- 4 months ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รุ่มรักเธอไปไม่ทันตั้งตั
00:03ว
00:03ก็มันไม่ทันตั้งใจ
00:08ไม่รู้ว่ามันวันไว้
00:10ให้เธอไปตอนไหน
00:30เธอไปตอนไหน
01:23พวกมันมีเยอะมากเลยครับ
01:25เรามันไม่อยู่เหรอครับ
01:27พวกมันไม่แหละเป็นลูกนะครั
01:32บ
01:33ผมรอมาเนี่ยครับ ไป
01:35พวกมันไป
01:40เธอไป
01:44เธอไป
01:44เธอไป
01:48ท่านมันนำประหลักทั่วใหม่
01:49นิ
01:49อย่าให้มันดียังไม่ได้
01:50เก็บมาในหมดทุกคน
01:52ทุกว่าเองไปเร็ว
02:06ผมหก็ไม่ได้
02:07ข้าบาค
02:10าวิ่ง
02:10เธอไป
02:19โอ้ย
02:20โอ้ย รอบความเจ้า
02:43นี่ รอพ นี่ รอพ
03:02พุมลัท พุมลัทครับ
03:09พูดพวกมันหลัดครับ พูดพู
03:10ดพูดพูดพูดพูดพูดพูดพ
03:20ูดพูดพูดพูดพูดพูดพูด
03:21พูดพูดพูดพูดพูดพูดพู
03:23ดพูดพูดพูดพูดพูดพูด พ
03:27ูดพูดพูดพูดพูดพูดพูด
03:28พูดพูดพูดพูดพูดพูดพู
03:28ดพูดพูดพูด พูดพูดพูดพ
03:32ูดพูดพูดพูดพูดพูดพูด
03:32พูดพูดพูดพูดพูดพูดพู
03:32ดพูดพูดพูดพูดพูดพูดพ
03:42จับไป
04:00เวลา
04:06อีกเจ้า
04:08อีกเจ้า
04:09อีกเจ้า
04:30ล้อ
04:33อีกเหรอ
04:44อีกเจ้า
04:44ข้าวในขึ้นเอง
04:45อีกเจ้า
05:04สิ
05:04สิ
05:30บอก ว่า
05:32ว่าน่าใหญ่ของแกเป็นใคร
05:35ถ้าแกไม่บอก
05:36ฉันจะยิงแกตาเดี๋ยวนี้แห
05:37ละ
05:38บอกมา
05:39น่าใหญ่คือ
06:15ท่านชายจะไปซุ่มดูไอ้พวกขน
06:17ฝินเทือน
06:17ทำไมไม่บอกม่อมหรอครับ
06:19ไอ้คนดีอย่างนี้มันอันแต่ล
06:21ายมากนึงไหมครับ
06:22แต่ฉันก็ยังไม่ตายนี่
06:27คราวนี้ฉันจับพวกวันเราได้ค
06:29นนิ่ง
06:31แต่ว่าน่ามันตามมาเก็บยิ่งท
06:33ิ้ง็ causesก่อน
06:33ก่อนที่มันจะบอกอะไรอื่นฉัน
06:35โอฮุนเท่าไหร่แล้วที่มัน
06:37ไม่ยิ่งท่านชาย連pee ทิ้ง Caen ม
06:39ันด้วย
06:40ฉันก็แปะยากจายอยู่เหมือนกั
06:41น
06:42ทำไมมันถึงไม่ยิ่ง мной
06:43ทาง ๆ ที่มันกล้อยยิ่งประหล
06:45ัดคนใหม่
06:45หัะ แล้วการะได้นั้น
06:47ตาย yesterday etme ท่านชาย
06:51เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน
07:01โชคดีนะครับคุณประหลัดกั
07:03บฝูนิ้มไม่โดนที่สำคัญ
07:05ถ Citizens Nuwath
07:07จับพวกค้าปินไม่ได้แล้วสั
07:08กคน
07:09แต่ว่าฉันเห็นหน้าผู้มัน кил
07:10campe
07:12คุณบัดเห็นหน้าผู้มันได้ย
07:14ังไงครับ
07:14ผู้มันก็ปิดหน้าованияหมู่ทุกคน
07:19ไม่ถูกคน ฉันเห็นอยู่คนหนึ่ง ค
07:22นนั้นไม่ปิดหน้าด้วย
07:24ฉันเห็นน้ามันเต็มเป็นไง
07:26มันเป็นใครครับ คุณประหลัด
07:28ฉันก็ไม่รู้ แต่ฉันจะควานหา
07:32ตัวมันฮิดจะมา
07:40มึงเปล่าให้มันระเบิดฟิ่ง
07:41คุณทิ้งได้ยังไงไว้ใบ
07:43มึงรู้ไหม ฉันก็ว่ามันเป็น
07:45เท่าไหร่
07:46ก็นางปลัดยิงคุณใหม conseguir installง Pent
07:47on
07:47มันยิงถูกถังดังมันรถ
07:48gil spike aerial です
07:50แต่นายไม่ต้องห่วงนะครับ
07:51ผมจะไม่ให้พวกมันมาขัดขวาง령ข
07:53องเราที่
07:54ไม่ต้อง !
