- 4 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:12ทุกวันนี้พวกเราจะไปป้นร้านทอง
00:15ของไอเสียทรง
00:15ฉันไม่ทํา
00:16ต่อยนะ อย่าทํานะ
00:18เมื่อเอาอย่าพีนให้ลูกกูกิ
00:19นทำไม
00:19กูจะให้โอกาสมึง ถ้ามมึงสํ
00:21าสําเร็จ
00:21กูจะให้อย่าถอนผิด
00:23นี่พื้นของเอง
00:25เมื่อดีๆ
00:40ลูกเคยผู้ใหญ่เชิญทองนี้ไปด้
00:41วย
00:41มึงอย่าหวังจะได้ยาทอนผิด
00:44ขออะไรแล้ว ฉันเอาทองมาให้ล่ะ
00:46เอายาทอนผิดมา
00:46ทำไมป้านนี้พึ่งมา
00:48ไม่อยากอยู่ ก็ลองไปถามไอไฟให้ด
00:50ูสิ
00:53แหวนวงนี้จะเป็นคำตอบของเรา
00:55สองคน
00:57นายต้องอยู่ที่นี้ต่อไป
01:00เผื่อว่านายอาจจะจำได้ขึ้นมา
01:01ก็ได้ว่านายได้แหวนวงนี้มาได
01:03้ยังไง
01:05นึกอะไรออกเข้าไหม
01:07ผมก็พยายามนึกนึกอยู่
01:08แต่นึกเท่าไหร่มันก็ยึง
01:10ปวดหัว
01:11คอยเป็นคอยไปเนอะ
01:12ๆๆๆๆๆ ช่วงเท่าวันแล้วฝา
01:25ช่วงเวลาที่เดียวได้
01:28ทำให้elingหัวใจสับสน
01:31แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน ห
01:34ลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก ภาพเธ
01:37อตามติดตา
01:40เธอคือใครจากไหนไม่รู้ เมื่อนว่
01:45าใจเรานั้นคุณเคย
01:48ความผูกพันลึกๆ ความรู้สึ
01:51กดีๆที่กล้ายเธอ
01:56ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
02:00ัน ดังเต่าวันร้อนพันก็แ
02:04ค่วันวาง
02:05ตึงขึ้นมาเช้าวันใหม่ ฉัน
02:09ดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
02:13จากคนรู้สึกแปลกไม่เข้าใจ เป
02:18็นเป็นคนห่วงใหญ่ทุกครั้งท
02:21ี่เจอ
02:22ความผูกพันฉันและเธอ เมื่อม
02:26ถูกฟ้าตำนดไว้ ให้เรามาเจอกั
02:31น
02:34ดังล้มนาวพันผ่านทุกเทม
02:38ัน ดังเต่าวันร้อนพันก็แ
02:42ค่วันวาง
02:43ความผู้พันฉันและเธอ เมื่อมถ
02:48ูกฟ้าตำนดไว้ ให้เรามาเจอกัน
02:56ให้มันเต่าวันร้อย
03:04ข้าวันต่อทุกเท่า น้องคว
03:06ามผู้พันเต่าร้อย
03:09ข้าวันมีหลังหลัง
03:17ข้าวันมีหลัง
03:25ตอนนี้เกิดสำเร็วทราบ
04:01- ทำไมเลือดอะไรไม่หยุดแบบนี้?
04:02- ข้าพยายามห้ามเลือดแล้ว แต่
04:05มันไม่ยอมหยุด
04:07- แล้วทำไมไม่ไปหาหมอ?
04:09- มันเป็นคำสั่งของพี่หมาย ถ้
04:12าใครถูกกิ่ง ของนั้นคือทำง
04:14านพลาด งานนี้ค่าพลาดเอง
04:16- คิดอะไรบ้าบ้าแบบนั้น คิด
04:19แบบนี้ได้ยังไง? ทุกคนมันก
04:21็ร่วมด้วยช่วยกันไม่ใช่เหร
04:21อ?
04:22- ไม่ คำสั่งของพี่หมาย ไม่มีใคร
04:26กล้าคัด
04:26- คำสั่งหวยหวยของมันเนี่ยส
04:28ิ ออกโทนไว้ก่อน เดี๋ยวฉัน
04:33จะช่วยเอง เอามือกดแพรไว้
04:36- ลูกจัน ผู้ใหญ่อยู่หรือเปล
04:45่า?
04:45- พ่อไม่อยู่ ออกไปเก็บสมุนภั
04:47ยในป่า มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?
04:49- เค้าถูกหญิงตอนที่ออกไปพ้
04:59นกับเสื้อหมาย แต่ว่าตอนนี้ก
05:01็สุดนั้นรู้ออกไปแล้ว เรื่อไห
05:02ลไม่หยุดเลยอ่ะคุณ
05:04- คุณช่วยได้ไหม?
05:05- ห้ามเลือดผิด เลือดก็เลยหล
05:08ายไม่หยุด ฉันต้องเปลี่ยนเพร
05:10าะพันแพรใหม่
05:10- ได้...
