06:26umuwi ng Pilipinas.
06:30Hindi ko talaga
06:30alam mo siya
06:31ang darating.
06:32Sabi talaga sa akin,
06:33sa amin,
06:34papadalaro siya
06:34ng mga gamit.
06:36Pagtingin ko,
06:37tumakbo itong bunso ko
06:38sa kanya na,
06:38ay, si Kuya pa!
06:39Ayun,
06:40ayun na yun.
06:41Nagiyakan na.
06:42Sobrang sayo ko talaga.
06:43Nagulat ako.
06:45Sa dami raw
06:46ng taong
06:47napaglutuan ni Maro,
06:48the best pa rin
06:49na paglutuan
06:50ang kanyang pamilya.
06:52Today ay magluluto tayo
06:54ng chicken afritada
06:55and spaghetti.
06:56Yung mga lulutuin ko
06:57ngayong araw na to
06:58ay isa
06:59sa mga special dish
07:00ng pamilya ko.
07:01Hindi ko pa nagagawa
07:02na ipagluto
07:03yung aking pamilya.
07:04Ang nagsilbing
07:05assistant ni Maro
07:06sa kusina
07:07ang kanyang
07:08tatay Leonardo.
07:10Yan talaga
07:11ang paborito
07:12ni mama mo.
07:13Wala man si mama
07:14ngayon,
07:15ay alam ko
07:16masaya siya
07:17na pinapanood tayo.
07:21Naalala ko dati
07:23nung kapitbahay natin
07:24na nagbigay ng spaghetti.
07:25Sabi ko dati,
07:26pagkain ng pangmayaman.
07:31At nang maluto na
07:33ang afritada
07:34at spaghetti
07:34ni Maro,
07:36ayong pare,
07:37ready na
07:37yung ating pagkain.
07:38Nagsalo-salo
07:39na ang pamilya.
07:42Masarap teba,
07:42tilawan mo,
07:43masarap.
07:45Sa TV ko lang
07:46na nakikita
07:47yung mga pagkain
07:48na ganito.
07:49Pero ngayon,
07:50nakakain ko niya rin
07:51at saka yung kuya
07:52ka po mismo
07:52yung nagdoto.
07:55Kung mabibigyan ako
07:56ng time
07:56na kausapin
07:57yung Batang Maro,
07:58ang gusto ko sabihin sa kanya,
07:59salamat sa hindi pagsuko.
08:00Yung success ko ngayon,
08:01kung anong meron ako ngayon,
08:03kung anong ini-earn ko ngayon,
08:04is because of him.
08:05Siya talaga yung nagtanim
08:06ng lahat ng hirap.
08:07At ako yung bunga
08:08ng lahat ng hirap ngayon.