07:55มึงคอยดูแลรับฟิลงวดต่อ
07:56ไป
07:58เรøreนอินักปลัดยิงคุณใหม
07:59่
08:00เดี๋ยวฉันจัดการเ empezar
08:01คับ นาย
08:02นี่ได้ขาวว่าแกเสียวเริ่ม
08:04น้องไปคนหนึ่งด้วยใช่มั้ย
08:06พีมือพวกมันเหรอ
08:07เปล่าคับนาย พีมือผมเองครับ
08:10มันเสียท้าถูกท่านไทยอธ
08:11ิทัฌต์จับตัวได้
08:13ผมต้องเลยต้องยิ่งมันทิ้งส
08:14ะก่อน
08:15ขออนให้มันจะคายความรับให้ท
08:16่านฉายรู
08:17อาจิทัฌนี้มันไม่งูไหม
08:32- ชายทัศ อ้าวได้ขาวว่า มี
08:39เหตุยินกันในป่า ในเขตบาง
08:40ไม้ของเราอ่ะ?
08:42- ใช่ครับ ผมก็ได้ขาว ว่าให้พ
08:48วกขนฝินเทือนมันประท้าข้า
08:50คนของทางกายครับก็หน้า
08:52- แล้วนี่มีใครเป็นอะไรหรือเปล
08:55่า? ผมไม่ทราบครับ
08:59- ขออย่าให้มีเรื่องอะไรไม่ดีเกิ
09:04ดขึ้นในป่างไม้ดาลางกุลข
09:05องเราเลยนะ
09:05- อาร์กโรวว่าท่านพ่อของห
09:08ลาน จะตายตาไม่หลับ
09:10- ท่านชาย ทุนเรียกจากพนครกระ
09:18มอม
09:19- ที่พนครมมีอะไรหรือเปล่า? ท่
09:31านอายส่งโทรเลขตามให้ผมกลับ
09:33ไปว่าร่วมเปิดพินายกรรมข
09:34องเสด็จพ่อครับ
09:36- นี่ได้เวลาแล้วเหรอ? นี่อาไม่
09:41เคยเข้าใจเลยจริงๆ ท่านพ่อข
09:44องหลานก็สิ้นใหญ่ไปทางนานแล้
09:45ว
09:45- ทำไมถึงไม่ยอมให้เปิดพินาย
09:47กรรม? ทำไมต้องรอจนกว่าหัด
09:49เวลานี้ด้วย?
09:51- ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันครั
09:53บ แต่กลับไอ้พนครคราวนี้ผมค
09:56งได้รู้เองครับ
09:57- คุณอาครับ ยังไงก็ฝากคุ
10:03ณอาดูแลงานที่นี่ด้วยนะครับ
10:05- ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ อากั
10:09บท่านพ่อของหลานเนี่ย
10:11- เป็นหุ่นก่อร่างสร้างตั
10:13วสร้างปลางไม้นารางกูลนี้มาด
10:14้วยกัน จะอาจจะดูแลให้อย่างดี
10:17- ขอบคุณอาครับ
10:23- คุณอาครับ ท่านเรียกกับพ
10:29นครครับ
10:40- พี่ชายฉันโทรเราก็มาบอกว่า
10:44ให้ฉันกลับไปร่วมเปิดภgtเร
10:46ียกรรมของพ่อ
10:46- คงไม่รู้อะไรว่าพ่อคุณผลา
10:49ท productoเสีย
10:50- พ่อฉันเสียไปนานแล้วประจั
10:52บ เสียไปพร้องกับแม่ฉันนั้
10:54นแต่ฉันยั่งเด็ก
10:55- พ่อฉันสั่งไว้ว่า ให้เปิ
11:00ดผู้กลิยกรรม Roman 달�ร้ Kobe
11:01примерно 25 ปี
11:03ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงส
11:04ั่งแบบนั้น
11:04นี่ก็แปลว่าใกล้วันเกิด
11:07ถึงปลาดละครับ
11:09อาทิตย์หน้า
11:10แต่ฉนว่าฉันจะไม่กลับไปพห
11:11ลักคน
11:12ฉันจะอยู่จับพวกค้าฝิลที่ม
11:14ีให้ได้สักคน
11:16แต่ผมว่าปลาดควรกลับที่พ
11:18หลักคอนก่อนก็ดีกว่า
11:19เพราะ hein Bu unn cust
11:21ตอนนี้ปลาด exhibition 07 อยู่
11:24ผมกลัวว่าให้พวกที่ค้าฝิ่
11:25นเทือนจะย้อนกลับไปทำร้ายปลั
11:27ดอีก
11:27เพื่อเป็นการแก้แค้นที่ปลั
11:29ดไปทำร้ายฝิ่นของพวกมัน
11:31แต่ว่าฉัน...