05:13- มีธิตน从 asset bet o he died
05:15- เป็นของLIK
05:20- เอ่อ...ขอ吾โทษครับ
05:26- 하나นะ Kyk
05:41несколькоอ่ะ
05:44ไม่มีใครเคยเห็นเลยครับ
05:48เรายังต้องไปอีกหลายหมู่บ้าน
05:50ถ้ามันยังไม่ตาย
05:53เราต้องยังอยู่หมู่บ้านไหน
05:54หมู่บ้านนึงนึงนี้เลย
05:56ผมไม่ constituency
05:57- ผมไม่ชอบใจเสริมหมายที่ไม่ส
06:09นใจคนพวกนี้เลย
06:10- ทั้งทั้งที่พวกเขาก็พร้อมทำ
06:13งานให้ พร้อมจะตายแทนให้
06:15- แล้วพอเขาบาดเจ็บขึ้นมาก
06:17็ไม่ดูแลอะไรเลย
06:18นี่แหละพ่อหมาย เขาถือขติว
06:21่า เส็บเองก็ต้องหายเองได้
06:24- นายรู้ตัวไหมว่าหน่ายเป็นคน
06:26แรกเลยนะ ที่ช่วยคนพวกนี้เอาไว้
06:29- จริงๆคนพวกนั้นก็ไม่ต่างไร
06:35จากผมเหรอ
06:37ไม่มีครอบครัว ตัวคนเดียว
06:40แล้วพอมีใครบางคนยื่นมือเข้
06:45ามาช่วย
06:47แค่นั้นก็ทำให้เขามีกำลังใ
06:48จเหรอ
06:49- แล้วคุณแหละลูกจัน อยากจะ
07:01ช่วยผมไหม
07:02- ผมขอแหวนวงนั้นได้ไหม
07:08- เฮ้ย ไงว้กับมาเป็นเรื่องแห
07:12วนได้อ่ะ
07:14- วันเป็ลว่าฉันจะให้หน่อย
07:27- เราผมการควร
07:28- ไป
07:31- ไป
07:40เฮ้าไหร่
08:01อะไรหรือเปล่า?
08:02ผมปวดหัวหัวคุณ
08:04เดี๋ยว...ผมขอกลับไปนอนที่บ้
08:06านหน่อย
08:07ไปดิ ฉันไปเอาไปเอายาด้วย
08:08ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
08:10เดี๋ยวผมไปเอง
08:11พูดเก็บสมุนพายไปเถอะ
08:13เอ้า...
08:14ไปเดี๋ยวนะ
08:31หน่อย ไม่มีสมุนพายไปสิ
08:38แล้วเจอทิ้งสุดของเรา
08:52ไปกันิดเจอตการนิดหลัง
08:54ด้วยคงสุดของเรา
08:59เฮ้ย!
09:00โอ้โห เฮียง!
09:02พี่ตะวัน!
09:07เฮียง!
09:07เฮียงมาก็ดีละ พี่ไม่เรื่องอย่
09:09างให้ช่วยนะ
09:15เฮียง!
09:16พี่ย้ำอีกรอบนะ!
09:17เฮียงเป็นคนเดียวที่ให้ช่วยพ
09:19ี่ได้
09:20ภารกิจครั้งนี้เราต้องสำเร็จ
09:22พี่ฝากด้วยนะ
09:23จ้า วิตวัน
10:02อย่างนั้นแหว่น พระทอดมาที่ไ
10:03หนเนี่ย
10:17ไม่พิตวันดูรับรับร้อนห
10:19รอ
10:21หรือว่าพิตวันจะเป็นโลก
10:22จิต
10:24แต่ก็ไม่ใช่
10:25ก็พิตวันกับพิลุกจันเป
10:27็นผัวเมียกันแล้วนี่
10:32เฮ้ย พิลุกจัน แจ้แล้ว
10:36ห่วง ห่วง ปลูก ปลูก
10:39ห่วง ห่วง ปลูก
10:55เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วย
11:05ไอ้ตัวดี
11:07ฉันรู้นะว่านายซอดตัวอยู่ในน
11:09ี้
11:10ออกมาเดี๋ยวนี้นะ
11:14อยู่ไหน
11:16ตะวัน
11:22จะออกมาดีๆหรือต้องออกเดิมต
11:24าฮะ
11:25ออกมา
11:28ถ้าหนายไม่ยอมออกมาแล้วฉันเจ
11:29อตัวหนายเอง
11:32ไม่ตายแน่
11:37ตะวัน
11:45เฮ้ย
11:47ปล่อย
11:48ไม่ปล่อย
11:49ฉันต้องให้ปล่อย
11:49ไม่ปล่อยไง
11:50ปล่อย ฉันต้องให้ปล่อย
11:53คุณ คุณ คุณ
11:56ไม่ปล่อย
11:57ถ้าปล่อยคุณก็เล่งงานผมอี
11:58กสิ
11:59นี่
12:00ฉันรู้นะว่านายแกลงโกของก็
12:03ปวดหัว
12:03แต่จริงๆแล้ว
12:04หนายต้องการจะมาขโมยแว่นฉัน
12:06ใช่ไหม
12:06ฮะ
12:08ชลาดดีเนี่ย
12:10โอ้ยแล้วนายอยากจะได้แหวนฉั
12:12นทำไมนักหนาจะเอาไปทำไม
12:13ก็บอกไปแล้วไงว่าแหวนมงน
12:15ั้นจะช่วยให้ผมจำได้
12:16ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ
12:17ผมไม่ปล่อย จนกว่าคุณจะเอาแ
12:19หวนไหมให้ผม
12:20ปล่อย
12:20ไม่ปล่อย
12:22ปล่อย
12:22ปล่อย ไม่ปล่อยใช่ไหม
12:23ไม่ปล่อย
12:23ก็บอกคุณเย็บปล่อย
12:31พูดไม่รู้เรื่องหรอกไงวะ
12:36- ไป!
