00:00Yarım kalan okul.
00:02Ayşe okulunu bıraktığı gün kitaplarını atmadı.
00:05Hepsini bir kutuya yerleştirdi.
00:08Defterinin arasına da kaldığı sayfayı gösteren küçük bir kağıt koydu.
00:13Bir gün geri döneceğini düşünüyordu.
00:16Ama yan odadaki beşikten kızının sesi gelince kutunun kapağını kapattı.
00:21Önce bebeğini kucağına almalıydı.
00:24Derslerine sonra bakardı.
00:27O sonra bir türlü gelmedi.
00:30Sabah kahvaltısı, yıkanacak çamaşırlar, yetişmesi gereken işler derken günler geçti.
00:36Kızı büyüdü.
00:38İlk kalemini annesi tuttu eline.
00:40İlk harfini birlikte yazdılar.
00:43Ayşe kızının yanlışlarını sabırla düzeltiyor, her öğrendiği kelimeye seviniyordu.
00:49Bazen ödev masasından kalkarken kendi kitapları geliyordu aklına.
00:54Sonra mutfaktan bir ses duyuluyor, düşüncesi yarıda kalıyordu.
00:58Bir akşam kızı Elif, dolapta eski bir kutu buldu.
01:03İçinden kitaplar, sararmış notlar ve yarısı boş bir defter çıktı.
01:07İlk sayfada annesinin adı yazıyordu.
01:11Defteri alıp mutfağa gitti.
01:12Anne, bunlar senin mi, diye sordu.
01:17Ayşe ellerini kuruladı.
01:19Sayfalara dokunurken gülümsedi.
01:22Ben de okuyordum, dedi.
01:24Sonra ara verdim.
01:27Bir daha da başlayamadım.
01:29Elif, annesinin karşısındaki sandalyeye oturdu.
01:32Peki, şimdi neden başlamıyorsun?
01:36Ayşe önce güldü.
01:38Bu yaştan sonra ders mi çalışacağım?
01:41Hem unuttum ben onları.
01:43Kızı defteri masaya bıraktı.
01:46Unuttuysan öğrenirsin.
01:49Bana da sen öğrettin.
01:51Şimdi ben sana yardım ederim.
01:54Ayşe cevap vermedi.
01:55O akşam, yıllardır kapalı duran defterini açtı.
02:00Başlamak kolay olmadı.
02:02Kayıt işlemlerini sorarken bile çekiniyordu.
02:06İlk dersine giderken çantasını birkaç kez kontrol etti.
02:10Sınıfta kendisinden genç insanları görünce kapıda duraksadı.
02:15Sonra boş bir sıraya oturdu.
02:18Kalemini çıkardı.
02:19Öğretmenin söylediği ilk cümleyi defterine yazdı.
02:23Yazısı biraz titriyordu.
02:25Ama bu kez sayfayı kapatmadı.
02:28Akşamları evde iki kişi ders çalışıyordu artık.
02:32Masanın bir ucunda Elif, öbür ucunda annesi oturuyordu.
02:37Bazen Ayşe aynı soruyu üç kez soruyor, mahcup oluyordu.
02:41Elif de annesinin yıllar önce kendisine söylediği cümleyi tekrarlıyordu.
02:46Acele etme.
02:48Bir daha bakalım.
02:50Çayı bazen kız getiriyor, bazen anne demliyordu.
02:54Kitaplar açık kalıyor, sorular birlikte çözülüyordu.
02:58İlk sınavından düşük not alınca Ayşe'nin cesareti kırıldı.
03:02Defterini kapatıp galiba yapamayacağım, dedi.
03:05Elif hemen cevap vermedi.
03:07Annesinin yanına oturdu.
03:10Bir sınav kötü geçti diye bırakılır mı, diye sordu.
03:15Ayşe kızına baktı.
03:17Bu sözleri ona kaç kez söylemişti.
03:20Ertesi sabah yanlış yaptığı soruları yeniden çözmeye başladı.
03:25Mezuniyet günü geldiğinde Ayşe aynanın karşısında kepini düzeltiyordu.
03:30Elif kapıda onu bekliyordu, onun da üzerinde mezuniyet cübbesi vardı.
03:36Törende önce birinin, sonra diğerinin adı okundu.
03:40Anneyle kız, diplomalarını alıp yan yana durdular.
03:43Fotoğraf çekilirken Elif annesinin elini tuttu.
03:46Bak, dedi, seninki de elinde.
03:50Ayşe güldü.
03:51Eve döndüğünde diplomasını, yıllar önce kapattığı defterin yanına koydu.
03:57Bu kez yarım kalan bir sayfa yoktu.