11:32ผมไม่ได้ขอล้องครับ นี่เป็นคำ
11:34สั่ง
11:59แบบเยวย
12:00คุณย่าครับ พอหล่าราก manufacturer ลับ
12:04กฎ tidy
12:05อ photons
12:07หลานรักอะไรกันไม่ว่าจะเป็นพ
12:09อใหญ่ หรือแม่เล็ก
12:10ก็เป็นหลานรักของย่าด��กั
12:12นทั้งคู่ครับ
12:16แต่ย่าก็ยำรับนะ
12:18ว่าย่าน่อาจจะรักแล้วก็คิด
12:20ถึงแม่เล็กมากสักหน่อย
12:23ก็พระวังหลายปีนะ ถึงจะได้เจ
12:26อหน้าเขาสักที
12:28นิตาหากว่ายังไม่ถึงเวลาเป
12:30ิดพี่นายกรรมแล้วก็
12:31ไม่เล็กก็คุ้นว่าไม่ยอมก
12:33ลับมาพ่อ circumครง่ายๆbbe
12:35เพราะเขาไม่อยากจะเจอหน้าย่าสั
12:37กเท่าไร
12:39ขุมย่าครับ แต่ผมชื่อว่าสั
12:42กวันคือ
12:43เด WineWorks เดี๋ยวเด็กต้องเข้าใจ
12:44ขุมย่านะครับ
12:49พอเสร็จทุราแล้ว ฉันจะรีบ
12:51กลับมาทันทีเลยนะประจักษ์
12:53ครับ
12:59โกมุต ฝากดูแรงงานที่ปลางเลย
13:02นะ
13:02ท่านชัยไม่ต้องหรวงกับผม
13:21พี่ชายทัดจะกลับมาแล้วเหรอคะ
13:22คุณป้า
13:24ก็ถึงกำหนดเปิดพี่ในกรรม
13:26ของเสด็จรุงแล้วไงจ้ะ
13:27เอ๊ะ เสด็จรุง สิ้นพระชนไปต
13:30ั้งนานแล้วนี่คะ
13:31ทำไมเพิ่งจะมาเปิดพี่ในกรรมเห
13:33รอคะ
13:33ก็ท่านสั่งไว้แบบนั้น
13:36แต่ว่าจะเปิดตอนนี้หรือว่า
13:38ตอนไหนนะ
13:38มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกันหรอก
13:40เพราะถึงยังไงชายทัสก็เป
13:43็นลูกชายเพียงคนเดียวของเส spreading
13:44อยู่แล้ว
13:45ทป์สมบัติทุกสิ่งอย่างก
13:47็ต้องตกเป็นของชายทัสคนเดีย
13:49วอยู่แล้ว
13:50แล้วถ้าเปิดพิในกitte Taking& yg
13:51ปาก็อยากให้ชายทัสเขาแต่งงานนะ
13:56แล้วปาก็คิดว่าไม่มีใครหร
13:58อ
13:58ที่จะเหมาะสมเป็นลูกเซพร้ fianceข
14:00องป้าได้เท่ากับยิ่งวันยั
14:02ง physics
14:11ที่สุดท้า ท่านไฟ
14:48ไม่อยากมีห้อง
14:59ขอบคุณ
15:21แกก็ช่ากกับเป๋าวิญิงเหร
15:23อ
15:29ขอเชิญคืนวิญิงไปให้ประคำ
15:30ที่โลกพันด้วยครับ
15:32ไม่ล่ะค่ะ ฉะนายก็เป๋าขึ้
15:33นแล้ว
15:35เอาตัวไป
15:41มันชาย กระมองตัวเอง
15:44ใช่แต่นี่กระมอง
16:04เยี่ย์เล็ก
16:06พี่ไหน
16:07จะไปไหนพี่อยู่นี่
16:14มองหาใคร
16:17เล็กว่า
16:18เหมือนเล็กจะเห็นคนล้ายครับ
16:22คุณประหลัดครับ
16:23เดี๋ยวนี้เห็นใครก็เป็นคนล้
16:25ายไปหมดแล้วเหรอครับ
16:27ไปป่ะ
16:28กลับบ้านกันได้แล้ว
16:29คุณย่ารออยู่
16:31มา ไปเถอะ
16:56สวัสดีค่ะท่านแม่
16:57สวัสดีค่ะท่านแม่
17:05ท่านแม่
17:06นี่ถ้าผรพ
17:06ไม่โรไดhofไปตามเราให้ร่งมาเรื่องเป
17:09ิดพี่ในกรรม
17:10ชายคงไม่คิดจะกลับมาพน็อกร
17:12มาหาแม่บ้างเลยใช่มั้ย
17:15กลับมาสิคภาท่านแม่
17:17ไปเงินงานที่ปลางไม้มันยุ่ง
17:18Challenge
17:19ถ้ามันนักมันเหนือยหนักแล้
17:21วก็
17:22ขายหุ้นของเราให้กับคุณวีใ
17:24นเขาไปเลยสิ
17:25คุณวีในเขาก่อร่างสร้างปล
17:27างไม้
17:27กับ стวนแหทัดพ่อชายทัดมา
17:29ตั้งแต่ต้น
17:30เขารู้วิธีการจัดการหรอกนะ
17:34จะพ إلىทนไม่ได้
17:44แต่นี่ชายก็กลับมาแล้วนี่คะ
17:51รังจากเปิดพี่ในกรรมครั้งน
17:53ี้
17:54เรามีเรื่องต้องคุยกันยาวหน่
17:56อยนะ
17:57เรื่องสำคัญก็คือเรื่องของท่
18:00านหญิงควัน
18:02ท่านหญิงควันมีชาตตกูล
18:05ที่ดี มีการศึกษาที่ดี
18:08ชานะก็ทัดเทียมกับเรา แม่อย
18:11่างให้ชายแต่งานกับท่านหญิง
18:13ควันรึไทยนะลูก
18:22มาแล้วเจ้าค่ะ มาแล้วเจ้าค่ะ
18:28แม่เล็ก แม่คุณของยา
18:33นี่ ยานะดีใจจริงๆนะ ที่ไม่แล
18:36กกลับมาบ้านของเรา
18:37เป็นยังไงลูกเนื่อยไหม หิว
18:39ไหม
18:40วันนี้ยานะเตรียมของพุทธอร
18:42่อยๆ ให้ไม่เล็กตั้งหลายอย่าง
18:44อยากจะพักก่อนรู้ว่ากินตอนนี้
18:45เลยก็ได้นะกันนะจ๊ะ
18:47เล็กไม่หิวค่ะ แต่ขอตัวอ่
18:49านน้ำก่อนนะคะ
18:52เดี๋ยวพี่หิวกับเอาไปเอง
19:07อืม ฉันจะต้องทำตัวยังไงเหร
19:11อ
19:11ที่จะให้แม่เล็ก หายโกรด หายเก
19:14รียดฉันได้สถี
19:15สักวันหนึ่งเจ้าค่ะ สักว
19:17ันหนึ่ง
19:27เล็กกลับมาแล้วนะคะ ของพ่อของแ
19:30ม่
19:30- กลับมาโคราวนี้ จะอยู่นานแค่
19:34ไหน seemed imagesed
19:37- คื้อเปิดพี่านายกัมเสร็จนะ
19:39greatness Really?