12:40- ไม่ปล่อย!
12:41ผมมากูดรู้เรื่อง แต่ผมไม่ปล่อยอย
12:43่างไร
12:44ไม่เลยเปล่าวะ?
12:46วะ...วะใช่ไหม?
12:48แน่ใจนะว่าไม่ปล่อย
12:51ได้...
12:52ไป!
12:54นี่!
13:10- แม่...
13:17ออกไปสิ!
13:25นี่!
13:27ฉันรู้นะว่านายอยากได้แหวน
13:30แต่ถ้านายใช้วิธีแบบนี้
13:31นายไม่มีทางได้มันแน่
13:42แม่...
13:44แม่...
13:44เจ็บไม่จัดพี่ตะวัน
13:47เฮ้ย!
14:08เฮ้ย!
14:08อ่ะ...
14:09นายไม่มีทางกว่าอยู่ได้...
14:11นายไม่มีสู่ห้า
14:12ดิด ว่า
14:16ไงสักปลอด
14:46อีกสองคนนี้ใจมันตรงอันนี้
14:48จริงเลยนะ
15:00โอ้ยพ่อแหละ
15:09ค่อยค่อยค่อย
15:25อีกสองคนนี้
15:38ไม่รู้จักกัน
15:40ไม่รู้จักกัน
15:41จ้องน่ายแต่วันอยู่ได้
15:47หลงหัวตัวเองหรือไง
15:48โอ้ย
15:50ไม่
15:52ไม่กลงไม่กินมาแล้ว
15:56ดูลูกวันนี้
15:58เขินจะไม่ยอมกินข้าวเลยเว้ย
16:05กินกินกิน
16:07แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
16:11หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก
16:13ภาพเธอตามติดตา
16:17เธอคือใครจนไหนไม่รู้
16:21เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
16:25ความผูกพันลึกๆ
16:27ความรู้เสร็จดีที่ใครเธอ
16:33ดังลมนาวปัดผ่าน
16:36ทุกเทมาน
16:56คุณเผ็ดพริง
16:57มีอะไรให้สิ่งรับใช้ไหมคะ
17:02เออ
17:03ลืมแนะนำตัวไปเลยค่ะ
17:05คุณหญิงลำดวน
17:06ส่งสิ่งให้มารับใช้คุณเผ็
17:08ดพริงค่ะ
17:10แม่เหรอ
17:12สิ่งจะดูแลคุณเผ็ดพริงค์
17:14อย่างดีที่สุด
17:15จะไม่ให้ใครมาทำอะไรคุณเผ็ดพริง
17:17ค์ได้เลยค่ะ
17:19หม่อมสะกลวันยังมีพวก
17:21คุณหญิงเลยส่งสะอิ้งให้มา
17:23เสริมทับ
17:24คุณเผ็ดพริงค์จะได้ไม่เหง่
17:26ายังไงล่ะคะ
17:30ก็ดี
17:40หม่อมแม่
17:45แม่
17:45พริงค์จะขออนุญาตให้คนของค
17:47ุณแม่เข้ามาอยู่ในบ้าน留言
17:48จะได้มาดูแลพริงค์
17:51นับวันนี่キ Noise วังว่ามแม่จาก
17:57้รุณา
18:01ม่อมแม่จ aiฟังคราว
18:01แม่ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ
18:03มาอยู่ได้
18:04แต่มาอยู่แล้ว
18:06ก็ต้องช่วยกัน
18:07ไม่ใช่ทําตัว
18:09มือไม่ พลายเอาเท้าราน้ำ
18:13ค่ะ มอม ดีฉันจะช่วยเหลืองง
18:16านในวางทุกอย่างเลยค่ะ
18:20งามตา พาสอิ้งไปห้องพัก
18:24ค่ะ
18:29ตามฉันมาค่ะ
19:06แม่นมย้อย
19:09นี่ทุกคนหายไปไหนกันหมดคะ
19:12มอมไปพักผ่อนที่หัวเหิ่นนั้
19:14นแต่เช้ามืดแล้วค่ะ
19:16อะไรกัน ทำไมม่อมแม่ถึงไปพัก
19:18ผ่อนที่หัวเหิ่นinstallครับ
19:21จูป์จูก็เกิดยาวจะไปพักผ
19:30่อนที่หัว últimosคนเดียว
19:33ดังแต่ท่านชายหายตัวไปก็ไม่
19:35เคยอี๋ยวกายรม