19:40- เหี้ยหาย เล็กจะกลับเหนือทั
19:42ลที
19:43เพราะว่าเล็กกำลังตรมจั
19:44บโท loose 2
19:45- แต่พี่คิดว่าเล็กน่าจะอยู่
19:48นานสักหน่อย Mack if Goo
19:50คุณย่าถ้านุกศาะจัด ห้
19:52องน้อนให้เล็กใหม่ด้วยตัวเอง
19:53เลยนะ
19:54คุณย่านี่หลักเล็กมากนะ
19:59น่ะ
19:59ถ้าหลักคุณ ย้าคงไม่ทำแบ
20:01บนั้นเหรอคะ
20:02เล็ก
20:04ที่คุณย้าทำเนี่ย
20:05ก็เพราะว่าคุณย้ามีเหตุผ
20:06ลของท่าน
20:08เหตุผล ก็คือ
20:09คุณย้าอยากจะสั่งสอนให้เล็กอ
20:11ายอยı
20:11แยวกières
20:13ไม่เอา ไม่เอาแล้ว
20:14เราเลิกพูดเรื่องนี้กันดีกว่
20:16า
20:16เล็กเพื่ bil Palm Upепfterที่สบาย겠นะ
20:18ธรรมจะมาให้สบายสบายดีกว่า
20:22โอ้โฮ เล็กดูคำลงแล้วก็ผอ
20:26มลงไปมากนะเนี่ย
20:27สมสัยว่าคราวนี้พี่ต้องขุ
20:29นให้เล็กอ้วยกว่านี่แล้ว
20:32เป็นอะไรอ่ะ
20:34อ่ะ
20:35อ่ะ
20:36่ะ
20:36โอ้ยพี่ عาย
20:38บอกพี่มานะเล็ก
20:40ว่าเล็กประโดนอะไรมา
20:43ธุกิน
20:44หา
20:46มันเป็นส่วนหนึ่งของงานนะพ
20:47ี่ใหญ่
20:49แล้ว เล็กก็ไม่ได้ตายสักหน่อย
20:52แล้วพี่ใหญ่ก็อยากขอให้เล็กเล
20:54ิกเป็นปลัดนี้
20:55พอเล็กไม่เลิกเด็กขาด
20:58เล็กรักงานของเล็ก
20:59เหมือนที่พี่ใหญ่รักที่จะเป็น
21:01หมอนะล่ะคะ
21:02เล็ก
21:03ถ้าเกิดอะไรขึ้นแบบนี้อีก
21:05ต้องบอกพี่นะ
21:07เล็กรู้ใช่ไหมว่าพี่เป็นห่ว
21:08ง
21:08ค่ะ พี่ใหญ่
21:12พี่ใหญ่ต้องรักที่สุด
21:14ไม่ต้องเลย
21:19ฉันูอิจมเลย
21:23ชอบทำให้เป็นหัวกแล้ว
21:25ไม่เป็นไรหรอ
21:35ท่านหญิงคร้างค่าเจว rainfall ไหล่
21:36เดือนแล้ว
21:37พวกเราก็ต้องกินต้องอยู่เหมือน
21:38กันนะกระม่อม
21:39ฉันบอกว่าฉันไม่มี่
21:41ไม่มี่
21:41ไม่มี่เหรอเพคะ
21:43แต่ท่านหญิงใช้ชีวิตรูรั
21:44ก กินอยู่สุขสบาย
21:45ไม่เคยคิดถУงว่าอ่งพวกเราบ
21:47้างเลย
21:48พวกเราต้องการค่าจร้างของพวกเรา
21:50เฮ้ย...ฉันบอกว่าฉันไม่มีก
21:52็คือไม่มี
21:53ไม่มีหรอ
21:55ขอบคุณะ
21:57ฉันไม่มี ไม่มีค่าจร้างกั
21:59บไง
22:01พวกนี่...ไม่มีฉันข한테
22:03พวกแก๊จะทำอะไร
22:05แต่รึเปลี่ยนktorะ
22:07ไม่มีคือ when you live
22:08เพลงพรคนุ่นมาเถอะ ไม่ Install อัน議ธ
22:13านขี้
22:16นิวร์คว์ขอเป็นฆ่าจ้าก ท
22:17ี่นั้นหิมฆ้องพวกเราераไว้ได้ล
22:18ะ
22:19พวกแกทำอย่างงี้ก็ฉันนะ คอยดู
22:22นะ จเป็นไว้พวกแกuenออกให้หมดท
22:24ุกคนเลย
22:24โอ๊ยถึงท่านหิมไม่แต่พวกเรา
22:26ออก พวกเราก็อ่อгов deliversจ๊ะค่ะ
22:28ไม่ทนอยู่กว่ibanที่มีกับ พวกอย
22:30่างยิ้นเลยจ๊ะค่ะ ไปบ้างเราม
22:32ไปเลย verdadGreat ท่านหิมเลยครับไปเลย
22:47ไปให้หมดเลยนะ ไปเลย ไป
22:56ทำไมอ่ะ วิลัย
22:57ทำไมชีวิตร์ฉันต้องเป็นแบ
22:59บนี้
23:01ตั้งแต่เสร็จพ่อซิ้น
23:04และท่านแม่ซิ้น
23:06ชีวิตร์ฉันก็ไม่เหลืออะไรร
23:08้อย ทำไม ทำไม
23:10กันหญิงไงครับ