19:36แต่นึกยังไงถึงยาวจะไปพั
19:38กผ่อนที่ห่วงหิน
19:39มันหน้าแปลกจริงๆ
19:42น่าน่ะสิคะ
19:44รู้สึกเหมือนกันเลยนะคะคุณเพชร
19:45พิง
19:46หรือว่ามีลับบงคงในคะ
20:10สำหาร
20:10พอผมขออกาศประถานโnut
20:13th
20:35อย่างไรฉันก็จะต้องตามหาชายระ
20:37หวีให้เจอ
20:39เธอช่วยพาฉันไปบริเวณที่เกิ
20:40ดเรื่องหน่อยได้ไหม
20:44ด้วยความยินดีครับม่อม
20:54อีกไลไม่น่าก็จะถึง
20:56อยู่ข้างหน้าดีเลยครับม่อม
21:19ม่อมครับ
21:20เกิดอะไรขึ้น
21:40ตกใจมาก travail
21:40ว่าว่าแต่ว่าฉันคือม่อ
21:44มรัชวงสะกลวัน
21:47ม่อมครับ
21:48ผมให้ม่อมเถ้าไปไม่ได้นะครับ
21:53ม่อมครับ
21:54ทำไมชัยพอส่ orchide
21:58ตกใจมากเหลือกี้เจิน
22:06bersๆ ว่าจะม싸ง necessity
22:06ตกใจสินะ
22:07พวกว่าระหว่างทางก่อนจะมาถึง
22:09ที่นี่
22:09มันก็ล้ำบากไม่ใช่น้อย
22:12แต่หมอมก็ยังฝ้าฝันมาถึง
22:13ที่นี่ต้นได้
22:16ลูกฉันหายไปทั้งคนฉันเป็นแ
22:17ม่
22:18ฉันก็ต้องมาตามหาลูกฉัน�
22:20ะสิ
22:21ฉันจะไม่เชื่อใจใครอีกต่อไป
22:23แล้ว
22:24ต่อไปเนี้ยฉันจะเพื่อง Worlds ตัวเ
22:25อง
22:26ฉันจะไม่เพื่องใครทั้งนั้น
22:28ถ้าอย่างนั้นก็หลีกทาง เปิด
22:29ทางให้ฉันเข้าไป
22:33ผมคุ้งยอมให้หมอมเข้าไปไม่ได
22:34้หรือครับ
22:35ถ้าหมอมอยู่ที่วัง
22:37หมอมจะสั่งใครก็ได้
22:39แต่ที่นี้ไม่ใช่
22:41เพราะผมเป็นคนรู้แหละที่นี้
22:44ทุกคนต้องฟังคำสั่งผมเท่านั้
22:45น
22:46ถ้าไม่ทำตามที่ฉันพูดแล้วก็
22:50ฉันจะเอาเรื่องเนี้ย
22:52ไปบอกท่านผู้การหรือชา
22:55วัลลุกน้องท่านเนี่ย สับเพ
22:57ราะขนาดไหน
23:00ทุ่งเลื่อนตำแหน่งไม่ใช่เหรอ
23:04หรืออยากจะกลับไปใช้คำนำหน้
23:08าว่าผู้โมวดเหมือนเดิม
23:11ผู้กองไม่สา
23:20ถึงเวลานั้น เราค่อยว่ากันดีก
23:22ว่า
23:23แต่ยังไงวันนี้ ผมก็ยอมให้หม
23:26อมเข้าไปไม่ได้หรือ
23:52ถ้าคืนอีกแบบนี้ผมคิดว่
23:53า ม่อมต้องได้บอร์แส
23:55แต่ท่านชายระวีกควลๆก่อนเราแ
23:57น่นอนenez Saint Jon
24:05ม่อมสกลวันไปที่จุดเกิดเห
24:07ตุจงๆด้วย
24:09ดูถ้าทางม่อมสกลวัน จะไม่
24:11ถอใจอย่างไรนะ
24:14ดูถ้าทีแล้ว
24:16น่าอยู่ที่นี่
24:17จนกว่าจะหาบอกแสค์ท่านชาย
24:18เจอ
24:19teammates in War
24:25อย่าหายตัวไป แบบนั้นเนี่ย เรา
24:26สองคนที่ตายแน่น่ะ แน่น่ะ
24:28แน่คน จะเย็นก่อนนะ
24:32ผมไม่ยอมปล่อยให้เป็นแบบนั้
24:33นเหรอ
24:35ผมมีวิธี
24:37อ้าว อีเขียว
24:51มองโดนจริงมาไม่ใช่เหรอวะ
24:56สภาพมันไม่น่าจะรอบ ไม่ได้
24:57เลยจริง
25:26มึงเอายามึงคืนไป
25:27หรือยาศาละแน่ ทำเรื่องที่ไม
25:36่ใช่เรื่องของมึงอีก
25:37หมายความว่าไง?