23:19แต่ถ้าฉันได้แต่งงานกับพี่
23:20ชายทัก
23:23ชีวิตฉันก็จะกลับมาดีเหม
23:25ือนเดิม
23:27และไม่มีใครสามารถมาดูถูกฉ
23:28ันได้เหมือนวันนี้อีก
23:41มากันครบแล้วผมว่าผมเปิดพี่ใ
23:43นกรรมด้วยดีกว่านะครับ
23:44ดีจ้ะ เพราะทุกคนก็รอวันน
23:47ี้กันมานานแล้ว
23:48จะได้รู้กันสถีนะ
23:50ว่าทำไมนารุเบตถึงที่เจอดจง
23:53ว่าจะต้องเปิดพี่ในกรรม
23:54ในวันเกิดของไม่เล็กด้วย
24:12ครับ
24:14พร้อมแล้วพระมอมขอนุญ้าเป
24:17ิดพี่ในกรรมด้วยนะครับ
24:18รีบๆเปิด เทราะพระรบ
24:20ฉันรอวันนี้มาตั้งนานแล้ว
24:22ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเศ
24:24достиSoid
24:24จะต้องสั่งให้เปิดพี่ในกรรม
24:25วันนี้ด้วย
24:26ฉันสงสายเป็นอกจะแตกตายอยู่แล้
24:29วนะ
24:29ขออนุ่นเจ้านะ ขอรับ
24:37ข้าพเจ้า นายนรุเบต วรโรศ อ
24:41ายุ 40 ปี
24:43ขอทำคำสั่ง และเจ็ดจำนงสุด
24:46ท้ายไว้ในพินัยกรรมฉบั
24:47บนี้
24:48เมื่อข้าพเจ้าตายลง ทรับสิ
24:51นทั้งหมดของข้าพเจ้าอันได้
24:53แก่
24:53บ้านวรโรศ ซึ่งตั้งอยู่ถนนพ
24:56ระอาทิตย์
24:57ข้าพเจ้า พระองค์เจ้าอาธิร
24:59ุษณรังกูล
25:01ขอทำพินัยกรรมฉบับนี้ เมื่
25:03อข้าพเจ้าถึงแก่ความตาย
25:06ขอให้จัดการมาระดกของข้าพเจ
25:08้า ยังต่อไปนี้
25:101. ขอยกวังณรังกูล
25:142. ที่ดินถนนเจริญกรุง
25:173. ที่ดินถนนบำลุงเมือง รวมถ
25:21ึงทรับสินอื่นของข้าพเจ้
25:22า
25:23ที่ไม่ได้ระบุในพินายกรรมน
25:25ี้ ข้าประเจ้าขอยกให้แก่
25:28ม่อมเจ้าอาธิทัตร์ นรางก
25:30ูล บุตรชายของข้าประเจ้าต่
25:32อเพียงผู้เดียว
25:35รวมทั้งสินทรัพย์ทั้งหมด
25:37ในธนาคารอมสิน
25:40ข้าประเจ้าขอยกให้แก่นางสา
25:43วนรีรัฐ วะโรรธ บุตรีของ
25:45ข้าประเจ้าเพียงผู้เดียว
25:54แต่มีข้อแม้ว่า หม่มเจ้าอ
25:57าธิทรัพย์นารางกูล
25:58จะต้องเสกสมรถกับนางสาวนาร
26:01ีรัฐ วโรรศ อายุ 25 ปี
26:05จึงจะมีสิทธิ์ครอบทรองทร
26:06ัพย์ถินดังกาว
26:12และความประสงสุดท้ายของข้า
26:14พเจ้า
26:15คือขอให้นางสาวนารีรัฐ วโ
26:18รรศ ซึ่งมีอายุครบ 25 ปีในว
26:22ันนี้
26:23เสกสมรถกับม่มเจ้าอาธิท
26:26ัตย์ ณรางกูล
26:33นี่มันอะไรกันค์ ink tinham ทำไมคุณพ่
26:36อถึงเขียนพี่กัมแบบนี้
26:38ผมก็ไม่ซ่าบเหมือนกันนะครับ
26:39ผมมีหน้าที่เขียนพี่ในรายกั
26:41มurfตาม ของคุณท่านนะครับ
26:45คุณท่านมีจดหมายว่าให้คุณ
26:47เล็ก่น ฉบักนึงด้วย 밤
26:49เขียนด้วยเหลือหรือพ ty
26:52ที่เป็น rejection
27:02เชียบร้อย
27:02ทำไม peers desse象ถึง ได้สั่งเสียไว้แ
27:03บบนี้
27:04เอ่อ คำสั่งยังไม่หมดนะขอรั
27:07บ
27:07ที่ยังมีอะไรอีก
27:10หากหม่อมเจ้าอธิทสักอรัง
27:12กูล
27:13ไม่ยินยองเสกุสมรถ
27:15กับนางสาวนาดีรัทวรรถ
27:17หรือเปิดเพื่อยเงินไขณ crane
27:19ให้แก่นางสาวนาดีรัทวรร
27:21ถ
27:21และสาธรณะชนรับชาบ ทรับ
27:24สินทุกอย่างของข้าประเจ้า
27:26ให้ตกเป็นของสาธรณะกุษลท
27:29ั้งหมดพันที
27:34นี่วันอะไรกันฮะ
27:37เหล็ก ลูกรักของพ่อ
27:41ลูกคงสงสัยว่าทำไมพ่อจึ
27:43นขอให้ลูกแต่งงานเช่นนี้
27:45นั่นเป็นเพราะว่าพ่อเป็นนี่
27:47บุญคุณพระองค์เจ้าอาติรุ
27:48ษณะรังคูณ
27:50เสด็จพ่อของท่านใช้อาธิทั
27:52ศธ์ ฟังยิ่งใหญ่
27:54ท่านได้ส่งช่วยชีวิตพ่อกั
27:56บแม่เอาไว้
27:58เพื่อครั้งที่พ่อกับแม่ไปทำทุ
28:00รอธิประทุง
28:01พี่ตรงนี้สอยมาก
28:03แบบที่นัก
28:07ครับ
28:08ส่งปลามาแล้วเฮ้ย อย่า
28:11เดี๋ยว จอดๆ
28:15เดี๋ยวลูกไปแล้วเฮ้ย
28:17อย่อย
28:19หยุด
28:25อ่ะ
28:27ถ้าพ่อของเจ้าอาธิรุษ
28:32ไม่ส่งโชว์พ่อกับแม่ไว้
28:33พ่อกับแม่คงจะถูกโจนอยู่ต
28:36าอยู่ข้างๆจังนั้นแล้ว
28:37ขอคุณมากเลยนะคะ
28:39และเพื่อตอบแพนพระคุณของเสด
28:41็จท่าน
28:42พ่อจึงตัดสินใจ
28:44ยบลูกสาวของพ่อ
28:48ให้เป็นสภัยของเสด็จท่าน
28:50แต่หากลูกวัติเศษ
28:52พ่อจะเสียใจมาก
28:53ว่าคนตะกูลวะโรรส
28:55ไม่รู้จักสำนักบุญคุณต่
28:56อผู้เมียมพระคุณกับเรา
29:04เสด็จการ์เรียบร้อยแล้ว
29:05ผมขอล่ากลับเลยนะครับคุณท่าน
29:12สวัสดีครับ
29:14เสด็จมากไปแล้วที่ทำพี่ในกรร
29:16มแบบนี้
29:17เอ่อ
29:18แต่คุณพ่อของกระม่อม
29:21ยืนยันนะขอรับ
29:23ว่าตอนที่เสด็จทําพี่ในกร
29:24รมฉบับนี้
29:26เสด็จมีสติสัมปัญชัญญะ
29:27หบท่วนทุปการขอรับ
29:29ฉันจะไปป้องสาร flowers ให้พี่ในกรร
29:31มฉบับนี้เป็นโมค
29:32ฉันจะจะไม่ยอมให้ลูกชายของฉ
29:35ัน
29:35sponsor ไปแต่งงานกับผู้หญิงที่ไหน
29:36ที่ฉันไม่รู้จักหรอกนะ
29:39ไป ชายทั
29:40ไปกันแม่ ไปพ้องหศารกันแม่
29:42อยู่นี้เลย
29:43ไม่ต้องไปล้องศายอะไรทั้งนั้นหร
29:45อค่ะ ท่านแม่
29:46ชายเอาแต่งงานกับเธอ
29:48ต่อที่ท่านพ่ออยากให้แต่งค่
29:49ะ
29:51ไม่ครับ ไอ้ในไค่ทับ
29:53นี่...บ้า مะอีกคนหนึ่งแล้วห
29:55รือไ бум
29:58ท่านแม้คะ ถ้าชายไม่แต่ง
30:01สมสมดันของท่านพ่อ
30:02ก็จะตกเป็นของศาดานะกูสл Engineering
30:05แต่ถ้าชายยอมแต่ง
30:10นายกรรม ก็ไม่ได้ระบู่หนีคะ
30:11เพราะชายต้องแต่งกับว่าวิ
30:12่งคนนั้นไปนาน ê则ไหน
30:14ชายจะยอมแต่งกับเธอ ตามเงื่อนไ
30:16ขในที่นายกรรม
30:17และเข้ายาธิ uncertainty
30:21จริงเหรอใช้ธ разные
30:25อย่างนั้นก็ดีลูก
30:26แต่งกันวันเดียวแลesenเรียบห
30:28ยาไปเลย
30:29เอาแค่ให้ได้ชื่อว่าแต่งงาน
30:30ตามพี่ไหนกรรมเท่านั้น
30:33ลูกน่ะฉลาดทะ ๆ เลย
30:42เล็กไม่แต่งค่ะ
30:44แต่งกับใครก็ไม่รู้ ไม่รู้จั
30:45กเลย
30:46ทำไมคุณพ่อหนึ่งเขียนพี่ใน
30:47กรรมแบบนี้ เล็กไม่เข้าใจ
30:49แต่ถ้าหากว่าเล็กไม่ยอมแต่
30:51ง
30:51ก็เหมือนอย่างที่พ่อเราขีนไว
30:53้ในจดหมายนั่นแหละ
30:55เท่ากับว่าคนในตระกูลวรวร
30:58ถไม่รู้จักบุญคุณคน