25:39ก็เรื่องยาที่มึงจะไปให้เขียว
25:40ไว้
25:41มึงอยากคิดว่าพี่หมายเขาไว้
25:42ใจมึง
25:43และมึงจะทำอะไรก็ได้ตามอำเภิดใ
25:44จ
25:46กฎมันก็ต้องเป็นกฎ
25:49มึงกำลังทำให้พวกมันลงละ
25:50เลิง
25:50และแหกฎที่พี่หมายเขาสร้างขึ
25:52้นมา
25:53ก็พวกมันบาทเจ็บไง
25:55มันก็ต้องรักษาสิ
25:56แต่พี่หมายเขาไม่ได้สั่ง
25:59มึงก็อย่าสะเออออกคำสั่งนะ
26:02พวกมันทำงานพลาด
26:04มันก็ต้องรักโทษหน่อย
26:06อย่าให้กูเห็นมึง
26:08ไปช่วยมันดีแล้ว
26:13คิดว่าคำพูดแค่นี้ฉันไม
26:14่กลัวล่ะ
26:21ไม่ได้คิดว่า
26:21นี่สิ
26:21มันมาเนี่ย
26:23มึงลองทำได้สิ่งที่มึงอยากทำ
26:24ดู
26:25ไปตะวัน
26:28ออกดู
26:43เฮ้ เสียงเปิดนี่ว่า จากทั้งน
26:45ั้นเนี่ย
26:47ตะวันล่ะ
26:49หือว่า
26:53รอบนี้กูยิงขึ้นฟ้า
26:56แต่รอบหน้า กระสุนเข้าไปอยู่ใ
26:58นกระพ่อมึงแน่
27:01มึงก็ลองดูดิ
27:04มึงคิดว่ากูไม่กล้าเนี่ย
27:05ออกไกลใช่ไหม
27:13เฮ้ย หยุดนะเว้ย
27:15มึงก็ทำอะไรของมึงอ่ะ
27:16มึงคิดว่ามีเปิดแล้วจริง
27:19ใครก็ได้เหรอไอ้แสน
27:21ก็มาจะแห่ก่อนพี่หมาย
27:22oriented
27:23ข้ารู้เรื่องทุกอย่างว่า แล้วก็
27:25รู้ได้ว่ามันแห่กกดของไอ้
27:26หมาย
27:27แต่ที่มันทำเนี่ย
27:29มันไม่ผิด เว้ย
27:30มันทำเพราะมันมีม cafe
27:32มันช่วยเหลือคน
27:34เอ่งก็ต้องยกเว้นบางเสีย
27:35ปีด้าย
27:37มันต้องได้ذิวะ
27:39หรือถ้าไอ้หมายกลับมาเนอะ
27:40เอ้งไปฟ Wonderful
27:41มันเลยแล้วก็บอกว่าค่านุญาต
27:43ข้าจะเป็นคนแล้วพี่ชอบทุกอย
27:44่างเอง
27:48ไอ้ตะวัน
27:53เอ๊ย!
28:03ไอ้ตะวัน!
28:04ไอ้ตะวัน!
28:05ไอ้ตะวัน!
28:05ไอ้ตะวัน!
28:06เอ๊ย!
28:09มันทำอย่างนี้มันยามหน้าครู
28:10ชัด
28:11แล้วยิ่งผู้ใหญ่จิตออกหน้า
28:13แทนมันเหมือนนี้
28:14มันยิ่งกลาง
28:17ป่านนี้คงคิดว่าแก
28:18ที่ขาด
28:19ตาข่าว
28:21คงไม่ก้าทำอย่างนี้หรอกมัง
28:23ไอ้ตะวันมันจะรู้ว่า
28:28ที่มันทำกับครูแบบเนี้ย
28:30มันคิดผิด
28:57ตะวัน
28:58ตะวัน
28:59ตะวัน
29:10มันคงตายไปหมดแล้ว
29:11นี่
29:12เอ็งเห็นว่าค่าเป็นคนใจดำ
29:14ขนาดนั้นเลยเหรอวะ
29:16ค่าๆมีเรื่องใหญ่คุยกับมั
29:17น
29:18ป่ะ
29:22ไม่เป็นไร
29:23รอผมอยู่นี่แหละ
29:24เดี๋ยวผมกลับมา
29:29ไม่เป็นไร
29:41ถึงรอค่าอยู่ตรงนี้
29:54ไม่เหมือน เย็น
30:14มันคงตายไปบ้องกันตัว
30:26แต่บอกเองก่อนนะว่ามันไม่มีล
30:28ูก
30:29ไอ้หมายเป็นคนเดียวที่เก็บลู
30:30กทั้งหมดเอาไว้
30:33ตอนนี้จะใครอับปืนมาเจอหัวเ
30:35องอีก
30:36เองจะได้ใช้มัน
30:40ขอบคุณครับผู้ใหญ่
30:59นี่มันปืนสุดรักสุดห่ว
31:00งของพ่อนี่
31:04พ่อให้นายเนี่ยนะ
31:07อืม
31:12ทำไมพ่อถึงให้นายล่ะ
31:14ฉันขอพ่อตั้งนานพ่อไม่เคย
31:17ให้เลย
31:17แสดงว่า
31:21นายเอาชนะใจพ่อฉันได้แล้วนะ
31:24จริงเหรอ
31:37พ่อฉันให้ของนายแล้ว
31:41ฉันก็มีของเจ้าให้นายเป็นก
31:42ัน
31:59คุณให้แหวน
32:02ให้ยืมน่ะ
32:04เย้าออกแทนที่นายทำความนี้ไง
32:10จำได้หรือย่าง
32:11ยังไม่ทันได้ดูเลยคุณ
32:13มันเร็วไป
32:15คุณระวงกับที่เราใส่นี่
32:38แม่ความว่าไง
32:41วันก่อนผมเห็นภาพตัวเองใส
32:42่แหวน
32:44แต่มันไม่ใช่แหวนวงนี้
32:45แสดงว่าแหวนมีสองวงเหรอ
32:57หเล่นมันboro
32:57ก็อย่าหว่าฮักก่อนก็ได้
32:59ไม่เป็นไรว่า ไม่เป็นไร
33:01ผมจะพยายามยovanังไงข้ออก
33:20หัวไว้
33:44นี่
33:45นี่
33:46เก้อทำอาหารหมาเหลือหารคนให้ฉ
33:48ันกินกันแยะ
33:49ดูหน้าตามให้แบบสาบร้อสเต
33:50็วเลย
33:52ก็...