31:00และพ่อของเราเองก็จะนอนตายตาไม
31:03่หลับ
31:08โอ้ย
31:09เดี๋ยว
31:16ถ้าท่านหิ่งรู้ว่าฉันไม่
31:17คนแก้พี่ในกลอด Pacía แล้วก็
31:19ท่านได้ค่าว่าฉันแน่
31:21แล้วต่อ Ηฉันรอดออกมาได้นะ
31:22ฉันขงรวจนอาพ่อฉันที่อย
31:23ู่บนสหวันน์ินเนี่ย
31:24โลง่มาเขกระบาน
31:26ข้อหารำให้จากรุฏนายความเส
31:28ียชื่นสิงแบบนี้
31:29เก่าก็ไม่ต้องบอกใครสิ
31:31oruAU
31:32ฉันไม่ได้ให้แก้กลอดใคร accountable
31:35เพราะเสร็จพ่อก็ตั้งใจให้
31:37ฉันแต่งงานกับแนวดีรัพธ
31:38จริง..
31:39ท่านไม่ได้สัก
31:40แต่ท่านขอร้องเว้ย
31:41เพราะว่าเสร็จพ่อของแกเน
31:42ี่ย
31:43ท่านถูกอธรรยาใสอคุณลื
31:44้บ ท่านเลยจะให้สองตกูลนี้มาดอง
31:47กัน
31:48ซึ่งถ้าแกไม่ยอมแต่งจริ
31:50งๆ
31:50มรạtกทุกยัง ก็ยังเป็นของ
31:52แกอยู่ดี
31:53ไม่ต้องตกไปเป็นของสารทางคุณ
31:54โซ сталоกหน่อย
31:55แต่ถ้าฉันไม่ให้เกิมเงินไข
31:57รล่งไปต้ายกรรม
31:59ท είναιแม่ก็จะบ่างขับฉัน
32:00ให้ฉันแต่งงานกับท่านหwon思ว
32:02างแน่
32:02ซึ่งฉันไม่ได้หลักเลือดช
32:04อบ
32:06ฉัน knitting eric
32:09ชันกับแกเป็นเพื่อนรักทำมา worship
32:10ฉันไม่เคยรู้นี้ว่าแกไม่รู้
32:13จัก
32:14หรือไปชอบคุณรูuszassociานเขา Stories
32:36ท่านหญิงควัน คอนนั้นสื่อเร
32:39ียงของหนูแดงคืนด้วยไหมคะ
32:40ถ้าอยากได้คืน จะตามไปเอาสิ
32:43ยา
32:44ไม่ท่านหญิงควันทำแบบนี้ไ
32:49หมคะ
32:54ท่านหญิงควันคืนด้วย ฝัน
32:57มีอัล
32:57ท่านหญิงคืน คิดยังความส
33:22นุกการสวัสดี
33:27เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
33:38าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
33:41้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
33:43เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
33:46าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
33:48้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
33:48เจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้
33:48าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ้าเจ
33:51้าเจ้าเจ้
34:00แกก็เลยประทับใจเขาตั้งแต่ต
34:02อนนั้นสินะ
34:04พอหลายแค่นั้นฉันก็ไปเรีย
34:06นต่อมหนึ่งนอก
34:07ก็เลยลืมๆเรื่องนี้ไป
34:09จนกระทั่งเสด็จพ่อไปรู้จัก
34:11กับคุณหรือเบษ
34:13และถูกอัทยาศัยกันมาก
34:14แล้วเสด็จพ่อก็เลยเอาลูกข้
34:16อปลัวฟังนั้นให้ฉันดู
34:25ก็เลยทำให้ฉันรู้ว่าเด็กผู้ห
34:27ญิงควรนั้นเป็นใคร
34:30ก็คงเป็นโชคทาตาด้วยหลั
34:32งมั้ง
34:33ที่เสด็จพ่อกับคุณหรือเบ
34:35ษเห็นพร้องต้องกัน
34:36ว่าอยากให้สองตะกูลนะดองกัน
34:38ถึงได้ทำพี่ในกรรมแบบนี้
34:41แล้วให้สองตะกูลเปิดพี่ในก
34:43รรมพร้อมกัน
34:45ในวันที่นาดีรัฐอายุครบ 25
34:47ปีพอดี
34:51สะดบว่าแกจะแต่งงานกับคุ