33:52ไหนบอกว่าทำงานบ้านงานเรือนไม่
33:54ขาตกปกคร่องไง
33:55แล้วนี่ทำอะไรมาเนี่ยคะ
33:57สอบตก
33:59โอ้ยแม่หิว
34:11ดิฉันไม่ทำค่ะ
34:13ครั้งก่อนม่อมสั่งคุณสองคนแ
34:15ม่ลูกให้หาแล้วพระทานเอง
34:17ลืมไปแล้วเหรอคะ
34:19blues
34:19ปากดีนั้นทั้งไม่ย้อย
34:21ยายของงามพูขว่اصความจริง
34:23แล้วมันปากดียังไงเหรอคะ ค
34:25ุณพริง
34:26ปกปากก็เลยแกน่ะ
34:31พวกแกสองคนฟังคำฉันให้ดีนะ
34:33มันเอาใจฉันว่าฮ่ JPippy
34:35แกไม่มีสิที่นั้นแล้ว
34:38คุณหมายความว่ายังไง
34:40ก็เพราะว่าบางทีแกจะที่ปิ
34:41ดเจ้านายไหมเด Legacy
34:43พระแย่ยัง
34:45คุณทำอะไรม่อม
34:47ฉันสองคนจะทำอะไรหม่อได้
34:49หม่อแม่ไปหัวหินไม่ใช่หรอ
34:51อ้ะ!!
34:53ทำไมอำๆอุ่งๆหละ
34:55เหมือนกับปิดบังอะไรอยู่
34:58หรือว่า..ความจริงเนี่ย
35:00ม่อมแม่ไม่ได้ไปหัวหินใช่
35:02มั้ยหละ
35:03บอมไปหัวหินจริงๆ ค่ะ
35:05ม่อมไปหัวหิน
35:06ไปก็ไปสิ
35:08ทำตัวจำๆ בעีกว Believe กล
35:11เหมือนกับคนโกหกอย่างนั้นแห
35:13ละ
35:16ลูกพลิง
35:16ได้ไปทานข้าวขึ้ dread kторов Running
35:21ดีค่ะคุณแม่
35:33ยาย
35:34เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ
35:41หรือว่ายายกับหม่อม
35:43วางแผนอะไรกันอยู่
35:52หม่อมไปตามหาท่านชายเราวีดตั
35:53วเอง
35:56เบ้าๆสิ เดี๋ยวมีคนได้ยิน
35:59และยายปล่อยให้หม่อมไปได้ยัง
36:02ไงจ๊ะ
36:02ฉันว่ามันอันตลายจะตาย
36:04นี่เราคิดว่าฉันจะห้ามหม่อม
36:07มาให้ไปได้อย่างนั้นเหรอ
36:09ไม่ได้จ๊ะ
36:10ก็นั่นไง
36:14แต่ฟังจากคำพูดของคุณเผ็ด
36:16พริงกับคุณล่ำดวน
36:18ฉันว่าสองคนนั่นต้องรู้แน่
36:21ๆเลยจ๊ะ
36:22ว่าหม่อมไม่ได้ไปหัวหิน
36:23ก็ใช่
36:25ฉันก็คิดไม่ต่างกันเรา
36:28ถ้าอย่างนั้น
36:30ยายต้องรีบติดต่อหม่อม
36:31ให้รีบหาทางอยีทีไล่นะจ๊ะ
36:33ฉันติดต่อไม่ได้
36:35หม่อมจะเป็นคนติดต่อมาเอง
36:37เอ้า!
36:37ยาย!
36:38งั้นจะทำยังไงเหรอจ๊ะ
36:40เราถ้ามหม่อมเป็นอะไรไป
36:41เราไม่มีทางรู้กันได้เลยนะ
36:49ฉันชักจะเป็นห่วงหม่อมแล้
36:50วแล้วสิ
36:51โอ๊ย
37:00มีคนหนึ่งที่จะช่วยเราได้
37:02หมดเขตแดน
37:07พูดถือหมดเขตแดน
37:09ไม่รู้ว่าเขาเป็นไงบ้างจายาย
37:12เขาหายไปเลย
37:18เห็นไหมครับ
37:19ตัวสูงขfurมอดนี้
37:21พอจะฆุนๆหน้าเคยดูได้
37:23anch remove
37:25เอะ ไม่เคยเห็นเลย이죠
37:30พอจะเจอเกล้า ให้เข้มไม่
37:32นั่นสิ
37:34พอจะเคยผ่านตาบ้างไหม
37:36ฉันก็ไม่เคยเห็นเลย
37:37ไม่เคยเดินผ่านมาแล้วหรือป
37:40ไม่เคยเห็นผ่านตาเลยหรือค่าน
37:41ขอทvar spoilers
37:48ฉันขอดูรูปได้ไหมจ๊ะ
37:50ได้สิ
37:56นี้เธอเคยเห็นลูกชายฉันเหรอ
38:02ไม่เคยเห็นแล้วจ๊ะ
38:08ถ้ายังไงอ่ะ
38:10ลองถามชาวบ้านแถวนี้ดูแล้ว
38:11จ๊ะ
38:12ถือจะได้เรื่องอะไรบ้าง
38:15ขอบใจจ๊ะ
38:17ไปแล้วจ๊ะ
38:24หมอมครับ
38:25งั้นเดี๋ยวกระผมไปเตรียมรถรอ
38:26นะครับ
38:29ไม่ต้อง
38:36เธอรอฉันอยู่ตรงนี้แหละ
38:40ครับ
38:47ตรงนี้แห้งกำลังไป
38:55ตรงนี้ก็จะไปที่นั่น
39:10ไม่ได้มีพอ
39:10เป็นพวกหาคืออยู่ร้อย
39:11เจ้ย
39:31มาติดต่อเรื่องอะไรครับ
39:36ดีฉันมาหาผู้หมวดเก็ดแจ
39:37ไม่ทราบว่าผู้หมวดอยู่ไหมคะ
39:39อ๋อ ฉันด้านในเลยครับ
39:56สวัสดีครับคุณแม่ย้อย
39:57ฉันนั่งครับ
40:03มีอะไรหรือเปล่าครับ
40:04ม่อมไปตามหาท่านชายละวีการ
40:06ค่ะ
40:08คุณพ้าไปตามหาละวีหรือคร
40:09ับ
40:10ดีฉันดึกเป็นห่วงใจขอไม
40:11่ดี
40:12ก็เลยมาขอให้ผู้หมวดช่วยนะคะ
40:15ได้ครับ เดี๋ยวเรื่องนี้ผมจัดก
40:17ารเอง
40:18คุณไม่ย้อยไม่ต้องเป็นห่วง
40:19นะครับ
40:28ทำไมหมอมไปนานแบบนี้
40:36หมอมครับ
40:37หมอม
40:38หมอมครับ
40:48หมอม
40:50หมอมครับ
41:02สวัสดีค่ะ หวังนาลินาส
41:04ค่ะ
41:05อะไรนะคะ
41:06นี่
41:07ใครใช้ให้เธอมารับโทรศัพท์
41:11ไม่ทราบ
41:12เธอไม่มีสิ่งมารับโทรศัพ
41:13ท์
41:13หรือแตะข้าวของในบ้านหลั
41:14งนี้
41:15ออกไปได้แล้ว
41:16ทำตัวเป็นเจ้าของบ้าน
41:18ทั้งทั้งที่เป็นแค่เบ่า
41:20อุ๊ก
41:24สวัสดีค่ะ
41:25งามตา ฉันเองนะ
41:27เกิดเรื่องกับม่อม
41:29พี่เอง
41:30เกิดอะไรขึ้นกับม่อมคะ
41:33ม่อมถูกรอดทำลายจนมสติ
41:35ตอนนี้อยู่ฮิโรคยาบาล
41:37อย่าเพื่องบอกเรื่องนี้กับใคร
41:39ยังไงฉันจะติดต่อกับเอง
41:49มีอะไรเหรองามตา
41:55ม่อมถูกรอดทำลายจ้ะ
42:20ฉันไม่รู้
42:22คุณรู้
42:23แต่คุณตั้งใจที่ไม่บอกกว่า
42:25มากกว่า
42:26ผมจำได้ว่าคุณเคยบอกว่า
42:27คุณเคยให้แหวตบงนี้กับใคร
42:29ไป
42:30แต่ตอนนี้ย่โต้นtes เขาหายศาพ
42:31oksษูลนย์ไป
42:31บางทีคนตรงี้เป็นคนที่ต้องใจ
42:33ทำร้ายผมก็ได้นะ
42:37ไม่มีทาง
42:39ถิวไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
42:41ถิวนี่คือใครลูกจัน
42:43เขาเป็นใครกันแน่
42:47เขาเป็นใครลูกจัน
42:50ผมไม่รู้นะว่าเขาเป็นใคร
42:53แต่เจ้าของแว่นโถนี้ทำร้ายผม
43:00ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:21ท้าย
43:30มันเกิดอะไรขึ้นกับทิวกัน
43:32หน้า
44:07ผู้ใหญ่มองหาอะไรเหรอครับ
44:08หนังลูกจันดีสิ
44:10ไม่รู้ว่ามันไปไหน
44:11หายไปตั้งนานและนี่คาเจอไปตามห
44:13ามันอยู่เนี่ย
44:15ผู้ใหญ่ครับ
44:17ผมมีเรื่องอยากขาม
44:19เรื่องอะไรวะ
44:21เรื่องคนชื่อทิว
44:42เอาลูกจังไหน
44:43เอาลูกจังไหน
44:43ได้ไงบ้าง
44:45หรือว่านางลูกจันเล่าให้เ
44:46องฟัน
44:47ไม่ได้เร่าครับ
44:49ผมก็เลยมาถามวุกใหญ่เองล่ะครั
44:50บ
44:53นี่เหมือนกันนานแล้วนะ
44:55นำลุกจันไม่ยอมลืมอีกส
44:57ะละเลวนั่นสะที
44:59หมายของไว้ไงครับ
45:01ไอ้เนี่ย ชั่ว
45:03มันออกไปจากหมู่บ้านทางนานแล้ว
45:06ก็คิดว่านำลุกจันจะค่อยค
45:07่อยลืมมันได้
45:09แต่มันก็ยังไม่ลืมทั้งทั้
45:11งทั้งที่มันแต่งงานกับเองแล
45:12้ว
45:21เอ็งนะเป็นอระวาป belum แล้วนะ
45:24ยังไงเอ็งต้องทำให้มันลืม
45:26คนละเก่าให้ได้สิวะ
45:29แล้วผมต้องทำยังไงครับ
45:32ไม่เอ็งก็
45:34อืม
45:38ได้เลยครับ
45:39ผมจะสู้เพื่อลุกจันเองครับ
45:41อืม
45:43ไม่ใช่
45:44เอ็งก็
45:46ได้เนี้ย
45:47จนมันทอง
45:49พอมันท้องเนี่ย มันจะเอาเวล
45:51าไปคิดถึงลูก มันต้องคิด
45:52ถึงคนอื่น
45:54ได้ไหม
45:57เอ็งมีปัญหาอะไรหรือเปล่าเ
45:58นี่ย