34:53ณนาดีรัฐแน่
34:56แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะว่ายไงบ
34:57้าง
34:58ถ้าแกอยากรู้พวกนี้แกก็ลองไป
35:01ขอพบว่าที่เธอสาวแกดูสิ
35:13ถ้าแกอยากรู้พวกนี้แกก็ลองไป
35:17ขอพบว่าที่เธอสาวแกดูสิ
35:21แต่ถ้าหากว่าเล็กไม่ยอมแต่
35:22งก็เหมือนอย่างที่พ่อเราขีนไ
35:25ว้ในจดหมายนะครับ
35:27เท่ากับว่าคนในตระกูลวะโร
35:29รศไม่รู้จักบุญคุณคน
35:32และพ่อของเราเองก็จะนอนตายตามไม
35:35่แหละ
35:39ไม่ ฉันจะไม่ยอมแต่งงานเดียก
35:42คาด
35:42โทษ ท่านปล้าคะ หİงไม่อยากจะ
35:52เชื่อเลยนะคะ
35:53ว่าเศรษรุงจะเขียนพี่ในกร
35:55รมแบบนั้น
35:56แต่ปี่ชัยทัสคงไม่แต่งงานก
35:58ับแม่นั้นหรอกใช่ไหมคะ
36:00แต่งจ cent
36:02แต่งเพื่อให้ได้ชื่อไว้แต่ง
36:04สมบัติของเศรษรุงจะได้มิต
36:06กเป็นของสาภธรณกุ่ curiosity
36:08แต่แต่งแล้วก็จะต้องรีบหoraให้
36:10เร็วที่สุด
36:11แล้วชายทัศก็จะมาแต่งกับยิ
36:13งควันให้ท่านพี
36:29โห ยิงเข้าเป้าทุกนั้นเลยค่
36:31ะ
36:37นันลีหลัด
37:06เก่งมาตามราชน์ถึงที่นี่เลยค
37:08ิดพิดไปแล้วแล้ว
37:08sprayed to go
37:13พบหatoonช่วย
37:15อะไรกัน
37:17หนึ่งอะไรกันสำหรับแม้นะ permett
37:19ไม่มีอะไรเหรอคุณญ่า
37:20สายที่แค่คนหลายที่บุกเข้ามา
37:22ขuen Doctor
37:25คนหลายที่ไหนกัน
37:26นี่ท่านชายอธิติทัศนรังก
37:28ูล
37:29คนที่พ่อแม้ของย Takeshi ระบุ forests
37:32вкус母กัมว่าเราจะต้องแต่งงานด้
37:34วย
37:37อะไรนะคะ คุณญ่า
37:46ไอ้เสือบาง เด็กใหม่นี่เอง ถึ
37:49งได้เจ๋มขนาดนี้
37:53ผมขอสั่งพักงานคุณ ยังไม่ม
37:55ีกำหนดตั้งแต่เดียวนี้
37:57แล้วนี่เธอเป็นใคร
37:59เดี๋ยวดีละกว่าโลวรส
38:00คนที่ชาวจะแต่งงานด้วยไงคะ ท่
38:02านแม่
38:03ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
38:05ฉันจะไม่มีวัน แต่งงานกับน
38:07ายแน่ ไอ้ท่านชาย
38:13ขอแค่เพียงเธอใจบอก
38:17ยอมให้ฉันได้พีสู
38:20ขอแค่เธอได้ตรองดู
38:25ให้ตัวฉันได้เข้าไป
38:28ไปประตูของหัวใจ
38:32ให้เธอมองเห็นว่าใคร
38:35ที่มีความรักมันคงกับเธอ
38:38มาแค่ไหน
38:42อาจจะยักเกิน
38:44ที่จะทำให้เธอ
38:46ไปจัยให้กับฉัน
38:50แต่จะขอลอก
38:52ลองทุกทุกทาง
38:53ยอมให้เธอได้เห็นใจ
38:57สักวันจะทำให้เธอขั้นมา
39:01อยู่ในซ้ายตาเธอทุกวัน
39:06จะยอมทำทุกอย่างให้เธอ
39:09มีฉันขึ้งในหัวใจ
39:11สักวันจะทำให้เธอรักกัน
39:16เป็นคนเดียวและคนสุดท้าย
39:20จะค่อยค่อยครอบครอบหัวใจ
39:24ให้ทุกกันหนูหรือไทย
39:26ของเราอยู่ห้างกัน
39:34สักวันจะทำให้เธอหันมา
39:46อยู่ในซ้ายตาเธอทุกวัน
39:50จะยอมทำทุกอย่างให้เธอ
39:53มีฉันขึ้นในหัวใจ
39:56สักวันจะทำให้เธอรักกัน
40:01เป็นคนเดียวและคนสุดท้าย
40:07จะค่อยค่อยครอบครอบหัวใจ
40:10ให้ทุกกันหนูหรือไทย
40:12ของเราอยู่ข้างกัน
40:27ทุกกัน