45:59ค่ามิยาอยู่เยอะแยะ เดี๋ยวค่
46:01าจัดให้
46:03สำเร็จแน่
46:23ดูสิว่าวันนี้พวกเราเจอใครไว
46:26ะ
46:27นี่มันน้องลูกจังสุดสวยด
46:28้วยวะ
46:29กันเรียกของแก่
46:36จะไปไหนใจหนังลูกจัง
46:42ตกถังเล่ามา
46:45ไม่ได้ตก แค่ดื่ม
46:49เฮ้ย
46:51ไป
46:51คุณไม่ปล่อยกับเราวันนี้ พวกจ
46:54ัง
46:58ลิกไปแล้ว
47:37ปล่อย
47:39กูมึงก็ลองดูอีแสน
47:42กูจะนับหนึ่งถึงสาม
47:44ถ้าพวกมึงสามตัวยยังไม่ใส
47:46่ของอัพยาคิดนี้
47:47มึงได้กินกับส่วนปืนกู
47:48นะ
47:50หนึ่ง
47:53สอง
48:15สวัสดี
48:40ผมรู้เรื่องคุณชื่อทีวันน่ะว
48:41่าเขาเป็นใคร
48:52รู้ได้เลย
48:54พ่อกุณเล่าเรื่องทุกอย่างให้ผม
48:55ฟังก่อนแล้ว
49:01พี่คุณช่วยผม
49:03เพราะคุณคิดว่าผมจะรู้จัก
49:05เจ้าของแวน
49:10คุณไม่ได้ช่วยผม
49:11เพราะคุณเป็นห่วงผมจริงๆ
49:14ผมพูดถูกรมากถ้าจริง
49:16ที่ช่วย
49:19เพราะอยากรู้ว่าทิวอยู่ที่ไหน
49:21ฉันเป็นห่วงเขาฉันคิดถึ
49:22ง เขา
49:27ทีนี้ก็รีบจำได้สักทีสิ
49:31ฉันจะได้รู้ว่าทิวเป็นพ Osmanetas
49:32ดี้ยังไงบ้าง
49:45ไม่ใช่ดำแบบนี้
49:46คุณคิดถึงแต่ผู้ชายคนอื่น
49:52แล้วผมมันลูกจัน
49:56นายเป็นใคร
49:58ทำไมฉันต้องห่วงนาย
50:05ทำคุณผู้ชาโทษได้แท้
50:09ผมช่วยคุณจากไอ้แสน
50:12แล้วนี่อย่าสิ่งที่คุณตอด
50:13แพงผม
50:19ที่ช่วยก็ขอบคุณ
50:21แต่อย่าลืมชิ่ง
50:28เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน
50:37คุณมีแต่รีบบอกให้ผมจำทุก
50:38อย่างได้
50:39แต่คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่ผมจ
50:40ำได้อยู่ตอนนี้
50:41มันมีแค่เรื่องเดียว
50:43คือผมไม่สามีคุณไง
50:50ต้องให้ย้ำอีกที
50:53ว่าเราสองคนไม่ใช้ผู้มีกัน
50:55ก็เข้ามาเป็นตอนนี้เลยไหมละ
51:11โอ้โห คุณ
51:12พ่อสั่งมาให้เอามาให้
51:15เห็นเป็นปืนของเล่นแบบนี้อย
51:16่าดูถูกนะ
51:16จริงที่โคตรเจ็บ
51:18โอ้โห โอ้โห คุณ
51:21ถ้าผมดวนปืนชนะ
51:23ผมไม่อย่างนึงอยากจะขอคุณเลย
51:25ขอ ขออะไร
51:29ในเรือนนั้น น่าจะมีเบาะแสอะไร
51:31สักอย่างหนึ่ง
51:32ที่ทำให้เรารู้ว่า
51:33ใครเป็นคนทำไล้ละวีของฟ้า
51:39ข้ามีเรื่องวาในเองครับ
51:56ช่วงแต่วันละฟ้า
51:58ช่วงเวลาที่เดียวได้
52:01ทำให้หัวใจสับสน
52:04แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน
52:06หลุดไม่พ้นทุกโมงอยาก
52:09ภาพเธอตามติดตา
52:13เธอคือใครจากไหนไม่รู้
52:17เหมือนว่าใจเรานั้นคุณเคย
52:21ความผูกพันลึกๆ
52:23ความรู้สึกดีๆที่ก็ให้เธอ
52:29ดังล้มนาวปัดผ่านทุกเพม
52:33ัน
52:34ดังเต่าวันร้อนไปก็แค่วั
52:37นๆ
52:38ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่
52:41ฉันดีใจที่ตื่นมาเห็นเธอ
52:46จากคนรู้สึกแรกไม่เข้าใจ
52:50เป็นเป็นคนหวงใดทุกครั้งที่
52:54เจอ
52:55ความผูกพันลึกฉันและเธอ
52:58เมืองทุกฟ้าตำหนดไว้
53:01ให้เรามาเจอกัน
53:07ดังล้มนาวปัดผ่านทุกเพม
53:10ัน
53:11ดังเต่าวันร้อนไปก็แค่วั
53:15นๆ
53:16ความผูกพันลึกฉันและเธอ
53:19เหมือนทุกฟ้าตำหนดไว้
53:22ให้เรามาเจอกัน
53:29ให้มันเต่าวันร้อน